คุณหนูใหญ่ท่านช่างเอาแต่ใจนัก

คุณหนูใหญ่ท่านช่างเอาแต่ใจนัก

last updateLast Updated : 2025-08-23
By:  เฟยฮวาOngoing
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
Not enough ratings
22Chapters
2.9Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

นางหลงรักองครักษ์ข้างกาย ร้องขอบิดาจนได้หมั้นหมายกัน ไม่สนว่าเขาไม่ได้มีใจให้นาง นางถูกคนร้ายจับตัวไป พยายามร้องเรียกให้เขาช่วย แต่เขาไม่หันมามองนางเลยสักนิด สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่จ้าวฉู่หรันน้องสาวต่างมารดาของนาง " ข้าหายไปเจ้าไม่สนใจตามหา แต่ไปดูแลฉู่หรัน ตกลงเจ้าเป็นองครักษ์ของข้าหรือของนางกันแน่" " หวังจื่อเย่ ในเมื่อเจ้าอยากดูแลฉู่หรันมากขนาดนั้น งั้นข้ายกเจ้าให้นาง ไม่ใช่แค่ฐานะองครักษ์แต่รวมถึงฐานะคู่หมั้นด้วย" ผ้าม่านเปิดออกพร้อมชายชุดดำที่คลุมหน้าเห็นแต่ลูกตา นางยกเท้าจะถีบ เขาจับเท้านางไว้เข้ามาประชิดตัว เอ๊ะ ทำไมคุ้นๆ " เจ้า ไอ้โจรบ้ากาม" " ข้าเอง" " เจ้าจะพาข้าไปไหน" " รังของเรา" " รัง รังโจรหน่ะรึ" ฮ่าวหยูยิ้มแป้นพยักหน้าหงึกหงัก

View More

Chapter 1

ตอนที่1

脳腫瘍と診断された後、白石紗季(しらいし さき)は二つの事実を知ることになった。

一つは黒川隼人(くろかわ はやと)との婚姻届が偽物だったこと。もう一つは実の息子――黒川陽向(くろかわ ひなた)もその事実を知っており、他人を母親として望んでいたこと。

この時紗季は自分の家族を捨て、全てを彼らに捧げた七年間が、まるで茶番だったことを悟った。

そこで紗季は三つのことを実行し、この薄情な父子の前から完全に姿を消すことにした。

一つ目は、一ヶ月前に予約していた結婚七周年記念のキャンドルディナーをキャンセルし、陽向の幼稚園のクラスLINEグループと、父子の健康のために入っていた数十の健康関連のグループから退会すること。

