Beranda / รักโบราณ / ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก / บทที่ 1  ต่างคนต่างพึ่งพา (4/5)

Share

บทที่ 1  ต่างคนต่างพึ่งพา (4/5)

last update Terakhir Diperbarui: 2025-11-26 18:42:34

           เปรี๊ยะ! เสียงไม้ลั่นดังขึ้น พริบตาเดียวรถม้าคันที่นางนั่งอยู่ก็แตกกระจุยกระจายกันไปคนละทิศละทางทำให้เขาจำต้องโอบเอวนางแล้วใช้วิชาตัวเบาออกห่างจากรถม้า

            “ลูกพี่ มีสตรีจริง ๆ ด้วย นางงดงามยิ่งนัก” เจ้าโจรป่าที่เห็นว่านางออกมาจากรถม้าตะโกนบอกหัวหน้าของมัน

            “เออ...หากเจ้าอยากได้นางก็ต้องสังหารสามีนางเสียก่อน” คนเป็นหัวหน้ากล่าวก่อนจะพยายามเข้าโจมตีบุรุษชุดดำที่ไม่รู้โผล่มาจากที่ใด แต่ด้วยจำนวนคนที่มากกว่าจึงไม่ได้กังวลอันใดมาก

            “แม่นางคนงามรอข้าสังหารสามีเจ้าก่อน ประเดี๋ยวค่อยเชยชมเจ้า” วาจากักขฬะของโจรผู้นั้นทำให้สตรีที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

            “หากไม่อยากฝันร้ายจงหลับตาเสีย” สิ้นเสียงกล่าวของเขา จางซีถิงรีบหลับตาอย่างว่าง่ายทันที เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาจึงหันไปตอบโต้กับพวกคนชั่วช้า

            “ดูจากหน้าตาเจ้าคงไม่ได้มีวาสนานั้น” กล่าวจบคุณชายหานโอบกอดแม่นางน้อยเอาไว้ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปต่อสู้กับเจ้าโจรปากเน่าเหม็นผู้นั้น

            ยังไม่ถึงครึ่งกระบวนท่าด้วยซ้ำคนที่เอ่ยวาจากักขฬะอยากเชยชมสตรีที่ไม่เต็มใจก็ถูกกระบี่ปาดคอสิ้นลมหายใจไป

            “เจ้าสังหารน้องข้า” หัวหน้าโจรป่าสบถวาจาออกมาก่อนจะส่งสัญญาณเรียกลูกน้อง หวังเข้ามารุมโจมตีเขา

            เคร้ง! ฉับ! เสียงดาบและกระบี่กระทบกันทำให้หัวใจดวงน้อยของจางซีถิงสั่นหวั่นไหว นางพยายามหลับตาให้แน่นที่สุดในชีวิตเพราะกลัวว่าหากตนเห็นภาพโหดร้ายตรงหน้าอาจจะกรีดร้องออกมาอย่างเสียสติพาลทำให้เขาเสียสมาธิและทิ้งนางไว้ให้กลุ่มโจรพวกนี้เช่นที่เคยขู่ไว้

            แต่ทว่ายิ่งสังหาร กลุ่มโจรป่ายิ่งเข้ามาสมทบมากขึ้น คุณชายหานที่มีอาการบาดเจ็บอยู่แล้วเริ่มเคลื่อนไหวช้าลง

            “คุณชายระวัง!” สิ้นเสียงกล่าวเตือนของลูกน้อง เขารีบพานางหมุนตัวหลบทำให้ดาบของศัตรูเฉือนโดนบริเวณแขน

            “ยามนี้เราเหมือนเป้านิ่งให้พวกมันโจมตี ทำตามแผนสอง แยกย้ายกันหนี” ล่อกลุ่มโจรป่าให้แยกออกจากกันแล้วค่อยจัดการ กลุ่มคนที่ตามมาภายหลังก็ยากจะตามไปสมทบได้ง่าย

