All Chapters of Ang napunit na kontrata [ A stand alone story]: Chapter 1 - Chapter 10

Well, I feel it kinda looks that way to me. Ayaw ko sa crowd. Ayaw na ayaw kong pinapansin ako ng tao. “Wow! Napakaganda pala ng pinsan ng ating groom!” Wika ng baklang emcee. “Available pa 'yan! Sa mga nagbabalak!” Masama kong tiningnan si Rhette. Nang walang awat na ilako na naman ako nito. “You got through with me first!” hirit rin ni Kuya Asxel, ang aking pangalawang nakakatandang kapatid. Nagtawanan ang mga bisita. Sapo ko ang noo ko nang naglalakad na papunta sa harap. “I see, parang marami yata ang gustong manligaw, ngunit sa mga kuya muna naliligaw!” Natawa ang mga bisita. Umiwas ako ng tingin at pinirmi ko ang mata sa isang paso ng bougainvillea sa gilid, thinking I was safe. But I regretted it instantly when I saw him leaning right there, those green eyes already waiting for me. He smiled, and I had to look away before I forgot my own name.“Sige, Ma’am Divina, the floor is yours na.” wika ng baklang emcee. I said thanks when he gave me the microphone.Natawa si Rhette nu

“J-just clearing my mind...” Napasulyap ako sa likuran niya. Nagbabakasakaling nasa likod niya sina Kuya o kaya ang mga kaibigan niya. But there's none. He's alone.I bit my lips when he put a cardigan on my shoulder. “You will get cold, Miss Ma'am.” Nagulat man sa ginawa niya.“Thanks,” alam kong ginagawa niya lang 'to dahil kaibigan siya ng pinsan ko.At baka close pa kina Kuya. Akala ko ay aalis na siya. Napakurap-kurap ako noong walang pandugang umupo siya sa tabi ko. Napatingin ako sa cellophane na hawak niya. Pansin kong puro can beer iyon.“You drink?” Umiling ako nang ilahad nito ang isa. Pinagmasdan ko siyang may kung anong hinahanap sa cellophane na dala. “Here, this is in a can of coffee, you want?” Hindi na ako tumanggi sa kape na ibinigay nito. Nagpasalamat ako noong siya na mismo ang nagbukas.“Can’t sleep too?” tanong ko rin pabalik sa kanya.He sipped on his drink once, bago niya sa akin ibaling ang buong atensyon niya. “Not really, I just finished some of the leftover

“Because you mistook me for Nanay Dolly earlier?” sagot niya. Malumanay ang boses niya, pero may kung anong bagsak na tila nanunuot sa sistema ko. “You were craving for it.”Humarap ako sa kanya at pilit na ibinabalik ko ang tapang sa boses ko. “Akala ko ba lasing ka kagabi? At akala ko rin, nag-rush ka pabalik sa Manila dahil sa urgent work.”Humakbang siya nang isa palapit sa akin. “I wasn’t drunk, Jaslene. I knew exactly what I said last night.”Napaatras ako hanggang sa tumama ang baywang ko sa gilid ng lababo. Wala na akong uurungan. “At ang trabaho mo?”Napalunok ako. Ang salitang "unfinished" ay parang bombang sumabog sa pandinig ko. Gusto kong umiwas, gusto kong magpanggap na wala akong narinig, pero masyado siyang malapit. Amoy na amoy ko ang pamilyar niyang pabango na humahalo sa init ng kusina.“Anong… anong unfinished?” pilit kong pinatatag ang boses ko kahit na ramdam ko ang panginginig ng mga daliri ko sa gilid ng lababo. “Wala namang dapat tapusin, Kazuki. You said what

Pagpasok ko ay naroon na ang ibang kasama ko sa team. “It’s good, Ma’am Jas. Maganda naman ang unang sketch, pero mas refreshing itong bago. It feels more modern and younger, which fits the app’s interface perfectly.”“Glad you like it,” sagot ko habang tinatap ang pen sa clipboard. “The goal is to make the physical space feel like an extension of the digital experience. Kung ano ang nakikita ng users sa screen ng D&K apps, dapat iyon din ang 'vibe' na mararamdaman nila pagpasok dito sa showroom. Brand consistency is key.”“True, Ma’am. Siguro i-finalize na natin ang Material Schedule at Laminate Codes para ma-send na sa fabrication team? Para sabay na sila sa pagpi-print ng wall decors.”Tumango ako at binuksan ang digital palette sa aking tablet. “Sige, I’ll send the final specs before 5 PM. Make sure they use the Matte Finish for the pink accents—ayaw nating magmukhang juvenile o parang ‘candy shop’ ang lounge. We want it sleek, like a high-tier gaming setup.”Natawa sila sa hirit k

Chapter 09: Real Divina Jaslene Prado P.O.VIlang araw na para bang mas humigpit ang kanilang seguridad. Ayaw ko mang aminin na ako ang naging dahilan, pero iyon nga ang kaganapan."Hindi mo pa siya nakikita? Akala ko pa naman nag usap kayo kagabi. Itatanong ko sana kung ano ang first impression mo kay Kenichi.""Kenichi?" tumango sa akin si Hitaro. Sanay naman ako kay Hitaro, pero hindi ibig sabihin na sanay ako ay nakalimutan ko ng isa siya sa mga dahilan kung bakit ako narito."Oo, siya iyong taong pumasok sa silid mo kagabi.""Hindi ko pa siya nakikilala, ni hindi ko alam na pumasok siya sa silid ko kagabi.""Baka tulog ka na nang pumasok siya." Tumango ako sa sinabi niya, siguro nga. "pero huwag kang mag-alala, makikilala mo naman siya mamaya. Isa pa, siya na ang mismo ang hahawak sa'yo.""Anong ibig mong sabihin, Hitaro?" umiling lamang sa akin si Hitaro at ngumiti."You will know later, Divina." Sabay kaming napatingin sa pinto ng bumukas ito, at iniluwa nito si Apollo. Nagtata