LOGINWell, I feel it kinda looks that way to me. Ayaw ko sa crowd. Ayaw na ayaw kong pinapansin ako ng tao. “Wow! Napakaganda pala ng pinsan ng ating groom!” Wika ng baklang emcee.
“Available pa 'yan! Sa mga nagbabalak!” Masama kong tiningnan si Rhette. Nang walang awat na ilako na naman ako nito.
“You got through with me first!” hirit rin ni Kuya Asxel, ang aking pangalawang nakakatandang kapatid. Tumawa ang mga bisita kay Kuya Asxel. Sapo ko ang noo ko habang naglalakad na papunta sa harapan.
“I see, parang marami yata ang gustong manligaw, ngunit sa mga kuya muna naliligaw!” Malokong wika ng Emcee.
Natawa muli ang mga bisita. Umiwas ako ng tingin at pinirmi ko ang mata sa isang paso ng bougainvillea sa gilid, thinking I was safe. But I regretted it instantly when I saw him leaning right there, those green eyes already waiting for me. He smiled, and I had to look away before I forgot my own name.
“Sige, Ma'am Divina, the floor is yours na.” wika ng emcee. I said thanks when he gave me the microphone.
Natawa si Rhette nung mapakamot ako sa ulo. “Relax, Manang Divina!" kantyaw niya. Gustong-gusto kong tirisin sa tenga si Rhette, but because this is a special day. I decided to set aside my shyness for a moment.
I cleared my throat. “Uhh, I didn't prepare a speech for the bride, Rae—who is my best friend—or for the groom, Rhette, my cousin. But above all else, I just want to say; congratulations,” I said, smiling at them. The newlyweds smiled back at me sweetly.
“Wala pa, Rayana! OA ha!” sigaw ni Olympia nang makitang umiiyak na kunwari si Rayana. Natawa ako nang kaunti. I know they did that to loosen me up.
“Ay, wala pa ba?” wika rin ni Rayana.
I cleared my throat to continue. “To the newlyweds. It's true I'm not exactly in a position to give relationship advice since I'm no expert, but I just want to wish you both a happy life. Rhette, you know the saying—happy wife, happy life, right?”
Rhette nodded at me. “Oo naman!” magiliw na sigaw na sagot niya.
“Woah! Kaibigan ko 'yan!” out of sudden na sigaw ni Ender. Ang isa sa siraulong best friend ni Rhette.
Umiling na lang ako, at panay kalokohan lang ang alam ni Ender. Bago pa ako mawala sa linya. Nagpatuloy ako sa pagsasalita. “Rayana, there's no doubt in my mind that Rhette will be a wonderful husband. Because before he was your man, he was my cousin—and he has always been someone I could count on as family.”
I chuckled when my tears suddenly fell. Hindi ko alam na ganito pala ang feeling na muling kong masaksihan, ang tinatawag nilang nabuo dahil sa pagmamahal.
Lumaki akong laging nasa tabi si Rhette. Siya na ang tumayo kong bilang isang kaibigan, at kapatid aside from my brothers. I know that he genuinely loves my best friend.
I take a deep breath to continue. “Uhh... Rhette. Rayana, and I grew up together, just like the way we grew up with you. She isn't just a best friend to me; she became a routine—a daily part of my life. Now that she has become your wife, I want you to not just make her a routine, but instead, treat her as your life. Again, congratulations to both of you. I love you guys. Please, call me first once I have pamangkins na!”
“Ay, madaya!" Olympia said. Muli ay natawa ang mga bisita. Lumapit ako sa bagong kasal para bigyan sila ng mahigpit na yakap.
"Thank you, Jas. I love you, Insan. I hope you will be able to find the one who can light up your eyes. You know that I genuinely want you to be happy, just like me, right?" Rhette whispered to me. I nodded back at him.
I understand what he meant.
Sumunod din sina Olympia at Evelisse sa pagbibigay ng mensahe sa bagong mag-asawa. Obviously, Olympia as being herself, walang lumabas sa bibig niya kundi kabalastugan sa bagong mag-asawa. But I know that some of her words have made sense. Kitang kita ang tuwa sa mga bisita kay Olympia.
