مشاركة

บทที่ 44

last update تاريخ النشر: 2026-09-27 12:28:38

“สวัสดีครับ”

ทันทีที่น่านฟ้าเดินมาที่โต๊ะ เขาก็เอ่ยทักทายสองหนุ่มรุ่นพี่อย่
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ไม่ได้ขอให้รักแต่ไม่อยากให้ลืม   บทที่ 64

    “แล้วตอนนี้ล่ะครับ หายน้อยใจหรือยัง” “หายแล้วจ้ะ ว่างเมื่อไรน่านพาพี่กรมากินข้าวบ้านเราบ้างนะลูก ไปรบกวนบ้านพี่กรเขาบ่อย ๆ ไม่ดีนะ” “จริงเหรอครับแม่ ผมพาพี่เขามากินข้าวบ้านเราได้จริง ๆ ใช่ไหมครับ” น่านฟ้าย้อนถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “จริง” “ขอบคุณครับแม่ แม่น่ารักที่สุด ผมรักแม่นะครับ” น่านฟ้าสวมกอดมารดาแน่นขึ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างคนมีความสุข “แม่ก็รักน่าน” “หมายความว่าแม่ยอมรับความสัมพันธ์ของผมกับพี่กรแล้วใช่ไหมครับ” “ใช่ ถูกใจล่ะสิ” “ที่สุดเลยครับแม่ รักแม่นะครับ” น่านฟ้าจูบแก้มมารดา “แม่ก็รักน่านและพร้อมที่จะรักพี่กรของน่านด้วย” “ถ้าพี่กรรู้ต้องดีใจแน่” “พี่กรของลูกดีใจไหมแม่ไม่รู้หรอก สิ่งที่แม่รู้คือลูกของแม่มีความสุขมาก” “ผมแสดงออกชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอครับแม่” “ก็ใช่น่ะสิ” “ผมขอไปหาพี่กรที่บ้านนะครับ” “แต่นี่มันเย็นแล้วนะลูก” “ไปไม่นานหรอกครับแล้วจะรีบกลับมา ไปได้ใช่ไหมครับแ

  • ไม่ได้ขอให้รักแต่ไม่อยากให้ลืม   บทที่ 63

    “คุณรู้เรื่องความสัมพันธ์ของน่านกับลูกชายของคุณแล้วใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ เราก็เพิ่งจะรู้เรื่องนี้ได้ไม่นานนี้เองค่ะ” “พวกคุณทำใจยอมรับเรื่องนี้ง่าย ๆ ได้ยังไงคะ” ปลายฟ้าถามเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ “เหตุผลง่าย ๆ เพราะฉันอยากเห็นลูกมีความสุขค่ะ ไม่ว่าลูกจะรักใครฉันก็พร้อมที่จะรักคน ๆ นั้นโดยไม่มีคำถาม มันรับได้ยากใช่ไหมคะ” ปลายฟ้าพยักหน้า “ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าลูกของตัวเองจะมีความรักกับผู้ชายด้วยกัน” “ฉันเข้าใจความรู้สึกของคุณค่ะ” “ไม่ คุณไม่เข้าใจหรอก คนอื่นจะคิดยังไงถ้ารู้ว่าน่านชอบผู้ชาย เขาจะมองเรายังไง” “จะสนใจทำไมคะกับความคิดของคนอื่น ไม่ว่าใครจะคิดยังไงก็ปล่อยเขาไป เราไปห้ามความคิดของพวกเขาไม่ได้หรอกค่ะ อย่าไปให้ความสำคัญกับคนอื่นมากนักเลยนะคะ สิ่งที่เราต้องตระหนักคือความรู้สึกของคนในครอบครัวต่างหากค่ะ ความสุขของคนในครอบครัวย่อมสำคัญกว่าความคิดหรือลมปากของคนอื่นจริงไหมคะ สำหรับฉันขอเพียงลูกมีความสุข เขาจะรักกับใคร ผู้หญิงหรือผู้ชายก็ไม่สำคัญหรอกค่ะ แค่เขามีความสุขกับรักที่เขาเลือกแค่น