二つ目は、医師からストレステストを受け、特効薬を処方してもらい、海外まで移動できる体調を確保すること。

三つ目は、七年間連絡を絶っていた兄の白石隆之(しらいし たかゆき)に電話をかけ、遠くへ嫁いだことを後悔して、帰りたいと告げること。

――

「紗季さん、がん細胞が脳神経を圧迫しています。早急な決断が必要です」

消毒液の匂いが漂う病院の廊下で、医師の言葉が今も紗季の耳に響いていた。

全身を震わせながら、しわくちゃになった検査結果の用紙を握りしめた。

最近頭痛や嘔吐に悩まされ、時々鼻血も出ていた。

寝不足による単なる体調不良だと思っていたのに、検査結果は恐ろしい事実を突きつけてきた。

医師は治療方針を選択する必要があると言った。

手術をして五十パーセントの生存確率に賭けるか。

それとも保守的な治療を選び、投薬と化学療法で髪の毛は抜け落ちるが、あと数年の命を繋ぐか。

紗季はその五十パーセントという確率に賭けることが怖かった。

幼い頃から注射さえ怖がっていた彼女にとって、冷たい手術台の上で生死を分ける選択をすることは想像もできないほど怖かった。

しかし手術をしなければ、脳の腫瘍は大きくなり、苦しみながら死んでいくという残酷な現実が待っている。

紗季は目を閉じ、隼人のことを考えた。

彼女は隼人と結婚してもう七年になる。彼女は彼を愛していて、まだ長い間一緒に生活したいと思っている。

そして何より、二人は頭がよく、優秀な息子――陽向を一緒に育てている。

人生で最も大切な二人のことを考えると、勇気が湧いてきた。

彼女は立ち上がり、医師の診察室のドアを開けた。

「先生、決心しました。開頭手術の予約をお願いします」

医師は厳かな表情で言った。

「五十パーセントの確率です。怖くないのですか?」

紗季は微笑んだ。「怖くありません。夫と子供が私の側にいてくれると信じています。二人がいれば、何も怖くありません」

医師はゆっくり頷いた。

「分かりました。一ヶ月後の手術を予約しておきます」

紗季は病院を出て、急いで帰宅した。夫と子供の慰めと支えが欲しかった。

家政婦は隼人が会社に行ったと告げた。

紗季は急いで黒川グループへ向かい、社長室の前まで来た。

中に入る前に、男性の声が聞こえてきた。

「隼人、紗季にお前が美琴を秘書にしたことを知られたら、怒るんじゃないか?」

紗季は凍りつき、ドアの隙間から隼人の親友――青山翔太(あおやま しょうた)の姿をはっきりと見た。

美琴?

美琴!

この名前は彼女にとってあまりにも馴染みがあった。隼人が十年もの間、心の奥底に秘めていた初恋の人だった。

机に向かって座る隼人は目を伏せ、袖をまくり上げた。黒いシャツの襟元は少し開いていて、どこか冷たい既婚者の雰囲気を醸し出していた。

彼はいらだって言った。

「会社のことに口を出すな」

翔太は首をすくめ、苦い顔をした。

「まあね、俺はこの何年もお前の面子を立てて、紗季のことを奥さんって呼んできたけど、周りの人はみんな、お前たちが偽装結婚だって知ってるよ。それに婚姻届は俺が偽造したんだ。ハハハハ!」

これを聞いた紗季は、顔が真っ白になり、その場で凍りついた。

彼女は......何を聞いたのだろう?

隼人との結婚は......偽装だったの?

隼人はオフィスのドアに背を向けて座り、ドアの外に人が立っていることに全く気付いていなかった。

翔太は好奇心に駆られて尋ねた。

「隼人、なんで黙ってるの?今美琴が戻ってきたんだから、早く紗季と別れればいいじゃん?当時紗季がしつこく迫って、お前が酔っ払ってた時に誘惑して妊娠したから、子供の戸籍のために仕方なく偽装結婚したんだろ。その結果、美琴が傷ついて出て行って、今やっと戻ってきたわけだし」

紗季は息を飲んだ。

激しい頭痛が襲ってきて、紗季は口を押さえ、必死に吐き気をこらえた。

あの夜、バーに翔太も確かにいたはずなのに!

自分は隼人にお酒を勧めてなどいなかったのに、隼人はビジネスライバルに薬を盛られていた。翔太はそれを分かっていたはずだ。

自ら「解毒剤」になろうとして、隼人とホテルへ行ったのだ。

なぜすべての責任を自分一人に押し付けるのか?

翔太は軽く笑い、からかうような口調で言った。

「お前はいつ美琴と結婚するつもりだ?当時彼女は重い心臓病にかかって、お前の足手纏いになるのを恐れて去った。紗季にその隙を突かれたんだろう?美琴はもともとお前の妻になるはずだったのに!」