            “ขอรับคุณชาย” บุรุษชุดดำที่เร้นกายปกป้องผู้เป็นนายตั้งแต่ก่อนหน้านี้กล่าว

            “พี่ชาย ข้าฝากคนของข้าด้วย” จางซีถิงที่ยังคงหลับตากล่าวเสียงเบา

            “ขอรับคุณหนู” ลูกน้องคนสนิทของคุณชายหานตอบรับหลังจากสบตากับผู้เป็นนาย

            “พร้อมหรือไม่”

            “พร้อมเจ้าค่ะ” กล่าวจบนางก็ลืมตาแล้วพยายามควบคุมสายตาให้จ้องมองเพียงแค่บุรุษตรงหน้า ป้องกันไม่ให้ตนเห็นภาพนองเลือดรอบตัว

            ฉับ! เขาฟันโจรป่าที่พุ่งตัวเข้าใกล้ก่อนจะใช้กระบี่สังหาร จางซีถิงมองภาพตรงหน้านิ่งงัน นัยน์ตาพลันสั่นไหว ริมฝีปากเม้มแน่นคล้ายพยายามระงับความตื่นตระหนก

            “รีบไป” สิ้นเสียงกล่าวคุณชายหานจับมือนางให้วิ่งไปด้วยกัน

           

            เสียงฝีเท้าที่วิ่งตามมาด้านหลังทำให้นางไม่กล้าหันไปมอง นัยน์ตาเมล็ดซิ่งพยายามจับจ้องแผ่นหลังของบุรุษที่จูงมือ เอ่อ...เรียกว่าลากนางให้วิ่งตามน่าจะเหมาะสมกว่า แม้จะเมื่อยล้าที่ขาเพียงใดแต่ทว่าสองเท้าก็ยังต้องฝืนก้าวต่อไปเพื่อเอาชีวิตรอด

            ‘เร่งฝีเท้าเร็วเข้า ข้าต้องแก้แค้นพวกมันที่สังหารน้องชายข้า’ ด้วยวาจาที่ตะโกนสั่งพรรคพวก นางทราบได้ทันทีว่าคนที่ตามพวกนางมาเป็นหัวหน้าโจรป่า

            “เอาล่ะ ถึงเวลาที่ข้าต้องหันหน้าไปต่อสู้กับพวกมันแล้ว” เขาหันมาบอกนางก่อนจะชะลอฝีเท้าลง

            “ระวังตัวด้วยเจ้าค่ะ” แม้ก่อนหน้านี้จะไม่ค่อยชอบหน้าเขาเท่าใด แต่ยามนี้นางต้องยอมรับว่าชีวิตของนางขึ้นอยู่กับเขาแล้ว

            “เจ้าเกาะอยู่บนต้นไม้ให้ดี” สิ้นเสียงกล่าวเขาก็ใช้วิชาตัวเบาพานางขึ้นไปไว้บนต้นไม้

            “จะ เจ้าค่ะ” แม้จะกลัวแต่ทว่าสิ่งที่นางต้องทำก็คือการกอดกิ่งไม้ขนาดใหญ่เอาไว้แน่น ๆ ในใจก็นึกภาวนาให้เจ้าโจรป่าพวกนั้นไม่มีวรยุทธ์  มิเช่นนั้นต่อให้นางหลบอยู่บนต้นไม้ ก็ยากที่จะเอาชีวิตรอดไปได้

            เมื่อซ่อนตัวนางบนต้นไม้ที่มีกิ่งก้านปกคลุมหนาแน่นแล้ว บุรุษรูปงามก็ไปยืนรอเจ้าพวกโจรป่าบริเวณที่ห่างออกไปทว่านางซึ่งอยู่บนที่สูงก็ยังคงสามารถมองเห็นได้

            “หากพวกเจ้าพร้อมจะทิ้งชีวิตไว้ที่นี่แล้ว ก็จงรีบเข้ามาเถิด”

            “ปากดีนัก พวกเจ้าแบ่งคนไปตามหาฮูหยินของมัน หลังจากสังหารมันแล้ว ข้าจะได้พาตัวสตรีของมันกลับไปเชยชมให้หายแค้น”

            ‘เจ้าพวกโง่ เอาตาข้างใดมองกันว่าข้าออกเรือนแล้ว’ จางซีถิงลอบคิด

            ฉับ! “เอื้อก!” เสียงร้องของโจรป่าคนที่ถูกสั่งให้ตามหาตัวนางดังขึ้นก่อนที่ร่างนั้นจะล้มลงไปกองบนพื้นพร้อมกับเลือดที่ทะลักออกจากคอ

