Simula

Simula

Find the love that comforts you,

A love that stays, constant and true,

Like a sky that is always blue.

I smiled genuinely when, in the video, Rayana ended her vow by reading a poem. Never did I expect her to end up with my cousin, Rhette. Hindi ko alam kung paano nabilog ni Rhette ang aking bestfriend. But I'm happy for Rayana.

Even though Rhette acts like a stupid person sometimes, he knows how to take care of someone. Especially for the one he loves.

Natawa ako noong kinunan ng litrato ni Kuya Jace ang nakababatang kapatid. Rhette was crying while watching their wedding video, kahit pa ang ibang clips ay kanina lang kinuhanan. Hindi rin nagpahuli ang kinuhang video tech ni Rhette. Maayos na inilatag ang mga kuhang video at litrato.

“I heard it was edited by Kazuki,” wika ni Ollie bigla.

“Who?” wika ko. Ngumisi sa akin si Olympia nung napagtanto ng interesado ako sa pinag-uusapan nila ni Evelisse. 

“Iyong editor ng wedding video, it was edited by Kazuki."

“Kazuki?” kunot ang noo ko. “Sino iyon?” 

Tinignan naman ako ni Olympia na para bang may mali sa sinabi ko. “Bakit?” nagtataka na wika ko. Umiling iling siya sa akin, ngayon ay hindi na makapaniwala ang mukha niya.

“Si Kazuki, Jaslene. Bestfriend ni Kuya Jace na naging matalik na kaibigan na rin ni Rhette.”

Napamaang ako sa sinabi niya. “H-ha?!” Naguguluhan ko siyang tinignan. Aside from Ender at Keitaro, may iba pa bang kaibigan na hindi ko alam?

Laglag ang panga ni Olympia. “Seriously?! Hindi mo siya kilala?” Umiling-iling ako sa kanya. Hindi ko naman talaga kilala ang taong sinasabi niya.  “Palagi pa naman iyon dito kapag bakasyon imposibleng hindi kayo nagkatagpo—”

“Kazuki! Man!”

Hindi na natuloy ni Olympia ang sasabihin niya. Sabay silang bumaling ni Evelisse sa bandang likuran ng marinig ang boses ni Kuya Jace. “Thank you, man! Really! It's such a good video. Mabuti na lang at napakinabangan ko ang talent mo! Nakatipid na nga, nakalibre pa! Iba talaga kapag may kaibigan.” Narinig kong birong halakhak na wika ni Kuya Jace.

Natawa ang kaibigan niya. “Siraulo!” I watched them exchange a quick bro-hug.

Olympia leaned toward the table, her eyes wide. “Seryoso ka ba talaga, Jaslene?! Hindi mo iyan kilala? Gaga ka! Saan ka ba sumusulpot at hindi mo iyan kilala? Sikat iyan sa Manila at benta na benta ang pogi niya dito sa Claveria!”

Napabuntong hininga ako sa kanya. “Hindi ko nga kilala,” untag na wika ko.

Ang kaninang naguguluhang mukha niya ngayon ay napalitan ng panunukso. “Gusto mo ipakilala kita? Baka siya na ang sagot sa dalangin mo!” Pinandilitan ko sa mata si Olympia, habang natawa lang si Evelisse sa tabi niya.

“Stop it, Olympia! Alam mong allergic ako sa mga lalaki!”

“Asus! Pinanindigan mo naman! Sige na! Para narin mawala na ang bansag sa pangalan mo!” dagdag pa niya.

“Don't you think it's time to find a cure, Jaslene?” Sakay rin ni Evelisse.

Ang mga gagang 'to! Umiling na lang ako sa kanila. Ayan na naman sila! Kaya naman noong dumating na ang picture-taking with the bride and groom, agad akong inakay ni Olympia at pinirmi sa tabi niya—specifically to place me right next to Kuya Jace bestfriend and Rhette's friend, whom I seeing for the very first time.

“Sorry,” I whispered when I bumped into him. Because of the “invisible gap” Olympia kept insisting on, she kept pushing me closer even though there was already plenty of space.

