Share

บทที่ 4 (04)

last update Tanggal publikasi: 2026-04-07 16:25:38

“โธ่ คุณไฉ...”

          เพียงแค่เธอโผล่หน้าไปหาเขาที่เพนต์เฮาส์ก็ถูกไล่ตะเพิดออกมาทันที แต่เธอถอยไม่ได้เมื่อมีหน้าที่ต้องทำ

          “แพรซื้อขนมมาให้ด้วยค่ะ” หญิงสาววางขนมของโปรดของฉัตรฐาไว้บนโต๊ะทำงาน 

          “ไม่กิน” คนที่วันนั้นต้องระงับอารมณ์อยู่ตามลำพังเกือบชั่วโมงมองตาเขียว ก่อนจะปัดขนมถุงนั้นให้พ้นโต๊ะทำงาน เขาไม่มีทางญาติดีกับแพรไหมง่ายๆ แน่

          “นี่ค่ะ”

          แพรไหมไม่ได้หยิบถุงขนมขึ้นมา แต่เลือกจะยื่นแฟ้มเอกสารให้ฝ่ายชายแทน       

          “อะไร” ฉัตรฐาปรายตามอง ไม่ได้หยิบมาเปิดพิจารณา

          “ว่าที่เจ้าสาวนับร้อยของคุณไฉค่ะ เลือกได้เลย” หญิงสาวเปิดแฟ้มแล้วหยิบประวัติของคู่ดูตัวให้ฉัตรฐาได้เลือกสรร ซึ่งล้วนเป็นพวกลูกท่านหลานเธอตามที่ฉันทวัศระบุไว้

          ด้านฉัตรฐาได้ยินอย่างนั้นจึงหยิบประวัติขึ้นมาดู

          “ไม่ผ่าน”        

          “ไม่สวย”

          “ผอมไป”

          “คนนี้เคยได้แล้ว”

          ฉัตรฐาใช้เวลาดูอย่างเร็วไว ไม่เห็นมีคนไหนสวยเข้าตาเลยสักคน ขณะแพรไหมกลอกตาใส่ในความมากเรื่อง ทว่าในจังหวะถัดมากลับกดยิ้มเย็น และมันมาพร้อมกับคำตวาดก้อง

          “เธอกำลังคิดทำห่าอะไร” ชายหนุ่มชะงักไปทั้งตัว เมื่อพลิกดูประวัติแผ่นที่สิบแล้วพบว่าแพรไหมกำลังวุ่นวายกับคนที่ไม่ควรยุ่ง ดวงตาดุกร้าวจ้องมองอย่างเอาเรื่อง

          หญิงสาวแสยะยิ้มไม่ตอบคำถามแล้วบิดปากมองภาพผู้หญิงคนนั้นที่ถูกส่งต่อมาจากผู้หวังดี ก่อนจะถูกคว้าข้อมือดึงถลาเข้าไปใกล้คนกรุ่นโกรธ

          “เจ็บนะคะ”      

          “เจ็บสิดี จะได้รู้ว่าไม่ควรจุ้น อย่าคิดแม้แต่จะยุ่ง ถ้ายังไม่อยากตาย”

          แพรไหมพยายามบิดข้อมือออก นับเป็นครั้งแรกที่ฉัตรฐาขู่เธอรุนแรงแบบนี้

          “คนนี้สินะคะที่คุณไฉเอาแพรไปเป็นตัวแทนของเธอ” หญิงสาวก็แค่อยากพิสูจน์ให้ได้คำตอบที่แน่ชัด

          “ทำไม่ได้หรือไง ฉันเสียเงินกับเธอไปตั้งเท่าไร แค่เป็นตัวแทนไม่ถึงขั้นตายหรอกมั้ง” ฉัตรฐายอมคลายฝ่ามือแล้วเปลี่ยนไปเป็นกอดอกอย่างเป็นต่อ แม้จะยังไม่รู้ว่าเจ้าตัวไปรู้เรื่องพวกนี้มาจากไหน

          “ไม่ตายค่ะ เห็นแพรร้องไห้ไหมล่ะคะ แต่ถ้าคุณไฉไม่กล้าบอกความในใจกับเธอ ก็เอาเบอร์มาสิ แพรจะทำให้” เธอพร้อมจะเป็นแม่สื่อให้ ทั้งสองจะได้มาฉลองวันเกิดด้วยกันในปีหน้า แต่นอกจากรูปถ่ายที่ถูกส่งมาแล้ว เธอก็ไม่รู้อะไรอีกเลยและไม่คิดหาข้อมูล รู้เท่านี้ก็พอแล้ว