隼人は鋭い視線で翔太を見つめた。

その目は氷のように冷たく、警告が伝わってくる。

「俺と紗季には陽向がいるんだ......」

紗季は全身を激しく震わせ、立っているのがやっとだった。

彼女は彼らの会話に吐き気を催した。聞き続けられなくなり、そのままトイレに駆け込んだ。

そのため隼人が言いかけていた言葉を聞き逃してしまった。

紗季は洗面所で激しく嘔吐した。

残酷な真実に吐き気を催したのか、脳腫瘍による生理反応なのか分からなかった。

女性社員が入ってきて驚き、急いでティッシュを差し出した。

紗季は目を赤くしてティッシュを受け取り、泣くよりも醜い笑顔を作って言った。

「ありがとうございます......隼人には私が来たことを言わないでください」

彼女は振り返り、よろめく足取りで会社を出て、まるで生ける屍のように街をさまよった。頭の中では、隼人との初めての出会いが思い返されていた。

7年前、彼女は海外でも有名なデザイナーで、兄――隆之のジュエリー会社で重要なポジションを担っていた。その頃、隼人とは何の接点もなかった。

ある出張の際、紗季がホテルを出たところで突然スカートが裂けてしまったのだ。

彼女が露出してしまいそうになり、ひどく恥ずかしく慌てていた時、隼人が高級車から降りてきて、彼女の前に歩み寄り、スーツの上着を差し出した。

「腰に巻いてください」

適切な援助が、見知らぬ環境での彼女の窮地と不安を一瞬で解消した。

彼女は顔を上げると、かっこいい顔に一目惚れした。

それ以来紗季は彼のことが忘れられず、隆之を通じてコネを作り、あらゆる手段を尽くして隼人との仕事上の接点を作り、積極的に追いかけた。

隼人の心の中に忘れられない初恋相手がいることを知りながらも、彼女は決して諦めなかった。

その後、酒の席で偶然会ったことがきっかけとなって二人は親しくなった。紗季が妊娠したことで、自然な流れで結婚することになったのだ。

紗季は新婚初夜のことを覚えていた。彼女は隼人に尋ねた。

「私は責任を取れとは言わなかったのに、なぜ私と結婚してくれたの?」

いつも冷淡な隼人が、初めてあんなに真剣に彼女を見つめ、ゆっくりと答えた。

「お前に、そして俺たちの子供に、家族を与えたいんだ」

この一言のために、紗季はこの結婚に全てを捧げた。彼女は隆之の強い反対を押し切って自身のキャリアを捨て、国内に留まり、妻として母として全力を尽くした。

しかし今、彼女が全てを捧げた結婚は最初から最後まで偽りだったのだ!

隼人は最初から彼女を本当の妻とは見ていなかった!この7年間、彼の心には別の女性がいて、彼女とは夫婦のふりをしていただけだった!

紗季の心はまるで血を流すように痛んだ。最初から最後まで完全な笑い物だったことを痛感した。

彼女は決心した。

一ヶ月後、もし手術が成功して生き延びたら陽向を連れて出て行こう。

隼人は陽向のことを遠慮する必要はない。好きな人と結婚すればいい!

子供のことを考えると、紗季に少し力が戻ってきたような気がした。

彼女は家に駆け戻り、階段の入り口まで来たところで、陽向が執事――森下玲(もりした れい)と話しているのが聞こえた。

「パパとママの婚姻届が授与されてないって、ママが知ったらどうなると思う?」

陽向の幼い声が聞こえてきた。

紗季は目を見開き、その場に立ち尽くした。

玲は優しく笑って答えた。

「仕方がないですよ、坊ちゃま。ご主人様は奥様のことをお好きではないですからね、それはご存知でしょう」

陽向は子供らしく鼻を鳴らした。

「実は僕もママのこと、あんまり好きじゃないんだ。僕は美琴さんの方が好き!すっごく優しいんだよ。ママが僕をパパの会社に連れて行くたびに、美琴さんはいっぱいおいしいものとか、面白いものをくれるんだ。ママみたいに、お菓子を食べ過ぎちゃダメだとか、勉強しなさいとか言わないし。うるさくないんだよ!美琴さんがパパと結婚できたらいいのにな!」

