로그인"J-just clearing my mind..." Napasulyap ako sa likuran niya. Nagbabakasakaling nasa likod niya sina Kuya o kaya ang mga kaibigan niya. But there's none. He's alone.
Napamaang na lang ako at wala ng nagawa nang umupo na rin siya sa tabi ko. I bit my lips when suddenly he offered his suit to me. Enough to cover up my bare shoulders. "You will get cold, Miss Ma'am." He said. Nagulat man sa ginawa niya, hindi na ako nag inarte pa.
"Thanks," wika ko. Alam kong ginagawa niya lang 'to dahil kaibigan siya ng pinsan ko. At baka close pa kina Kuya. Nagmagandang-loob lang naman siya. Relax, Jaslene.
Akala ko ay aalis na siya. Napatingin ako sa cellophane na hawak niya nung marinig ang kalingking nito. Pansin kong puro canned beer iyon.
"You drink?" tanong niya sa akin. Umiling ako nang ilahad nito ang isa sa akin. Pinagmasdan ko siyang may kung anong hinahanap sa cellophane na dala, nung tumanggi ako sa kanya.
"Here," alok muli niya. Nang mapansin kong in-can coffee iyon. Hindi na ako tumanggi. Nagpasalamat ako noong siya na mismo ang nagbukas.
Hindi ako pala salita sa taong kilala ko lamang. Pero dahil bestfriend niya si Kuya Jace at naging kaibigan rin ni Rhette si Kazuki, at nakikita ko namang hindi naman siya masamang tao.
"Can't sleep too?"
Ako na mismo ang nagbukas ng paksa sa aming dalawa. Pwede ko naman siyang iwan, pero ako naman ang nauna rito. Bakit ko ba siya iiwasan eh, gusto ko lang naman magpalamig rin. Isa pa, para na rin siguro humingi ng pasensya sa pang-aasar nila kanina.
Sa akin naman sanay na sanay na akong bunot lagi para biruhin. Ewan ko lang kay Kazuki, kaya kahit pwede naman akong umiwas na. Heto, at nanatili pa rin ako sa puwesto. Aba, first come first serve 'ata ito!
He sipped on his drink once, bago niya sa akin ibaling ang buong atensyon niya. "Not really, I just finished some of the leftover work I had."
"Oh," hindi ko mapigilan ang sariling emosyon. He chuckled. "You're the type of workaholic, pala," I commented. Umiling siya sa akin.
"Hindi naman. I just need to send the sketch to my clients."
"Y-you sketch?"
Is he an artist? Perhaps a painter?
"Yes, I usually do them beforehand, kahit pa may sariling personal business. Mabuti na nga lang at mabait ang client ko. Pinakiusapan kong i-send sa kanya pagkatapos ng kasal ni Rhette, mabuti nga pumayag."
"T-that's good," Tumatangong na wika ko.
Hindi pa rin klaro sa akin kung ano ang trabaho niya. "So, are you a painter?"
"No, I'm an architect, Miss Ma'am."
Nang banggitin niya ang salitang architect, tila may tinik na humarang sa lalamunan ko--dahilan kung bakit bigla akong nawalan ng boses.
I cleared my throat. "O-oh, that's nice," wika ko. "I thought you were a videographer. Didn't you edit the video earlier?"
"Oh, it was just a hobby of mine. Actually, Jace asked me for it. Dahil na rin malapit ako kay Rhette, aside from his brother that my bestfriend. I treated Rhette as a brother too, kaya pumayag na ako nung hingin niyang ako nga ang magiging editor sa kasal niya."
"You're good at it. Why didn't you turn it into a profession instead of just a hobby?"
"Nah, I love where I am now,"
Tumango ako. Ilang segundo kaming natahimik. I continue watching the calm waves in front of us. I didn't know why I was so comfortable with this man. I sipped my drink. Agad na rumehistro ang pamilyar na flavor sa aking lalamunan.
Caramel Macchiato.
Hindi ko alam kung paano niya nalaman na ganitong flavor ng kape ang gusto ko. Maybe it was just a coincidence, Jaslene. "How about you? Do you paint?" aniya.
Umiling ako sa kanya, bahagyang nakangiti. "I know how to paint. But you know, it's still connected to my work. I draw all the time. I'm an interior designer."
Kazuki scooped a handful of sand, letting it slip slowly through his fingers as he watched me.
"Oh, it suits you well," he said.
"Am I?" Natawa ako saglit, pero mapait ang ngiti. "Supposed to be, I wanted to pursue the work you had."
He tilted his head slightly, his eyes narrowing against the moonlight reflecting on the sea. "Hmm. But why didn't you?"
I shrugged, my gaze drifting to the waves. "Dreams... they change," I whispered.
I still clearly remember back to grade school, when teachers asked about our dreams. I always said the same thing: My dad is building a house. When I grow up, I'll take the same path. I'll build one for him, for mom, for Kuya. And my teacher would smile proudly, as if my dream was inevitable.
