LOGINShare
บทที่ 11 ว่าด้วยเรื่องมารดา (1) (5/5)
Last Updated:
2026-01-08 23:15:30“ขอบคุณเจ้าค่ะ ขอบคุณจริง ๆ” แม้ไม่ค่อยได้เจอกันแต่นางก็รับรู้ได้ถึงความรักที่ท่วมท้น
“เอาล่ะเช็ดน้ำตาเสีย ประเดี๋ยวคนที่กำลังรอพบเราในคุกหลวงจะเข้าใจผิดคิดว่าเจ้าอาลัยอาวรณ์นาง” จางไห่เฉิงกล่าวพลางยื่นผ้าเช็ดหน้าให้น้องสาว นัยน์ตาคมทอดมองนางด้วยความเอ็นดู
“หากนางยังคิดเช่นนั้นก็เข้าข้างตนเองเกินไปแล้ว” ความผูกพันหรือก็ไม่มี ทั้งยังให้บุตรสาวคนโปรดมาวางยาพิษนางอีก หากยังหวังว่านางจะให้อภัยหรือไม่โกรธเคืองก็หน้าหนาเกินไปแล้ว
“เจ้าควรรู้ไว้ว่าคนเรามีหลายประเภท บางคนก็เอาแต่กล่าวโทษผู้อื่นทั้งที่ต้นเหตุมาจากตนเอง”
“อ่า...ข้าคิดว่าอดีตมารดาของพวกเราต้องเป็นเช่นที่ท่านกล่าวมาแน่” สตรีแซ่กู้ก็เป็นเช่นนั้น
&nb
Latest chapter
ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก บทที่ 12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) (5/5)
หลังจากคุณชายรองเซี่ยกลับไป นายท่านจางก็สั่งให้พ่อบ้านไปเรียกคุณหนูมาร่วมรับสำรับพร้อมบิดา แน่นอนว่าทันทีที่ได้ยินจากท่านลุงพ่อบ้าน นางก็ทราบได้ทันทีว่าบิดาคงอยากสนทนากับนางเรื่องของเซี่ยหงหมิง “ท่านพ่อคงอยากทราบเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับคุณชายรองเซี่ยใช่หรือไม่เจ้าคะ” วาจาของบุตรสาวทำให้มือที่กำลังจะใช้ตะเกียบคีบอาหารชะงักไปเล็กน้อย “อืม พ่อแค่อยากถามเจ้าว่ามั่นใจในการเลือกของตนแล้วใช่หรือไม่” “ข้ามั่นใจเจ้าค่ะ วันหน้าจะเป็นเช่นไรข้าจะไม่เสียใจเจ้าค่ะ” “แม้จะรู้สึกวูบโหวงในใจอยู่บ้างที่บุตรสาวตัวน้อยของพ่อจะออกเรือนแล้ว แต่ทว่าเมื่อคนที่เจ้าเลือกเขาเป็นคนดี สามารถทำให้เจ้ามีความสุขได้ พ่อก็ไม่คิดขัดขวาง” คุณชายรองเซี่ยผู้นั้นมาจากครอบครัวที่รักใคร่ปรองดอง คงสามารถมอบครอบครัวที่อบอุ่นให้กับบุตรสาวของตนได้ “ขอบคุณเจ้าค่ะท่านพ่อ” “จงจำเอาไว้ เจ้าไม่ใช่น้ำที่สาดออกไป แม้จะออกเรือนแล้วแต่จวนตระกูลจางแห่งนี้ยังคงต้อนรับเจ้าเสมอ วันใดที่เขาไม่รัก จงกลับมาที่จวนของเรา เพราะเจ้าคือไข่มุกล้ำค่าของ
ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก บทที่ 12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) (4/5)
“วันนี้ข้าขออยู่รับสำรับเย็น จิบชาสนทนากับเจ้าที่เรือนจนถึงยามไฮ่ (21.00-22.59) ได้หรือไม่ เราทั้งสองจะได้คลายความคิดถึงต่อกันบ้าง” “อยู่สนทนาที่เรือนของข้าจนดึกดื่นจะเหมาะสมหรือเจ้าคะ” “เพราะความคิดถึงที่มากล้น น่าจะพออนุโลมได้” ‘ถึงจวนแล้วขอรับ’ เสียงคนบังคับรถม้าส่งเสียงบอก “จะดีหรือเจ้าคะ” นางแสร้งทำท่าทางลังเล หมั่นไส้ยิ่งนักกับท่าทางอยากแนบชิดนาง “ย่อมดี” “เช่นนั้นก็ตามใจท่านเถิดเจ้าค่ะ”
ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก บทที่ 12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) (2/5)
“ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ท่าน พี่ใหญ่เราไปกันเถิด” “ไห่เฉิงอย่าเพิ่งไป ได้โปรดตามหมอมารักษาซินอี้ให้แม่หน่อยเถิด” “...” จางไห่เฉิงมองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา ตั้งแต่เล็กจนโตมิใช่นางมักจะมองเขาด้วยสายตารังเกียจยามที่เขาเรียกนางว่ามารดาหรือ “ท่านแม่มีอันใดหรือเจ้าคะ” กู้ซินอี้ที่นอนอยู่สะดุ้งตื่นขึ้น “พี่ชายลูกมาเยี่ยม มิต้องห่วงนะ เขาจะพาหมอมารักษาเจ้า” สิ้นเสียงกล่าวของมารดา สตรีแซ่กู้มองออกไปนอกกรงขังก่อนจะพบเข้ากับใบหน้าที่ตนเกลียดชัง “กรี๊ด! ท่านแม่ข้าเกลียดนังซีถิง เป็นเพราะมัน เพราะมันทำให้ข้าต้องมีสภาพเช่นนี้ เพราะบิดามัน ข้าจึงไม่ได้เป็นบุตรสาวของขุนนางใหญ่โต”&
ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก บทที่ 12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) (3/5)
ด้านจางซีถิงที่ออกมารอพี่ชายอยู่ด้านนอกกลับพบว่าแท้จริงคนที่พาอนุภรรยาของกู้หลงเซิ่งมาคือคุณชายรองเซี่ยที่หายหน้าหายตาไปหลายวัน สภาพอิดโรย ใบหน้าและอาภรณ์เปรอะเปื้อนบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเขาน่าจะรีบเร่งเดินทางไม่ได้พัก “ซีถิง ข้าเหน็ดเหนื่อยยิ่งนัก” เซี่ยหงหมิงเอ่ยวาจาออดอ้อนนาง หลังจากสั่งให้ลูกน้องคนสนิทพาคนทั้งสามไปส่งที่ชายแดนตามที่ได้รับปากไว้ ซึ่งเขาทำเช่นนี้เพื่อช่วยพี่น้องตระกูลจางเอาคืนอดีตมารดาชั่วช้า “ขอบคุณนะเจ้าคะที่ท่านทำเพื่อข้า” แม้จะไม่รู้เรื่องราวแต่ทว่านางก็พอคาดเดาได้ว่าเขาทำเพื่อนาง “มอบรางวัลให้ข้าแทนคำขอบคุณได้หรือไม่” บุรุษรูปงามกล่าวก่อนจะยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ “อะแฮ่ม! ท่าทางคุณชายรองเซี่ยคงเหน็ดเหนื่อยจากการเ
ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก บทที่ 12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) (1/5)
12 ว่าด้วยเรื่องมารดา (2) “แต่ยามนี้นางก็ได้รับการลงโทษแล้ว ขอโอกาสให้ซินอี้ได้แก้ไขในสิ่งที่ตนทำผิดได้หรือไม่” หลวนม่านลี่กล่าว “...” จางซีถิงไม่ตอบ สตรีผู้นี้ไร้ยางอายยิ่งนัก คิดว่าแค่บอ
ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก บทที่ 11 ว่าด้วยเรื่องมารดา (1) (5/5)
“ขอบคุณเจ้าค่ะ ขอบคุณจริง ๆ” แม้ไม่ค่อยได้เจอกันแต่นางก็รับรู้ได้ถึงความรักที่ท่วมท้น “เอาล่ะเช็ดน้ำตาเสีย ประเดี๋ยวคนที่กำลังรอพบเราในคุกหลวงจะเข้าใจผิดคิดว่าเจ้าอาลัยอาวรณ์นาง” จางไห่เฉิงกล่าวพลางยื่นผ้าเช็ดหน้าให้น้องสาว นัยน์ตาคมทอดมองนางด้วยความเอ็นดู “หากนางยังคิดเช่นนั้นก็เข้าข้างตนเองเกินไปแล้ว” ความผูกพันหรือก็ไม่มี ทั้งยังให้บุตรสาวคนโปรดมาวางยาพิษนางอีก หากยังหวังว่านางจะให้อภัยหรือไม่โกรธเคืองก็หน้าหนาเกินไปแล้ว “เจ้าควรรู้ไว้ว่าคนเรามีหลายประเภท บางคนก็เอาแต่กล่าวโทษผู้อื่นทั้งที่ต้นเหตุมาจากตนเอง” “อ่า...ข้าคิดว่าอดีตมารดาของพวกเราต้องเป็นเช่นที่ท่านกล่าวมาแน่” สตรีแซ่กู้ก็เป็นเช่นนั้น&nb
You may also like
อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู892.7K viewsชายาหมอเทวดาตัวแสบ: ดื้อรักท่านอ๋องเทพสงคราม
เย่ชิงขวง124.4K viewsพระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น40.6K viewsองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้136.0K viewsจางม่านอวี้ นางสนมล่มเมือง
อัญญาณี2.3K viewsย้อนกลับมาครั้งนี้ ข้ามิใช่เหยื่ออีกต่อไป
l3oonm@8.2K viewsสนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC
กระดิ่งจันทร์7.9K views1975 ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง
Scince4.2K views