  • ไม่ได้ขอให้รักแต่ไม่อยากให้ลืม   บทที่ 62

    “เรื่องแบบนี้ใช่ว่าจะยอมรับกันได้ง่าย ๆ นะน่าน” “ทำไมล่ะครับ พ่อกับแม่ของพี่กรยังรับได้เลย และไม่เคยมีปัญหาอะไรกับเรื่องนี้ แล้วทำไมพ่อกับแม่ถึงจะยอมรับความสัมพันธ์ของผมกับพี่กรบ้างไม่ได้” น่านฟ้าเอ่ยถามเสียงเข้มติดจะไม่พอใจคำพูดของมารดา ที่ดูจะต่อต้านความรักของเขาในครั้งนี้ นับเป็นครั้งแรกที่เขาใช้น้ำเสียงเช่นนี้กับผู้ให้กำเนิด “ใจเย็นก่อนน่าน อย่าเพิ่งบีบคั้นแม่เรื่องนี้” นทีเอ่ยปรามบุตรชาย “แล้วพ่อล่ะครับคิดยังไงกับความสัมพันธ์ของผมกับพี่กร” “ขอพ่อคุยกับแม่ก่อนแล้วจะให้คำตอบ ตอนนี้อย่าเพิ่งถามอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยนะ ให้เวลาพ่อกับแม่ในการทำใจกับเรื่องนี้ก่อน” “ตกลงครับพ่อ ผมหวังว่าพ่อกับแม่จะเข้าใจความต้องการของผม” พูดจบก็เดินกลับขึ้นไปบนห้อง “นี่มันอะไรกันคะคุณ น่านทำเหมือนโกรธที่ฉันไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้” นทีดึงตัวปลายฟ้าเข้ามากอด “ผมรู้นะว่าคุณตกใจที่ได้ยินเรื่องแบบนี้” “พูดอย่างกับว่าคุณเห็นด้วยกับความสัมพันธ์ของน่านกับกร” “จะพูดยังไงดี เอาเป็น

  • ไม่ได้ขอให้รักแต่ไม่อยากให้ลืม   บทที่ 61

    กรกวินท์มาถึงบ้านของน่านฟ้าก่อนเวลานัดเล็กน้อย เพราะต้องการที่จะพบพ่อแม่ของน่านฟ้าตามลำพัง ก่อนที่อีกฝ่ายจะกลับมา เขากดกริ่งที่หน้าประตูและยืนรออยู่ครู่หนึ่งก็พบมารดาของน่านฟ้าออกมาเปิดประตู “กรใช่ไหมจ๊ะ น่านยังกลับมาไม่ถึงเลย เข้ามารอข้างในก่อนสิ” เธอเดินนำเขาเข้าไปในตัวบ้าน “นทีคะนี่กรกวินท์ คนที่ลูกของเราเคยเล่าให้ฟัง” “นั่งก่อนสิ” กรกวินท์ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตรงข้ามกับพ่อแม่น่านฟ้า “ได้ยินเรื่องของกรจากปากของน่านมานานแล้ว ได้พบตัวจริงกันก็วันนี้เอง” “อันที่จริงเราเคยพบกันมาก่อนหน้านี้ครั้งหนึ่งครับ” “ตั้งแต่เมื่อไร” นทีเอ่ยถาม “วันที่น่านฟื้น ผมอยู่ที่นั่น หน้าห้องพักฟื้นของน่าน บางทีพ่อกับแม่อาจจะจำผมไม่ได้” “มันเป็นช่วงเวลาที่ฉุกละหุก ก่อนที่น่านจะฟื้นหัวใจของเขาหยุดเต้น หมอต้องทำการปั๊มหัวใจ” ปลายฟ้าเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “ผมทราบครับ” “น่านเล่าเรื่องที่กรเคยช่วยเขาไว้ช่วงที่เขายังนอนหมดสติไม่รู้สึกตัว” “ใช่ครับ มันเป็นเรื่องเหลือเช

