LOGINการสัมภาษณ์เต็มไปด้วยบรรยากาศสนุกเป็นกันเอง ภาพในทีวีถูกซูมที่ใบหน้าเปื้อนยิ้มละมุนละไมของแขกรับเชิญที่สวยโฉบเฉี่ยวเจิดจรัสแลดูเลอค่าไร้ที่ติทุกองศาและภาพถูกหยุดไว้แค่นั้นด้วยรีโมตทีวีที่อยู่ในมือของสาวน้อยบนโซฟา
ดรัลดาวางรีโมตไว้บนโต๊ะกลมหน้าโซฟา ยกมือเท้าคางมองภาพนั้นยิ้มๆ แววตาเคลิบเคลิ้ม สีหน้าภาคภูมิใจอย่างที่สุด
ผู้หญิงสะสวยร่ำรวยเงินทองใครบ้างไม่ชอบ
ครั้นมองไปที่กำแพงห้องก็ยังมีรูปเจ้าของหน้าสวยในทีวีนี้ติดเต็มไปหมดตามประสาแฟนคลับพันธุ์แท้
และไม่ว่าภาพเหล่านั้นจะถูกแกะออกมากี่ครั้ง เธอก็ยังเอากลับไปติดได้ใหม่อย่างไม่มีเบื่อ จนคนตามแกะต้องเหนื่อยไปเอง หญิงสาวมองดารานางร้ายในทีวีเนิ่นนาน ตามวิสัยแฟนคลับตัวยง
“สวย รวย เก่ง ครบเครื่องจริงๆ เลยน๊า”
ดรัลดานั่งมองอย่างคลั่งไคล้
“คนเราพอรวยขึ้นมีเงินมากขึ้นอะไรก็ดีไปหมดเลยน๊า”
กระทั่งความสุขต้องสะดุดลงเพราะทีวีถูกปิด ภาพถูกตัดไปกะทันหัน รีโมตทีวีถูกโยนลงบนโต๊ะตัวเดิม เสียงตะคอกดังขึ้น
“เปิดเสียงดังลั่นบ้าน ต้องการประกาศอะไรไม่ทราบ?”
คนพูดคือผู้หญิงวัยกลางคน อายุเท่ากับดาราในทีวี เธอยืนเท้าสะเอว พ่นลมหายใจอย่างคนอดกลั้นไฟอารมณ์ที่ปะทุเดือด
ดรัลดายืนขึ้นอย่างไม่สะทกสะท้านขณะแสยะยิ้มมุมปาก ดวงตาสวยเฉี่ยวที่มองหญิงวัยกลางคนเผยทุกความเหยียดหยันออกมาอย่างไม่ปิดบัง
“ประกาศให้คนแถวนี้รู้ตัวว่าดาร่าสวยมากรวยมาก มีเงินเยอะแยะแล้วก็เฉิดฉายไม่อายใคร ผู้ชายบางคนคิดผิดคิดสั้นที่เลือกทิ้งเพชรล้ำค่ามาคว้ากรวดชั้นต่ำยังไงละ”
“ยายรัน!” จารวี กำมือแน่น ตัวสั่นเหมือนเจ้าเข้า “แกพูดอะไรออกมา ใครเลือกใคร ใครทิ้งใครกันแน่ เป็นแม่แกต่างหากที่ทิ้งพ่อแกไปเสวยสุขกับชื่อเสียงเงินทองอยู่คนเดียว ทิ้งกระทั่งแกที่ตอนนั้นเป็นแค่เด็กแบเบาะไว้กับปู่ย่า ถ้าไม่ใช่ว่าฉันรักพ่อแก อย่าหวังว่าฉันจะยอมให้แกมาทำกับฉันแบบนี้”
เธออยากตบสั่งสอนลูกติดผัวใจจะขาด ในใจร่ำไห้ไม่รู้กี่ครั้ง
ดรัลดาเห็นจารวีทำท่ายกมือเธอก็เชิดหน้า “ตบสิ! ตบมาตบกลับ” ว่าพลางยิ้มเย้ย “อดีตรันเป็นมือตบประจำโรงเรียนนะบอกไว้ก่อน ตอนนี้ขึ้นมหา’ลัยแล้วก็ยิ่งตบเก่ง โดยเฉพาะตบกับสาวแก่กะโหลกกะลา”
“แก...แก” จารวีชี้หน้าลูกเลี้ยงนิ้วสั่นอย่างทำอะไรไม่ได้ “ยายเด็กไม่มีพ่อแม่สั่งสอน” เธอพลั้งปากเพราะอารมณ์ล้วนๆ
แล้วก็ได้ผล เพราะคำนี้คือคำต้องห้าม ดรัลดาตาลุกวาว เธอผลักไหล่แม่เลี้ยงอย่างแรง “พูดใหม่สิ!”