          “ไม่อยากมีบ้านอยู่แล้วสินะ ทุบทิ้งเลยดีไหม” ที่ผ่านมาเขาคงใจดีกับแพรไหมมากเกินไป เจ้าตัวถึงคิดว่ามีสิทธิ์มายุ่งกับเรื่องส่วนตัวได้

          “อย่ายุ่งกับบ้านแพร” แพรไหมสั่นหน้าห้ามดวงตาดุเข้ม เธอไม่ยอมแน่หากเขาทำเช่นนั้น

          “เธอยุ่งกับคนของฉันเมื่อไหร่ เธอจะได้ซากปูนกลับไปแน่” ถ้าไม่อยากให้เขาทำแบบนั้น แพรไหมควรเจียมตัวได้แล้ว

          “ค่ะ แต่คุณไฉต้องเลือกสักคน” เธอให้สัญญา ครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่เธอยุ่งกับผู้หญิงคนนั้น          

          “เธอไง...” กรอบหน้าคมเข้มเผยยิ้มร้าย เขามีตัวเลือกใกล้ตัวอยู่แล้ว พลันเอื้อมมือไปรวบเอวคอดเข้ามาไว้ในวงแขน พลันกระซิบถามข้างหูสะอาด

          “จะเอาค่าจ้างเท่าไร รถ บ้าน ฉันก็ให้ได้”

          “ไม่เอาค่ะ เดี๋ยวแพรตัดใจไม่ได้”

          แพรไหมส่ายหน้าหวือ ขืนตัวหนีให้พ้นอกที่เคยอุ่น ต่อให้มีเงินทองมากองมากมายขนาดไหน เธอก็ขอเลือกหนทางที่จะทำให้หัวใจไม่ต้องปวดหนึบอีก         

          “เธอก็ไม่ควรเอาใจมาลงเล่นตั้งแต่แรก” เรื่องนี้จะมาโทษกันไม่ได้ คนผิดคือคนที่เผลอเอาใจมาผูกพันเอง

          “น้อมรับความผิดค่ะ”

          แพรไหมก้มศีรษะลงขอโทษอย่างสุดซึ้ง นับจากนี้ไปจะไม่มีอีกแล้ว

          “คนนี้” ฉัตรฐาหยิบประวัติขึ้นมาหนึ่งแผ่นแบบส่งๆ และยื่นให้แม่สื่อ

          “เดี๋ยวแพรขอนัดหมายให้ค่ะ”    

          หญิงสาวจะรีบทำการขอนัดดูตัวเป็นการด่วน คนนี้ก็น่าจะถูกใจทางด้านฉันทวัศเช่นกัน เพราะมาจากตระกูลผู้ลากมากดี แถมยังเป็นคนใหญ่คนโต

          “อีกสามวันไปดูที่ที่เชียงรายให้ด้วย แล้วก็แวะไปเอาสร้อยจากคุณสุนี จะเอาไอ้ปาล์มหรือไอ้อ้นติดไปด้วยก็ได้”        

          ฉัตรฐาสั่งพร้อมอนุญาตให้แพรไหมพาลูกน้องเขาไปเป็นเพื่อนด้วยได้ ในเรื่องสร้อยนั้นเป็นสร้อยเก่าที่เขาและมัฆวานตามหามานาน ตอนนี้เจ้าของต้องการส่งต่อมันแล้ว

          “ค่ะ”

          แพรไหมรับคำสั่ง ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานไป

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 6

    บทพิเศษ 6 “งานไม่ใหญ่แน่นะวิ” คำถามนี้หลุดออกจากปากของจิรัฐทันทีที่มาถึงบ้านของแพรไหมที่เป็นสถานที่จัดงาน เขามองอย่างตกตะลึงนิดๆ พลันหันมองมัฆวานที่มาช่วยงานอยู่ก่อนแล้ว “เออ ไม่ใหญ่ แต่โคตรอลังการ” มัฆวานประชด แล้วมองดูทีมงานออร์แกไนซ์ที่กำลังเตรียมขึ้นโครงอุโมงค์ผ้าและดอกไม้ ไหนจะแบ็กดรอปด้านหน้าอีก ไม่เห็นเหมือนที่เพื่อนบอกไว้สักนิด ‘งานแต่งกูเล็กๆ ไม่ได้ตกแต่งอะไรมาก พวกมึงไม่ต้องเตรียมตัวอะไรกันมากหรอก’ “นี่กูกลับไปสั่งตัดสูททันไหมวะ” จิรัฐว่า เขาก็หลงเชื่อมันว่าเป็นงานเล็กๆ อบอุ่น แต่ที่เห็นนี่แสนจะหรูหรา แค่ไม่ได้อยู่ในโรงแรมหรูเท่านั้น “น่าจะไม่ทัน” มัฆวานว่า เพราะอีกสองวันจะถึงวันงานแล้ว “ว่าแต่คุณลุงมาไหมวะ” จิรัฐอดถามไปถึงฉันทวัศไม่ได้ “ไม่มา และไม่ยินดี” มัฆวานส่ายหน้า ฉัตรฐาได้พาแพรไหมไปหาอีกฝ่ายเพื่อบอกถึงการตกลงปลงใจ แต่ฝ่ายนั้นไม่รับฟังและไม่ขอรับรู้ เพราะสุดท้ายยังกอดรัดทิฐิไว้แน่น และกลับไปให้ความสนใจกับการพยายามกลับมายิ่งใหญ่เหมือนเดิม เขาอดคิดไม่ได้ว่า บทสรุปสุดท้ายของฉันทวัศค

