Se connecterตำนานเล่าขานกันต่อมาถึงหนึ่งพันปี!
ตำนานเล่าขานกันต่อมาถึงหนึ่งพันปี! เจ้าสมุทรแห่งท้องทะเลคือผู้พิชิตฉลามดุร้ายได้จนได้รับการยอมรับจากสัตว์น้ำในทะเล จิตวิญญาณแห่งท้องทะเลมักเลือกคนที่มีชะตายิ่งใหญ่เสมอ ผู้มีความกล้า ผู้ไม่เกรงกลัวท้องทะเลและอันตราย อาวุธยืนยันตัวตนคือ ตรีศูลเพชรทมิฬ! ทั้งด้ามของตรีศูลเพชรทมิฬคือเพชรที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้า มันรวบรวมพลังของท้องทะเลเอาไว้ ควบคุมสัตว์น้ำ คลื่นทะเล และพลังอันมหาศาล! แต่... ตำนานนี้ลือกันมาถึงหนึ่งพันปี จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้ว่า เจ้าสมุทรมีจริงหรือไม่? อาวุธอย่างตรีศูลเพชรทมิฬก็ไม่เคยปรากฏมาก่อน ไม่เคยมีใครเป็นเจ้าสมุทรมาก่อน 
การจากลาคือสิ่งเรียบง่ายมากที่สุดในใต้หล้านี้! เราทุกคนต่างรู้ว่าเมื่อถึงเวลา จะต้องจากกันในสักวันหนึ่ง แต่สิ่งที่ซับซ้อนอย่างจิตใจของมนุษย์กลับไม่ยอมรับว่ามันคือสิ่งเรียบง่าย ก็เพราะว่ามันนำพาความเจ็บปวดมาอย่างไรเล่า เจิ้งหรานมองใบหน้างดงามของอวิ๋นเยว่เล่อที่มองหลี่เทียนเหยาไม่ละสายตา แม่ทัพชั้นผู้น้อยทั้งหลายเมื่อรู้ว่า กุนซือชั่วคราวอย่างอวิ๋นเยว่เล่อจะออกเดินทางไปที่กลางทะเลเพื่อหาสมุนไพร พวกเขารวมตัวกันมาปลุกเขาถึงเตียงนอน ลากเขามาเฝ้าแม่ทัพใหญ่ไม่ให้ตามนางไปบนท้องทะเล เขาอยากจะถามเหลือเกิน! หากว่าเทพสงครามอยากจะไป เขาคนเดียวกับร่างกายอ่อนแออย่างนี้จะห้ามได้หรือ?!&
เมืองหลวงต้ามั่ว! ภายในพระราชวังแคว้นต้ามั่วในวันนี้บรรยากาศร้อนระอุ การรบที่แคว้นต้าเฉินก็ยังไม่สามารถยึดเมืองหลวงได้ ยังไม่พอ! กองทัพต้าห่านยังต้องการเมืองท่าเรือของพวกเขา! เมืองท่าเรือไม่สำคัญเท่าศักดิ์ศรี จะเสียเมืองท่าเรือไปไม่ได้ แคว้นต้าห่านคิดว่าพวกเขาชาวต้ามั่วรังแกกันง่ายหรือ? “บัดซบ!” จักรพรรดิต้ามั่วตบลงที่โต๊ะเสียงดัง เหล่าขุนนางน้อยใหญ่ต่างตัวสั่นก่อนจะล้มลงคุกเข่า แม่ทัพใหญ่อู๋เหลียงเฟิ่งคุกเข่าลงบนพื้น ใบหน้าและเสื้อผ้ามีแต่เขม่าดำ เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่ทันเปลี่ยนเสื้อผ้าก็มาเข้าเฝ้าที่ท้องพระโรงเสียก่อน “ฝ่าบาทได้โปรดลงพระอาญาพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมประ
