บททั้งหมดของ The Casanova CEO want's me: บทที่ 1 - บทที่ 10

Antique Province Maaga pa lang ay nag impake na ako ng mga damit at gamit ko kasama ang ilang mahahalagang mga dokumento, habang ang mama ko naman ay nakatayo sa may pinto at humihikbi. Namumula ang mga mata niya dahil kagabi pa s'ya umiiyak. Bumuntong hininga ako. Nilapitan ko siya't saka pinunasan ng damit ko ang mga luha niya. oops, aalis nga pala ako (Don't make the shirt dirty)"P-pwede bang huwag ka na lang umalis?" Sabi niya habang nag i sniff pa. Natatawa na lang ako sa ayos niya. ang cute talaga ng mama ko, mana sa 'kin."Ginagawa ko 'to para sa 'ting dalawa. Isa pa, alam mo namang pangarap ko 'to, naiintindihan mo naman ako 'di ba?" Sabi ko habang hinahagod ang buhok n'ya.Ako si Marigold Magbanua 22 years old, magtu twenty three na this year. BS graduate ako at introvert and nerdy type. Hindi ako mahilig makihalubilo at maingat ako sa mga taong mukhang hindi mapagkakatiwalaan. 'Yun bang mga mukhang manloloko't bolero.Mula pitong taon ay nakasalamin na 'ko dahil sa astigm

Pinakiramdaman ko ang kabilang cubicle nang tumahimik na. Mukhang tapos na rin sila. Hay... Salamat at makakauwi na rin. Sa bahay na lang ako iihi.Narinig kong bumukas ang pinto, malamang ay lumabas na sila. Dahan dahan kong binuksan ang pinto ng cubicle at sumilip sa labas. Nang makita kong wala nang tao ay lumabas na rin ako. Paglabas ko ng restroom ay nakita ko ang babaeng nakabangga ko kanina malapit sa pinto ng restroom. Paglingon niya sa 'kin ay nanlaki ang mga mata niya na para siyang nagulat nang makita ako.Tumikhim ang babae at bumalik sa dating mukhang matapobre ang ekspresyon nito, pagkatapos ay naglakad na ito palayo habang umiindayog ang balakang niya. Tsk, sexy sana kaso...Pag uwi ay agad kong tinawagan si mama at sinabi ang magandang balitang natanggap ako sa posisyong inaasam asam ko.Kinabukasan ay namili ako ng ilang daily necessities dahil ubos na rin ang stock ko.Habang nag go grocery ay biglang nag ring ang phone ko. Malamang si mama 'to, kaya, Agad ko 'yun si

Masayang inaasikaso ni Mr. Malibo ang termination letter ko. Mukhang tuwang-tuwa sila sa pagkakatanggal ko a."Kapapasok mo lang dito, tanggal ka na agad? Bakit kaya ano?" Sabi ni Ms. Vivian habang nakahawak pa sa babà niya na wari'y nag iisip.Hindi ko pinapansin si Ms. Vivian na parang wala akong naririnig. Ngayong alam ko na ang gawain niya, dapat akong umiwas sa kanya habang nandito ako sa kumpanya. Tumawa si Mr. Malibo. "Maybe she's no't really qualified para sa posisyon'g 'yon. Sabi ko naman sa 'yo 'di ba? You should apply for another position. Hindi dapat natin ipilit ang mga sarili natin sa posisyong hindi naman para sa 'tin. Right, Ms. Magbanua?" "Hmm." Matipid kong sagot. Pagkatapos ay yumuko na lang ako para hindi mahagip ng paningin ko si Ms. Vivian na nakangisi sa 'kin.Tumayo sa kanyang mesa si Mr. Malibo at umalis. Nang kami na lang ni Ms. Vivian ang natira: "Pagpasok mo ng Ceo office, anong nakita mo?" Nag angat ako ng ulo at nakita ko na mukhang interesadon

Kumubli agad ako sa likod ni jonas sa takot na baka mapatingin si Mr. Atanante sa direksyon namin at makita ako.Lumingon sa 'kin si jonas. "Marigold, what's wrong?""Jonas, hindi ako puwedeng makita ni Mr. Atanante." Bulong ko sa kanya."O-oo nga pala ano! You need to hide, hurry!" Tumalikod si Jonas sa entrance at tinakpan ako.Ngunit bago pa man ako makatakas ay: "Jonas, kuya Chardon is here. And he doesn't seems to know about your girlfriend."Nanigas ako bigla at hindi ko na magawa pang kumilos nang marinig si chesca. Hindi ko tuloy magawang umalis sa mga bisig ni jonas.Nagulat ako nang bigla lumapit si chesca at hatakin ako. Nahatak niya pati ang suot kong dress, naramdaman ko tuloy na lumuwag ang strap nito. "What are you doing‽" Sigaw ni jonas habang inilalayo ako kay chesca. "You! What are you two doing? at dito pa kayo naglalandian sa party ko? Baka nakakalimutan n'yong nasa house ko kayo‽""Anong naglalandian‽ I was hugging her because I was supporting her... she feels un

"M-Mr. Atanante!" Napabalikwas ako sa gulat nang makita s'ya at dahil hindi ko suot ang salamin ko ay nahilo ako't nawalan ng balanse. Agad naman n'ya akong nahawakan at inalalayan. Nagkatitigan kaming dalawa at kahit malabo ang paningin ko ay alam kong malamig siyang nakatingin sa 'kin. Bigla akong na-conscious nang maalalang basâ nga pala ang mukha ko. Nag-iwas ako ng tingin at kumawala sa pagkakahawak niya. Ngunit hindi niya ako pinakawalan. Sa halip, bigla niyang hinawakan ang mukha ko't iniharap iyon sa kanya at muli kaming nagkatitigan. Ako ang unang nagbawi ng tingin dahil hindi ako makatagal at parang akong napapaso sa mga titig niya. Nararamdaman ko na rin kasi ang pag-init ng mukha ko. "M-Mr. Atanante..." Tinangka kong tanggalin ang malalaki niyang kamay sa mukha ko. "Be still." Natigilan ako sa pagpipiglas at muling napatitig sa kanya. Hindi siya nagsasalita, nakatitig lang siya sa 'kin. Magtititigan na lang ba kaming dalawa? Ano ba'ng gusto n'ya? Hindi kaya...