นางเอกหลบไป นางร้ายมาแล้ว

นางเอกหลบไป นางร้ายมาแล้ว

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-15
Oleh:  หยกขาวOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
Belum ada penilaian
50Bab
3.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

นางทะลุมิติเข้ามาในโลกแห่งนี้ เข้าร่างหญิงร้ายแห่งแคว้นต้าโจว ที่เป็นชายาเวยอ๋อง นางจะโดนสามีของนางกำจัด หนิงเยียนจำเป็นต้องสวมบทเป็นคนดี เพื่อไม่ให้สามีสังหารนาง

Lihat lebih banyak

Bab 1

1 นางร้าย

病院独特の、鼻をつく薬液の臭い。

それが胃の腑を締め上げ、こみ上げる吐き気をこらえるだけで精一杯だった。冴島星歌(さえじま せいか)は、蒼白な顔でベッドに横たわり、浅い呼吸を繰り返している。

スマートフォンの呼び出し音が途切れ、通話がつながった。星歌は乾ききった唇を、ようやく開く。「……流産の手術、同意書にサインが必要なの。病院に来てちょうだい」

受話器の向こうで、一瞬の沈黙が落ちた。

やがて響いたのは、夫である冴島飛鳥(さえじま あすか)の低く、不機嫌な声だった。「妊娠?いったいいつの話だ。俺が知らないはずがないだろう。星歌、気を引きたいからって、嘘や芝居も大概にしろよ」

「……来るの?来ないの?」

彼が口にした『芝居』という言葉が、星歌の奥底で燻っていた残り火に油を注いだ。

だが飛鳥は、妻の怒りに気付くどころか、あからさまに苛立ちを滲ませて吐き捨てる。

「今日はそれどころじゃないんだ。お前の戯言に付き合っている暇はない!」

全身の血液が、すうっと冷えていくのがわかった。もういい。何も言うことはない。星歌がスマホを耳から離そうとした、その刹那――向こう側の喧騒が漏れ聞こえた。

「ご家族の方!帝王切開は無事成功しましたよ。元気な男女の双子ちゃんです!」

星歌の視界から、すべての色が消え失せた。

彼もまた、この病院にいたのだ。

自分の妻の子が今まさに消えようとしている、この時に。彼は義姉の出産に甲斐甲斐しく立ち会い、他人の子の誕生を待ちわびていたなんて。

星歌は迷うことなく、通話終了のボタンを強く押し込んだ。

その時、コンコン、とドアが鳴り、黒縁眼鏡をかけた女医が病室に入ってきた。バインダーにペンを走らせる乾いた音が、静まり返った部屋にカツカツと響く。医師は事務的な口調で尋ねた。

「ご主人はまだですか?オペ室の準備はもう整っています」

星歌は湧き上がる怒りを腹の底へ押し込め、震える声で問うた。「……そのサイン、どうしても夫じゃないといけませんか?」

「はい?」

医師の手がぴたりと止まる。

星歌は顔を上げ、凍てつくような眼差しを医師に向けた。「主人は今、義理の姉の出産に付き添うので忙しいんです。ここには来ません。……私が書いてもいいですか?」

先ほどの電話から聞こえた『双子』という響きが、棘となって心臓に突き刺さったまま抜けない。

事情を察したのか、医師の瞳に一瞬、憐れみの色が浮かんだ。

「……わかりました。こちらへ」

差し出された同意書を受け取り、星歌はわき目も振らずに自身の名を書き殴った。

「これを飲んでください。三十分後に処置を始めます」

医師から渡された白い錠剤。星歌はそれを受け取ると、水も含まずに口の中へ放り込んだ。

普段なら顔をしかめるはずの苦味。けれど今の彼女は、口の中に広がるその苦渋を、ただ静かに噛み締めていた。

......

夕闇が迫る頃。

術後の経過観察を終えた星歌は、誰の迎えを待つこともなく、自らステアリングを握り、飛鳥と暮らす邸宅へと車を走らせた。

玄関の扉を開けると、家政婦の牧野が小走りで出迎えてくれた。だが、星歌の顔を見るなり、彼女は息を呑む。

「星歌様、お顔の色が真っ白ではありませんか……!いったいどうなされたんです?」

星歌は冷え切った瞳で牧野を見つめ、血の気のない唇を無理やり三日月形に歪めてみせた。「牧野さん、なにか作って。……お腹が、空いちゃったの」

お腹が空いた。それは、今日一日、身も心もすり減らした彼女の、唯一の訴えだった。

今朝、目を覚ますなり飛鳥に連れられ、冴島の本邸へ向かった。けれど昼食の席につき、箸をつけたのも束の間だった。義姉である冴島夏蓮(さえじま かれん)が突然産気づき、大量の出血をしたのだ。