紗季は掌を強く握りしめたが、気を失いそうになった。

育てた実の子供までもが、隼人と同じように、彼女にこれほど冷たく無情だとは予想していなかった。

紗季は過去の「母子の愛」「夫婦の睦まじさ」という温かな情景を思い出したが、今となってはそれが全て夢だったと感じた。

これは甘美に見えて、実は恐ろしい悪夢だった。

当時、隆之が結婚のことに強く反対したのは、彼女が苦労することを心配してのことだった。彼女は隆之の言葉に耳を傾けるべきだったのだ。

もし隆之が隼人のしたことと陽向の態度を知ったら、きっと怒り狂って刃物を持って殺しに来るだろう。

紗季は胸の痛みで目を瞬かせ、黙って階段を降りた。

彼女は夫と子供のために死を恐れずに、手術台に横たわることを決意したが、今ではその支えとなっていた希望も完全に粉々に砕けてしまった。

彼女はリビングに来て、電話をかけた。

「お兄ちゃん、隼人と離婚したい。家に帰ってもいいかな?」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
22 Chapters
ตอนที่1
จ้าวถิงถิงเดินเข้ามาในห้องโถงก็ตาลุกวาวตรงเข้าไปตวัดมือตบหน้าจ้าวฉู่หรันอย่างแรง" นี่มันกำไลของแม่ข้า กล้าดียังไงเอาของแม่ข้ามาใส่ถอดออกเดี๋ยวนี้"" พี่ถิงถิงท่านเข้าใจผิดหรือไม่ กำไลวงนี้เป็นของท่านแม่ข้า ท่านแม่ให้ข้ามา"" แม่ของเจ้าเป็นแค่ภรรยารองจะมีของล้ำค่าแบบนี้ได้ยังไง นี่เป็นกำไลหยกของราชวงศ์ที่ฮองเฮาประทานให้แม่ของข้า แม่ของเจ้ามันขี้ขโมย"นางเข้าไปยื้อแย่งถอดกำไลออกจากแขนของจ้าวฉู่หรัน จ้าวฉู่หรันไม่ยอมแพ้ยื้อแย่งคืน" พี่ถิงถิงท่านเข้าใจผิดแล้ว กำไลนี้เป็นท่านพ่อมอบให้ท่านแม่ของข้า แล้วมอบให้ข้าอีกที มันเป็นของข้าคืนให้ข้าเถอะ"" เจ้าโกหก ของของท่านแม่มีรึที่ท่านพ่อจะมอบให้คนอื่น เอาคืนข้ามานะ"ยื้อยุดกันไปมาจนกำไลตกแตก เพล้ง เจ้าฉู่หรันแกล้งล้มลงไปเอามือกดทับเศษกำไลจนเลือดออก ผิงกั่วบ่าวคนสนิทรีบเข้าไปประคอง" คุณหนูรองท่านบาดเจ็บ คุณหนูใหญ่ท่านทำเกินไปแล้ว"" เกินไปรึ แค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ"จ้าวลี่ถิงเก็บซากกำไลของมารดานางขึ้นมาน้ำตาคลอด้วยความโกรธในห้องโถงจ้าวฟานนั่งหน้าตาเคร่งเครียด จ้าวฉู่หรันกอดจ้าวซูฉีร้องไห้" คุณหนูใหญ่ท่านทำเกินไปแล้ว ก็แค่กำไลวงเดียวเท่าน
Read more
ตอนที่2
" จื่อเย่ เจ้ามีความคิดเห็นยังไง"" ข้าต่ำต้อยไม่คู่ควรกับคุณหนูใหญ่ขอรับ"หวังจื่อเย่รีบปฏิเสธทันที ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าจ้าวถิงถิงชอบเขา แต่เขาไม่ได้ชอบนาง คนที่เขาชอบคือจ้าวฉู่หรันต่างหาก" เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่สนใจเรื่องฐานะคู่ควรไม่คู่ควร ข้าไม่สน ข้าสนแค่ว่าข้าชอบเจ้าและข้าก็เลือกเจ้าแล้ว"จ้าวถิงถิงพูดหนักแน่นส่งยิ้มให้หวังจื่อเย่ ก่อนจะมองหน้าจ้าวฉู่หรัน เห็นแววตาไม่พอใจอยู่ในดวงตาคู่นั้น" ว่ายังไง เจ้าจะแต่งงานกับถิงเอ๋อไหม หากเจ้าไม่มีปัญหาอะไร ข้าจะให้เจ้ากับนางหมั้นหมายกันไว้ก่อน"หวังจื่อเย่มีสีหน้าลำบากใจ เมื่อเห็นสายตากดดันของจ้าวฟาน เขาก็จำใจยอมรับ งานเลี้ยงในวันนี้แขกเหรื่อที่มาร่วมงานล้วนแต่เป็นขุนนางในราชสำนัก