"I see! Parang ready na rin si Ma'am na ikasal!" malokong wika ng emcee kay Olympia. Nung sa akin tumingin si Olympia nung muling ibinigay ng emcee ang mikropono. Wala pa man siyang sinasabi. Alam ko na agad ang mga salitang lalabas sa bibig niya.
At hindi nga ako nagkamali...
"Actually," Natawa ang ilan noong ibida niya ang kanyang singsing. "Engaged na rin ako sa jowa ko. Sa totoo lang, maging ang isa ring kaibigan namin ng bride,"
Gusto ko ng takpan ang mukha ko nung kumaway-kaway si Evelisse sa tabi ko. "Kaya alam mo na kung kanino mo ibibigay ang bulaklak, right, Rae?" wika ni Olympia habang nakatingin kay Rayana. Ngumisi lang naman si Rayana sa kanya.
At ayan na naman sila at nagsisimula na naman sa pang-aasar!
"Baka may isa diyang coincidence na single rin. Sa batch namin kasi rito sa Claveria, si Jaslene na lang ang nahuli. Naku! Baka maabutan pa niya ang huling numero sa kalendaryo! Payag kayo?" dagdag na pahabol pa na wika ni Olympia.
"Single pa 'tong bunso ko, Miliani!" birong tawag ng ilang kapit bahay, at ilang kaibigan ni Mama sa kanya. Umiling lang naman si Mama.
"Pwede na siyang mag-asawa! Akyat lang kayo ng ligaw sa bahay!" wika naman ngayon ni Kuya Cillian. Seriously? Maging ang nakatatandang kapatid ay sumakay na rin sa biro nila.
"Naku! Hindi pa pwedeng magpakasal! Ako muna ha, bago si bunso!" si Kuya Axsel.
"Masiyado kasi kayong bakod na bakod diyan noon, Kuya! Ayan at naging man-hater na!" birong wika ni Olympia. Umiling na lang ako at napanguso. Ayan na naman at sa akin na naman bumalik ang atensyon!
"Ay sakto! Single rin 'tong editor mo, Rhette! Baka naman pwede siyang umakyat ng ligaw, Cillian!" Nanlaki ang mata ko na agad nahanap, at pinaka titigan si Keitaro. One of Rhette best friend.
"Ano, Jaslene? Sa akin na ang isang lechon, ano!" Keitaro's voice boomed, followed by the laughter of my brothers.
Hindi lang basta uminit ang mukha ko. Tila may apoy na gumapang mula sa dibdib ko hanggang sa aking mga tainga. Ang atensyon buong buhay kong iniiwasan ay biglang naging isang nakakasilaw na liwanag na nakatutok sa akin.
Mahigpit ang hawak ko sa laylayan ng aking dress—wala akong ibang hinangad kundi ang lamonin na lang ako ng lupa rito sa Claveria. Bakit ba nila ako pinagkakaisahan?!
My eyes landed on Kazuki. Unlike the others, he didn't join in on the noise. He simply leaned back, watching me with a small, knowing smirk that appeared just as our eyes locked. It was that look—so composed it was almost unnerving, that made my heart race wildly, thumping like a trapped bird against my chest.
I was waiting for him to intervene, sabihing hindi siya single. Sa tikas meron ang lalaki, posibleng wala siyang babae sa kama! Pero ilang minuto na inaasar kaming dalawa. Wala siyang ginawa. Bagkus ay parang tuwang tuwa pa. Kunot ang noo ko.
Kahit anong stage ang pang-aasar kami umabot! Walang sino ang pwedeng pumutol sa pangako ng tinaga ko sa bato. Sakit lamang sa ulo ang mga lalaki! Ayaw ko! Ayaw kong magmahal, ano naman ngayon kung ako na lang ang single sa Batch 1997?!
I would rather live alone rather than pick the wrong man...
"No thanks!" sigaw na sagot ko. Napailing nalang sila sa sagot ko.