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5 (04)

    “อื้อ” ไม่นานสองเสียงก็ครางออกมาแผ่วเบา ชั่วครู่หนึ่งเอวสอบก็เริ่มเคลื่อนขยับ กระแทกสวนลึกจนเกิดเสียงดัง หญิงสาวครางกระเส่า มือจับหัวไหล่หนาไว้แน่น ศีรษะโยกไหวตามแรงถาโถม ไม่นานร่างของเธอก็ถูกโอบขึ้นเหนือพื้น ขณะสะโพกแกร่งยังโยกไหวเร็วไว สองแขนนุ่มโอบรัดร่างหนาไว้แน่น ก่อนบั้นท้ายจะถูกมือหนาช้อนให้ขยับขึ้นลง “อ่า” ฉัตรฐารู้สึกชอบท่านี้เป็นบ้า ส่วนหญิงสาวซุกใบหน้าเข้ากับลำคอหนาพร้อมทั้งใช้ฟันขาวขบกัดเบาๆ กระตุ้นให้ร่างของเธอถูกโจนจ้วงหนักขึ้น ไม่นานร่างเล็กก็ถูกพาเดินไปยังใต้ฝักบัว มือหนายื่นไปหมุนก๊อกให้สายน้ำเย็นฉ่ำร่วงหล่น ดับความร้อนที่กำลังแผดเผา แล้วก็ต้องใช้มือดันผนังห้องไว้ ฉัตรฐาดึงก้นสวยเข้าหาตัว มือออกแรงตีเบาๆ ก่อนจะกดสะโพกสวนล้วงลึก จากนั้นก็โน้มตัวไปด้านหน้า จับคางมนให้หันมารับจูบ แต่ไม่นานเท่าไรเขากลับถูกผลักอกให้ไปนอนลงกับพื้น แล้วร่างสวยก็มานั่งคร่อมทับ บดขยี้ก้นลงมาโยกไหว จนเขาต้องอ้าปากปล่อยเสียงคราง แล้วเกร็งไปทั้งตัว ก่อนจะผลัดกันรุกกันรับไปเรื่อยๆ ในค่ำคืนนี้ยังอีกยาวนาน บทรั

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5 (03)

    “อื้อ” นาทีนั้นก็ได้ยินเสียงครางเบาๆ จากปากนุ่มเล็ก รอยยิ้มจึงเผยขึ้น เพราะเขารู้ว่าจุดไหนคือจุดอ่อนของหญิงสาว แล้วอดใจไม่ไหวยื่นใบหน้าไปงับปากสวยเบาๆ รสชาติและกลิ่นหอมที่คุ้นเคยทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจ แล้วถูไถปลายจมูกไปมากับจมูกโด่งสวย มือเริ่มลูบไล้ทรวงละมุนแล้วใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดปทุมถัน แพรไหมสะดุ้งเบาๆ ห่อไหล่เข้านิดๆ ช้อนสายตาขึ้นมองคนที่ยิ้มชอบใจ แต่มีหรือเธอจะยอมแพ้ หญิงสาวยื่นมือไปทำตามแบบเดียวกับเขา แถมยังยื่นปากนุ่มเข้าไปกลืนกิน “แพร” เพียงเท่านั้นฉัตรฐาก็เสียงสั่น ความสุขซ่านเข้าโจมตีทันที แพรไหมยิ้มยั่ว ก่อนจะย้ายกลีบปากนุ่มไปยังยอดอกสีแดงอีกข้าง พลันใช้ฟันคมงับเบาๆ “อ่า” ฉัตรฐาปลดปล่อยเสียงครางออกมาอีกระลอก ใบหน้าบิดเบี้ยวเชิดสูง เขาขอยอมแพ้ตอนนี้ทันหรือเปล่า เมื่อร่างกายจวนจะคลั่ง แค่ถูกระตุ้นนิดๆ หน่อยๆ ก็แทบทนไม่ไหว จึงเชยดวงหน้าหวานขึ้นรับจูบเร่าร้อน ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน กระหวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็ก ลำตัวหนาขยับไปบดเบียดเสียดสีกับเนื้อนุ่ม แพรไหมเปิดปากรับอย

