LOGIN“J-just clearing my mind...” Napasulyap ako sa likuran niya. Nagbabakasakaling nasa likod niya sina Kuya o kaya ang mga kaibigan niya. But there's none. He's alone.
Napamaang na lang ako at wala ng nagawa nang umupo na rin siya sa tabi ko. I bit my lips when suddenly he offered his suit to me. Enough to cover up my bare shoulders. “You will get cold, Miss Ma'am.” He said. Nagulat man sa ginawa niya, hindi na ako nag inarte pa.
“Thanks,” wika ko. Alam kong ginagawa niya lang 'to dahil kaibigan siya ng pinsan ko. At baka close pa kina Kuya. Nagmagandang-loob lang naman siya. Relax, Jaslene.
Akala ko ay aalis na siya. Napatingin ako sa cellophane na hawak niya nung marinig ang kalingking nito. Pansin kong puro canned beer iyon.
“You drink?” tanong niya sa akin. Umiling ako nang ilahad nito ang isa sa akin. Pinagmasdan ko siyang may kung anong hinahanap sa cellophane na dala, nung tumanggi ako sa kanya.
“Here,” alok muli niya. Nang mapansin kong in-can coffee iyon. Hindi na ako tumanggi. Nagpasalamat ako noong siya na mismo ang nagbukas.
Hindi ako pala salita sa taong kilala ko lamang. Pero dahil bestfriend niya si Kuya Jace at naging kaibigan rin ni Rhette si Kazuki, at nakikita ko namang hindi naman siya masamang tao.
“Can't sleep too?”
Ako na mismo ang nagbukas ng paksa sa aming dalawa. Pwede ko naman siyang iwan, pero ako naman ang nauna rito. Bakit ko ba siya iiwasan eh, gusto ko lang naman magpalamig rin. Isa pa, para na rin siguro humingi ng pasensya sa pang-aasar nila kanina.
Sa akin naman sanay na sanay na akong bunot lagi para biruhin. Ewan ko lang kay Kazuki, kaya kahit pwede naman akong umiwas na. Heto, at nanatili pa rin ako sa puwesto. Aba, first come first serve 'ata ito!
He sipped on his drink once, bago niya sa akin ibaling ang buong atensyon niya. “Not really, I just finished some of the leftover work I had.”
“Oh,” hindi ko mapigilan ang sariling emosyon. He chuckled. “You're the type of workaholic, pala,” I commented. Umiling siya sa akin.
“Hindi naman. I just need to send the sketch to my clients.”
“Y-you sketch?”
Is he an artist? Perhaps a painter?
“Yes, I usually do them beforehand, kahit pa may sariling personal business. Mabuti na nga lang at mabait ang client ko. Pinakiusapan kong i-send sa kanya pagkatapos ng kasal ni Rhette, mabuti nga pumayag.”
“T-that's good,” Tumatangong na wika ko.
Hindi pa rin klaro sa akin kung ano ang trabaho niya. “So, are you a painter?”
“No, I'm an architect, Miss Ma'am.”
Nang banggitin niya ang salitang architect, tila may tinik na humarang sa lalamunan ko--dahilan kung bakit bigla akong nawalan ng boses.
I cleared my throat. “O-oh, that's nice,” wika ko. “I thought you were a videographer. Didn't you edit the video earlier?”
“Oh, it was just a hobby of mine. Actually, Jace asked me for it. Dahil na rin malapit ako kay Rhette, aside from his brother that my bestfriend. I treated Rhette as a brother too, kaya pumayag na ako nung hingin niyang ako nga ang magiging editor sa kasal niya.”
“You're good at it. Why didn't you turn it into a profession instead of just a hobby?”
“Nah, I love where I am now,”
Tumango ako. Ilang segundo kaming natahimik. I continue watching the calm waves in front of us. I didn't know why I was so comfortable with this man. I sipped my drink. Agad na rumehistro ang pamilyar na flavor sa aking lalamunan.
Caramel Macchiato.
Hindi ko alam kung paano niya nalaman na ganitong flavor ng kape ang gusto ko. Maybe it was just a coincidence, Jaslene. “How about you? Do you paint?” aniya.
Umiling ako sa kanya, bahagyang nakangiti. “I know how to paint. But you know, it's still connected to my work. I draw all the time. I'm an interior designer.”
Kazuki scooped a handful of sand, letting it slip slowly through his fingers as he watched me.
“Oh, it suits you well,” he said.
“Am I?” Natawa ako saglit, pero mapait ang ngiti. “Supposed to be, I wanted to pursue the work you had.”
He tilted his head slightly, his eyes narrowing against the moonlight reflecting on the sea. “Hmm. But why didn't you?”
I shrugged, my gaze drifting to the waves. “Dreams... they change,” I whispered.
I still clearly remember back to grade school, when teachers asked about our dreams. I always said the same thing: My dad is building a house. When I grow up, I'll take the same path. I'll build one for him, for mom, for Kuya. And my teacher would smile proudly, as if my dream was inevitable.
