Masukโอ้โหแม่เจ้า! ใครจะไปคิดว่าแค่ไปดูดวงกับคุณยายเพราะสงสารกลัวว่าท่านจะไม่มีเงินกินข้าว กลับได้ของตอบแทนมาจนทำให้นางตายแถมต้องทะลุมิติไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ตั้งสองพันปีก่อนแบบนี้!
Lihat lebih banyakเจียงหลินได้พาบิดาของตนเองกลับมาที่บ้านอีกครั้ง เซี่ยซานที่เห็นความเปลี่ยนแปลงไปของบ้านหลังเล็กที่ตนเคยอาศัยอยู่กับคนรักและลูก ๆ ก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อยไหนจะยังบุรุษด้านหลังที่ดูยังไงก็คงไม่ใช่ชายหนุ่มชาวบ้านธรรมดา ๆ อย่างแน่นอนแต่เขาเองก็มีความอดทนมากพอที่จะรอเอ่ยถามกับบุตรสาวในคราวเดียวกันไปเสียเ
“เจียงหลี่! เจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่าพูดอะไรออกมา?”เจียงไห่ที่ได้สติกลับคืนมาเอ่ยถามภรรยาของตนเองอีกครั้งอย่างต้องการคำยืนยันว่าสิ่งที่เขาได้ยินเมื่อสักครู่นี้คือเรื่องจริงหรือไม่“รู้สิ! ทำไมข้าจะไม่รู้ในเมื่อตอนนี้เป่าเอ๋อร์ก็ไม่อยู่แล้ว แล้วข้าจะยังต้องกลัวอะไรพวกเจ้าอีกกัน”“นังเจียงหลันที่มันตายก็เ
“เจ้ายังมีความเป็นคนอยู่หรือไม่!”เจียงไห่ตะคอกถามใส่หน้าของภรรยาที่นั่งนิ่งอยู่ตรงหน้าด้วยความโกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด เขาไม่คิดเลยว่าสตรีที่เขารักนั้นจะมีจิตใจที่เลวร้ายได้ถึงเพียงนี้“ท่านพี่...”นางเจียงที่อยู่ในอารมณ์ตกใจอยู่ นางยังไม่สามารถคิดหาคำตอบให้กับผู้เป็นสามีของตนเองได้จึงทำได้เพียงเอ
หลังจากที่เจียงหลินได้ทำการเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อย นางก็เดินทางไปยังบ้านของนางเจียงพร้อมกับท่านป้าจางที่เจียงหลินแวะชวนให้ไปเป็นเพื่อนเมื่อเจียงหลินกับนางจางเดินทางไปถึงบ้านของนางเจียง ก็พบว่าอีกฝ่ายได้ยืนรอตนเองอยู่ที่หน้าบ้านแล้ว แต่เมื่อนางเจียงเห็นว่ามีนางจางมาด้วยก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาและเอ่ยต
ณ จวนตระกลเซี่ยแห่งเมืองหนานหยางที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากจวนของเจ้าเมืองมากนัก จวนแห่งนี้เป็นจวนที่เพิ่งสร้างขึ้นมาได้ประมาณห้าปีก่อน หลังจากที่ เซี่ยหลาง อดีตราชครูที่ลาออกมาพักอยู่ที่เมืองหนานหยางที่เป็นบ้านเกิดของตนเองเมื่อห้าปีที่แล้วหลังจากที่เซี่ยหลางอายุได้ 69 ปี เขาก็ได้ทำเรื่องลาออกจากราชการแล้
คังหนานที่เป็นถึงผู้นำหมู่บ้าน ย่อมรู้จักมารยาทดีว่าการมาหาของตนนั้นเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยสมควรมากนัก แต่เขาก็ขัดพวกชาวบ้านไม่ได้เช่นกันด้วยว่าพวกชาวบ้านนั้นคิดว่าเด็กสาวกำลังทำบางสิ่งบางอย่างที่ดูแล้วไม่ค่อยน่าไว้วางใจ จนอาจจะก่อให้เกิดปัญหาตามาที่หมู่บ้านของตนเองได้ดังนั้นในวันนี้เขาจึงต้องถ่อสังข
แต่จนแล้วจนเล่าเสี่ยวไป๋ก็ยังไม่กล้าเอ่ยกับเจียงหลิน เพราะความกลัวที่เกิดขึ้นภายในใจ ถึงแม้ว่าเขาจะอาศัยอยู่ร่วมกับเด็กทั้งสามได้ไม่นาน แต่ความผูกพันที่มีระหว่างตนเองก็เริ่มถักทอขึ้นมาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่อาจจะรู้ได้นั่นจึงทำให้ความหวาดกลัวที่จะถูกมองว่าแปลกประหลาดจนทำให้เสี่ยวไป๋ไม่กล้าที่จะพูดมันออก
นางจางใช้เวลาอยู่พูดคุยกับเจียงหลินได้ไม่นานก็ขอตัวกลับบ้านของตนเอง เพราะนางยังมีข้าวของที่ยังไม่ได้จัดเก็บเลย ดังนั้นนางจางจึงขอตัวกลับบ้านหลังจากที่เจียงหลินพูดคุยเรื่องของหานอวี้ให้ฟังเสร็จหลังจากที่นางจางกลับไปแล้ว เจียงหลินก็ได้พาน้องทั้งสองของตนเดินไปตรงที่ดินหลังบ้านที่นางคิดจะทำเป็นแปลงปลูก


















Ulasan-ulasanLebih banyak