厳かな本邸は、新たな命の危機に瀕し、瞬く間に蜂の巣をつついたような騒ぎになった。

夏蓮は、飛鳥の兄――冴島家の長男、冴島翼(さえじま つばさ)の妻だ。半年前に飛行機事故で翼が帰らぬ人となって以来、彼女と、そのお腹に残された忘れ形見は、冴島家にとって何よりも優先されるべき聖域となっていた。

夏蓮の身になにかあれば、たとえ火の中水の中、飛鳥はすべてを投げ打って駆けつける。それが今のあの人のルールだった。

星歌はふらつく足取りでリビングへ向かいながら、今日の惨状を反芻する。

陣痛が始まったあの時、錯乱した夏蓮に力任せに突き飛ばされたのは、他ならぬ星歌だった。彼女の細い体は床に叩きつけられ、あまりの激痛に、すぐには身動き一つ取れなかった。

けれど、誰一人として星歌に見向きもしなかった。誰も彼もが、悲劇のヒロインのように泣き叫ぶ夏蓮のもとへ群がっていたからだ。

飛鳥が、夏蓮を横抱きにして星歌の目の前を通り過ぎようとした、あの一瞬。

星歌は這いつくばったまま、悲痛な叫びと共に夫のズボンの裾を掴んだのだ。「お腹が……痛いの!」助けて、と言いたかった。

だが、見下ろした飛鳥の瞳に宿っていたのは、心配でも焦燥でもなく――冷ややかな軽蔑だった。「こんな時にまで、わざとか」声に出さずとも、彼がそう言ったのが分かった。

飛鳥は煩わしげに星歌の手を振りほどくと、夏蓮を抱きかかえたまま、一度も振り返ることなく去っていった。

――そう、あの時。見捨てられたのは私だけではない。あの子もまた、父親に見殺しにされたのだ。

牧野は、幽霊のようにふらつく星歌の様子を見かねて、慌ててその背を支えた。「星歌様、お顔の色が……さあ、こちらへ。すぐに温かいものをお持ちしますから」

ダイニングの椅子に腰を下ろすと、牧野は手早く準備を整えてくれた。湯気を立てるふっくらとしたお粥と、身体に優しい小鉢。

だが、星歌が匙を二、三回口に運び、その温かさがようやく凍えた胃の腑に落ちた頃――玄関の向こうから、談笑する声が近づいてきた。

夫の飛鳥と、義母の冴島都子(さえじま みやこ)だ。二人がリビングに入ってくる。

今日は冴島家にとって、待望の跡取りが生まれた慶事である。いつもなら星歌を見るなり柳眉を逆立てて小言を並べる都子も、今日ばかりは上機嫌だった。

もっとも、彼女の眼中に「役立たずの嫁」など映っていない。星歌を空気のように無視して、息子に声をかけた。

「ちょっと二階へ行ってくるわね」

「ああ、行ってらっしゃい」

都子の足音が遠ざかると、飛鳥は口元の笑みを収め、星歌の向かいに腰を下ろした。

長い脚を組み、ポケットから銀色のライターを取り出す。

キン、と硬質な音が静かなダイニングに響き、立ち上った紫煙が彼の端正な顔を曇らせた。

星歌は顔も上げず、黙々とお粥を口に運び続ける。

飛鳥は深く煙を吐き出すと、嘆息交じりに手を伸ばし、星歌の頭を子供のようにポンポンと撫でた。

「なあ星歌。お前も、いい加減機嫌を直せよ」

「…………」

「兄貴が死んでまだ半年だぞ。義姉さんは、兄さんの忘れ形見を必死で守り抜いたんだ。今日くらい、わがままはよせ」

飛鳥の声は、どこまでも理知的で、そして残酷なほど穏やかだった。「双子は本当に可愛いぞ。小さくて、儚くて……お前だって見ればきっと気に入る」

まるで駄々をこねる子供をあやすような口調。そして、生まれたばかりの「あちらの子」への無邪気な慈しみ。

星歌の中で、ギリギリと張り詰めていた最後の弦が、弾け飛んだ。

カチャン!星歌は手にした箸をテーブルに叩きつけた。「……そんなに可愛いの?人の子が」

充血した目を上げ、射殺すような視線を夫に向ける。その声には、冷え切った皮肉が満ちていた。

飛鳥は眉間に深い皺を刻み、不愉快そうに声を荒らげる。「人の子とはなんだ。兄貴の血を引く大切な子供だぞ!」

「あら、そう。あなたが父親だと言われても信じちゃうくらい、必死なんですものね」

「星歌!言葉を慎め!」

飛鳥が激昂し、テーブルを叩く。

だが、それより早く星歌は立ち上がっていた。振り上げた手のひらが、風を切る。――パァンッ!!乾いた破裂音が、室内の空気を切り裂いた。

