บททั้งหมดของ Above We Fall: บทที่ 11 - บทที่ 20

  “Anong feeling ng magkaroon ng boyfriend for the very first time?” usisa ni Jandy. Katatapos lang namin magpa-enrol para sa third year college. Hindi na kami nagkasabay sa pagpapa-enrol ni Ryker dahil may pasok siya sa trabaho. Nauna na ako sa kanya at sasamahan ko naman siya.  “Hayon, nakakakilig,” tugon ko.  Mahina niya akong itinulak sa inuupuan ko. “Lande!” Tinawanan ko siya at nagpatuloy na sa pag-inom ng mango shake.  “Nag-kiss na kayo?” Uminit ang pisngi ko sa naging tanong niya. Nahihiya akong umiling.  “Totoo?!” bulalas niya. “Hindi pa nakahalik ang isang Ryker Artemis Gamba sa'yo?!” Sa lakas ng kanyang boses ay napatingin pa sa aming mesa ang kumakain din sa café. Malapit lang ito sa campus kaya rito na rin kumain ang ibang estudyante na nag-enrol.  “Kumalma ka nga. Ang OA mo!” saway ko.  “Wow! Hindi lang ako makapaniwala na hindi pa siya nakakaisa s

  Kung hindi lang siya seryosong nakatingin sa akin ay iisipin kong hindi niya ako narinig. Ngunit alam ko na sa kabila ng ingay dahil sa malakas na buhos ng ulan ay narinig niya ang alok ko.  “W-Wala rin kasi sina Nanay,” dugtong ko bilang pagpapalinaw.  Hindi ko nakayanan ang pinaghalong masidhi at seryoso niyang tingin kaya naman ibinaba ko ito sa kanyang kamay na siyang may hawak ng bag naming dalawa. Napuna ko ang higpit ng hawak niya sa sling nito.  Hindi nagtagal ang paghihintay ko sa desisyon niya nang mabilisan niyang binuksan ang zipper ng bag at kinuha niya ang kanyang walet mula sa loob nito. Inabutan niya ng dalawang daan ang drayber na naghihintay at muli na niyang ipinasok ang maitim na walet sa bag. Matapos itong isarado ay kinuha niya ang kamay ko at lumabas na kami ng traysikel.  Dahil sa ulan ay nanakbo kami papasok ng gate ng bahay. Hindi naman ni-lock ni Nanay ang tarangkahan kaya mabilis ko itong

    “Anong problema, bro?!” asik ng lalaking kinukuwelyuhan na ni Ryker. Dahil sa lapit nila ay hindi maiiwasang mapuna na halos magkasingtangkad lang silang dalawa.  “Boyfriend niya ako, bakit?” sagot ni Ryker sa malamig na boses sabay sulyap sa akin.  Maagap akong tumayo. Hinawakan ko kaagad si Ryker sa braso upang maawat sa ginagawa.  Palipat-lipat na ang tingin ng lalaki sa aming dalawa ni Ryker. Nanliit ang mga mata niya.  “Eh, hindi naman siya ang pinopormahan ko, ah!” Kinuha itong pagkakataon ni Jandy para makisali na rin sa usapan. Pagod niyang tiningnan si Ryker na mariin pa ring nakatingin sa lalaking lumapit sa amin.  “Ikalma mo nga 'yang bayag mo, Ryker. Ako ang pinopormahan niya at hindi si Gertrude.” Mukhang hindi pa rin kumbinsido si Ryker dahil nanatili ang tingin niya sa lalaki at hindi niya pa ito binibitiwan. Medyo nagusot na nga ang kuwelyo ng suot nitong pu

  Naging conscious ako sa suot na white longsleeve blouse at maiksing black skirt habang nakaupong iginagala ang tingin sa kabuuan ng magarang hotel. Sa kaba ko kanina ay si Mr. Chua pa nga ang nag-order ng pagkain ko. Kasalukuyan na lang namin na hinihintay ang pagkain at ang pagdating ng kanyang magiging kasosyo sa negosyo.    “Gutom ka na ba?” nakangiting tanong niya sa akin. Nakaupo siya sa katabing silya ko at ang bakanteng upuan naman sa tapat namin ay nakalaan para sa darating na kakilala niya.  “H-Hindi pa naman po,” sagot ko.  Mababaw ang ginawa niyang paghugot ng hininga. Sinulyapan niya ang suot na relo. Nag-iba ang timpla ng kanyang mukha.  “Sampong minuto na siyang late. Ire-reject ko na ang business proposal niya. His manner in the business is very unacceptable.” Itinikom ko lang ang bibig. Hindi rin naman ako sigurado kung kailangan ko bang magbigay ng komento.  Dumating

  Sinubukan ko ang mag-move on at iginugol ang mga oras sa internship sa isang maliit na ospital. Nagkikita man kami ni Ryker minsan sa campus sa tuwing may lectures ako na dinadaluhan, hindi naman siya lumalapit sa akin. Nahirapan ako sa unang buwan simula nang hiwalayan namin.  Pagod mula sa limang oras na pag-duty sa ospital, nakaidlip ako sa loob ng sinasakyang traysikel pauwi ng bahay. Kailangan ko pang maligo kaagad pag-uwi dahil may duty na naman ako sa restaurant. Naalimpungatan ako mula sa pagkakaidlip nang huminto ang traysikel sa tapat ng luma naming gate. Kumuha ako kaagad ng pambayad mula sa bag at iniabot ito sa drayber. Nagpasalamat ako at bumaba na ng traysikel.  Pabukas pa lang ako ng tarangkahan nang makita ko ang nagmamadaling paglapit sa akin ni Aling Hilda. Bitbit pa niya ang mga damit na kinuha niya sa sampayan. Halatang galing sa kanilang bakuran at lumapit lang nang makita ako. Natigilan ako sa ginagawa at hinarap na siy