Pakawalan mo ako, Mr. Hill의 모든 챕터: 챕터 1621 - 챕터 1630

Napakamot si Shaun sa likod ng ulo niya sa sobrang pagkatulala. “Ikaw si… Kuya?”Hindi nakaimik si Lucas.Bagama't narinig na nina Lucas at Suzie ang kalagayan ng kanilang ama mula sa kanilang lola habang sila’y patungo sa ospital, nahirapan pa rin silang tanggapin kahit na nakita na nila ito sa sarili nilang mga mata.Marahang tinapik ni Catherine ang dalawang bata sa kanilang mga balikat. "Medyo nagkaro’n lang ng injury iyang daddy ninyo, kaya kailangan ninyo siyang alagaan, okay?"“Mommy, habang buhay bang ganito si Daddy?” Nalungkot si Suzie.Bakas ang pag-aalala sa mga mata ni Catherine. Gayunpaman, sinabi niya sa mga bata, "Makikipag-ugnayan kami ng Uncle Chester sa ilang mga doktor sa ibang bansa para pagalingin siya sa lalong madaling panahon."“Mm. Sige.” Napabuntong-hininga si Suzie. “Tatratuhin ko na lang muna siyang parang kapatid.”Nang walang magawa si Catherine, biglang nag-ring ang phone niya. Mula ito sa isang hindi kilalang numero.Kinuha niya ang kanyang phon

“Ito ay dahil mas naiintindihan ko sina Wesley at Rebecca. Hindi mo kailangang mag-alala masyado dahil mukhang buhay pa si Matthew. Marahil ay tinatago lamang nila ito bilang isang paraan ng pagprotekta sa kanilang sarili sa takot na matuklasan mo ang katotohanan."Matapos huminto sandali, idinagdag ni Catherine, “Mr. Costner, minsan maaaring hindi totoo ang sinasabi ng isang tao. Kung gusto mong maunawaan ang isang tao, dapat kang gumugol ng oras sa kanila upang pakiramdaman sila. Sa napakaraming taon mo na sa pagnenegosyo, hindi ba dapat ay mas magaling ka nang kumilatis ng mga motibo ng isang tao?"Bahagyang napailing si Titus. "Ipapaimbestigahan ko ang bagay na ito. Sana totoo yung sinabi mo."Nakahinga nang maluwag si Catherine. Alam niyang hindi pinagkakatiwalaan ni Titus ang kanyang mga sinasabi. “Palagay ko’y ginagawa ni Rebecca ang lahat para ipamukhang kami ni Shaun ang salarin sa lahat ng ito. Wala na sa akin ‘yung palagay ninyong mag-asawa, ngunit sana hindi kayo padalos

Matapos pumasok sa sedan, ang pinto ng passenger seat ay bumukas. Ang assistant ni Titus, si Samuel Light, ay pumasok. “President Costner, pupunta na ba tayo ngayon sa opisina ng prime minister?”Sumulyap si Titus kay Samuel. “Gaano katagal bago makarecover ang mga bodyguards natin?”Natulala si Samuel. “Nasaktan ang mga laman at buto nila, kaya pinakamabilis na ang dalawa hanggang tatlong buwan.”“Dalawa hanggang tatlong buwan?” Nagsimulang sumakit ang ulo ni Titus. “Hindi ko inakala na maloloko ako ng ganito kalala.”“President Costner, sa tingin ko ay ligtas naman si Young Master Costner. Baka gusto ka lang pagbantaan ni Catherine at ng iba pa,” inaliw ni Samuel ang lalaki.“Sa tingin mo rin si Catherine ang gumawa nito?” Ngumiti ng peke si Titus at nagtanong.“HIndi… Hindi ba siya ito?” Nagulat si Samuel.“Syempre hindi. Gayunpaman, hindi mo pwedeng banggitin ito sa harap ni Sheryl.”Nagsindi si Titus ng sigarilyo. Kung dati ay may 40 porsyento siyang tiwala kay Catherine,

Matapos dalhin ni Elle lahat ng snacks sa ward, masigasig na kinain ni Shaun ang mga tsokolate.Halos maiyak si Hadley nang makita 'yun. "Sa wakas alam ko na kanino nagmana sa mga kagustuhan ang Little Miss."Bakit hindi niya napansin dati na gustong kumakain ni Young Master Hill ng tsokolate?Inisip ni Cathetine, 'Si Shaun ay inabuso ng kanyang yaya nung bata pa siya, kaya dati pa ay pinipigilan niya ang sarili niya. Matapos 'yun, ipinadala siya sa mental hospital. Paano siya makakakain ng mga tsokolate?'Tinuring niya nalang ito na pagbabalik kay Shaun sa kanyang masayang kabataan sa pagtrato sa kanya ng mas maayos mula ngayon.Nung gabi, sina Chester, Rodney, at Freya ay dumating.Si Shaun ay nagpapahingang nakasandal sa kama, masinsinang nanonood ng PAW Patrol. May chocolate cookie pa siya sa kamay niya at isang seryosong ekspresyon sa mukha niya. Talagang hindi niya napansin ang mga pumasok."T*ngina, Shaun. Paano kang nagkaganyan?" Na-heartbroken si Rodney. "Kumakain ka pa

Nang kakasabi palang ni Suzie, aksidenteng nakahulog si Shaun ng noodles mula sa tinidor, naging makalat ang mesa.“B*bo,” pagsasabi ni Suzie. Ang tono siya ay pareho sa pang-aasar sa kanya ni Lucas.Kinurap ni Shaun ang mga mata niya. Matapos, ngumuso siya sa direksyon ni Catherine at nagsimulang umiyak. “Cathy, hindi ako b*bo…”“Okay, hindi ka b*bo. Si Shaunny ang pinakamatalino.” Agad ni niyakap ni Catherine ang kanyang ulo at palihim na nilampaso ng isang sulyap si Suzie.“Mommy, ganun mo ako tinuruan, at agad kong natutunan ito,” sabi ni Suzie habang nakanguso.“Sigurado ka bang natutunan mo agad ito?” Inasar siya ni Lucas.“...Kahit ano ang mangyari, sa nakikita kong ganitong estado ni Daddy, ang pagtuturo sa kanya ay responsibilidad ko.”Kumibot ang mga sulok ng bibig ni Catherine. “Tama na, dapat niyo nang bilisan kumain. Ako ang magpapakain sa kanya.”Matapos niyang magsalita, hinawakan niyang ang mangkok at sinimulan pakainin si Shaun ng paisa-isang kutsara.Pakiramd