叩かれた頬を押さえ、呆然とする飛鳥。

星歌の瞳に浮かんでいたのは、かつての愛情などかけらもない、底なしの憎悪だった。「離婚しましょう」

誰の子だろうが、知ったことではない。あちらが大切なら、一生その「忘れ形見」の世話でもしていればいい。

この半年間、泥水をすする思いで耐え忍んできた地獄に、今ここで、終止符を打つのだ。

飛鳥の瞳から、すうっと温度が消えた。「今日産まれたのは、翼兄さんの忘れ形見だぞ。兄さんはもういないんだ。それなのに俺に、何もせずただ見ていろと言うのか?」

「……お兄さんの子供だから。それが免罪符?」星歌は乾いた笑い声を漏らす。「だから一線を越えて、自分の子供の『死』さえ見捨ててもいいと言うの?」

――兄の子供。その言葉が、むなしく響く。

医師の言葉が再び脳裏をよぎる。『もう少し早く搬送されていれば、助かったかもしれません』。

もし、彼が振り返ってくれていれば。もし、あの時助けてくれていれば。

失われた命への未練と共に、冷たい医療器具で子宮の中身を根こそぎ掻き出されたあの感触が、今も鮮明な激痛となって下腹部に疼いていた。

星歌は氷のような眼差しで、目の前の男を見据えた。「あちらには、冴島家の一族郎党、二十人以上が詰めかけていたわ。それだけいてまだ足りないの?あなた一人が欠けただけで、世界が終わるとでも?」

痛いところを突かれたのか、飛鳥の呼吸が荒くなる。

彼は数秒の沈黙の後、苛立ちを飲み込むように大きく息を吐いた。そして、星歌の手首を掴み取る。ひどく冷たい手。対照的に、触れた額は微熱を帯びて熱い。

飛鳥は得心がいったように眉を下げた。生理の時、彼女はいつもこうやって体温調節がうまくできなくなるのだ。

「……わかった、もういい。お前が子供を欲しがっているのは知っている。だがな、そういうのは縁だ。無理に作った話で気を引こうとしても、虚しいだけだぞ」

諭すような、呆れたようなその口調。星歌の全身の血が、逆流して沸騰した。

「どういう意味?私が妊娠なんてしていないと、嘘をついているとでも?」

激昂する星歌を見て、飛鳥は「また始まった」とでも言いたげに、彼女を抱き寄せた。背中をポンポンと叩く、子供騙しの手つき。「よしよし、わかった。悪かったよ。お前は妊娠していたんだな。俺が悪かった、それでいいだろ?」

それは、彼がこの半年間繰り返してきた、お決まりの態度だった。

夏蓮のことで星歌が傷つき、怒るたびに、彼はこうして半信半疑のまま、ただその場を収めるためだけに謝罪もどきを口にする。心なんて、これっぽっちも籠もっていない。

けれど今回ばかりは、その「適当」が許される領域を超えていた。本当に失われた小さな命が、二人の間には横たわっているのだから。

その時、階段を降りてくる足音がした。二階から戻ってきた都子だ。彼女は、息子夫婦の間に流れる険悪な空気も、星歌の悲痛な表情も、まるで目に入っていないかのように振る舞う。いや、端から見る気などないのだろう。

「星歌」都子は階段の手すりに手を滑らせながら、さも当たり前のように言い放った。「夏蓮ね、術後で食欲がないそうなんだけど、あなたが作る鯛の潮汁なら飲めそうだって言うのよ。だから明日の朝、市場へ行って支度してちょうだい」

星歌の返事も待たず、都子はとどめを刺すように注文をつける。

「スーパーの切り身じゃ駄目よ。ちゃんと市場の競りまで足を運んで、活きのいい天然の真鯛を一匹仕入れてらっしゃい。養殖物は脂っこくて産後の身体に障るからね」

言い終えると、彼女は息子に向き直った。「さあ飛鳥、行きましょう」

双子の誕生という慶事。母親の精神状態は何よりも優先されるべき重要事項だ。特に、亡き長男と瓜二つの顔を持つ飛鳥がそばにいれば、夏蓮も心安らかでいられるだろう。

飛鳥は逆らうでもなく、抱き寄せていた星歌の体をあっさりと離した。

彼は星歌の頬を軽くつまみ、甘やかすような声色を作る。「今夜は遅くなるから、俺のことは待たずに寝てていいぞ。……いい子だ」

いい子だ、だと?