จารวีแทบล้มทั้งยืนเพราะแรงผลักนั้น เธอตัวเซเล็กน้อย ถูกเด็กรุ่นลูกทำแบบนี้น้ำตาก็พานจะไหล
ตั้งแต่หล่อนมาอยู่ที่บ้านนี้ งานการอะไรไม่เคยช่วยทำ มีแต่กินกับนอน แล้วก็ออกไปเที่ยวตะลอนๆ ใช้เงินเป็นฟ่อน อยากได้อะไรอ้อนผัวเธอเสียงอ่อนเสียงหวานทำตัวเหมือนเมียน้อย
ส่วนเธอที่พยายามเหลือเกินแล้วกับการทำดีกับลูกเลี้ยง อาจด้วยชดเชยหรือแก้ปมในใจอะไรก็ช่าง แต่กลับต้องรู้สึกเหมือนกลายเป็นคนรับใช้มากขึ้นทุกวัน ไม่เคารพกันไม่ว่า แต่ควรทำตัวให้น่าหาเลี้ยงหน่อยไม่ใช่เหรอไง
การเดินทางค่อนข้างตื่นตาตื่นใจมาก เพราะเป็นทางโค้งแบบหักศอก คดเคี้ยวลดเลี้ยวตั้งแต่ต้นจนกระทั่งขึ้นดอยสำเร็จ หัวฟูถ้วนหน้า ใครยังหล่อยังสวยอยู่แสดงว่าเป็นลูกรักพระเจ้าดรัลดาเป็นตัวตั้งตัวตีจึงเป็นตัวแทนพูดคุยภาษาถิ่นของที่นี่ ตอนนี้เธอเข้าโหมดจริงจังเพราะเป็นเจ๊ใหญ่นำทุกคนทำกิจกรรม ความเป็นผู้นำฉายชัดออกมาโดยมีเลขากิตติมาศักดิ์คอยเดินตาม คนนั้นก็คือโกมินทร์ เขาสลัดความเป็นผู้นำของตัวเองทิ้งหมดสิ้นแล้วเดินตามดรัลดาอย่างขยันขันแข็งกิจกรรมจิตอาสาปีนี้ เด็กน้อยทั้งหลายนอกจากได้ความรู้ ได้เรียนหนังสือและได้ฟังประสบการณ์ที่ไม่เคยเจอจากพี่ๆ แล้ว ยังอิ่มหมีพีมันกันถ้วนหน้า เพราะมีป๋าใจป้ำเปย์ให้หนักมากไม่ว่าดรัลดาพูดอะไร อยากทำอะไรอยากพัฒนาตรงไหน ป๋าคนนี้ก็จัดให้แบบจุกๆ ไปเลยแค่ดรัลดาบ่นว่า ถนนหนทางระหว่างหมู่บ้านไปโรงเรียนลำบากมากเลย โกมินทร์ก็โทรประสานงาน จัดการว่าจ้างหาคนมาซ่อมถนนจนเรียบดรัลดาคิดเป็นคำพูดกับเพื่อนๆ ว่าอยากส่งเสริมให้นักเรียนทำงานฝีมือ เช่นถักสร้อยคอสร้อยข้อมือถักกระเป๋า ปลูกผักผลไม้ เอาไว้สำหรับอาหารกลางวันและเอาไปขายสร้างรายได้เพื่อนำเงินมาพัฒนาโรงเรียนโกมินทร์ก็จ
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเพจมายแฮปปี้แฟมิลี่ก็มีการเคลื่อนไหว หลังจากห่างหายไปไม่ค่อยอัพเดตค่อนข้างนานปีนี้ ลูกสาวคนเดียวของครอบครัวเป็นสาวน้อยวัยสะพรั่งเพิ่งเรียนจบมอปลายมาหมาดๆ ยังคงน่ารักสมวัยและเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้เช่นเดิม ที่เพิ่มเติมคือโตขึ้นและสวยขึ้นมากคอมเม้นท์ชื่นชมขึ้นฟีดมากมาย ภาพสามคนพ่อแม่ลูกตั้งแต่เดินทางถูกโพสในโซเชียลถี่ๆ ตั้งแต่แวะคาเฟ่ที่ขายเครื่องดื่มแค่หลักร้อยแต่มีมุมถ่ายภาพหลักล้าน แวะกินอาหารที่ร้านโด่งดัง