หากเขาปฏิเสธไม่เพียงแต่ทำให้จ้าวถิงถิงอับอาย แต่ยังทำให้จ้าวฟานต้องเสียหน้าอีกด้วย" ขอรับ"เขาตอบรับด้วยความไม่เต็มใจ สายตาจ้องมองจ้าวฉู่หรันที่กำลังมองเขาอยู่ นางส่งยิ้มบางๆให้ แต่ในดวงตาคู่นั้นกลับหม่นหมองผิดหวัง" ดี ดี งั้นข้าขอประกาศให้ทุกคนรับรู้ วันนี้นอกจากจะเป็นงานวันเกิดข้าจ้าวฟานแล้วข้ายังมีข่าวดีแจ้งให้ทุกท่านทราบ จ้าวถิงถิงบุตรสาวคนโตของข้า คุณหนูใหญ่
Read more
ตอนที่3
เสียงเคาะประตู ทำให้หวังจื่อเย่ค่อยๆยันกายลุกขึ้นอย่างยากลำบากไปเปิดประตู เมื่อเห็นหน้าคนที่มา ก็ดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่" คุณหนูรอง"" ข้าได้ยินว่าเจ้าถูกท่านพ่อลงโทษโบย50ไม้ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง"" ข้าไม่เป็นไรมาก ขอบคุณคุณหนูรองที่เป็นห่วง"" ข้าเอายามาให้ นี่เป็นยาอย่างดีจากหมอหลวงในวัง ท่านพ่อเคยแบ่งให้ข้าไว้ใช้ รับไปสิ "" ขอบคุณขอรับ"เขาเอื้อมมือไปหยิบขวดยาส่งยิ้มให้นาง จ้าวถิงถิงกำขวดยาแน่น ยืนนิ่งจ้องมองอยู่ไม่ไกล พอนางรู้ข่าวว่าหวังจื่อเย่ถูกลงโทษก็รีบเอายามาให้ แต่ไม่คิดว่าจะช้ากว่าจ้าวฉู่หรันไปก้าวเดียว" งั้นข้ากลับก่อนนะ"" ช้าก่อน"" มีอะไรเหรอ"หวังจื่อเย่ดึงหยกที่ห้อยเอวออกมา" ปิ่นปักผมที่ข้าให้ท่านถูกคุณหนูใหญ่ทำให้หักไปแล้ว ข้าจึงอยากให้สิ่งนี้กับท่านทดแทน"จ้าวฉู่หรันรับมาดู" หยกชิ้นนี้ข้าจำได้ว่าเจ้าพกติดตัวเอาไว้ตลอดนี่นา แสดงว่ามันคงสำคัญกับเจ้ามาก"" ใช่ มันเป็นของชิ้นเดียวที่ติดตัวข้ามาตลอด สำคัญกับข้ามาก เป็นของที่แม่ข้าให้ไว้ก่อนท่านจะจากไป"" ในเมื่อมันสำคัญขนาดนี้ งั้นข้ารับไว้ไม่ได้หรอก"" เพราะเป็นของสำคัญขิ้นเดียวที่ข้ามี ข้าจึงอยากมอบให้ท่าน"" แต่
Read more
ตอนที่4
" คุณหนูใหญ่ หากเป็นวันอื่นท่านมาช้าก็ไม่เป็นไร แต่วันนี้มีฮูหยินผู้เฒ่าอยู่ด้วย ท่านไม่ควรให้ผู้ใหญ่ต้องรอนาน"จ้าวซูฉีพูดตำหนิ จ้าวถิงถิงนั่งลงจ้องหน้าจ้าวซูฉี" เป็นแค่ภรรยารอง มีสิทธิ์อะไรมาตำหนิข้า ท่านไม่ใช่แม่ของข้า ไม่ต้องสะเออะมาสั่งสอนข้า"จ้าวซูฉีข่มอารมณ์โกรธไว้ก้มหน้างุด แสร้งทำเป็นเศร้าแต่สองมือกำแน่น" พอแล้ว เจ้าก็ยังเหมือนเดิมสินะ ดื้อรั้นเอาแต่ใจไร้มารยาท ไม่เหมือนหรันเอ๋อของข้า น่ารักอ่อนหวานแสนดี "จ้าวซินหรูจ้องมองจ้าวถิงถิงด้วยสายตาไม่พอใจ ก่อนจะหันไปส่งยิ้มอ่อนโยนให้จ้าวฉู่หรัน" เอาหล่ะๆ กินข้าวกันเถอะ"จ้าวฟานพูดตัดบท" ท่านย่า ข้าจำได้ว่านี่เป็นของโปรดของท่าน"จ้าวฉู่หรันคีบเนื้อปลานึ่งซีอิ๊ว ใส่ชามข้าวจ้าวซินหรู" หรันเอ๋อของย่าน่ารักที่สุด ยังจำได้ว่าย่าชอบ"จ้าวถิงถิงมองทั้งสองแล้วเบะปากหมั่นไส้ก่อนจะคีบเนื้อไก่ผัดเผ็ดเข้าปาก" หรันเอ๋อปีนี้เจ้าอายุเท่าไหร่แล้ว"" 16เจ้าค่ะ"" อืม16แล้ว สมควรมีคู่ครองได้แล้ว อาฟานได้มองหาใครไว้บ้างหรือยัง หรือมีตระกูลใดส่งแม่สื่อมาสู่ขอหรือไม่"หวังจื่อเย่มองหน้าจ้าวฉู่หรัน ทั้งสองสบตากัน จ้าวถิงถิงมองทั้งสองสลับไปมา หวังจ
