บททั้งหมดของ Take you out (BL - Taglish): บทที่ 11 - บทที่ 20

VANCE'S POVIT'S friday night!Sumama ako sa mga kaibigan ko sa bar para magpalipas ng oras. Ngayon, mag-isa lang akong na nakaupo sa lounge. Si Davion at Calvin nagsasayaw at nakikipag-flirt na sa mga babae sa dance floor. Si Wena naman may mga kausap sa VIP room. Si Braxton maagang umuwi. Tumango lang ako kay Davion nang senyasan niya ako na sumama sa kanilang kasama ang mga babaeng ngayon lang nila nakilala. Ayokong sumayaw. Gusto ko lang mapag-isa. Napabuntong-hininga ako. Sa kabila ng maingay na paligid, masasaya at nagsasayawang mga tao, bakit nalulungkot ako? Bakit hindi ko magawang maging magsaya kahit gustuhin ko?Akala ko pagdating ko sa bar malilibang ako. Umasa ako na pansamantala kong malilimutan si Steven pero hindi. Bigo ako. I felt like I'm broken. Na sinaktan ko lang ang sarili ko kasi tinanggihan ko 'yong tao na gusto kong makasama.Napatitig ako sa bote ng beer na nasa har

VANCE'S POVNANG biglang namatay ang ilaw sa stage kung nasaan ako.Pumikit ako saglit.Nakaramdam ako ng pagod dahil sa aking pagsasayaw. Napailing ako nang makaramdam ako ng pagkahilo dahil sa epekto ng alak na nainom ko. Pero mas nangingibabaw sa nararamdaman ko ang sakit sa puso ko.Kinalimutan na ako ni Steven. Naka-move on na siya pagkatapos niyang guluhin ang mundo ko, naka-move on na siya kaagad habang nag-uumpisa na akong mahalin siya. "Vance, huwag mong kalimutan ang kiss na iyon dahil iyon ang tanda ng nararamdaman ko para sa iyo. Ang kiss na iyon ang magbubuklod sa ating dalawa. Ang kiss na magpapaalala sa ating dalawa."Nagmulat ako ng mata nang bigla kong maalala ang sinabi ni Steven.Tama! Kailangan ko siyang i-kiss para maalala niya ako at ang kiss na iyon ang muling magbubuklod sa amin.Nakapatay pa rin ang ilaw sa stage na kinatatayuan ko pero tuloy pa rin ang music. Lalong lumakas ang ingay ng mga tao n

VANCE'S POV"SALAMAT sa pagkain!" bigkas ko bago ko hinigop ang sabaw sa bowl ng nilagang baka na ulam namin."Ah!" hindi ko na napigilang isigaw sa harap ni Steven ang sarap na nararamdaman ko nang humagod sa lalamunan ko pababa ang masarap at mainit na sabaw.Nakaupo na kami ngayon ni Steven sa hapag kainan at pinagsaluhan ang mga pagkaing nakahain. Ang mga pagkaing nakahain ay nilagang baka, pritong manok at sugpo, na lahat ay mga paborito ko.Ganadong-ganado akong kumain dahil sa sarap ng pagkakaluto niyon.Nakalimutan kong magdahan-dahan at maging maayos sa pagkain sa harap niya. Nang matauhan ay pasimple akong napatingin sa kanya. Nasamid ako nang mahuli ko siyang nakatitig lang sa akin. Sinuntok ko ang dibdib ko para habulin ang aking hininga at alisin ang pagkaing nakabara sa lalamunan ko. Agad namang kumilos si Steven, mabilis kong ininom ang tubig na inabot niya.Tumayo siya para lapitan ako pero nakatulon

VANCE'S POVLALONG tumaas ang pagnanasa ko nang maramdaman ko ang unti-unti niyang pagbayo. Nag-angat ako ng tingin sa kanya habang sinasalubong ko ang pagbayo niya.Nagkatitigan kami.Kitang kita ko sa mga mata niya ang sarap na nararamdaman niya habang bumabayo. Napapikit ako.Dinama ko ang init at laki niya at hinayaang abutin niya ang loob ng bibig ko. Parang babaliktad ang tiyan ko sa tuwing umaabot sa lalamunan ko ang kahabaan at kalakihan niya.Tiniis ko ang nararamdaman ko dahil sa sarap na naririnig ko sa kanyang mga ungol. Naging dagdag 'yon sa kakaibang kasiyahang nararamdaman ko. Ilang pagbayo pa ang ginawa niya bago siya huminto.  "Ah! Fuck!"Kitang kita ko kung paano niya nilabanan ang emosyong nararamdaman niya nang ilabas niya ang kalakihan niya sa bibig ko."Bakit?" nagtatakang tanong ko. Nasa tono ko ang pagtutol sa ginawa niya habang inaayos ko ang sarili ko.Yumuko siya

VANCE'S POV"MAY gusto ka bang sabihin Vance?" pagbasag ni Wena sa aming katahimikan. Mula sa pagkakatitig ko sa labas ng sasakyan ay napatingin ako sa kanya na ngayon ay nagmamaneho.Papunta kami sa Unibersidad kung saan nagtitipon-tipon ang mga taong kasama sa medical at psycho social mission na ilulunsad namin bukas sa isang komunidad ng mga katutubo.Ang aktibidad ay isa sa mga collaboration activities ngayong summer vacation ng human rights organization na kinapapalooban ni Wena at ng tatlong fraternities kabilang ang kinapapaloobang fraternity nila Braxton at Steven. Ipinagpapasalamat namin na bukás at suportado ng Unibersidad namin ang ganitong mga aktibidad upang mabigyan kami ng pagkakataong makatulong at makita ang kalagayan ng ibang sektor sa kanayunan. Bukas, isa ako sa mga photographer ng aktibidad. Hindi ako miyembro ng organisasyon ng karapatang pantao ni Wena o anumang fraternities ngunit kapag may pagkakataon at kaya kong makapaglaan ng oras sa ganitong aktibidad a