Início / Romance / The Congressman's Hidden Son / Capítulo 1 - Capítulo 10

Todos os capítulos de The Congressman's Hidden Son : Capítulo 1 - Capítulo 10

82 Capítulos

Prologue

PROLOGUE “Sigurado ka na ba sa desisyon mong iyan, Ate Ira?” Napahinto ako sa pag-iimpake ng aking mga gamit nang biglang magsalita ang bunso kong kapatid na si Ismael. Kanina ka pa siya nakamasid sa akin, ang buong akala ko ay tatahimik lang siya habang inaayos ko ang mga gamit ko. Marahan akong tumango at ipinagpatuloy ang aking ginagawa. “Kailangan kong umuwi. Malapit na magsimula ang kampanya para eleksiyon. Kailangan ako ni Kuya Isaac sa pangangampanya.” sagot ko naman. “Sigurado ka bang iyon lang ang dahilan?” may bahid ng pagsisiyasat niyang tanong. Nang matapos ko ang pagsasalansan ng gamit ko sa maleta ay tumayo na ako para magtungo sa kuwarto ng anak ko. Nang pumasok ako ay nakita ko sila ng kaniyang yaya na masayang naglalaro sa kama. Sumunod pa rin sa akin ang kapatid ko. Alam kong kukulitin niya ako tungkol sa bagay na iyon. Humarap ako sa kapatid ko at tipid na ngumiti.

Chapter 1

“Congratulations for winning my case, Attorney. Mabuti nalang po at kayo ang kinuha kong abogado sa kasong ito. Totoo pa lang kahit bata pa kayo ay magaling kayo sa inyong trabaho.” saad ng aking kliyente.Ngumiti ako rito at saka tumango.“Trabaho ko po ang ipagtanggol kayo sa korte. Wala po kayong dapat na ipagpasalamat.”Tumango-tango ito.“Hindi ka lang magaling Attorney Fortalejo, mabait at maganda ka rin.”Sa totoo lang, gusto ko nang takpan ang tainga ko dahil napakaraming sinasabi ng kliyente kong ito. Pati paghikab ko ay pinipigilan ko dahil ayaw kong magmukhang bastos sa harapan niya. I’ve prepared so much in his case at halos ilang linggo akong walang tulog. Pinapanalangin ko lang na sana ay umalis na siya.“Naku salamat po sa papuri.”Ngumiti muli sa akin ang matandang lalaki.“Naku, paniguradong napakarami mo pang gagawin, ako’y mauuna na Attorney.&r

Chapter 2

Kung nagulat ang matandang lalaki sa kaniyang narinig, mas lalo naman ako. Maang lang akong nakatitig sa guwapo nitong mukha. Nang tumingin siya sa akin saka lang ako natauhan. He gave me a kind of look that tells me to pretend that I am his girlfriend. “Ano Sir, ipapapulis niyo pa ba ako?” tanong ng lalaking katabi ko. Agad namang umuling ang matandang lalaki at mabilis na tumakbo papalayo sa amin. Pati ang asawa niyang nagmukhang kawawa dahil sa pag-iyak ay iniwan niya. That was the time when I looked at the man beside me. “You don’t have to do that, you know.” saad ko saka pinagpag ang coat ko na hinawakan ng lalaki kanina. “If I didn’t do that, paniguradong sinaktan ka na noon nang tuluyan.” aniya saka naglakad pabalik sa push cart na may lamang mga groceries na pinamimili niya. May nakita ako roong mga milk formula ng bata. Napasimangot naman ako sa sarili ko. Mukhang may anak na yata. But he looks so young to have a baby. Sayang naman!

Chapter 3

The truth is, I was shocked hearing that news from my brother. I didn’t even expect that the Congressman of Ilocos Norte is that young and handsome. Sa totoo lang naman kasi, bihira talaga ang pulitiko na guwapo. Iilan nga lang iyong kilala ko.Nang makabalik ako ng aking upuan ko ay napatingin ako sa isang folder sa aking lamesa. Kumunot ang noo ko at agad na kinuha ito. Nang basahin ko iyon ay bahagyang nanlaki ang mga mata ko dahil sa gulat. Wala naman ito kanina rito ah. Sino kaya ang naglagay? Sandali lang akong umalis para sagutin ang tawag ng kapatid ko, tapos pagbalik ko mayroon ng ganito?Bumaling ako agad kay Leona para magtanong pero hindi rin nito alam kung sino ang naglagay noon sa lamesa ko dahil pag-alis ko kanina ay umalis din daw siya para mag-yosi break. Nagtanong din ako kay Dean pero kibit-balikat lang ang sinagot nito. Mukhang busy rin ito sa kaniyang ginagawa. Ni hindi ito makaharap sa akin para sagutin ang tanong ko. Sa pagkak

Chapter 4

Pakiramdam ko ay natulos ako sa aking kinatatayuan nang marinig ko ang kaniyang sinabi. Anong ginagawa niya rito? Bakit kung kailan ganito ang hitsura ko, saka pa kami magkikita? Dahan-dahang bumaba ang aking paningin sa aking suot na pantulog. I was just wearing my button-down pajamas and my hoodie. And for Pete’s sake, naka-tsinelas lang ako! Tapos siya ang ganda ng suot. Iyong tipong a-attend ng isang semi-formal event. He’s wearing a dark blue longsleeves partnered with black pants. Bahagyang naningkit ang aking mga mata nang makita ko ang kaniyang suot na buckle belt. Even his belt screams elegance. Louis Philippe brand huh?“So, you’re living here?”Agad naman akong napaangat ng tingin sa kaniya. I put my left hand on my nape. My mannerism when I’m nervous and I don’t know what to say.“Ah, yeah. Dito ako nakatira.”Bumaling siya sandali sa pinto ng unit ko at saka muling tumi

