บททั้งหมดของ My Husband's Son: บทที่ 1 - บทที่ 10

Isang malalim na hininga ang hinugot ko bago bahagyang hinagod ang aking buhok, upang siguruhing hindi ito nagulo sa pagkakaayos. Abala ang lahat ng staff dahil sa ito na ang huling set ng mga designs na irarampa ng mga modelo, at sa ilan lamang sandali ay lalabas na ako rito kasama ang huling piraso ng designs ko."You got this, Emely," bulong ko sa sarili ko bago sinabayan ang huling modelo sa paglabas sa backstage.Nakasisilaw ang bawat flash ng camera ngunit pinanatili ko ang aking magandang ngiti bago nagsimulang maglakad sa runway."Ladies and gentlemen, Mrs. Emely El Fuente and her designs!"Hindi ito ang unang pagkakataon ngunit hindi ko maiwasang nerbiyosin sa tuwing maglalakad ako sa runway kasama ng mga modelong suot-suot ang mga designs ko. Ngunit kahit na ganon, walang paglagyan ang sayang nararamdaman ko dahil muli ay matagumpay ang fashion show at mukhang nagustuhan ng mga bisita ang mga designs ko."Congratulations, Emely! All your designs are mind-blowing. Grabe, iba

Abala ako sa aking opisina nang nabulahaw ako ng tatlong sunod-sunod na katok. Paglingon ko'y bumungad sa akin ang mukha ng sekretarya kong si Mikee at sa nakabusangot niyang mukha ay nahihinuha ko nang hindi maganda ang ipinarito niya."Ms. Em," tawag niya habang lumalapit sa desk ko. "May malaki tayong problema."Napakunot ang noo ko sa sinabi niya, at wala akong nagawa kung hindi ang masapo ang noo ko nang makarating kami sa studio kung saan ginaganap ngayon ang photoshoot ni Cheska. Bumungad sa akin ang malaking problema na tinutukoy ni Mikee."Gosh! How do you expect me to work with that rookie e mukhang hindi yata alam yung ginagawa niya?!" Sigaw ni Cheska sa mga staff na naroroon pati na rin sa photographer."Ms. Cheska, please calm down," pag-aalo naman ng mga staff sa gigil na gigil na aktres."Calm down? Sinasayang niyo yung oras ko! Do you know how busy I am? Dahil sa kanya ang daming oras na nasasayang!"Binalingan ko ng tingin ang male model ng Em's na ipinagmamaktol ni C

FOUR YEARS AGO It's already 6:30 in the morning, yet I still can't get a hold of Drake. May klase ako ngayong umaga, pero tinawagan ako ng kaklase niyang si Mark, itinatanong kung kasama ko raw ba ang hinay*pak. Tatlumpung minuto na lang ay magsisimula na ang final exam nila, kaya naman imbis na dumeretso sa klase ko ay dali-dali akong pumara ng jeep papunta sa condo niya. Sa pagbukas ng pintuan ay nakumpirma kong tama nga ang kutob kong tulog pa siya. Sandali akong napailing at napatitig sa kaniya habang nakasubsob sa kaniyang study table. Nagkalat ang mga libro at reviewers niya na animo'y binagyo. Lumapit ako sa kaniya at bahagya siyang niyugyog. "Drake, wake up!" Bumukas ang dalawang mata niya na magkasabay na halos magpatalon sa akin sa gulat. Tumuwid siya ng upo saka tumingin sa akin, "Love, what time is it?" Napabuntong-hininga ako bago sumagot. "6:34," Napapikit si Drake at napasabunot sa buhok niya. "Shit!" Mangiyak-ngiyak niyang sambit. Drake is a graduating law s

Pinilit kong hindi makinig at ipagsawalang-bahala ang mga pangyayari, ngunit sa bawat hikbi ng plaintiff ay tila ba sinasakal ako. "Sinamantala niya ang kahinaan ko. Naging kumportable ako sa kaniya dahil akala ko'y hindi siya masamang tao, pero..." muling humagulgol ang defendant, kaya't sandaling naantala ang kaniyang pagsasalaysay sa mga pangyayari. "...ginahasa niya ako. Pinagsamantalahan niya ako dahil alam niyang wala akong laban at walang kakayahan ang pamilya kong tapatan ang impluwensya niya!"Dinig na dinig ko ang samu't-saring mga reaksyon mula sa mga naririto sa loob ng hukuman. Umiiyak ang ama ng plaintiff na ngayo'y nakaupo sa witness stand. Napasulyap ako rito, at nakita ang labis niyang paghihinagpis sa sinapit ng anak niya. May katandaan na ito, at sa wari ko'y kaedaran ito ni Papa. Sandali akong napaisip habang pilit ibinabaon sa likod ng puso't isip ko ang mga bagay na yumayakap sa akin mula sa likod ng mataas kong bakod. This is Drake's case. I am not supposed to

"Leave, Em," mahinang sambit ni Drake matapos ang ilang sandali. Nakatalikod siya sa akin at wari'y hindi gusto ang lingunin manlang ako. Wala pa ring patid sa pag-agos ang mga luha ko nang dali-dali akong bumuhat sa pagkakaupo sa kama. Nanginginig pa rin ang mga tuhod at kamay ko kaya't walang imik akong tumakbo palabas ng silid. Lumabas ako sa condo ni Drake at diretsong sumakay ng elevator. Napa-upo ako sa sahig ng elevator dahil sa walang tigil na pagbuhos ng mga luha ko na hindi ko alam kung saan nanggagaling. Hindi maalis sa isip ko ang mukha ni Rico na nakita ko kay Drake kanina, at hindi ko magawang kumalma sa tuwing bumabalik sa akin ang masasalimuot na gabing iyon. Bumukas ang elevator, kaya agad akong bumuhat at lumabas. Nadaanan ko pa ang kotse ni Drake sa may parking lot pero nilagpasan ko na iyon at dali-daling pumara ng taxi para umuwi. Nakita ko pa ang pagsulyap sa akin ng driver sa rearview mirror nang marinig ang mga hikbi ko. Pinili ko na lang na hindi pansinin