飛鳥は踵を返し、母親の後を追うように歩き出した。その背中を見送った瞬間、星歌の中で最後の理性が焼け落ちた。

激情が身体を突き動かす。彼女は両手でテーブルの縁を掴むと、渾身の力で一気に持ち上げた。

ガシャァァァンッ!!陶器の砕ける音、金属のぶつかる音が、嵐のように屋敷中を震わせた。料理も食器も、すべてが床に散乱し、無惨な残骸となる。

玄関へ向かっていた二人の足が、ピタリと止まった。恐る恐る振り返る都子と飛鳥。

「星歌、なにするの!」都子は一瞬たじろいだが、すぐに金切り声を上げた。

「なんてことを……!今日は冴島家にとって双子が生まれたおめでたい日なのよ!それなのにこんな暴挙に出て、いったい誰への当てつけ!?」

星歌は、能面のように冷え切った表情で義母を見据えた。瞳の奥には、氷点下の怒りが燃えている。「夏蓮さんが、私の潮汁を飲みたいですって?」

一歩踏み出し、低い声で問い詰める。「お義母様、教えてください。私がいつ、鯛を捌いて汁物にするなんて手の込んだ料理、覚えたんです?」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
50 Bab
1 นางร้าย
"พระชายา พระชายา อย่าทำให้บ่าวตกใจกลัวสิเจ้าคะ" เสี่ยวอ้ายมองเจ้านายที่นอนนิ่งไม่ได้สติหลายวันหลังจากเวยอ๋องถีบหนิงเยียนตกน้ำ นางก็ไม่ฟื้นขึ้นมาเสียที ท่านหมอบอกเพียงว่านางหมดสติอีกไม่กี่วันก็จะฟื้นหนิงเยียนพลันลืมตาขึ้นมากวาดสายตามองไปโดยรอบ นางจำได้ว่า นางขับรถมุ่งหน้าไปโรงพยาบาล แต่ทว่าเกิดอุบัติเหตุขึ้นรถพลิกคว่ำ เดิมทีคิดว่าจะตายไปแล้ว แต่ดันมาโผล่ที่เมืองโบราณแห่งนี้"พระชายา ท่านฟื้นเเล้ว" เสี่ยวอ้ายดีใจจนน้ำตาไหล หนิงเยียนมองเด็กน้อยตรงหน้าคงจะอายุสิบสี่ปีกระมัง เหตุใดใบหน้าถึงได้มีแผลมากมายขนาดนี้ อีกทั้งยังเรียกนางว่าพระชายา "เหตุใดใบหน้าของเจ้าถึงเป็นเยี่ยงนี้ แล้วข้าทำไมถึงกลายเป็นพระชายา"หนิงเยียนเอ่ยถามขึ้น ความทรงจำเจ้าของร่างเดิมไหลเข้ามาในสมองอีกครั้ง ทำให้หนิงเยียนเห็นภาพความเลวของเจ้าของร่างเดิมอย่างน่าสะพรึงกลัว"พระชายาท่านจำไม่ได้รึเจ้าคะ"เสี่ยวอ้ายเเม้จะโดนเจ้านายทำร้ายร่างกายนับครั้งไม่ถ้วน แต่นางก็จงรักภักดีกับหนิงเยียนมาก เพราะหนิงเยียนซื้อเสี่ยวอ้ายมาจากพ่อค้า เมื่อห้าปีที่เเล้ว ไม่อย่างนั้นเสี่ยวอ้ายคงได้กลายเป็นม้าผอมแน่นอน"ข้าจำได้เเล้ว เจ้าไปหาน้ำแก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-14
Baca selengkapnya
2
เช้าวันถัดมาบรรยากาศในจวนอ๋องพลันเย็นจัดเพราะเมื่อคืนได้มีหิมะตกหนัก ยามเช้านี้หนิงเยียนในชุดคลุมจิ้งจอกสีดำเดินตามเสี่ยวอ้ายมาที่ด้านหลังจวนเป็นที่พำนักของเสี่ยวเฮ้ยกับเเม่นมหยง เรือนไม่เล็กไม่ใหญ่มาก"แม่นมหยง" เสี่ยวอ้ายเรียก สักพักมีคนมาเปิดประตูเรือน สตรีวัยกลางคนถึงกับตาโตเมื่อผู้มาเยือนเรือนในยามเช้า นางอยากปิดประตูกระเเทกหน้าพระชายาด้วยซ้ำ"อย่าได้กลัวข้าเลย" แม่นมหยงยิ่งงงเข้าไปใหญ่ พระชายาที่แม่นมหยงรู้จักหยิ่งผยอง หาใช่สตรีปั้นหน้าเยี่ยงนี้"เชิญพระชายากลับไปเถอะเจ้าค่ะ" แม่นมหยงตัดสินใจไล่นาง เพราะพระชายาโหดร้ายกับหลานสาวตัวน้อยของนางนัก"ท่านย่า ท่านย่า ข้าคันเจ้าค่ะ" เสียงร้องจากด้านในเรือน ทำให้เเม่นมหยงรีบวิ่งเข้าไปดูหลานสาวตัวน้อย"เสี่ยวเฮ้ย" แม่นมหยงกุมมือหลานสาวไว้ ทั้งน้ำตา หนิงเยียนถือโอกาสเดินเข้ามา พบว่าหนูน้อยใบหน้าเต็มไปด้วยผดผื่น"ให้ข้าดูนางเถอะ" แม่นมหยงหันหลังไปมอง คิดว่าพระชายาออกกลับไปแล้วเหตุใดนางยังหน้าด้านตามเข้ามาในเรือน ทั้งที่เจ้าของเรือนไม่ได้ต้อนรับ"ออกไปนะ ออกไป" แม่นมหยงรักหลานสาวมาก เพราะหลายวันก่อนพระชายาให้สาวใช้สาดผงคันใส่หลานสาว เพราะ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-14
Baca selengkapnya
3
หนิงเยียนนั่งอีกฝั่งหนึ่งแล้วหันหน้าไปทางหน้าต่าง ทำราวกับสองคนนั้นเป็นอากาศเวยอ๋องกับหยวนเซียงยังคงพลอดรักกันต่ออย่างไม่เกรงใจพระชายาเอกอย่างหนิงเยียนเลยแม้แต่น้อยนางไม่ได้มีความผูกพันกับเจ้าคนถ่อยเลยมิได้รู้สึกอันใด ดีเสียอีก ถึงยามหย่าจะได้หย่าอย่างง่ายดายรถม้าหยุดหน้าวังหลวง สารถีเปิดม่านเวยอ๋องลงไปก่อน คว้ามืออนุคนโปรดไว้ หนิงเยียนเห็นเเล้วมีท่าทีเฉย ๆ ส่วนนางลงเองไม่ต้องให้คนช่วยตำหนักหรงในยามนี้หมอหลวงตรวจดูอาการของไท่ชางหวง พบว่าเป็นผื่นเเดงขึ้นตามตัว ไม่รู้ว่าไปโดนพิษตอนไหน หมอหลวงไม่มีทางรักษาอาการให้หายขาดได้เหล่าท่านอ๋องต่างมาเยี่ยมท่านปู่ของพวกเขา เพราะยังไม่แต่งตั้งรัชทายาท ในยามนี้ฝ่าบาททรงรักไท่ชางหวงมาก เหล่าอ๋องทั้งหลายจึงรีบมาทำคะเเนนไท่ชางหวงหรือจ้าวเยว่อดีตฮ่องเต้อายุหกสิบปีต่างมองเหล่าอ๋องที่มาพร้อมหน้าพร้อมตา เหลือเเต่เวยอ๋องเท่านั้น"เวยอ๋องเล่า" ไท่ชางหวงถามหาหลานสุดที่รัก แม้เวยอ๋องจะประสูติจากสนมคนหนึ่ง เขาก็รักหลานคนนี้มากทำให้เหล่าอ๋องต่าง ๆ อดอิจฉาเวยอ๋องมิได้ โดยเฉพาะหนานอ๋องกับชูอ๋อง"มาเเล้วพ่ะย่ะค่ะ" เกากงกงมองเห็นเวยอ๋องเดินมาพร้อมกับชายาเอกเเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-14
Baca selengkapnya
4
หนิงเยียนปรายตามองสองพี่น้องเล่นละครงิ้วกันสองคน หยวนเหมยล้มลงกับพื้นพอดี"นี่พวกเจ้าทำอะไรกัน" เวยอ๋องเดินมาพร้อมหนานอ๋องกับชูอ๋อง ซึ่งเป็นพระเชษฐาของเขา หนานอ๋องรีบประคองชายาของเขาทันที เวยอ๋องมองไปที่อนุคนโปรดสลับกับมองชายาตัวร้าย"เกิดอะไรขึ้น" เวยอ๋องถามหยวนเซียง หยวนเซียงแสร้งบีบน้ำตายิ่งหยวนเหมยอยู่ในอ้อมอกหนานอ๋อง เวยอ๋องยิ่งต้องการคำตอบ"พระชายา ทำร้ายพระชายาหนานอ๋องเจ้าค่ะ" หยวนเซียงสาดโคลนใส่หนิงเยียน ความร้ายกาจของหนิงเยียนทุกคนต่างได้ยินมามาก แต่มิคิดว่า ในอุทยานหลวง หนิงเยียนจะกล้าก่อเรื่องเสียงตบหน้าดังขึ้นฉากใหญ่ หนานอ๋อง ชูอ๋องไม่คิดว่าเวยอ๋องจะกล้าตบชายาของเขาหนิงเยียนเกิดมาจะสามสิบปีไม่เคยมีคนมาตบนางได้ การข้ามมาอยู่ในโลกแห่งนี้ เจ้าอ๋องชั่วทั้งถีบ ทั้งตบนาง เพื่อสตรีหน้าด้านกุเรื่องขึ้นมานางนั้น"ท่านจะไม่ถามข้าหน่อยรึ ก่อนที่จะตบข้า ข้าไม่ได้ทำร้ายนาง" หนิงเยียนปฎิเสธเสียงเเข็ง เรื่องที่นางไม่ได้ทำ นางจะไม่ยอมรับเป็นอันขาด"ถามให้ได้ความอันใด หลักฐานทุกอย่างมันฟ้องว่าเจ้าทำร้ายนาง" เวยอ๋องเชื่อหยวนเหมยที่แสนจะอ่อนโยนที่เติบโตมาพร้อมกับเขา นางเป็นบุตรสาวท่านรา