Chapter 10: MisterSa kabila ng nangyari gusto pa rin ni Kazuki na ihatid ako kahit anong tanggi ko. He looked at me when he realized I stared at him long. “You, okay?” untag na wika niya.Napakagat ako sa labi. “Aren’t you going to ask me about him?” Napaayos ako ng upo nung igilid niya bigla ang sasakyan. Ayos lang naman sa akin dahil may oras pa naman. Pinatay ni Kazuki ang makina ng sasakyan bago ako binalingan. Sa akin na tuluyang binigay ang buong atensyon.“Do you want to talk about it?”Hindi ko alam kung bakit gusto kong klaruhin sa kanya ang nangyari kanina. Kahit pa, tapos naman na sa amin lahat ni Ernest. And I understand if Kazuki doesn’t want to know about it.“I-I just…” Kazuki took my hand and caressed it. He smiled at me gently, I felt lost for a second when his orbs got hit by the sunlights.“Don’t push yourself if you don’t want to talk about it, Jas.”Umiling ako sa kanya. “G-gusto kong klaruhin ang nangyari kanina.” Tumango siya sa akin kaya nagpatuloy ako. “I got
Chapter 09: TenfoldKinabukasan, agad kong hinawi ang kurtina ng naalimpungatan na nga ako. Mas nauna pa akong magising bago pa man tumunog ang alarm na siyang sinet-up ko. Hindi sa nakasanayang oras na pag gising ang pagbangon ko, ngayon ay mas maaga. Siguro dahil na rin sa hindi ako nakatulog ng maigi kagabi. Panatag man at naliwanagan sa pag-uusap namin ni Lola Ague, naging malikot pa rin ang aking pag-iisip. Siyang dahilan kung bakit hindi na ako nakatulog ng maigi.Inaasahan kong pagbaba ko ay wala pang gising sa kanila, dahil nga maaga pa. Muntik akong napamura nung saktong pagbukas ko ng ilaw sa kusina ay bumungad sa akin si Kuya Cillian na tahimik na nagkakape.“Gracious, Kuya Cillian! Nakakagulat ka naman!” bulalas ko. “Why did you not turn on the light?” Umiling lang siya sa akin. Napakunot noo ako nung mapansing malalim ang kanyang mga mata. Halatang puyat, at ano naman kaya ang dahilan ng hindi niya pag tulog?Lumakad ako sa bandang lababo para kumuha ng malinis na baso. Pa
Chapter 08: LifetimeKazuki cleared his throat when his phone rang again for the third time for his alarm.“Sorry, forget to turn it off.” He uttered while maneuvering his car. Tulad nga ng sinabi niya, sinundo nga niya ako. Harap harapan kaming tinukso na dalawa kanina ng mga kasama ko, nung makitang siya ang sundo ko.“Hays, sana all nalang talaga may sundo!” Parinig ni Avery, umiiling na lang ako sa gilid at matamis na ngumiti kay Kazuki. Naiilang rin ako, siguro dahil hindi ako sanay. Ganun pa man ay nakikisabay pa rin si Kazuki sa mga katrabaho ko.Kazuki only laughed at them. Wala rin akong nagawa nung isa-isa silang nakipag kamay sa kanya at nagpakilala. Na para bang isang kandidato!“Hi, Sir! I’m Avery, close kami ni Ma’am Jaslene. Kaya kung gusto mo ng clue kung bakit paborito niya ay color blue. Naku! I’m always at the hall playing volleyball!” Napatampal na lang ako sa noo sa kalokohan ni Avery.Kazuki chuckled and accepted her hands. “Noted, Avery. Pero, Kazuki na lang.”“
Chapter 07: Flowers Tahimik lang ako habang nasa biyahe papuntang trabaho. Mabuti na lang at kahit papaano ay nagbingay ingay ang musikang kasalukuyang tumutugtog sa loob ng sasakyan. Kazuki is comfortably humming while tapping his finger into the steering wheel. Sa lakas ng tambol ng tugtog ng kanyang radyo, ganun rin ang paghuhuramentado ng tibok ng puso ko. I know it doesn’t have to do with the beat of the music. Pasimple akong napahaplos sa bandang dibdib. Baka sakaling bumalik sa normal ang tibok nito. O hindi kaya epekto ito ng pag-inom ko ng kape? “Are you okay?” bahagya akong napatalon sa gulat nung balingan ako ni Kazuki. “Naiinitan ka ba?” aniya at agad kinalikot ang aircon ng kanyang sasakyan. “A-ayos lang. Thank you.” He nodded his head at me. “Do you go to work early?” “Oo, lalo na kapag marami akong pending. Hindi pa naman ako gaanong nale-late lately. Nung baguhan pa ako, oo pa. You know, sanay akong magising maaga sa school noon. Pero ngayong may work na ako,” Nat