อู๋เหลียงเฟิ่งยอมรับว่าหลี่เทียนเหยาคือคนที่บัญชาการรบเฉียบขาดมาก มองสถานการณ์ออกแน่ว่า... พวกเขาจะต้องถอยลงไปที่ท่าเรือ แต่พวกเขาจะต้องภาคภูมิใจที่ตีจนต้ามั่วถอยได้จนไม่ระแวงว่าพวกเขาจะวางแผนอย่างอื่นไว้! จนเมื่อทหารของต้ามั่วค่อยๆ ล้มตายลง แม่ทัพใหญ่ต้ามั่วจึงตะโกนลั่น “ถอย! ถอยไปที่ท่าเรือ!” เสียงดังตะโกนขึ้น มุ่งหน้าถอยไปที่ท่าเรือ ทหารปฏิบัติตามคำสั่งทันที ตะโกนต่อกันเป็นทอดๆ “ถอยไปท่าเรือ!” ทหารต้ามั่วถอยไปที่ท่าเรือ การรบทางเรือคือสิ่งที่พวกเขาถนัด จนเมื่อทหารต้ามั่วถอยไปที่ท่าเรือจนหมด หลี่เทียนเหยาที่แสร้งภาคภูมิใจกับชัยชนะอยู่ในสายตาของหลิวจางพอดี เขาใช้กล้องส่องทางไกลอันหนึ่งมองสถานการณ์รบอยู่บนเรือใหญ่&nb
กองทัพของต้าห่านเร่งฝึกทหาร แม่ทัพชั้นผู้น้อยหลายคนร่วมกันวางแผนการรบอยู่ในกระโจมแม่ทัพใหญ่ เทพสงครามหลี่เทียนเหยา! ด้านนอกแม้จะสงบเพราะยังไม่เปิดศึก แต่มันกลับเป็นคลื่นสงบนิ่งก่อนที่พายุใหญ่จะมาถึง หลี่เทียนเหยากลับมาใส่ชุดแม่ทัพ ข้างกายเพิ่มมาคนหนึ่ง ใบหน้างดงามของหญิงสาวข้างกายของท่านแม่ทัพใหญ่ทำให้แม่ทัพชั้นผู้น้อยตกใจ ด้านเจิ้งหรานที่ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าก็ถึงกลับรีบวิ่งเข้ากระโจมแม่ทัพใหญ่เพื่อดูให้แน่ชัด สุดท้ายเขาก็พบว่าตนเองไม่ได้ฝันไป! อวิ๋นเยว่เล่อนั่งอยู่ข้างๆ มองทุกคนวางแผนการรบกัน ด้านแม่ทัพคนอื่นๆ ก็เหลือบมองนางเป็นบางครั้ง จนแม่ทัพคนหนึ่งทนไม่ไหว เอ่ยขึ้น&
กองทัพต้าห่านในตอนนี้ยังไม่เดินหน้าเคลื่อนทัพไปที่ใด ยังคงปักหลักอยู่ในเมืองไห่หวาราวกับรอบางสิ่ง แม่ทัพแต่ละคนล้วนเตรียมการบางอย่าง ทหารคนอื่นๆ ต่างกระตือรือร้นไปกับแม่ทัพของตนเอง บรรยากาศแตกต่างสุดๆ กับเมืองรั่วไห่ ตอนนี้ชาวบ้านที่อยู่รอบๆ โรงเตี้ยมแห่งหนึ่งกำลังชื่นชมภาพงดงามอย่างไม่ละสายตา เหมาะสม! เก่งกาจ! เยี่ยมยอด! ชาวบ้านไม่พอใจอู๋เหลียงหย่งมานานมากแล้ว บ้านใดมีบุตรสาวจะต้องหลบซ่อนเอาไว้ ไม่ให้คนชั่วอย่างเขาพบบุตรสาวของตนเอง สภาพถูกจัดการอย่างอนาถของอู๋เหลียงหย่งอยู่ในใจของทุกคน สะใจจนตบเข่าฉาดใหญ่ นักเล่าเรื่องหยิบยกขึ้นมาเล่าจนได้เงินมาไม่น้อย แม้แต่โรงง