Read more
ตอนที่5
" คุณหนูเจ้าขา วันนี้อากาศดีไปเดินเล่นไหมเจ้าคะ"" อืมก็ได้"เปิดประตูห้องออกมาก็เจอหวังจื่อเย่ยืนอยู่นางไม่สนใจเดินผ่านเขาไป เขาเดินมาขวางหน้ายื่นถุงผ้าให้ นางปรายตามองแว่บหนึ่งไม่พูดอะไรเดินเลี่ยงออกมา เขาก็ตามมาขวางหน้าอีก" ข้าให้ท่าน"" ข้าไม่ต้องการ"นางเดินหนีแต่เขาก็เดินตาม" แต่นี่เป็นของหมั้น ท่านอยากได้มาตลอดไม่ใช่รึ ข้าก็ไปหาซื้อมาให้ท่านแล้วนี่ไง"นางหยุดชะงัก หันหันกลับมามองเขา ก่อนจะหยิบถุงผ้าในมือเขามาเปิดดู เป็นกำไลหยกสีชมพู นางเก็บใส่ถุงส่งคืนให้เขา" สีชมพูเป็นสีที่ฉู่หรันชอบ ส่วนข้าเกลียดสีชมพูที่สุด เจ้าเอาไปให้นางเถอะ อีกอย่างเมื่อวานข้าก็พูดชัดเจนไปแล้วว่าข้าไม่อยากแต่งงานกับเจ้า ของสำคัญย่อมอยู่กับคนสำคัญ ในเมื่อฉู่หรันสำคัญกับเจ้านักก็ไปเอาใจนางเถอะ ไม่ต้องมายุ่งกับข้า"หวังจื่อเย่หยิบกำไลหยกสีชมพูออกมาดูแล้วมองตามจ้าวถิงถิง ถอนหายใจเหนื่อยหน่าย เหตุใดนางถึงได้ยึดติดกับจี้หยกชิ้นนั้นของเขานัก จ้าวถิงถิงเดินเล่นสักพักก็ไปนั่งอยู่ศาลาริมน้ำ" คุณหนูหิวไหมเจ้าคะ ข้าไปเอาน้ำชากับขนมมาให้ดีไหม"" อืมก็ดีเหมือนกัน รีบไปรีบมานะ"" เจ้าค่ะ"นัวนั่วเดินออกไปหวังจื่อเย
Read more
ตอนที่6
จ้าวถิงถิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองเห็นโคมไฟลอยอยู่บนท้องฟ้าไกลๆ วิบวับราวหิ่งห้อยหันไปมองนัวนั่วที่นั่งเล่นอยู่ไม่ไกลก็ถอนหายใจ" ไป"" ไปไหนเจ้าคะ"" เจ้าอยากไปเที่ยวงานไม่ใช่รึ"" คุณหนูจะพาข้าไปหรือเจ้าคะ"นัวนั่วพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น" อืม ไปดูซิรถม้ายังมีอยู่หรือเปล่า"" เจ้าค่ะคุณหนู"ใช้เวลาสักพักก็มาถึงงาน" ที่จริงข้าก็ไม่อยากจะมาสักเท่าไหร่หรอกเจ้าค่ะ ข้าอยากให้คุณหนูมาเที่ยวพักผ่อนมากกว่า"พูดไปก็มองนู่นมองนี่ สายตาเป็นประกายบ่งบอกว่าตื่นตาตื่นใจ" คุณหนูตรงนั้นมีอะไรไม่รู้คนมุงกันเพียบเลย ไปดูกันเจ้าค่ะ"นัวนั่วจูงมือจ้าวถิงถิง เบียดเสียดผู้คนไปดู" ว้าวคุณหนู แสดงเชิดสิงโตลอดห่วงไฟเจ้าค่ะ"จ้าวถิงถิงเหลือบมองนัวนั่วที่จ้องมองการแสดงอย่างตื่นเต้น ปรบมือส่งเสียงเชียร์ไม่หยุด นางส่ายหน้ายิ้มบางๆด้วยความเอ็นดูพอการแสดงจบลงผู้คนก็แยกย้าย ไม่คิดว่าคนเยอะขนาดนี้ยังได้เจอจ้าวฉู่หรัน นางจะเดินเลี่ยงไปทางอื่นแต่จ้าวฉู่หรันก็วิ่งเข้ามาหานางเสียก่อน" พี่ถิงถิงไหนว่าไม่มาไง ดีใจจังที่ได้เจอท่าน"นางมองเลยไปข้างหลัง เห็นหยางหานกับหวังจื่อเย่เดินตามมา" ก่อนหน้านี้ท่านบอกว่าไม่มา ข้าก