Chapter 06: CourtingLaglag ang panga kong tinignan sila. Kahit sila Tita Isa, nakikisabay rin. Hindi ko na napigilan ang kamay ko, agad kong pinalo sa dibdib si Kazuki. “Bawiin mo ‘yun, hoy! Siraulo ka ba? Ngayon lang tayo nagkakilala. Ligaw na agad? Ano iyun love at first sight?!” Natawa sila Kuya at napa sipol. “Relax, Jas. Huwag mo namang bastedin agad, bigyan mo naman kahit konting chance.” “Tama si Axsel, Jaslene. Naku, kahit malabo iyang love at first sight. Ganun nagsimula ang love story namin ng Tita mo.” Napanguso ako kahit si Tito Oliver, sumasabay na rin. Kazuki chuckled. “It's fine. I know it was so sudden. But please before you reject me, can I just shoot my shot, Jaslene? Liligawan kita hindi dahil lamang sa love at first sight—well, you can tell that I am on the other hand. But I wanted to get close to you not because of how you look, it's because of who you are.” Ramdam ko na ang pag-iinit ng pisngi ko nung tumayo na sila Kuya, at pumalakpak na akala mo’y nasa isa
“Ang random, Kuya, ha.” Natawa ako habang mausisa siyang tinitingnan. Bihira lang magtanong si Kuya Jace, kaya ganito ang reaksyon ko. “Kung blind date iyan, pass ako.” Natawa sa gilid ko si Kuya Axsel. “Naku, bibigyan kita ng isang libo kung mapapayag mo iyan, Jace,” aniya. “Kahit dalawang libo pa iyan, hindi ako pupunta,” sagot ko sa dalawa. “Ano iyan?” singit ni Kuya Cillian. Busangot ko siyang tiningnan at tila nakuha naman niya ang nangyayari. “Sagot ko na ang car wash mo sa loob ng isang buwan kung mapapayag mo 'yan, Jace.” “Kuya!” suway ko sa kanya noong gatungan niya rin ang dalawa. “Guwapo 'to, Divina,” hirit pa ni Kuya Jace. Nakahalukipkip akong masungit ang mga matang napatitig sa kanila. "Hindi naman ako bumabase sa looks. Still, I won't go kahit gaano pa ka gwapo 'yan." “Kahit sabihin kong magaling siyang kumanta?” Nakatitig sa akin ang dalawang kapatid ko. “Type mo ang mga singer?” “Oo! Ganoon ang mga type niya,” sabi ni Kuya Jace. “Sabi ni Rhette, gusto mo raw '
“J-just clearing my mind…” Napasulyap ako sa likuran niya. Nagbabakasakaling nasa likod niya sina Kuya o kaya ang mga kaibigan niya. But there's none. He's alone.Napamaang na lang ako at wala ng nagawa nang umupo na rin siya sa tabi ko. I bit my lips when suddenly he offered his suit to me. Enough
“Pikutin mo siya, Divina! Single daw eh!” Natawa si Ollie nung takpan ko ang bunganga nito. Napatampal na lang ako sa noo ng makitang sumusuka na sa gilid si Elsie.“Evelisse! You should go to the bathroom!” tawag ko kay Elsie. Napatampal na lang ako sa noo. “Oh, for crying sake! Bakit ba kayo nagpa
Find the love that comforts you,A love that stays, constant and true,Like a sky that is always blue.I smiled genuinely when, in the video, Rayana ended her vow by reading a poem. Never did I expect her to end up with my cousin, Rhette. Hindi ko alam kung paano nabilog ni Rhette ang aking bestfrie
Nung tumunog na ang elevator sa 3rd floor ay agad na akong naglakad palabas. Since under renovation ang 3Rd floor, ang dating may office dito ay lumipat sa 4th floor. Pagpasok ko pa lang sa site ay agad akong napangiti nang makitang almost finished na ang lahat. "Good morning, Ma'am Jas," bati sa ak