ภาพทะเลภาพท้องฟ้า ภาพกุ้งหอยปูปลา ทุกอย่างถูกจัดอยู่ในเฟรมของภาพครอบครัวหรรษาที่บ่งบอกถึงความสุขของพ่อแม่ลูกภาพในเพจนี้มีทุกอย่างยกเว้นส่วนเกินอย่างเธอ ดรัลดาหญิงสาวนั่งกดเลื่อนดูภาพเหล่านั้นด้วยหัวใจที่ไม่เคยชินชา ดวงตาโฉบเฉี่ยวที่มักฉายแววเกรี้ยวกราด ตอนนี้มันวูบไหวสั่นพร่า ชั่วแวบหนึ่งเผยด้านอ่อนแอออกมาก่อนเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว อาจเพราะอิจฉาริษยาจนนัยน์ตาร้อนผ่าวจนเกินไปมันน่าหงุดหงิดทุกครั้งที่ได้เห็นมันดรัลดายอมรับอย่างหนึ่งว่าเธอเป็นคนชอบดูภาพแนวนี้ แนวครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูก เพราะเธอไม่เคยมี แต่ก็อดเกลียดไม่ได้เช่นกัน เกลียดที่ตัวเองไม
ดรัลดายังอึ้งไม่หาย เพิ่งรู้ว่าหนึ่งในผู้ชายที่ขอเบอร์คืนก่อนคือโกมินทร์อันที่จริงก็พอรู้เรื่องของเขานิดหน่อยตอนไปศึกษางาน พี่พนักงานอาวุโสเม้าท์มอยให้ฟังตอนนั่งกินขนม เล่าไปกรี๊ดไปแบบลืมอายุแค่วันเดียวเธอจึงรู้ข้อมูลของเขาตั้งแต่เป็นเด็กนักเรียนและนักศึกษาแลกเปลี่ยน รวมถึงตอนไปเรียนต่อที่เมืองนอกมีรูปประกอบด้วยนะ เป็นภาพเด็กผู้ชายใส่แว่นตัวอ้วนตั้งแต่เล็กจนโต ไม่รู้อะไรดลใจให้พี่พนักงานอาวุโสคนนั้นมาเม้าท์กับเธอขนาดนี้ได้ข่าวว่าเป็นคนสนิทของโกมินทร์ สงสัยว่างจัด!หญิงสาวบันทึกอีเมล์ของโกมินทร์แล้วส่งข้อความทักทายRạnZaa@domain name: สวัสดีค่ะพี่มิน รันเองนะยังไม่ทันไรก็มีข้อความตอบกลับมาGMin@domain name: สวัสดีครับ ทำไมติดต่อยากนักที่เขาตอบมันเร็วอย่างน่าใจหาย เหมือนรออยู่แล้วงั้นแหละ จากนั้นเขาก็ขอเบอร์ส่วนตัวของเธอคนบ้านใกล้เรือนเคียงสมควรผูกมิตรจึงไม่จำเป็นต้องปฏิเสธอยู่แล้ว ดรัลดาส่งเบอร์ให้เขาทันทีไม่มีเล่นตัวหลังจากนั้นทุกวัน ดรัลดาจึงมีพี่ชายข้างบ้านโทรทางไกลมาถามสารทุกข์สุกดิบชนิดสามเวลาหลังอาหาร แน่นอนว่าเธอไม่ใช่ฝ่ายโทรไปหาเขาก่อน เพราะไม่รู้ตารางงาน
เสียงจารวียังแว่วอีก “ผู้ใหญ่ในบ้านเขาเป็นผู้ดีกันทั้งนั้น พวกเขาเห็นลินต้องเอ็นดูแน่นอน ไม่ด่าพ่อแม่ที่ไม่สั่งสอน”ไม่พอ ยังมีประโยคเกทับอีกว่า “พี่เขาเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดเท่าที่แม่เคยพบเคยเห็น ผู้ชายแบบนี้จัดเป็นสามีแห่งชาติได้เลยนะ พรหมลิขิตของลูกเหมือนของแม่เลย แม่เจอพ่อปุ๊บก็รักกันปั๊บ แล้วก็อยู่ด้วยกันตั้งแต่สาวยันแก่ พี่เขาเป็นผู้ชายที่อบอุ่นและดีมาก ต้องดูแลลูกแม่จนแก่เฒ่าแน่ๆ ไม่ใช่ว่าผู้หญิงทั่วไปจะได้เจอะได้เจอ หรือมีวาสนาเหมือนลินนะลูก ลินต้องเปิดใจให้พี่เขา เอาให้คนเห็นก็ตาร้อนผ่าวอิจฉาที่ได้ดีกว่า”ผู้หญิงไร้วาสนาได้เจอผู้ชายดีๆ ก็คงหมายถึงเธอนั่นแหละ และคนที่ตาร้านผ่าวๆ ก็คงเป็นเธอเช่นกัน ดรัลดากลอกตามองบน พูดตอกกลับเสียงเรียบเย็นว่า “เฮ้อ...พรหมลิขิตหรือเพราะชีวิตต้องชดใช้กรรมหนอ สวรรค์ถึงส่งคนแก่ศีลธรรมต่ำให้หากันจนเจอ”จารวีชะงักกึกดรัลดาเสียงสูง “ว่าแต่ใครกันน๊า ผู้ชายดีเลิศประเสริฐศรีคนนั้น อยากรู้จักจัง น้าจาพามาบ้านหน่อยสิ รันอยากเห็นม๊าก บางทีถ้าถูกใจจะได้แย่งซะ เรื่องตอแหลแย่งแฟนคนอื่น รันถนัดที่สุดเลยนะ”จารวีเงียบกริบทันทีเมื่อเจอดอกนี้ของดรั
หลังจากได้ไปดูตัวมา จารวีมั่นใจมาก ว่าลูกสาวตัวเองเข้าตาลูกชายของคุณธนินทร์เต็มๆเท่าที่เธอรู้จากปากของกิตติ โกมินทร์เป็นผู้ชายที่มีผู้หญิงเข้าหาไม่เว้นวันก็จริงแต่ไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงให้คุณธนินทร์ปวดหัว ยิ่งไม่ใช่ผู้ชายที่สำส่อนใช้ผู้หญิงเปลือง เขาเป็นคนที่หยิ่งและไว้ตัว ไม่ให้ผู้หญิงเข้าใกล้หรือตีสนิทด้วยง่ายๆแต่ตอนที่เกวลินเข้าไปขอนั่งด้วยที่เก้าอี้ตัวเดียวกัน นอกจากจะไม่ผลักไสหรือตะเพิดออกมา เขายังไม่ขยับตัวหนีด้วยจากภาพที่เห็น แม้จะเป็นด้านหลัง และไม่รู้ว่าพวกเขาคุยอะไรกันเพราะมีผนังกระจกใสกั้น แต่จารวีก็มั่นใจพันเปอร์เซ็นต์ คุณโกมินทร์ถูกเกวลินลูกสาวของเธอตกเข้าให้แล้ว“นี่เขาเรียกว่าพรหมลิขิตชัดๆ ดังนั้น ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ลูกต้องปรับปรุงตัวทั้งหมด”จารวีบอกเกวลินที่นั่งฟังอย่างสงบเสงี่ยมตรงโซฟา ระหว่างที่โกมินทร์เดินทางไปจัดการธุรกิจที่เมืองนอก เธอจะใช้ช่วงเวลานี้แปลงโฉมลูกสาวของตัวเองให้คู่ควรกับเขาผู้ชายที่มีดีด้วยรูปโฉมโนมพรรณ ร่ำรวยทรัพย์อเนกอนันต์ เหมาะที่จะลงทุนจนหมดตัวเพื่อให้ได้มาครอบครองจารวีคิดอย่างหมายมาด ส่วนเกวลินยิ้มพลางพยักหน้าอย่างเอียงอายเธอเองก็ต้อง