            หลังจากนั้นคุณชายหานก็พุ่งตัวเข้าต่อสู้ แต่เพราะเดิมได้รับบาดเจ็บอยู่แล้ว การเคลื่อนไหวของเขาจึงช้าลงสุดท้ายจึงพลาดท่าถูกฟันบริเวณแขนข้างที่ได้รับบาดเจ็บอีกครั้ง

            “หึ! บาดเจ็บมากถึงเพียงนี้ยังดันทุรังอีก คงเพราะเป็นห่วงฮูหยิน เจ้ามิต้องห่วง ข้าและพี่น้องในค่ายจะช่วยดูแลนางอย่างดี ปรนเปรอนางให้สุขสมไม่ได้พัก ฮ่า ๆ” เจ้าหัวหน้าโจรกล่าวพลางหัวเราะออกมาอย่างน่ารังเกียจ

            “...” เขาไม่เอ่ยวาจาให้มากความก่อนจะฝืนร่างกายใช้แรงเฮือกสุดท้ายเข้าต่อสู้อีกครั้ง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก   บทที่ 13 บุรุษผู้ชอบโอ้อวดและรักที่ลึกซึ้ง (1/3)

    13 บุรุษผู้ชอบโอ้อวดและรักที่ลึกซึ้ง ดูเหมือนคุณชายรองเซี่ยผู้นี้จะชอบโอ้อวดเสียจริง เพราะนอกจากจะส่งรถม้าที่มีตราสัญลักษณ์ของตำหนักเซี่ยชินอ๋องไปรับนางถึงหน้าประตูจวนแล้ว ยามนางลงจากรถม้าที่หน้าโรงเตี๊ยมจิ่วหมิง ยังเป็นเขาที่มาช่วยประคองนางลงจากรถม้าอีก ครานี้ไม่ต้องป่าวประกาศผู้คนก็สาม

  • ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก   บทที่ 12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) (5/5)

    หลังจากคุณชายรองเซี่ยกลับไป นายท่านจางก็สั่งให้พ่อบ้านไปเรียกคุณหนูมาร่วมรับสำรับพร้อมบิดา แน่นอนว่าทันทีที่ได้ยินจากท่านลุงพ่อบ้าน นางก็ทราบได้ทันทีว่าบิดาคงอยากสนทนากับนางเรื่องของเซี่ยหงหมิง “ท่านพ่อคงอยากทราบเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับคุณชายรองเซี่ยใช่หรือไม่เจ้าคะ” วาจาของบุตรสาวทำให้มือที่กำลังจะใช้ตะเกียบคีบอาหารชะงักไปเล็กน้อย “อืม พ่อแค่อยากถามเจ้าว่ามั่นใจในการเลือกของตนแล้วใช่หรือไม่” “ข้ามั่นใจเจ้าค่ะ วันหน้าจะเป็นเช่นไรข้าจะไม่เสียใจเจ้าค่ะ” “แม้จะรู้สึกวูบโหวงในใจอยู่บ้างที่บุตรสาวตัวน้อยของพ่อจะออกเรือนแล้ว แต่ทว่าเมื่อคนที่เจ้าเลือกเขาเป็นคนดี สามารถทำให้เจ้ามีความสุขได้ พ่อก็ไม่คิดขัดขวาง” คุณชายรองเซี่ยผู้นั้นมาจากครอบครัวที่รักใคร่ปรองดอง คงสามารถมอบครอบครัวที่อบอุ่นให้กับบุตรสาวของตนได้ “ขอบคุณเจ้าค่ะท่านพ่อ” “จงจำเอาไว้ เจ้าไม่ใช่น้ำที่สาดออกไป แม้จะออกเรือนแล้วแต่จวนตระกูลจางแห่งนี้ยังคงต้อนรับเจ้าเสมอ วันใดที่เขาไม่รัก จงกลับมาที่จวนของเรา เพราะเจ้าคือไข่มุกล้ำค่าของ

  • ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก   บทที่ 12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) (4/5)

    “วันนี้ข้าขออยู่รับสำรับเย็น จิบชาสนทนากับเจ้าที่เรือนจนถึงยามไฮ่ (21.00-22.59) ได้หรือไม่ เราทั้งสองจะได้คลายความคิดถึงต่อกันบ้าง” “อยู่สนทนาที่เรือนของข้าจนดึกดื่นจะเหมาะสมหรือเจ้าคะ” “เพราะความคิดถึงที่มากล้น น่าจะพออนุโลมได้” ‘ถึงจวนแล้วขอรับ’ เสียงคนบังคับรถม้าส่งเสียงบอก “จะดีหรือเจ้าคะ” นางแสร้งทำท่าทางลังเล หมั่นไส้ยิ่งนักกับท่าทางอยากแนบชิดนาง “ย่อมดี” “เช่นนั้นก็ตามใจท่านเถิดเจ้าค่ะ”

  • ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก   บทที่ 12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) (2/5)

    “ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ท่าน พี่ใหญ่เราไปกันเถิด” “ไห่เฉิงอย่าเพิ่งไป ได้โปรดตามหมอมารักษาซินอี้ให้แม่หน่อยเถิด” “...” จางไห่เฉิงมองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา ตั้งแต่เล็กจนโตมิใช่นางมักจะมองเขาด้วยสายตารังเกียจยามที่เขาเรียกนางว่ามารดาหรือ “ท่านแม่มีอันใดหรือเจ้าคะ” กู้ซินอี้ที่นอนอยู่สะดุ้งตื่นขึ้น “พี่ชายลูกมาเยี่ยม มิต้องห่วงนะ เขาจะพาหมอมารักษาเจ้า” สิ้นเสียงกล่าวของมารดา สตรีแซ่กู้มองออกไปนอกกรงขังก่อนจะพบเข้ากับใบหน้าที่ตนเกลียดชัง “กรี๊ด! ท่านแม่ข้าเกลียดนังซีถิง เป็นเพราะมัน เพราะมันทำให้ข้าต้องมีสภาพเช่นนี้ เพราะบิดามัน ข้าจึงไม่ได้เป็นบุตรสาวของขุนนางใหญ่โต”&

  • ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก   บทที่ 12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) (3/5)

    ด้านจางซีถิงที่ออกมารอพี่ชายอยู่ด้านนอกกลับพบว่าแท้จริงคนที่พาอนุภรรยาของกู้หลงเซิ่งมาคือคุณชายรองเซี่ยที่หายหน้าหายตาไปหลายวัน สภาพอิดโรย ใบหน้าและอาภรณ์เปรอะเปื้อนบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเขาน่าจะรีบเร่งเดินทางไม่ได้พัก “ซีถิง ข้าเหน็ดเหนื่อยยิ่งนัก” เซี่ยหงหมิงเอ่ยวาจาออดอ้อนนาง หลังจากสั่งให้ลูกน้องคนสนิทพาคนทั้งสามไปส่งที่ชายแดนตามที่ได้รับปากไว้ ซึ่งเขาทำเช่นนี้เพื่อช่วยพี่น้องตระกูลจางเอาคืนอดีตมารดาชั่วช้า “ขอบคุณนะเจ้าคะที่ท่านทำเพื่อข้า” แม้จะไม่รู้เรื่องราวแต่ทว่านางก็พอคาดเดาได้ว่าเขาทำเพื่อนาง “มอบรางวัลให้ข้าแทนคำขอบคุณได้หรือไม่” บุรุษรูปงามกล่าวก่อนจะยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ “อะแฮ่ม! ท่าทางคุณชายรองเซี่ยคงเหน็ดเหนื่อยจากการเ

  • ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก   บทที่ 12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) (1/5)

    12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) “แต่ยามนี้นางก็ได้รับการลงโทษแล้ว ขอโอกาสให้ซินอี้ได้แก้ไขในสิ่งที่ตนทำผิดได้หรือไม่” หลวนม่านลี่กล่าว “...” จางซีถิงไม่ตอบ สตรีผู้นี้ไร้ยางอายยิ่งนัก คิดว่าแค่บอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status