บททั้งหมดของ THE BILLIONAIRES HATER: บทที่ 11 - บทที่ 20

Nanlaki ang mata ni Ren nang makita ang mukha ng babae. Wala nang ispiritu ng alak sa katawan niya ngunit tila yata dinadaya siya ng paningin. Parang pinaglalaruan pa siya ng tadhana na muling magtagpo ang landas nila nito. Para siyang biglang nabuhayan ng loob, nang makita ito. Hindi pa rin siya makapaniwalang ito ang babaeng nakita niya sa Royal's Den ngunit bago pa ito matapos magsalita ay lumabas na siya ng silid. Muli kasing ibinabalik ng pagkakataon ang pakiramdam na pilit niyang kinalimutan."Sh*t!" Sinampal niya ang magkabikang pisngi para gisingin ang sarili. Matagal na niyang alam na patay na ang babaeng iyon ngunit heto at nakikita niya ang mukha nga babaeng iyon sa babaeng nasa loob ng kanyang silid. Napabuntong hininga siyang muli. Naihilamos na lang niya ang kamay sa mukha. “No. This is just pure coincidence. You know she's already dead. That's a different person. It can’t be." Ilang minuto muna siyang tumagal sa hall way na nagpalak

Nakahinga ng maayos si Ren nang mamataan ang lalaking malaki ang katawan na nakatayo sa labas. Labis siyang nag-alala rito kaya hindi niya magawang tawagan ito kagabi dahil sa takot na baka ito ang napabalitang nasawing driver ng Chairman.   “It’s good to see you,” bati niya rito at napahawak siya sa sentido para ikubli ang nanggilid na luha sa mata.   “Pumasok ka na sa loob,” utos nito sa kanya at tinapik siya nito sa balikat. Gaya ng dati maawtoridad pa rin ang tono ng pananalita nito at seryoso pa rin ang mukha, ni hindi marunong ngumiti. Ito ang nagustuhan ng Chairman sa kaibigan dahil bukod sa masipag ito ay palagi rin itong nasa oras. Hindi nga lang ito emosyonal at tila sarado ang puso nito pagdating sa pag-ibig. Naalala pa niya noon na interesado ang mga kababaihan sa Habitat dito ngunit ni minsan hindi niya ito nakitang nagk

“Kayo pala ‘yan Ren. Kararating lang din namin. Lubos akong nalungkot nang mabalitaan ko ang sinapit ng Chairman kaya agad akong nagpunta rito. Nagsama nga pala ako ng shaman para ipataboy ang mga masasamang espirito dito sa silid niya. Nagpapagawa rin ako ng talisman para mapabilis ang paggaling ng Chairman at maproteksyonan siya,” nasambit ni Mrs. Belmonte nang humarap ito sa kanila.   “Mrs. Belmonte tila nakalimutan niyo po yata na may pollen allergy ang Chairman bakit nagdala pa po kayo ng mga bulaklak dito?” sabi niya sa may edad na babaeng pinupulot ang nahulog nitong itim na beads. Hindi rin niya nagustuhan sa lahat ang amoy ng insenso kaya nagtungo siya sa may bintana at binuksan iyon.   “Hanggang ngayon hindi mo pa rin ako kayang tawaging Tita? Hindi yata sumabay si Yvette sa’yo?” pagwa

Kinakabahan si Levy sa paraan ng pagtitig ni Tony sa kanya. Hindi niya kasi napigilan ang bugso ng damdamin kaya nakapagbitiw siya ng salita nang wala sa oras.   "P-parang may nabanggit nga ang Chairman tungkol sa pagpasok ni Miss Levy,” sabi ni Tony. Tuluyan siyang nakahinga ng maayos sa sinabi nito.   Hindi nito alam kung kanino titingin dahil sa namamagitang tensyon sa loob ng silid.   "What?" Naisuklay ni Ren ang kamay sa ulo at hinarap nito ang kaibigan. "Sigurado ka?" muling tanong nito.   "Narinig ko lang kasi silang dalawa na nag-usap," depensa naman agad ni Tony. Mabuti na lang at pinili nitong pagtakpan siya.   Nagbabaga naman ang mga tingin ni Le

Hindi makapaniwala si Ren sa nakitang screen shot na s-in-end sa kanya ni Leila. Napabuga siya ng isang malalim na buntong hininga habang hawak-hawak ng isang kamay ang sentido.    "Anong problema?" natanong ni Tony na nakaupo malapit sa kinahihigaan ng Chairman. Hindi siya agad sumagot kaya tumayo ito at sinundan siya sa veranda.   "Sigurado ka bang wala kang alam dun sa babaeng 'yun?" tanong ni Ren sa kaibigan nang isara nito ang sliding door.    "Sino?" tanong nitong napakunot ang noo. Binuksan nito ang beer na nakalagay sa lamesa at saka umupo sa tapat ng kaibigan.   "Alam mo bang nakapangalan kay Levy 'yung lupa sa Bora na matagal ko nang hinihingi kay Paps?" tanong ni Ren pagkatapos lumagok ng beer.&