MasukChapter 11: DealDivina Jaslene Prado P.O.VAgad akong sinalo ni Kenichi, hindi naman ako napuruhan pero nanghina mismo ako sa nalaman. May puot ng galit ang mga titig ang ibinigay ko sa kanya. This man...he knows...he knows Millie is the one who pointed a gun at me. How? Hindi ko alam, at hindi ko alam kung parte ba 'to ng pag-iinis at pagpapahirap niya sa akin? Pero dahil sa labanang nangyari ay nalaman ko ang ginawa ni Millie.I gritted my teeth when he carried me like a damn damsel in mistress. Ayokong isipin, pero kahit anong gawin ko...hindi ko maalis sa isip na si Millie nga...si Millie na kasabayan ko na magmula bata. Ang isa rin sa mga pinagkakatiwalaan ng mga kapatid ko, ang siyang nagtangka sa buhay ko. Wala akong naaalala na hindi pagkakaunawaan ni Milllie para tutokan niya ako ng baril.Na sa matindi niyang galit magagawa niya iyon sa akin...kahit saan ko banda hanapin...wala. Wala akong kahit makita para mapunta sa puntong gusto niya na akong mawala. "Not today, Lily." Lu
Chapter 10: BetrayalDivina Jaslene Prado P.O.VIka-limang araw pa lang namin sa Japan, puwede ko ng ituro kung ano ang kinaibahan. Ayoko mang aminin pero ang isla yata ang lugar na free place nila, habang rito sa Japan ang true nature. Hawig na hawig sa Calle Granda, oo, masasabi ko nung nasa isla ako minsang pumasok sa isip ko na isa lang siguro sila sa mga mababang ranggo ng Mafia.Yes, sabihin na nating marami sila. Puwede rin na bayaran lamang ang mga tauhang kinuha nila, but when blood flow to the ground, their smile, and those laugh...they were more brutal. Pinikit ko ang aking mata nang sunod sunod na putok ang umalingawngaw sa lugar na tinatawag nilang...battleground.Ganitong senaryo ang naririnig ko sa loob ng Calle Granda, pero dahil alaga ako nila kuya. Kailanman ay tanging palaso at baril pa lamang ang nahahawakan ko, na siyang mismong sinasalo ng mannequin o kaya ay puno. Pero ang makita ang sariwang dugo—na tinakpan na nang nagkikinang na salamin lamang kanina. Pigil an
Napapayag na ako sa panliligaw niya. “H-hi,” I smiled at him awkwardly. Ngunit hindi tulad niya, wala man lang akong makitang kahit anong pag-aalinlangan. “It's late, are you sure you're not doing something related to your work?”He shook his head. Hindi ko matagalan ang malamlam niyang pagtitig sa akin. “It's fine, wala na akong ginagawa.” Napanguso ako at tumango.“M-mabuti naman kung ganun,”“About what you said,” he caressed his nape. Tulad ko, hindi na siya makatingin sa camera. Suddenly, he looked shy. “I was just a bit upset earlier.” Nanlaki ang mata ko sa narinig.“U-upset? Why?” nagtatakawang wika kong sabi.He bit his lips. “I-It’s nothing,”Kumunot ang noo ko. “Is this because of the blind date?”Nanlaki ang mata niya. “I know it was so wrong for me to get upset—”Natawa ako nung may napagtanto. “Are you jealous?” mangha ko siyang tinignan. I was teasing him. Kaya hindi ko inaasahan na.“Yes, Miss Ma’am. I guess I’m jealous,” bagsak na balikat na wika niya. Na para bang lug