Read more
ตอนที่7
ฮ่าวหยูจ้องมองหญิงสาวที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง แสงไฟจากตะเกียงสาดส่องมาเห็นใบหน้านวลเนียนผุดผ่อง งดงามจนไม่อาจละสายตา อดไม่ได้ที่จะใช้มือลูบไล้แก้มป่อง นิ้วโป้งสัมผัสปากจิ้มลิ้มที่นุ่มนิ่มน่าจูบ มองต่ำลงมาที่ทรวงอกอวบใหญ่ ไล่ต่ำลงไปที่กลางกาย เหตุใดถึงได้โหนกนูนเช่นนี้ เกิดมา25ปีไม่เคยร่วมรักกับหญิงใดมาก่อน แม้จะเคยเห็นหญิงงามมานักต่อนักแต่ไม่มีใครที่เขาอยากสัมผัสเท่าคนตรงหน้าจะด้วยฤทธิ์ยาปลุกกำหนัด หรือเพราะความงามของนางเขาก็ไม่รู้แน่ ตอนนี้มือหยาบหนากำลังลูบไล้โหนกนูนของนางอยู่" อืมม อูมใหญ่ อยากเลียจัง"จ้าวถิงถิงรับรู้ถึงสัมผัสแปลกๆช่วงล่าง นางค่อยๆลืมตาขึ้นมาก็ตกใจ นี่นางอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ แผล่บ แผล่บ แผล่บ ซู้ดดด"อืมหวาน หวานมาก ซู้ดดด"นางตกใจยิ่งกว่าเมื่อรู้ว่าตอนนี้นางเปลือยเปล่า ยังมีชายคนหนึ่งกำลังดูดเลียตรงนั้นของนางอยู่ เขาทั้งเลียทั้งดูด กลืนน้ำหวานจากรูของนางอย่างเอร็ดอร่อยกรี๊ดดดด นางกรีดร้องผลักไสเขาออก ฮ่าวหยูพลันได้สติ แต่ก็แค่แป๊บเดียวฤทธิ์ยาก็เข้าครอบงำอีก หญิงงามเปลือยกายอ้าซ่าอยู่ตรงหน้าใครจะอดใจไหว จ้าวถิงถิงลงจากเตียงคว้าผ้ามาปิดคลุม แต่ฮ่าวหยูกระโจนเข้
Read more
ตอนที่8
ฮ่าวหยูมองหญิงสาวที่นั่งขดตัวอยู่มุมห้องไม่ร้องไห้ ไม่โวยวายไม่พูดจา เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ เดินไปใกล้นางยื่นมือให้จ้าวถิงถิงปัดมือเขาออก" ไปให้พ้น"" เรื่องเมื่อคืน ข้าไม่ได้ต้องการให้มันเกิดขึ้น"นางจ้องหน้าเขาด้วยสายตาไม่พอใจ" ไม่ต้องการ แต่เอาข้าทั้งคืน เหอะ คำพูดกับการกระทำของเจ้ามันช่างสวนทางกันจริงๆ"" ข้า"ฮ่าวหยูพูดไม่ออก" ข้าก็ลืมไปว่าเจ้ามันเป็นโจร จะมีสัจจะในหมู่โจรได้ยังไง บอกว่าจะทำค่อยๆแต่เจ้าก็"นางไม่ได้พูดต่อ นึกถึงเมื่อคืนที่เขาร่วมรักกับนาง คนอะไรแรงดีไม่ดีตก กระแทกอยู่นั่นแหละ ทั้งใหญ่ทั้งยาวจนนางจุกไปหมด ฮ่าวหยูถึงกับหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา" ข้า ข้าขอโทษ เจ้ายังเจ็บอยู่หรือไม่"" ยังจะมีหน้ามาถามอีก"นางลุกขึ้นเผชิญหน้ากับเขา ก่อนจะดันตัวเขาออกเดินไปนั่งลงที่โต๊ะน้ำชารินชาดื่ม อืม ชุ่มคอหน่อย เมื่อคืนครางมากจนคอแห้งเจ็บคอไปหมด" เรื่องเมื่อคืนเป็นลูกน้องของข้าที่แอบใส่ยาปลุกกำหนัดในเหล้า ทำให้ข้าควบคุมตัวเองไม่ได้ ข้าก็ไม่รู้ว่าพวกเขาไปจับตัวเจ้ามาให้ข้า"" อืม ช่างเถอะ เรื่องมันผ่านมาแล้วก็ให้มันแล้วไป คิดซะว่าเราช่วยกันเปิดประสบการณ์"ฮ่าวหยูอ้าปากค้าง นี่นางเป็น
Read more
ตอนที่9