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-14
Baca selengkapnya
5
เวยอ๋องถึงกับมึนงงเมื่อโดนฝ่ามือของท่านปู่ตบเข้าที่ศีรษะอย่างแรง แม้หนานอ๋อง ชูอ๋องยังคงตกใจไม่น้อยหยวนเหมยไม่คิดว่าไท่ชางหวงจะตบหน้าเวยอ๋อง มีเพียงหนิงเยียนที่รู้สึกสาแก่ใจไม่น้อย"ท่านปู่ตบหลานทำไม"เวยอ๋องงงเป็นไก่ตาแตก"เจ้าทำให้หลานสะใภ้ของข้าไม่พอใจ ข้าต้องตบเจ้า เยียนเอ๋อร์พอใจรึไม่ ไม่พอใจ ปู่จะตบมันให้เจ้าอีก"หนิงเยียนมองไท่ชางหวงกล้าตบเวยอ๋อง "หม่อมฉันต้องการหย่าเพคะ" นางยังยืนยันคำเดิม ต้องการหย่ากับอ๋องสารเลวที่ทำร้ายนาง ไม่เป็นหยกถนอมบุปผาเอาเสียเลย"เยียนเอ๋อร์ หลานสะใภ้คนดี อย่าเพิ่งหย่าได้รึไม่ ให้โอกาสหลานชายสมองสุนัขของข้าเถอะ" ไท่ชางหวงอ้อนวอนนาง คนในตำหนักหรงต่างใบ้กิน เวยอ๋องยิ่งทำอันใดไม่ถูก"เอาอย่างนี้ดีรึไม่ ข้ามอบป้ายทองคำให้เยียนเอ๋อร์ ผู้ใดคิดจะทำร้ายเจ้า เพียงเจ้าชูป้ายทองคำของเรา มันผู้นั้นก็ไม่สามารถต่อกรกับเจ้าได้ ถ้ามันต่อกรกับเจ้า ถือว่ามันลบหลู่เรา"ป้ายทองคำรึ เป็นความคิดที่ดีเช่นกัน เจ้าอ๋องสารเลวจะได้ไม่ต้องมาทำร้ายนางได้ เพียงแค่นางชูป้ายทองคำ"อีกอย่างเจ้าจะมาหาเราตอนไหนก็ได้ ขอเพียงเจ้าชูป้ายทองคำ""ตกลงเพคะ"หนิงเยียนยิ้มให้กับเวยอ๋องอย่า
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-14
Baca selengkapnya
6
เวยอ๋องมองหยวนเซียง เเล้วสั่งให้เสี่ยวฮัวพาหยวนเซียงไปทำแผล ทำให้หยวนเซียงไม่พอใจมาก เวยอ๋องรีบตาสองนายบ่าวนั้นทันทีหนิงเยียนมองร้านค้าสองข้างทาง ทำให้นางหวนคิดถึงโลกปัจจุบันยิ่งนัก คิดถึงโทรศัพท์ คิดถึงห้องแอร์ คิดถึงรถยนต์ ตั้งใจทำความดีเผื่อจะได้กลับบ้านในเร็ววันนางได้ร้านค้าข้างร้านหนังสือ หญิงสาวเดินเข้าไปด้านในกับเสี่ยวอ้าย เวยอ๋องยืนกอดอกมองมารร้ายเข้าไปเป็นเวลานานกว่านางจะออกมา"เถ้าเเก่แม่นางสองคนนั้นเข้ามาทำไม" เถ้าแก่เนี้ยเจ้าของตึกแถวมองดูคุณชายท่านนี้ "แม่นางอยากจะเช่าร้านเปิดโรงหมอ" เวยอ๋องโยนเงินก้อนให้เถ้าแก่เเล้วเดินออกไป ในสมองหวนคิดถึงนางมารร้ายจะเปิดโรงหมอ นางเรียนวิชาแพทย์มารึเท่าที่เขาทราบหนิงเยียนเป็นคนไม่เอาไหนเสียเลยในสกุลหนิง นอกจากแต่งกายยั่วบุรุษไปวัน ๆ หนิงเยียนกลับมาที่เรือนนอนของนาง จิบน้ำชาอย่างสบายใจ วันนี้นางได้ร้านสำหรับเปิดโรงหมอเเล้ว มิคาดคิดว่า สิ่งของพวกนั้นจะติดตามนางมาได้ เพียงแค่นางนึกถึงกล่องยา มันก็พลันปรากฏขึ้นตรงหน้านางแล้ว หญิงสาวเปิดหีบสีดำออกมา พบเข็มฉีดยา ตัวยาสำคัญในการฉีดเข้าร่างกาย โชคดีจริง ๆ นางได้ยินฝีเท้าของคนมุ่งหน้ามาหานา
