บททั้งหมดของ Clouds on the Horizon: บทที่ 31 - บทที่ 40

Life's too short to be buried under all the hatred and agony. But we could not force ourselves what to feel. Minsan, tama lang na magalit. We have to express ourselves and our emotions. After all, anger takes too long to fade.But like the clouds on the skies that we see, we all deserve to free ourselves and gain the peace we want. “Do you want to swim?” Lionel asked.Katatapos lang namin mag-unpack at ngayon ay nasa balcony lang at nagpapahangin. Sa totoo lang ay hindi ko inasahang magiging ganito siya. I can feel his sincerity and honesty at sa palagay ko ay walang masama kung… pagkakatiwalaan ko siya.“Mamaya siguro,” sagot ko. “I-Ikaw ba?”“I’ll swim with you, o

We kissed under the rain and the rest was history. Hindi ko inakalang magiging ganito ako pagdating sa kaniya. Magiging ganito ako kabilis. But it feels so good. Napakasarap maramdamang mahal niya ako at… maiparamdam din iyon sa kaniya. The way he touched and kissed me last night was filled with passion and love. Hindi ko mabilang kung ilang beses niyang sinambit at ipinaalala sa akin kung… gaano ako kaganda at… kung gaano niya ako kamahal.At ang marinig iyon mula sa kaniya ay nagpalambot lalo sa aking puso. It was… one of the happiest days of my life. Lionel was so respectful. Inamin man niyang hindi na siya makakapagpigil, pilit niyang pinaalala sa akin na kung hindi ko gusto ay magsabi lang ako dahil kaya niya naman akong hintayin.It was odd because I was ready for him. I want

“Sagutin mo ako, Katherine!” It felt like… he’s back to being the person I feared.My hands trembled so much in fear, at hindi ko kayang tumagal sa kaniyang titig. It was dangerous. Nakakatakot. Hindi ko alam kung anong dapat kong sabihin dahil hindi naman ganoon ang ipinupunto ko kung bakit ko siya pinatigil kanina. I was just worried na madadamay siya sa gulo!Nag-alala ako para kay Alejandro pero hindi ibig sabihin noon ay gusto ko na ang tangka niyang paghalik! At higit doon, mas nag-aalala ako para kay Lionel.Kinagat ko ang aking labi habang nakatingin sa baba. I was holding back my trembling fear, preparing myself to answer him. Pero mayamaya lang, narinig ko ang marahan niyang pag buntong hininga.Sinulayapan ko siya at nakiang gulat at k

“P-Po? Bakit naman?” Hindi ako makapaniwala. Lionel and I are just starting over again! Kung kailan… hulog na hulog na kami sa isa’t isa, saka naman sila aatras!Nagkatinginan sina Mommy at Daddy na parang hindi  alam kung ano ang dapat nilang sabihin. Pero sigurado akong may dahilan kung bakit biglang  nagbago ang kanilang isip! “We just think that… we’ve done our part already. Nakikita na naman namin ang progress ng kanilang kompanya, and I hate that Lea still wants to extend your marriage. Hindi naman sa pag-aano pero palagay ko’y sobra na naman yata ang hinihiling niya,” sambit ni Mommy. Halata ko ang frustration at ang tinitimping galit niya. Kaya mula sa kaniyang upo ay hinawakan ko ang kaniyang kamay upang  pakalmahin. “A

My phone won't stop ringing, and it irritates me. Ilang araw nang tumatawag si Laira, but I won't answer her calls this time. I know what she wants already, pero hindi ko iyon ibibigay. I'm building my relationship with Charlotte Katherine.Kaya sa halip na pagtuunan iyon ng pansin ay pinatay ko na lang at nakinig na lang sa madaldal kong kasama.“I swear. Kahit noong bago pa lang ako ay hindi na mawala sa isip ko ang aircraft mechanic  na iyon, Captain. Nakikita ko siya noon sa WCC, eh. Noon pa lang kilalang kilala na. Hindi ko lang inakalang hanggang dito ay makikita ko pa rin siya.”Nag ngitngit ang ngipin ko sa patuloy niyang pagkukwento. Napakadaldal. I am okay with him being noisy pero si Charlotte Katherine ang kanina niya pang ipinagmamalaking crush niya raw! And I can’t even fucking t