But somewhere along the way, that smile turned sad. A professor once looked at me with a kind of pity, and suddenly my heart knew--my dream was slipping away.
I sipped at my canned coffee, forcing a laugh that didn't reach my eyes.
“You know, my dad is an architect. Like you, he designed houses. He knew everything about how a home should stand... but he never knew how to be a father inside ours. He built houses for others, but he was never home to us.”
Kazuki wiped the sand from his hand and kept looking at me. His smirk faded just a little, but it was enough to make my chest feel tight.
“That's why I didn't follow his path,” I continued, my voice trembling. “Because once, I thought he was a hero. But heroes...they can turn into villains too.”
The waves crashed louder, as if echoing the weight of my words. Kazuki didn't answer right away, but the silence between us felt heavier than any noise.
“Kaya pasensya ka na kanina,” I smiled at him genuinely. “They are always branding me as a man-hater, sometimes I feel like they are right. After all, I kind of hate them. But that doesn't mean I hate all men. You know, it still depends on the type of people.” I chuckled.
He nodded at me. Ngunit ang sunod niyang sinabi ang siyang tuluyang nagpaawang sa bibig ko.
“Don't worry, Jaslene. I would definitely build a house that was home.”
Chapter 10: MisterSa kabila ng nangyari gusto pa rin ni Kazuki na ihatid ako kahit anong tanggi ko. He looked at me when he realized I stared at him long. “You, okay?” untag na wika niya.Napakagat ako sa labi. “Aren’t you going to ask me about him?” Napaayos ako ng upo nung igilid niya bigla ang sasakyan. Ayos lang naman sa akin dahil may oras pa naman. Pinatay ni Kazuki ang makina ng sasakyan bago ako binalingan. Sa akin na tuluyang binigay ang buong atensyon.“Do you want to talk about it?”Hindi ko alam kung bakit gusto kong klaruhin sa kanya ang nangyari kanina. Kahit pa, tapos naman na sa amin lahat ni Ernest. And I understand if Kazuki doesn’t want to know about it.“I-I just…” Kazuki took my hand and caressed it. He smiled at me gently, I felt lost for a second when his orbs got hit by the sunlights.“Don’t push yourself if you don’t want to talk about it, Jas.”Umiling ako sa kanya. “G-gusto kong klaruhin ang nangyari kanina.” Tumango siya sa akin kaya nagpatuloy ako. “I got
Chapter 09: TenfoldKinabukasan, agad kong hinawi ang kurtina ng naalimpungatan na nga ako. Mas nauna pa akong magising bago pa man tumunog ang alarm na siyang sinet-up ko. Hindi sa nakasanayang oras na pag gising ang pagbangon ko, ngayon ay mas maaga. Siguro dahil na rin sa hindi ako nakatulog ng maigi kagabi. Panatag man at naliwanagan sa pag-uusap namin ni Lola Ague, naging malikot pa rin ang aking pag-iisip. Siyang dahilan kung bakit hindi na ako nakatulog ng maigi.Inaasahan kong pagbaba ko ay wala pang gising sa kanila, dahil nga maaga pa. Muntik akong napamura nung saktong pagbukas ko ng ilaw sa kusina ay bumungad sa akin si Kuya Cillian na tahimik na nagkakape.“Gracious, Kuya Cillian! Nakakagulat ka naman!” bulalas ko. “Why did you not turn on the light?” Umiling lang siya sa akin. Napakunot noo ako nung mapansing malalim ang kanyang mga mata. Halatang puyat, at ano naman kaya ang dahilan ng hindi niya pag tulog?Lumakad ako sa bandang lababo para kumuha ng malinis na baso. Pa
Chapter 08: LifetimeKazuki cleared his throat when his phone rang again for the third time for his alarm.“Sorry, forget to turn it off.” He uttered while maneuvering his car. Tulad nga ng sinabi niya, sinundo nga niya ako. Harap harapan kaming tinukso na dalawa kanina ng mga kasama ko, nung makitang siya ang sundo ko.“Hays, sana all nalang talaga may sundo!” Parinig ni Avery, umiiling na lang ako sa gilid at matamis na ngumiti kay Kazuki. Naiilang rin ako, siguro dahil hindi ako sanay. Ganun pa man ay nakikisabay pa rin si Kazuki sa mga katrabaho ko.Kazuki only laughed at them. Wala rin akong nagawa nung isa-isa silang nakipag kamay sa kanya at nagpakilala. Na para bang isang kandidato!“Hi, Sir! I’m Avery, close kami ni Ma’am Jaslene. Kaya kung gusto mo ng clue kung bakit paborito niya ay color blue. Naku! I’m always at the hall playing volleyball!” Napatampal na lang ako sa noo sa kalokohan ni Avery.Kazuki chuckled and accepted her hands. “Noted, Avery. Pero, Kazuki na lang.”“