จ้าวถิงถิงก้าวขาเข้ามาในจวน บ่าวรับใช้ก็รีบเข้ามาหา บอกว่าทุกคนรออยู่ที่ห้องโถงพอมาถึงก็ถูกตบจนหน้าหัน เจ็บจนชาไปทั้งซีกแก้ม นางหันไปดูถึงรู้ว่าป็นจ้าวซินหรูที่ตบนาง" ยังจะมีหน้ากลับมาอีกรึ"" ที่นี่เป็นจวนของข้า ทำไมข้าจะกลับมาไม่ได้ "" เจ้าหายไปทั้งคืนไปทำเรื่องงามหน้ามา ยังจะมาลอยหน้าลอยตาพูดอีก วันนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้าแทนพ่อแม่เจ้าเอง"จ้าวซินหรูเงื้อมือจะตบอีกครั้ง แต่จ้าวถิงถิงไวกว่าคว้าข้อมือจ้าวซินหรูเอาไว้ เพียงผลักกลับเบาๆจ้าวซินหรูก็เซเกือบล้ม ดีที่จ้าวซูฉีช่วยรับเอาไว้ทัน" เจ้า อกตัญญู อกตัญตัญญูจริงๆ"จ้าวซินหรูชี้หน้าด่าจ้าวถิงถิง" คุณหนูใหญ่ ถึงอย่างไรฮูหยินผู้เฒ่าก็เป็นผู้อาวุโส ยังเป็นย่าของท่าน ท่านไม่ควรทำเช่นนี้"" ใช่แล้วพี่ถิงถิง ท่านทำแบบนี้ไม่ควรเลยจริงๆ รีบขอโทษท่านย่าเถอะ"" ขอโทษ ขอโทษทำไม นางนั่นแหละที่ต้องขอโทษข้า นางมีสิทธิ์อะไรมาตบข้า หากไม่ติดที่นางแก่ชราข้าได้ถีบนางหงายไปแล้วไม่เพียงเท่านั้น ข้าจะตบนางกลับคืนด้วย"" เจ้า เจ้า อาฟานเจ้าดูบุตรสาวคนโปรดของเจ้า ดูนาง นางดูหมิ่นข้า ยังจะทำร้ายข้าอีก"" ถึงอย่างไรท่านย่าก็เป็นญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง และคนเดียวข
Read more
ตอนที่10
" ท่านแม่ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ข้าจะจัดการเองมีไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้ ในจวนก็มีแค่พวกเราที่รู้หากไม่มีใครพูดคนอื่นจะรู้ได้ยังไง"" เจ้าลืมไปแล้วรึว่าสาวใช้ของนางบอกให้คนของกองปราบช่วยตามหา หากพวกนั้นพูดออกไป"" ท่านอย่าได้กังวล หากมีคนพูดเรื่องนี้ไปทั่วข้าจะจัดการเองปิดปากพวกมันเอง"" ท่านพ่อ ท่านคงไม่คิดจะฆ่าพวกเขาใช่ไหม"" ข้าไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอกน่า"" หรือว่าท่านพี่จะใช้เงินปิดปาก หากทำเช่นนั้นคิดว่าจะได้ผลรึ ห้ามอะไรห้ามได้ แต่ห้ามปากคนนินทา ต่อให้ใช้เงินทองกองท่วมหัวก็ปิดปากคนพวกนั้นไม่ได้หรอก"" จริงอย่างที่ซูฉีพูด อาฟานแม้ตระกูลจ้าวจะร่ำรวย แต่ข้าก็ไม่เห็นด้วยกับวิธีการใช้เงินปิดปากของเจ้า มันสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุเปล่าๆ"" ท่านพ่อ ท่านไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นในเมื่อเรื่องเกิดกับข้า ข้าจะแก้ไขมันเอง จะไม่ทำให้ท่านต้องเดือดร้อน อ้อ ข้ามีอีกเรื่อง หวังจื่อเย่ ในเมื่อเจ้าอยากดูแลฉู่หรันมากขนาดนั้น ข้ายกเจ้าให้นาง ไม่ใช่แค่ฐานะองครักษ์แต่รวมถึงฐานะคู่หมั้นด้วย "หวังจื่อเย่มองนาง ไม่อยากเชื่อ นางรักเขามาหลายปีอยากใกล้ชิดกับเขา อยากครอบครองเขา แต่เพราะเขาละเลยนางเมื่อคืนทำให้นางถูกจับตัว
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status