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-15
Baca selengkapnya
7
"เจ้าเป็นวิชาเเพทย์รึ" หนิงฮูหยินตกใจไม่น้อย หนิงเยียนไปเรียนวิชาเเพทย์ยามใดหนิงเยียนคิดว่าแย่เเล้วหนิงฮูหยินต้องสงสัยนางแน่ ๆ ว่านางไม่ใช่หนิงเยียนตัวจริง"เจ้ามีอะไรปิดบังเเม่รึไม่""ท่านแม่ ข้าไม่ขอปิดบังท่านแล้วกัน ในตอนที่ตกน้ำสลบไปหลายวัน ข้าได้ไปเจอกับท่านผู้เฒ่าท่านหนึ่ง เขาบอกสอนเคล็ดลับวิชาแพทย์ให้ข้าในฝัน อีกทั้งบอกอีกว่า ข้าชอบทำร้ายคนอื่น ยั่วยวนบุรุษ หญิงใจบาป เมื่อรอดไปให้ทำความดีรักษาผู้คนใต้หล้าเเล้วชีวิตจะมีสุข"หนิงเยียนเล่าด้วยเเววตาที่ใสซื่อ ทำให้มารดาเชื่อเสียสนิทใจ"คนดีของข้า""ท่านเเม่ ท่านนอนพักเถอะ" นางอาศัยตอนที่มารดาเผลอฉีดยาแก้ไข้ให้มารดา อาการของหนิงฮูหยินคือป่วยไข้เพราะโดนไอเย็น หนิงฮูหยินหลับอย่างสบาย ในสมองหวนคิดถึงคำพูดของสามีว่าบุตรสาวรักษาไท่ชางหวงได้ ช่างเหลือเชื่อจริง ๆหนิงเยียนมองมารดาหลับไปแล้วรู้สึกโล่งใจจึงเรียกสาวใช้ให้มาดูแลมารดา ส่วนนางออกจากเรือนใหญ่ ในความทรงจำของหนิงเยียน เรือนร้อยดาวคือเรือนของนาง กระนั้นนางจึงหมายจะเดินไปที่เรือนร้อยดาว แต่ทว่าเดินไปตามเเนวระเบียงได้ไม่นานมีสองสตรีมาขวางนางไว้ สตรีสองนางในความทรงจำเจ้า
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-15
Baca selengkapnya
8
ในระหว่างที่นางกำลังขบคิดเรื่องชั่ว ๆ ของเจ้าของร่างเดิมที่ทำไว้ สาวใช้เรือนใหญ่บอกให้รีบเข้าวังหลวงกับเวยอ๋องเพื่อไปรักษาอาการของไท่ชางหวงเวยอ๋องมีสีหน้ากังวลมาก เหตุใดท่านปู่ถึงได้ป่วยอีก มิใช่หนิงเยียนรักษาหายเเล้วรึหนิงเยียนเองมิคิดว่าไท่ชางหวงจะป่วย หรือว่ามีคนจงใจวางยาเขา เรื่องนี้มีความเป็นไปได้ คราเเรกนางคิดว่าไท่ชางหวงแค่เป็นลมพิษ จึงฉีดยาให้หาย เมื่อรถม้ามาถึงวังหลวง เวยอ๋องและหนิงเยียนมุ่งหน้าไปที่ตำหนักหรงทันทีหนิงเยียนเดินเข้าไปยังไม่ทันที่จะถึงม่านมุ้ง นางโดนอวี้ฮองเฮาตบหน้าเข้าเสียก่อน ทุกคนต่างอึ้งงันมิคาดคิดว่าอวี้ฮองเฮาจะตบหนิงเยียนยามนี้"ไหนเจ้าบอกว่ารักษาไท่ชางหวงหายดีเเล้วมิใช่รึ"หนิงเยียนมองอวี้ฮองเฮา ยัยแก่คนนี้ครั้งแรกต่อว่านางที่ถีบหยวนเหมยตกน้ำ ครั้งที่สองตบหน้านางต่อหน้าคนหมู่มาก"พระนางโปรดหลีกทางให้หม่อมฉันตรวจดูอาการไท่ชางหวงเถอะเพคะ"แผลนี้นางจะจดจำไว้ในใจ"เจ้าถอยเถอะ" ฮ่องเต้จ้าวซุนส่งสายตามาทางอวี้ฮองเฮาทำให้พระนางรีบถอยออกมาทันทีหนิงเยียนมองผื่นขึ้นที่เเขนของไท่ชางหวง ต้องมีคนวางยาพิษเขาแน่ ๆ นางนั่งลงแล้วปิดม่านมุ้ง จากนั้นรีบฉีดยาให้ไท่ชางหว