  • ไม่ได้ขอให้รักแต่ไม่อยากให้ลืม   บทที่ 60

    “นายบอกแม่เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไร” “เมื่อเช้านี้เอง ถามทำไมวะพฤกษ์” “ก็แค่อยากรู้ ใจร้อนเหมือนกันนะเว้ย” “เหลือเชื่อเลยที่แม่นายรับเรื่องนี้ได้อย่างง่ายดายนะว่าไหม” “ที่แม่ไอ้กรรับได้เพราะแม่รักกรไงธนา และคงอยากเห็นมันมีความสุข” “ก็นั่นแหละ แต่เรื่องแบบนี้ใช่ว่าจะรับกันได้ง่าย ๆ ถือเป็นความโชคดีของไอ้กร ตอนนี้ก็เหลือแต่ด่านพ่อแม่ของน่าน” “น่านจะบอกเรื่องนี้กับที่บ้านวันพรุ่งนี้” กรกวินท์บอก “ใจร้อนติดเทอร์โบเหมือนกันไม่มีผิด แล้วถ้าเกิดครอบครัวของน้องมันรับเรื่องนี้ไม่ได้นายจะทำยังไง” “อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดจริงไหมวะ ถ้ามีปัญหาก็แก้ไขกันไป” “ก็จริง” ธนาธิปเห็นด้วยกับเพื่อน “อย่าเพิ่งวิตกไปล่วงหน้า ที่คิดว่ายากมันอาจไม่เป็นอย่างที่คิด บางทีครอบครัวของน่านอาจจะยอมรับความสัมพันธ์แบบนี้ได้ง่าย ๆ ก็ได้ใครจะรู้” กรกวินท์ยิ้มมุมปากหลังจากได้ยินคำพูดของพฤกษ์ “เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้คำตอบว่าจะออกมาเป็นแบบไหน” “จะออกหัวหรือก้อย แต่ก็เชื่อได้อย่

  • ไม่ได้ขอให้รักแต่ไม่อยากให้ลืม   บทที่ 59

    น่านฟ้าทำหน้าใสซื่อแต่แววตาเจ้าเล่ห์ ซึ่งกรกวินท์ก็รู้ทันว่าอีกฝ่ายต้องการให้เขาพูดย้ำอีกครั้ง “รักนายไงไอ้ตัวแสบ ร้ายนักนะเรา” “ความร้ายของผมยังไม่ได้ครึ่งหนึ่งของพี่เลย ดีใจจังที่ได้ยินคำว่ารักจากปากของพี่ อยากได้ยินพี่บอกรักผมแบบนี้ทุกวัน” “มากไปละ...มากไป” “ไปส่งผมที่บ้านหน่อยสิ นะพี่กรนะ ไปส่งผมหน่อยนะ” น่านฟ้าทำเสียงออดอ้อน “เดี๋ยวจะแว้นไปส่ง แต่ไม่ต้องทำเสียงออดอ้อนแบบนี้หรอก ฟังแล้วขนลุกพิลึก” “ชอบอ่ะดิ ไหนขนลุกตรงไหน ขอผมดูหน่อย” “ไม่ต้องเลย ไปหยิบของแล้วรีบตามไปที่รถ ถ้ามัวแต่ชักช้าจะเปลี่ยนใจให้กลับเองนะ” น่านฟ้ารีบไปจัดการทุกอย่างตามคำสั่งของกรกวินท์โดยไม่รอให้เขาเอ่ยซ้ำ ขืนชักช้าอืดอาดยืดยาดล่ะก็มีหวังได้ขึ้นแท็กซี่กลับบ้านเองแน่ หลังจากไปส่งน่านฟ้าแล้ว กรกวินท์ก็ไปบ้านพฤกษ์เพื่อสะสางเรื่องบางอย่าง เมื่อมาถึงก็เดินตรงเข้าไปในบ้านพร้อมกวาดสายตามองหาเป้าหมาย แล้วก็พบเพื่อนรักทั้งสองกำลังนั่งกินข้าวกันอยู่อย่างเอร็ดอร่อยราวกับคนตายอดตายอยาก “กิน

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status