“โอ๊ย! อะไรกันครับเนี่ย” คีรินโวยวายก่อนจะเล่าให้ฟังถึงเรื่องเมื่อตอนกลางวันจนต้องลากยาวพาสาวๆ มาปิดห้องในคลับเลี้ยงอาหารกันอย่างครึกครื้น เขารักเดียวใจเดียวไม่มีควบสองเว้ย“แกไปขอเบอร์น้องให้ฉันหน่อย” ฟังคนอื่นเล่าจะเหมือนเจ้าตัวเล่าได้ไง ไม่ใช่ไม่เข้าใจแต่อยากได้ยินเสียงเธอมากกว่า คนสวยนิสัยดี กล้าได้กล้าเสียแบบนี้เป็นใครก็อยากคุยด้วย“รอแป๊บครับคุณชายมิน”ว่าแล้วก็ถือโทรศัพท์เข้าห้องจัดเลี้ยงโดยไม่ได้วางสาย เสียงจากห้องจัดเลี้ยงดังลั่นจนแก้มหูโกมินทร์สั่นสะเทือนทีเดียว ท่ามกลางเสียงกระหึ่มเหล่านั้น คีรินตะโกนถาม “อาย เบอร์รัน”“หา อะไรนะ”“ขอเบอร์รันหน่อย มีหนุ่มอยากได้”“อ้อ เดี๋ยวเดินไปขอยายรันให้ หล่อนอยู่ฝั่งโน้น”คีรินกับเอรินตะโกนคุยกันแข่งกับเสียงเพลงในห้องทึบ ก่อนที่เอรินจะหายไปสักพักแล้วกลับมาตะโกนใส่หน้าคีรินต่อ“เสียใจด้วย ยายรันไม่ให้เบอร์อ่ะพี่ บอกว่าให้ไปจีบคนอื่น อย่ามายุ่งกับมัน เสียเวลาทำมาหากิน แถมยังฝากด่าชุดนึง อยากฟังมั้ย”“ไม่ดีมั้ง”“พี่บอกหนุ่มคนนั้นไปตามตรงนะ”คีรินจะกรอกเสียงใส่โทรศัพท์ว่า “ได้ยินมั้ยไอ้คุณมิน”“อือ”“เสียงดังมากเ
และก็ได้ผล เมื่ออีกคนทำหน้าอึ้งงัน ปฏิเสธด้วยแววตาดุๆหลังโกมินทร์หายอึ้งกับคำพูดดรัลดาก็หลุดหัวเราะเสียงทุ้ม เอื้อมมือมาจับศีรษะเธอโยกเบาๆ“คิดมากน่า พี่มองเธอเหมือนน้องสาว ไม่ทำอะไรหรอก ไว้ใจได้แน่นอนครับ”คราวนี้คนอึ้งกลับเป็นดรัลดาเอง อันที่จริงเธอพูดไปอย่างงั้นเพื่อแก้อาการเก้อกระดาก
ก่อนที่ตะหลิวจะปลิวตามลงมา กนกรีบเดินเข้ามาห้ามทัพ “ใจเย็นแม่มึง” ก่อนเรียกลูกชายเข้าบ้าน “มาๆ นั่งก่อนกิตเอ้ย ค่อยพูดค่อยจา ไปไงมาไง”กนกกระดกเหล้าไปแล้วหลายกรึบจึงอารมณ์ดีพอประมาณหลังจากกิตติพาจารวีเข้ามานั่งบนแคร่ใต้ถุนบ้านไม่นาน ข้าวปลาอาหารก็ถูกนำมาวาง แม้จะไม่ชอบใจแต่อย่างไรก็ลูกชาย แถมยังเป
วันนีกอดหลานแน่นขึ้น เธอพอจะมีความรู้เรื่องกฎหมายบ้าง กนกเองก็นั่งเงียบ มองหน้าหลานตัวน้อยก็พูดอะไรไม่ออกอีกยิ่งเด็กหญิงดรัลดายิ้มแป้นให้ทุกคนอย่างไร้เดียงสาก็เหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่ลำคอ น้ำตาของวันนีค่อยๆ ไหลออกมาดารารัตน์นั่งมองพ่อแม่สามีอย่างปวดใจ เธอทำใจฟ้องร้องตามกฎหมายไม่ได้ เพราะถ้าเธอฟ้อ
แต่ความคิดมักง่ายของจารวีกับความเห็นแก่ตัวของกิตติจะทำให้ดารารัตน์ยอมรับโดยดุษฎีได้อย่างไรทันทีที่กิตติพาจารวีมาเปิดตัวและบอกความต้องการออกมาตามตรง บ้านที่เคยสงบสุขร่มเย็นก็เหมือนระเบิดลงสามีภรรยาทะเลาะกันบ้านแทบแตกบัวแก้วรีบอุ้มเด็กหญิงดรัลดาพาไปหลบมุมอยู่ไกลๆ เด็กน้อยกะพริบตามองอย