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-15
Baca selengkapnya
9
หนิงเยียนคิดว่าถ้าปากดีเยี่ยงนี้เมื่อคืนน่าจะปล่อยให้เลือดไหลหมดตัวตายเสียเลย "พระชายาเวยอ๋องไม่สบายรึ" หยวนเหมยแสร้งถามด้วยท่าทีเป็นมิตร หนิงเยียนคิดว่างูพิษชัด ๆ บุรุษต่างโง่เขลาเหตุใดต้องหลงกลสตรีเยี่ยงหยวนเหมยด้วยเล่าหนิงเยียนทำเมินไม่ตอบหยวนเหมย "ท่านอ๋องมีคนดูแลเเล้วข้าไม่กวนความสำราญของท่านกับอนุคนโปรดแล้วกัน ขอตัว""หนิงเยียน หยุดเดี๋ยวนี้ ชายาหนานอ๋องมีมารยาทกับเจ้า เหตุใดเจ้าไม่ตอบคำถามนาง" เวยอ๋องไม่ต้องการให้คนเมินหยวนเหมย แม้นางจะแต่งเป็นชายาผู้อื่นเเล้วก็ตาม หนิงเยียนยิ้มเย็น "ท่านอ๋อง ท่านกล้าขึ้นเสียงกับคนที่ช่วยชีวิตท่านรึ ท่านอย่าได้เนรคุณสิ" จากนั้นเดินทอดน่องออกไปด้วยความสำราญใจเรื่องที่เวยอ๋องได้รับบาดเจ็บนังสารเลวหนิงเยียนมันรักษาเวยอ๋องรึ หยวนเหมยเก็บอาการไม่อยู่ หนานอ๋องยังคงใจกว้าง ไม่ถือสาอันใด กุมมือชายารักแล้วขอตัวกลับจวนหนานอ๋องหยวนเซียงที่กำลังจะป้อนยาให้เวยอ๋อง "ออกไปพักผ่อนเถอะ""เจ้าค่ะ" หยวนเซียงรีบออกไปตามคำสั่งของเวยอ๋อง เขาต้องสั่งสอนหนิงเยียนให้รู้จักหลาบจำ ทำให้เสียหน้าต่อหน้าหนานอ๋อง แม้แต่ชายาคนเดียวยังอบรมมิได้ ผู้คนไม่หัวเราะเยาะเขารึ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-15
Baca selengkapnya
10
เวยอ๋องมองนางมารร้ายนั่งฝั่งตรงข้ามกับเขา ใบหน้าของนางนั้นซีดเผือดยิ่ง วันนี้เขาได้เห็นเลือดพรหมจรรย์ มันทำให้เขาสะเทือนใจอยู่เหมือนกัน"เจ็บรึไม่""ไม่ต้องยุ่งกับข้า"เขาอุตส่าห์หวังดี นางยังคงเเข็งกระด้างเหมือนเดิมสมองของหนิงเยียนยามนี้ หวนคิดเรื่องเมื่อหนึ่งเดือนก่อน แต่ทว่าวังหลวงต้องรู้ตัวคนร้ายแน่ ๆ ไท่ชางหวงเรียกนางกับเวยอ๋องเข้าวังอย่างเร่งด่วนรถม้าจอดหน้าวังหลวงหนิงเยียนลงเป็นคนเเรก เวยอ๋องเดินตามหลังนาง เห็นนางมารร้ายเดินถ่างขา"หนิงเยียน เจ้าเดินให้มันดี ๆ ไม่ได้รึไง เจ้าอยากให้คนอื่นรู้รึ"นางลืมไป "ให้ข้าประคองเจ้าเถอะ" "ไม่ต้อง" หนิงเยียนไม่ต้องการคนมาตบหัวเเล้วลูบหลัง นางเดินอย่างเชื่องช้าในที่สุดก็มาถึงตำหนักหรงไท่ชางหวงนั่งที่ตั่งยาว ใบหน้ามีความกังวลอยู่มากครั้นเห็นหนิงเยียนความกังวลถึงได้หายไป"ถวายพระพรท่านปู่""ถวายพระพรไท่ชางหวง""พวกเจ้านั่งเถอะ" หลังจากนั้นนางกำนัลรีบมารินน้ำชาให้ทั้งสองคนแล้วล่าถอยออกไป"เรื่องที่เจ้าบอกข้าวันนั้น ให้คอยสังเกตเป็นเขาจริง ๆ ข้าหาความจริงกับเขา แต่เขายอมตาย" ในวันที่หนิงเยียนรักษาไท่ชางหวงรอบที่สอง นางสงสัยคนใกล้ตัววางยาพิษ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-15
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status