Chapter 07: Flowers Tahimik lang ako habang nasa biyahe papuntang trabaho. Mabuti na lang at kahit papaano ay nagbingay ingay ang musikang kasalukuyang tumutugtog sa loob ng sasakyan. Kazuki is comfortably humming while tapping his finger into the steering wheel. Sa lakas ng tambol ng tugtog ng kanyang radyo, ganun rin ang paghuhuramentado ng tibok ng puso ko. I know it doesn’t have to do with the beat of the music. Pasimple akong napahaplos sa bandang dibdib. Baka sakaling bumalik sa normal ang tibok nito. O hindi kaya epekto ito ng pag-inom ko ng kape? “Are you okay?” bahagya akong napatalon sa gulat nung balingan ako ni Kazuki. “Naiinitan ka ba?” aniya at agad kinalikot ang aircon ng kanyang sasakyan. “A-ayos lang. Thank you.” He nodded his head at me. “Do you go to work early?” “Oo, lalo na kapag marami akong pending. Hindi pa naman ako gaanong nale-late lately. Nung baguhan pa ako, oo pa. You know, sanay akong magising maaga sa school noon. Pero ngayong may work na ako,” Nat
Chapter 06: CourtingLaglag ang panga kong tinignan sila. Kahit sila Tita Isa, nakikisabay rin. Hindi ko na napigilan ang kamay ko, agad kong pinalo sa dibdib si Kazuki. “Bawiin mo ‘yun, hoy! Siraulo ka ba? Ngayon lang tayo nagkakilala. Ligaw na agad? Ano iyun love at first sight?!” Natawa sila Kuya at napa sipol. “Relax, Jas. Huwag mo namang bastedin agad, bigyan mo naman kahit konting chance.” “Tama si Axsel, Jaslene. Naku, kahit malabo iyang love at first sight. Ganun nagsimula ang love story namin ng Tita mo.” Napanguso ako kahit si Tito Oliver, sumasabay na rin. Kazuki chuckled. “It's fine. I know it was so sudden. But please before you reject me, can I just shoot my shot, Jaslene? Liligawan kita hindi dahil lamang sa love at first sight—well, you can tell that I am on the other hand. But I wanted to get close to you not because of how you look, it's because of who you are.” Ramdam ko na ang pag-iinit ng pisngi ko nung tumayo na sila Kuya, at pumalakpak na akala mo’y nasa isa
“Ang random, Kuya, ha.” Natawa ako habang mausisa siyang tinitingnan. Bihira lang magtanong si Kuya Jace, kaya ganito ang reaksyon ko. “Kung blind date iyan, pass ako.” Natawa sa gilid ko si Kuya Axsel. “Naku, bibigyan kita ng isang libo kung mapapayag mo iyan, Jace,” aniya. “Kahit dalawang libo pa iyan, hindi ako pupunta,” sagot ko sa dalawa. “Ano iyan?” singit ni Kuya Cillian. Busangot ko siyang tiningnan at tila nakuha naman niya ang nangyayari. “Sagot ko na ang car wash mo sa loob ng isang buwan kung mapapayag mo 'yan, Jace.” “Kuya!” suway ko sa kanya noong gatungan niya rin ang dalawa. “Guwapo 'to, Divina,” hirit pa ni Kuya Jace. Nakahalukipkip akong masungit ang mga matang napatitig sa kanila. "Hindi naman ako bumabase sa looks. Still, I won't go kahit gaano pa ka gwapo 'yan." “Kahit sabihin kong magaling siyang kumanta?” Nakatitig sa akin ang dalawang kapatid ko. “Type mo ang mga singer?” “Oo! Ganoon ang mga type niya,” sabi ni Kuya Jace. “Sabi ni Rhette, gusto mo raw '
“Pikutin mo siya, Divina! Single daw eh!” Natawa si Ollie nung takpan ko ang bunganga nito. Napatampal na lang ako sa noo ng makitang sumusuka na sa gilid si Elsie.“Evelisse! You should go to the bathroom!” tawag ko kay Elsie. Napatampal na lang ako sa noo. “Oh, for crying sake! Bakit ba kayo nagpa
Well, I feel it kinda looks that way to me. Ayaw ko sa crowd. Ayaw na ayaw kong pinapansin ako ng tao. “Wow! Napakaganda pala ng pinsan ng ating groom!” Wika ng baklang emcee. “Available pa 'yan! Sa mga nagbabalak!” Masama kong tiningnan si Rhette. Nang walang awat na ilako na naman ako nito. “You
Find the love that comforts you,A love that stays, constant and true,Like a sky that is always blue.I smiled genuinely when, in the video, Rayana ended her vow by reading a poem. Never did I expect her to end up with my cousin, Rhette. Hindi ko alam kung paano nabilog ni Rhette ang aking bestfrie
Nung tumunog na ang elevator sa 3rd floor ay agad na akong naglakad palabas. Since under renovation ang 3Rd floor, ang dating may office dito ay lumipat sa 4th floor. Pagpasok ko pa lang sa site ay agad akong napangiti nang makitang almost finished na ang lahat. "Good morning, Ma'am Jas," bati sa ak