“Anong gusto mong souvenir, Ma?” rinig kong tanong ni Rhette kay Tita Isabella sa kabilang linya.“Kahit apo na lang, 'nak. Ayos na ako,” sagot ni Tita. Napasipol sina Kuya Cillian, Kuya Axsel, at Kuya Jace sa narinig.“Ayaw mo pala ng souvenir, Ma? Sana noong field trip pa lang namin sa Siquijor, sinabi mo na 'yan; baka may apo ka na ngayon,” biro ni Kuya Jace. Agad siyang nakatanggap ng mahinang sampal sa dibdib mula kay Tita Isabella.“Akala mo namang may nagtatagal sa'yo, Jace!”At nagsimula na nga si Tita Isabella sa panenermon. Habang abala sila, I scooped some strawberry ice cream. Tapos na kaming kumain, kaya panghimagas na lang ang inaatupag ko. Nakauwi na rin ang mga staff at lagpas alas nuwebe na ng gabi, ngunit heto at buhay na buhay pa rin ang kuwentuhan nila.Nakita ko ang sulyap sa akin ni Mama nang bahagyang itulak ni Kazuki ang lalagyan ng ice cream palapit sa akin para maabot ko ito.“Thank you,” wika ko.He just nodded. Tahimik siya buong gabi. Hindi naman sa kilala
Nung tumunog na ang elevator sa 3rd floor ay agad na akong naglakad palabas. Since under renovation ang 3Rd floor, ang dating may office dito ay lumipat sa 4th floor. Pagpasok ko pa lang sa site ay agad akong napangiti nang makitang almost finished na ang lahat. "Good morning, Ma'am Jas," bati sa akin ng mga construction worker."Good morning po," bati ko rin pabalik sa kanila. Tinangunan ako ni Engr. Rivera. Siya ang kasama ko sa proyektong 'to. "Good morning, Engineer.""Good morning, Ma'am Jaslene. Since you're here, simulan na natin ang meeting."Kahit patapos na ang proyekto, dahil sa konting adjustment na gusto ng D&K, kinakailangang magbago ang ilang renders at design. Hindi naman bago ang ganito sa larangan ng trabaho ko. "Gusto ng D&K na baguhin nga iyong color palette. Gusto nilang ibagay ang kulay ng café sa panibagong launch nilang app," paliwanag ni Engineer."I understand, Engineer. So, i-shishift natin from a light ambiance to something darker? Like dark gray or blue? An
Wala akong ideya! Hindi naman kasi nabanggit ni Rhette na may kaibigan siya aside from Ender and Keitaro. Is not that he has to. Hindi niya kailangang sabihin ang lahat sa akin. Nabigla lang ako at gulat dahil nakikita kong close nga ang dalawa. No wonder na pumayag si Kazuki sa maliit na favor ni Rhette.Siya mismo ang kinuhang video tech, kahit pa sinabing hobby lang niya. They knew each other in high school. Naghiwalay man ng isang taon, bumalik na ’yung magkolehiyo. Nakikita kong may matatag silang pagsasama. Kaya hindi ko maiwasang magtaka at magulat.Magtaka kung bakit hindi ko man lang siya nakita o nakilala kahit isang beses. Palagi ko namang naabutan ang tatlong magkakasama, kaya bakit tila hindi ko siya nakikita kapag magkasama na silang apat?That is so impossible for me. At nagulat ako noong sabihin niyang kilalang-kilala niya ako. Paano iyon? Ni hindi nga nagkro-kross ang landas naming dalawa. Pwera na lang kung...iniiwasan ako?Pero bakit naman? Dahil lang...gusto niya ak
"Because you mistook me for Nanay Dolly earlier?" sagot niya. Malumanay ang boses niya, pero may kung anong bagsak na tila nanunuot sa sistema ko. "You were craving for it."Humarap ako sa kanya at pilit na ibinabalik ko ang tapang sa boses ko. "Akala ko ba lasing ka kagabi? At akala ko rin, nag-rus
"Goodnight, Miss Ma'am."Natigalgal ako. Pinagmasdan ko ang malapad at matikas niyang likuran na tila sumisikip sa suot niyang polo—isang tanawing hindi dapat pinapansin ng matinong babae. Peste! Hindi ko alam kung anong gayuma ang ipinakain sa akin ng lalaking ito, pero hirap akong bawiin ang panin