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5 (02)

    “พี่ไฉคะ” “ครับ” ชายหนุ่มขานรับพร้อมเหลือบตามอง “วันนี้อยู่ดูเน็ตฟลิกซ์ด้วยกันไหมคะ” หญิงสาวสูดอากาศเข้าปอดก่อนบอกออกไป หน้าแดงขึ้นชัดเจน แต่คิดว่ามันถึงเวลาแล้ว “ได้ครับ มีหนังเข้าใหม่เหรอครับ” ฉัตรฐาพยักหน้าหงึกหงักแล้วถามไปหน้าซื่อ “ก็ประมาณนั้นค่ะ” คนต้องตอบแทบไปไม่ถูก ดวงตากลอกไปมาเล็กน้อย ไม่คิดว่าฉัตรฐาจะไม่เข้าใจ แต่เธอก็เตรียมไว้อีกประโยค “แล้วเราต้มรามยอนกินกันด้วยดีไหมคะ” “เอาครับ เอา” ฉัตรฐาตอบกลับด้วยสีหน้าเช่นเดิม หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาวๆ ออกมา สรุปแล้วฉัตรฐาไม่เข้าใจความหมายที่เธอชวน จนอยากจะส่งเสียงกรีดร้อง ทว่ารถแล่นมาไม่นานกลับชะลอและหยุดยังหน้าร้านสะดวกซื้อ “เดี๋ยวพี่มานะครับ...” “จะซื้ออะไรหรือคะ” “ซื้อถุงยางน่ะสิครับ” ฉัตรฐาเฉลย แล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม นั่นทำให้มีคนโวยวาย “โธ่ แพรก็คิดว่าไม่เข้าใจ” ที่แท้เธอถูกแกล้งนี่เอง “ระดับนี้แล้วจะไม่เข้าใจได้ไงครับ” เขาดีใจจนเนื้อเต้นและขยายโตแล้วเนี่ย แต่เก็บอาการไว้ก็เท่านั้น “เดี๋ยวก็อดหรอกค่ะ” แพรไ

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5

    “รีบๆ ไปเถอะ” ฉัตรฐาสะบัดนิ้วไล่ แล้วยกนิ้วกลางเหนือกว่านิ้วอื่นใส่อย่างอดไม่ได้เมื่อธาดายังกวนตีนไม่เลิกด้วยการส่งสายตาแช่งชักมา หลังจากนั้นแค่อึดใจเดียวภายในบ้านก็หลงเหลือแค่เขา แพรไหม และเจ้าปลาหมึก แพรไหมส่งยิ้มไปขอบคุณคนที่พยายามใจเย็นและเข้าใจ รู้สึกว่าชายหนุ่มเปลี่ยนไปค่อนข้างมาก เขาพยายามดูแลความรู้สึกของเธอเสมอ หัวใจมีคำถามขึ้นมาว่า ‘ถึงเวลาแล้วหรือเปล่า’ “คราวนี้แพรจะขายไข่ข้นเหมือนเดิมไหมครับ” ฉัตรฐาให้ความสนใจกับการออกบูทของหญิงสาว “เหมือนเดิมค่ะ แต่ว่าจะเอาของอย่างอื่นไปขายด้วยค่ะ” “อะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มนึกอยากรู้ แพรไหมยกยิ้มกว้าง เพราะเป็นสิ่งที่คนตัวโตเคยลั่นวาจาไว้ ก่อนจะยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูสะอาด ทำให้คนฟังหัวเราะออกมา แล้วรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยเลยกับบทบาทใหม่ของตัวเอง “พี่ไฉพร้อมแล้วใช่ไหมคะ” แพรไหมที่สวมผ้ากันเปื้อนและที่คลุมผมถามกับคนที่ยืนอยู่ข้างกันในบูทเล็กๆ ที่ได้มาจัดกลางห้างสรรพสินค้า ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านสักเท่าไร “พร้อมมากครับ” เขาพร้อมมาหลายวันแล้ว ทั้งหัดยิ้ม หั

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 4 (02)