But somewhere along the way, that smile turned sad. A professor once looked at me with a kind of pity, and suddenly my heart knew--my dream was slipping away.
I sipped my canned coffee, forcing a laugh that didn't reach my eyes.
"You know, my dad is an architect. Like you, he designed houses. He knew everything about how a home should stand... but he never knew how to be a father inside ours. He built houses for others, but he was never home to us."
Kazuki wiped the sand from his hand and kept looking at me. His smirk faded just a little, but it was enough to make my chest feel tight.
"That's why I didn't follow his path," I continued, my voice trembling. "Because once, I thought he was a hero. But heroes...they can turn into villains too."
The waves crashed louder, as if echoing the weight of my words. Kazuki didn't answer right away, but the silence between us felt heavier than any noise.
"Kaya pasensya ka na kanina," I smiled at him genuinely. "They are always branding me as a man-hater, sometimes I feel like they are right. After all, I kind of hate them. But that doesn't mean I hate all men. You know, it still depends on the type of people." I chuckled.
He nodded at me. Ngunit ang sunod niyang sinabi ang siyang tuluyang nagpaawang sa bibig ko.
"Don't worry, Jaslene. I would definitely build a house that was home.”
ʚଓcinmellowdy⋆
Chapter 06: CourtingLaglag ang panga kong tinignan sila. Kahit sila Tita Isa, nakikisabay rin. Hindi ko na napigilan ang kamay ko, agad kong pinalo sa dibdib si Kazuki. “Bawiin mo ‘yun, hoy! Siraulo ka ba? Ngayon lang tayo nagkakilala. Ligaw na agad? Ano iyun love at first sight?!” Natawa sila Kuya at napa sipol. “Relax, Jas. Huwag mo namang bastedin agad, bigyan mo naman kahit konting chance.” “Tama si Axsel, Jaslene. Naku, kahit malabo iyang love at first sight. Ganun nagsimula ang love story namin ng Tita mo.” Napanguso ako kahit si Tito Oliver, sumasabay na rin. Kazuki chuckled. “It's fine. I know it was so sudden. But please before you reject me, can I just shoot my shot, Jaslene? Liligawan kita hindi dahil lamang sa love at first sight—well, you can tell that I am on the other hand. But I wanted to get close to you not because of how you look, it's because of who you are.” Ramdam ko na ang pag-iinit ng pisngi ko nung tumayo na sila Kuya, at pumalakpak na akala mo’y nasa is
"Ang random, Kuya, ha." Natawa ako habang mausisa siyang tinitingnan. Bihira lang magtanong si Kuya Jace, kaya ganito ang reaksyon ko. "Kung blind date iyan, pass ako."Natawa sa gilid ko si Kuya Axsel. "Naku, bibigyan kita ng isang libo kung mapapayag mo iyan, Jace," aniya."Kahit dalawang libo pa iyan, hindi ako pupunta," sagot ko sa dalawa."Ano iyan?" singit ni Kuya Cillian. Busangot ko siyang tiningnan at tila nakuha naman niya ang nangyayari. "Sagot ko na ang car wash mo sa loob ng isang buwan kung mapapayag mo 'yan, Jace.""Kuya!" suway ko sa kanya noong gatungan niya rin ang dalawa."Guwapo 'to, Divina," hirit pa ni Kuya Jace.Nakahalukipkip akong masungit ang mga matang napatitig sa kanila. "Hindi naman ako bumabase sa looks. Still, I won't go kahit gaano pa ka gwapo 'yan.""Kahit sabihin kong magaling siyang kumanta?"Nakatitig sa akin ang dalawang kapatid ko. "Type mo ang mga singer?""Oo! Ganoon ang type niya," sabi ni Kuya Jace. “Sabi ni Rhette, gusto mo raw 'yung magaling
"Good morning, Ma'am Jas," bati sa akin ng mga construction worker."Good morning po," bati ko rin pabalik sa kanila. Tinangunan ako ni Engr. Rivera. Siya ang kasama ko sa proyektong 'to. "Good morning, Engineer.""Good morning, Ma'am Jaslene. Since you're here, simulan na natin ang meeting."Kahit patapos na ang proyekto, dahil sa konting adjustment na gusto ng Kang, kinakailangang magbago ang ilang renders at design. Hindi naman bago ang ganito sa larangan ng trabaho ko. "Gusto ng Kang na baguhin iyong color palette, Ma’am Jas. Gusto nilang ibagay ang kulay ng café sa panibagong launch nilang app," paliwanag ni Engineer."I understand, Engineer. So, i-shishift natin from a light ambiance to something darker? Like dark gray or blue? Ano ang sabi ng marketing team?""Gusto nilang mag-darker palette since 'yun ang highlight color ng bagong heroine character sa gaming app nila. Marketing strategy na rin, and since napaaga ang launching, kailangan nating mag-adjust agad.""Ganun ba, Engin