“It's fine, Miss Ma'am.”

Napahawak si Olympia sa dress ko at nagpipigil ng tawa. “Stop it, Olympia,” wika ko noong itulak na naman niya ako.

Olympia looked at me innocently. “Adjust daw sabi ni Evelisse, eh!”

“Huh?” Nagtataka na wika naman ni Evelisse, na halatang walang kamalay malay sa pinag gagawa ni Olympia.

Nakita ko pa ang panlalaki ng mata ni Olympia kay Evelisse. Evelisse then cleared her throat. “Sorry, Jas! Wala kasing space rito eh!” Napatingin rin siya sa katabi ko. “Sorry, Kazuki.” wika ni Evelisse ngunit hindi maitago ang napakalaking kanyang ngisi.

Hindi ko na lang alam kung ano ang gusto nitong dalawa! Ako na ang nahihiya sa mga pinaggagawa nila! “Pasensya ka na,” wika ko sa katabi ko. Iyong tinawag nilang Kazuki. “Sadyang baliw lang itong mga kasama ko.” peke akong natawa. 

He chuckled too. The hair on the back of my neck stood up to the sound of his laughter. “Ayos lang, Jas.” wika niya. 

Hindi naman ako nagulat nung alam nito ang pangalan ko. Marahil ay nabanggit niKuya Jace o ni  Rhette sa kanya, baliktad sa mga pinsan ko.

“Sige po, konting compress lang po tayo!” wika ng photographer. I cleared my throat when Ollie pulled me close to her. “Ayan! Sir, lapit kayo konti kay Ma'am,” The photographer instructed the man beside me.

Because of the photographer's request. Kazuki closed the gap we had. Tila para akong nahulog sa isang patibong. Hinuli ako ng mga mata niyang tila nangungusap. Kulay ng mata niyang kuhang kuha sa hulma ng kulay ng aking madalas na ginagamit na tinta sa pinta.

Berde.

“Stay still, lang po tayo! In 3, 2, 1—”

“Look at the camera, Miss Ma'am,” He whispered in my ear.

Startled, I looked straight ahead and flashed my sweetest smile.

“Next po ay iyong family ng ating bride,” The photographer called out, but the three of us stayed in our spots as Rayana had requested.

Evelisse, Olympia, Rayana, and I have been childhood best friends. Kung titingnan, pinagpustahan pa ng matatanda rito sa Cento Uno kung sino sa aming apat ang maunang mag-aasawa. Hula ng matatanda, si Olympia raw ang mauuna. Tinawanan pa nga ni Olympia iyon dati.

But look at how playful the world is—the one we least expected to settle down early was the one that went first. At sa pinsan ko pa?!

Rayana and Rhette used to be aso’t pusa, laging nag-aasaran, kahit isa sa kanila walang ayaw magpatalo. Hindi ko naman itatanggi na kilala si Rhette bilang babaero.

Rayana, on the other hand, was well-known for being polite, pretty and brainy. Sa maliit na detalye, napakalaki ang pagkakaiba ng dalawa. I can't blame their high-school teachers for being shocked that these two ended up together.

If I am not mistaken, sinaksak pa nga ni Rayana si Rhette ng lapis nung Grade Five. I just never imagined they would develop feelings for each other in college. Kaya pala sinundan ni Rhette si Rayana sa Manila. 

Rhette may have been a bad boy before but I never expected that only Rayana can soften his bad boy side.

“Before anything else, siyempre, gusto rin nating pakinggan ang speech ng pinsan ng ating groom. May we call Ms. Divina Jaslene for her speech?” Muntik ko pang maibuga ang iniinom kung Pepsi pagtawag sa pangalan ko.

Naguguluhan akong nakatingin sa harapan. At talaga naman! Sa nakikita kong ekspresyon ng bagong kasal, alam kong pakana nilang dalawa ito!

“Go! Jaslene!” Hiyaw naman ni Olympia na akala mo'y isang digmaan ang pagpunta ko sa harapan.

ʚଓcinmellowdy⋆