All Chapters of Ang Napunit Na Kontrata: Chapter 1 - Chapter 10

Well, I feel it kinda looks that way to me. Ayaw ko sa crowd. Ayaw na ayaw kong pinapansin ako ng tao. “Wow! Napakaganda pala ng pinsan ng ating groom!” Wika ng baklang emcee. “Available pa 'yan! Sa mga nagbabalak!” Masama kong tiningnan si Rhette. Nang walang awat na ilako na naman ako nito. “You got through with me first!” hirit rin ni Kuya Asxel, ang aking pangalawang nakakatandang kapatid. Tumawa ang mga bisita kay Kuya Asxel. Sapo ko ang noo ko habang naglalakad na papunta sa harapan. “I see, parang marami yata ang gustong manligaw, ngunit sa mga kuya muna naliligaw!” Natawa muli ang mga bisita. Umiwas ako ng tingin at pinirmi ko ang mata sa isang paso ng bougainvillea sa gilid, thinking I was safe. But I regretted it instantly when I saw him leaning right there, those green eyes already waiting for me. He smiled, and I had to look away before I forgot my own name.“Sige, Ma’am Divina, the floor is yours na.” wika ng emcee. I said thanks when he gave me the microphone.Natawa

“J-just clearing my mind…” Napasulyap ako sa likuran niya. Nagbabakasakaling nasa likod niya sina Kuya o kaya ang mga kaibigan niya. But there's none. He's alone.Napamaang na lang ako at wala ng nagawa nang umupo na rin siya sa tabi ko. I bit my lips when suddenly he offered his suit to me. Enough to cover up my bare shoulders. “You will get cold, Miss Ma'am.” he said. Nagulat man sa ginawa niya, hindi na ako nag inarte pa. “Thanks,” wika ko. Alam kong ginagawa niya lang 'to dahil kaibigan siya ng pinsan ko. At baka close pa kina Kuya. Nagmamagandang-loob lang naman siya. Relax, Jaslene. Kahit naman man hater ako. Pili lang rin naman kung saan umiinit ang ulo ko. Akala ko ay aalis na siya. Napatingin ako sa cellophane na hawak niya nung marinig ang kalingking nito. Pansin kong puro canned beer iyon.“You drink?” tanong niya sa akin. Umiling ako nang ilahad nito ang isa sa akin. Pinagmasdan ko siyang may kung anong hinahanap sa cellophane na dala, nung umiling ako sa kanya. “Here,” a

"Because you mistook me for Nanay Dolly earlier?" sagot niya. Malumanay ang boses niya, pero may kung anong bagsak na tila nanunuot sa sistema ko. "You were craving for it."Humarap ako sa kanya at pilit na ibinabalik ko ang tapang sa boses ko. "Akala ko ba lasing ka kagabi? At akala ko rin, nag-rush ka pabalik sa Manila dahil sa urgent work."Humakbang siya nang isa palapit sa akin. "I wasn't drunk, Jaslene. I knew exactly what I said last night.""You said what you said. I... I heard it. Tapos na 'yon."Bahagyang kumunot ang noo niya, at isang tipid na ngisi ang gumuhit sa labi niya—isang ngising hindi ko alam kung asar ba o amusement."Is it really over for you, Jas?" tanong niya. "Because if it's over, you wouldn't be looking at me like you're seeing a ghost. And you wouldn't be avoiding my eyes.""Hindi ako umiiwas!" bulyaw ko, pero huli na nang ma-realize kong masyadong mabilis ang depensa ko. Halatang-halata. "Inaantok lang ako, okay? At nakakagulat lang na nandito ka sa kusina

Nung tumunog na ang elevator sa 3rd floor ay agad na akong naglakad palabas. Since under renovation ang 3Rd floor, ang dating may office dito ay lumipat sa 4th floor. Pagpasok ko pa lang sa site ay agad akong napangiti nang makitang almost finished na ang lahat. "Good morning, Ma'am Jas," bati sa akin ng mga construction worker."Good morning po," bati ko rin pabalik sa kanila. Tinangunan ako ni Engr. Rivera. Siya ang kasama ko sa proyektong 'to. "Good morning, Engineer.""Good morning, Ma'am Jaslene. Since you're here, simulan na natin ang meeting."Kahit patapos na ang proyekto, dahil sa konting adjustment na gusto ng D&K, kinakailangang magbago ang ilang renders at design. Hindi naman bago ang ganito sa larangan ng trabaho ko. "Gusto ng D&K na baguhin nga iyong color palette. Gusto nilang ibagay ang kulay ng café sa panibagong launch nilang app," paliwanag ni Engineer."I understand, Engineer. So, i-shishift natin from a light ambiance to something darker? Like dark gray or blue? An

Napapayag na ako sa panliligaw niya. “H-hi,” I smiled at him awkwardly. Ngunit hindi tulad niya, wala man lang akong makitang kahit anong pag-aalinlangan. “It's late, are you sure you're not doing something related to your work?”He shook his head. Hindi ko matagalan ang malamlam niyang pagtitig sa akin. “It's fine, wala na akong ginagawa.” Napanguso ako at tumango.“M-mabuti naman kung ganun,”“About what you said,” he caressed his nape. Tulad ko, hindi na siya makatingin sa camera. Suddenly, he looked shy. “I was just a bit upset earlier.” Nanlaki ang mata ko sa narinig.“U-upset? Why?” nagtatakawang wika kong sabi.He bit his lips. “I-It’s nothing,”Kumunot ang noo ko. “Is this because of the blind date?”Nanlaki ang mata niya. “I know it was so wrong for me to get upset—”Natawa ako nung may napagtanto. “Are you jealous?” mangha ko siyang tinignan. I was teasing him. Kaya hindi ko inaasahan na.“Yes, Miss Ma’am. I guess I’m jealous,” bagsak na balikat na wika niya. Na para bang lug