Chapter 05: FormalAgad kong hinatid si Kazuki hanggang sa gate. Napasarap ang kwentuhan nila ni Lola. Kung hindi ko pa narinig ang kalingking ng kaldero sa kabila, ay hindi ko mamamalayan ang oras.Palubog na rin ang araw. Imbes na pumasok ako muli sa loob. Inilabas ko agad ang cellphone ko at hindi na nakapagpigil na kumuha ng litrato ng mga ulap. Parang isang pinta ang mga kulay na kahel at rosas. It was so serene for me not to capture it.“Ang ganda…” bulong ko.“Maganda nga,” pumaskil ang mga ngiti sa aking labi nang sumang-ayon din si Kazuki. Noong tingalain ko siya, umismid ako nang hindi siya nakatingin sa kalangitan. Bagkus sa akin siya nakatitig. Lumapad ang ngiti niya noong umikot ang mata ko sa kanya. “Sungit naman.”“Kanina ka pa bumabanat, ha!”“Tumatalab na ba?” Nakangisi niyang wika. Umiling naman ako sa kanya at agad ko siyang tinalikuran. Hindi ko rin talaga siya matansiya. Kung hindi tahimik, malandi naman!“See you tomorrow, Jaslene!” aniya. Hindi ko siya pinansin a
Chapter 04: KabisadoHapong-hapo akong napatigil sa pagtakbo nang mapansing malayo na ang narating ko. Mariing akong napapikit. Why am I losing myself in front of him?! Ano naman ngayon kung may ideya na siyang napakalungkot ng buhay ko?Ika-nga ni Olympia. “Mas mabuting magkwento ka sa estranghero, kasi may posibilidad na kinabukasan hindi na kayo magtatagpo.”I stomped on my feet. Iyon na nga! Iyon ang problema! Panibagong araw na ngayon, pero heto, imbes na hindi magkatagpo ang landas naming dalawa. Nandoon siya sa tabing-dagat at ka-chika pa sila ni Kuya!Relax, Jaslene! Bakit ka ba kinakabahan? Tamang galawan ba iyan ng matinong man-hater? Tumango-tango ako sa sarili ko. “You should not fall off the script, Jaslene! Focus! Focus!” Pero ganun na lamang ang pagkawala ng kulay sa mukha ko nang makitang hindi sila Kuya ang nag-aabang sa labas ng cabin ko.“K-Kazuki?” Nag-aalangan pa ako sa pagtawag sa kanya. Sa pagkakaalam ko, wala naman akong nasabi at wala rin siyang sinabi sa akin
I take a picture of the view in front of me, before I change it to the front view of my camera. I pout my lips, isang take ko pa lamang ng photo nang matigilan ako sa paglapit sa akin ng grupo ng kalalakihang turista."Shit," bulong ko nang itulak nila ang isang kasama nila palapit sa akin.Napa kamot ang lalaki sa batok nito. "Hi, beautiful!" nang mapatingin ako sa mga kasama niya.Tumango at kumaway lang sa akin ang iba bago nila tuluyang iwan ang kasama nila. Hindi ko mapigilang ngumiwi, mabuti na lang talaga at nagdala ako ng swimsuit cover up. Kaya itong likod lang ang expose habang nakaupo ako, ang mga binti ko ay natatakpan mismo."H-hi!" pilit akong ngumiti sa kanya. Please, utang na loob, huwag ka nang humakbang palapit pa!"I'm just wondering if it's okay to ask you for a drink later? At the bar? You know, we can hang out. You seem like you're alone, and a beautiful girl like you can't be alone, right?""No." direktang sagot ko. "Uhh? Excuse me?""Sorry, mister. But I don't
"Because you mistook me for Nanay Dolly earlier?" sagot niya. Malumanay ang boses niya, pero may kung anong bagsak na tila nanunuot sa sistema ko. "You were craving for it."Humarap ako sa kanya at pilit na ibinabalik ko ang tapang sa boses ko. "Akala ko ba lasing ka kagabi? At akala ko rin, nag-rus
“Pikutin mo siya, Divina! Single daw eh!” Natawa si Ollie nung takpan ko ang bunganga nito. Napatampal na lang ako sa noo ng makitang sumusuka na sa gilid si Elsie.“Evelisse! You should go to the bathroom!” tawag ko kay Elsie. Napatampal na lang ako sa noo. “Oh, for crying sake! Bakit ba kayo nagpa
Well, I feel it kinda looks that way to me. Ayaw ko sa crowd. Ayaw na ayaw kong pinapansin ako ng tao. “Wow! Napakaganda pala ng pinsan ng ating groom!” Wika ng baklang emcee. “Available pa 'yan! Sa mga nagbabalak!” Masama kong tiningnan si Rhette. Nang walang awat na ilako na naman ako nito. “You
Find the love that comforts you,A love that stays, constant and true,Like a sky that is always blue.I smiled genuinely when, in the video, Rayana ended her vow by reading a poem. Never did I expect her to end up with my cousin, Rhette. Hindi ko alam kung paano nabilog ni Rhette ang aking bestfrie