Chapter 5

Pasara na ang pinto ng elevator nang bigla niyang iharang ang kaniyang paa, dahilan para bumukas itong muli.Nanatili pa rin ang kaniyang ngiti sa akin habang naglalakad siya papasok ng elevator. Hindi ko tuloy maiwasang mapairap. Isiniksik ko nalang ang sarili ko sa left wall para lang magkaroon kami ng sapat na distansiya.“I was wondering…”Napaangat ako ng tingin nang marinig ko siyang magsalita.“I just heard a while ago that you’re a Fortalejo.”Umayos ako sa pagkakatayo at ipinag-ekis ang aking mga braso.“If you’re wondering if I am a part of Fortalejo clan in Ilocos, tama ka.”Dahil sa sinabi ko ay napatingin siya sa akin nang diretso kaya nagsalubong ang aming paningin. Hindi ko napigilang hindi pagmasdan ang kaniyang mukha. Napakaamo ng mukha nitong lalaking ito. Nang mahuli ko ang aking sarili sa ginagawa ay agad akong umiwas nang tingin. Sakto namang bum

Chapter 6

Maaga akong nagising kinaumagahan para pumasok. Kailangan kong makausap ang boss ko tungkol sa kasong ibinibigay niya sa akin. I can’t accept it. Kahit pa sabihin niyang malakas ang laban naming defense counsel sa hearing, ayoko pa ring tanggapin. Kapag tinanggap ko iyon ay para na rin akong nag-suicide.Froilan Dela Vera is my ex-boyfriend way back in college. We’ve been together for almost two years but eventually, we broke up because we have to focus on our studies. Back then, I thought we still have a chance to get back together pero nagulat na lang ako na may iba na pala siyang dini-date. To make the story short, nasaktan ako. Kaya ipinangako ko sa sarili ko na kahit anong mangyari, hindi-hinding na ako makikipag-usap sa kaniya.Pagdating ko sa opisina ay agad kong tinanong kay Dean kung nariyan na ba si Boss. Tumango naman ito sa akin. Gaya kahapon ay hindi ako nito nilingon. Mukhang abala pa rin siya sa ginagawa niya.

Chapter 7

“What would you like to order, Ma’am?” tanong agad ng waiter pagkaupo ko sa malambot na upuan ng café na pinasukan ko.Inilapag ko ang aking bag sa lamesa at saka inabot ang hawak nitong menu.“Three shots of espresso please.” sabi ko sa waiter at saka inabot pabalik sa kaniya ang menu. Mataman itong nakatitig sa akin at mukha siyang naguguluhan base sa kaniyang ekspresyon.“What? Did I say something wrong? May mali?” I asked. I feel so clueless about his reaction.Umayos naman siya sa pagkakatayo saka ngumiti sa akin nang pilit.“Sigurado po ba kayo na three espresso shots?”Wait, what? Is he really asking me that? What’s that supposed to mean?“Yes, can you make it three long shots?” saad ko sa waiter na mas lalong nagpabago ng kaniyang hitsura.“Ma’am sorry po ha. But espresso long shots are way bitter than the normal esp

Chapter 8

Matagal siyang napatitig sa akin at saka umiling.“I’m not joking nor kidding or whatever you call it.”And I’m pretty sure I wasn’t nervous at all a while ago. Pero ngayon, hindi ko na alam. My heart just suddenly beats faster than normal. Dahil hindi ko alam ang sasabihin ko ay napatitig nalang ako sa kaniya.“So, you not remember me at all? We’re classmates in St. Joseph Parish Kindergarten & High School.”In the back of my mind, iniisip ko kung kilala ko ba siya o kung nagkaroon man lang ba kami ng interaction noong mga bata pa kami. When I was studying kindergarten, wala akong gaanong kaibigan dahil ang sabi ni Mommy, hindi ko naman daw kailangan ng kaibigan kapag lumaki na ako. All I need is myself so I don’t have to make an effort to befriend my classmates. I used to be aloof with other people. But then there’s a little boy who has the same as my age that time, used to si

Chapter 9

“Hindi nga kami, Kuya.” pag-uulit ko sa kapatid ko.I told him everything about it but he won’t believe me. Lalo na at mayroon pang second article na sumunod. He even read the content of it out loud. Halos patayan ko na nga siya ng tawag dahil sa ginawa niya. Pasalamat nalang siya dahil mataas ang respeto ko sa kaniya bilang nakatatandang kapatid ko. But I didn’t like what he did. Para siyang isang high school na nambu-bully ng kaklase.“Okay? How am I going to believe what you’re saying right now? Just give me one reason that will make me believe in you.”Humugot ako ng malalim na hininga saka napaupo sa kama.“You know how I hate people.”“At paano naman iyon naging konektado sa ipinaglalaban mo ngayon?”Sandali akong natigilan nang marinig ang kaniyang tanong. Bata palang ako, nasanay na akong mag-isa. Just like what I’ve said, wala akong gaanong kaibiga

ANTERIOR

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status