    “ผมมีมือวิเศษ” เขาใช้มือข้างถนัดให้เป็นประโยชน์ ที่ผ่านมาแม้ชื่นชอบเซ็กซ์ แต่ก็ไม่เคยนอกลู่นอกทางไปมองคนอื่น มีแต่แพรไหมคนเดียวมาตลอด ถึงแม้จะเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน หญิงสาวคิดว่าคงต้องเอาใจชายหนุ่มอีกหน่อย จึงเอนตัวไปพิงกับหัวไหล่หนา มือยกขึ้นเกาะแขน แล้วเอ่ยถ้อยคำไปอีก “พี่ไฉของแพรน่ารักที่หนึ่งเลยค่ะ” “แพร...” ชายหนุ่มถึงกับทำตาโต ดีใจที่หญิงสาวขยับประตูหัวใจกว้างขึ้นแล้ว “น้องแพรของพี่ก็ดีที่หนึ่งครับ” เขาหยอดคำหวานตอบกลับไปบ้าง แล้วดึงร่างเล็กเข้ามาในวงแขน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจากที่เคยปากดีใส่กัน ในวันนี้ทั้งเขาและหญิงสาวจะประนีประนอมถนอมใจกันได้ถึงขั้นนี้ คงเพราะความรักล้วนๆ ที่ทำให้พวกเขาอยากดีต่อกันมากขึ้น ร่วมสิบนาทีกว่าเขาจะขยับตัวออกห่าง เพราะถึงเวลาไปหาบิดาแล้ว มีของโปรดต้องนำไปให้ “พี่คงต้องกลับแล้วครับ” ฉัตรฐารีบแทนตัวเองด้วยสรรพนามใหม่ที่เฝ้ารอใช้มาตลอด “เดี๋ยวแพรเดินไปส่งค่ะ” หญิงสาวยิ้มเอ็นดู แล้วไปยืนส่งที่หน้ารถ เจ้าลูกชายตัวแสบก็มาด้วย ในจังหวะที่เท้าหนักจะก้าวขึ้นรถไป เธอก็หยุดเขาไว้ “พี

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 19 (02)

    “แล้วแกจะเก็บเด็กนั่นไว้ข้างกายอีกทำไมฮะ อย่าบอกนะว่า...แกรักแพรไหม” ฉันทวัศมองตาลูกชายแล้วเห็นความหวั่นไหว จึงลุกจากเก้าอี้ทำงานสืบเท้าไปใกล้คนที่กำลังทำตัวไม่สมกับเป็นลูกของเขา สีหน้าและดวงตาฉายชัดถึงความไม่สบอารมณ์ “เด็กนั่นไม่มีอะไรคู่ควรกับแก” ชายสูงวัยเค้นถามถึงสิ่งที่เจ้

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 19

    “ตื่นแล้วเหรอแพร” คนที่นอนอยู่บนโซฟาได้ยินเสียงเปิดประตูจึงขยับตัวลุกขึ้น “ทำไมไม่เข้าไปนอนในห้องคะ” แพรไหมเอ่ยถาม เมื่อคืนเธอนอนไม่ค่อยหลับจากเรื่องเมื่อวานจึงตื่นเช้ากว่าปกติ “รอเธอ” ชายหนุ่มลุกขึ้นแล้วเดินไปหาเจ้าของร่างระหง “รอทำไม มีอะไรหรือเปล่าคะ” แพรไหมนึกกลัวจ

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 18 (03)

    ชายหนุ่มงัวเงียเล็กน้อย แล้วบิดคอไปซ้ายขวา “ทำไมมานอนตรงนี้คะ” แพรไหมที่ตื่นขึ้นมาแอบตกใจเล็กน้อยที่เห็นฉัตรฐานั่งฟุบหลับอยู่ข้างเตียง “มีฉันอยู่ใกล้ๆ เธอจะได้อุ่นใจไง” คนตัวโตเอ่ยบอก เขาสังเกตเห็นว่าสีหน้าของหญิงสาวดูมีความกังวลจึงอยากมาอยู่เฝ้า “กลับไปนอนห้องคุณได้แล

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 18 (02)

    “อยากได้หนังสือแบบไหน จะให้คนไปซื้อมาให้” แพรไหมมองคนที่ก้าวเท้ากลับเข้ามาด้านในบ้าน เธอคิดว่าเขาไปแล้วเสียอีก “คุณไปดูแลคนของคุณเถอะ” แพรไหมรีบปฏิเสธไป ไม่อยากทำให้เขาต้องมายุ่งยากมากกว่าเดิม “ให้ไอ้อ้นไปดูแลแล้ว และเกลก็ไม่ใช่คนของฉันด้วย” ฉัตรฐาบอกด้วยเสียงจริงจัง ก

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status