Todos los capítulos de The Bachelor's maid: Capítulo 11 - Capítulo 20

 “Ang cute talaga,” aliw na aliw na sambit ni ate habang karga ngayon si Baby Emzo. Isang buwan na ngayon si Baby Emzo. Habang lumilipas ang mga araw at palaki siya nang palaki. Sa tulong ni Aling Berna, madam, ate at ni Karlos. Hindi ako nahihirapang alagaan si Emzo. Kasi palagi silang nandiyan tumutulong sa akin at katuwang ko kay Emzo. “I-higa ko na siguro siya sa higaan n'ya. Tulog na,” sabay pakita ni ate sa akin kay baby na mahimbing na ngayong natutulog. “Sige, ate. I-higa mo na siya. Tulog na nga,” ngiting sabi ko kay Ate Elys na agad naman nitong tinanguan at pagkatapos ay ini-higa n'ya na si baby sa ibabaw ng kama para patulugin. “Himbing na himbing na ang tulog n'ya. Ma-iwan muna kita dito. Kailangan ako ni Karlos sa kompanya ngayon.” “Salamat, ate. Mag-ingat po kayo.” Tinapik ako nito sa balikat

 Dalawang linggo ang nakalipas nang huli kong nakita dito sa bahay si Ate Elys. Dalawang linggo ko na ring napapansin na parang lumalayo sa akin si Karlos. Pero dumadalaw naman siya sa kuwarto para kumustahin si Emzo nang mabilis. Pagkatapos ay aalis naman siya. Parang nag-iba siya. Hindi na siya kagaya dati na tumatagal sa kuwarto at magpapalambing sa akin. Ngayon napapansin ko, nararamdaman ko na umiiwas siya sa akin na hindi ko alam kung bakit. Wala rin akong ideya. Masakit sa kalooban ko. Nasasaktan din ako. Namalayan ko nalang na nagsasalita pala mag-isa ang anak ko ngayon. Tiningnan ko ito na masaya at aliw na aliw sa mga sinasabi at binibigkas ng bibig n'ya. Nagpapapadyak pa siya sa tili sa ibabaw ng legs ko. Buhat ko kasi itong patayo sa ibabaw ng legs ko habang hawak ko siya sa magkabilang kili-kili n'ya bilang alalay para hindi siya matumba. “Yes, baby. Tuwang-tuwa ka nga

AFTER SEVEN YEARS... "Mama!" Humahangos na takbo ng isang batang lalaki papunta sa akin ngayon. "Uy! Namiss kita!" sabik na sambit ko sa kaniya nang yumuko ako para mapantayan ko siya at mayakap ng sobrang higpit. "Mama, bakit ngayon lang po kayo pumunta dito?" Hindi ko napigilang ngumiti sa kaniya sabay haplos ko sa kaniyang buhok ngayon at saka ko siya dinampihan ng halik sa kaniyang noo. "Namiss mo talaga si mama. Tara sa loob," anyaya ko sa kaniya at hawak kamay kaming dalawa pumasok sa loob ng bahay. "Alexa, nandito ka na. Mabuti nakapunta ka dito. Alam mo ba 'yang bata na 'yan? Miss na miss ka na n'ya. Palagi ka n'yang hinahanap sa akin." Napangiti naman ang bata na buhat ko na ngayon nang siya ay lingunin ko. "May chocolate ako dito. Heto, para sa 'yo 'yan," sabay abot ko sa kaniya ng chocolate na tinanggap n'ya naman at saka ko na siya binaba. Nangang

 Pagkagaling ko sa bahay nila Ate Elys. Dito ako dumiretso sa isang coffee shop kung saan minsan akong nandito para mag-kape. Gawain ko na ito minsan lalo na kapag kila ate ako nakitulog, dito agad ako didiretso. Like, nakasanayan. Ngayon nga ay nandito ako at nakapag-order na rin ako ng kape ko na usually in-order ko dito. Creamy latte. Tiningnan ko ang oras sa cellphone ko ngayon. Alas-otso na pala. Nakaramdam na rin ako ng pag-ihi. Hindi ko na kaya 'to. Kaya nag-desisyon akong pumunta nalang sa rest room dito at matagal pa siguro ang order ko. Tumayo na ako para pumanhik sa rest room na nandito sa likod banda. Kabisado ko na kung nasaan ang rest room dito lalo na minsan akong nandito. Mabilis naman akong natapos. Nag-hugas muna ako ng aking kamay bago lumabas. Paglabas ko, nagkataon naman na may nakasalubong akong isang lalaki na pupunta rin siguro sa rest room ng mga lalaki. Pero natigilan ako. Dahil kil

Na-una nang um-uwi si tatay. Ako nalang ang na-iwan dito ngayon. Tiningnan ko ang oras sa aking cellphone, alas-dyes na pala ng gabi. Nakatulog kasi ako kanina. Like, naka-upo ako sa swivel chair ko. Then, ang ulo ko ay nakahiga sa ibabaw ng lamesa. Ganito ang posisyon ko kanina na natutulog. Palagi kong ginagawa 'to kapag alam ko na antok na ako. Oras na siguro para um-uwi. Hindi pa ako nakapag-hapunan. Nakita ko rin na may text si tatay sa akin. Hinahanap na nila ako. Niligpit ko na ang mga gamit ko para umuwi sa bahay. Mabuti nalang dala ko ang kotse ko ngayon. Minsan kasi hindi ko ito dinadala at nag-co-commute ako. Mabilis akong dumiretso sa parking lot ng building na 'to para sumakay na sa aking kotse. Mabilis naman akong nakapasok. Nandito na ako naka-upo sa driver's seat para mag-maneho pauwi. Pinaandar ko na ang makina at umalis na dito hanggang sa makalabas ako at ngayon binabagtas ko na ang kalsada, ang daan k