ใบหน้าของหยวนเหลียงซีดเผือดดั่งเถ้าถ่าน แม้แต่ใบหน้าของอดีตเจ้าตำหนัก เขาก็ยังมิกล้าเงยขึ้นมอง“ท่านปู่ ข้ามิได้เป็นคนวางยาพิษนาง เป็นพวกนางต่างหากที่ใส่ร้ายป้ายสีข้า!”หยวนซือหลิงเห็นเต็มสองตาว่าเท้าของหยวนเหลียงขาดสะบั้น ซ้ำยังถูกทำลายวรยุทธ์จนหมดสิ้นนี่เป็นเครื่องยืนยันว่าแผนการของพวกเขาล้มเหลวแล้ว!นางอดรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมามิได้ เกรงว่าการกระทำของบิดามารดาจะพลอยดึงตนเองติดร่างแหไปด้วย จึงรีบร้อนตะโกนโวยวายออกมาหยวนป๋อปรายตามองนางด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ เขาเอ่ยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ท่านปู่ เรื่องที่หยวนซือหลิงเคยแทงข้าก่อนหน้านี้ ข้ามิถือสาหาความได้!”“แต่นางบังอาจวางยาพิษฮั่วหยวน คิดปองร้ายทายาทของข้า เรื่องนี้ข้ามิอาจทนดูดายได้เด็ดขาด!”“ขอท่านปู่โปรดลงทัณฑ์นางให้สาสมด้วยเถิดขอรับ!”อดีตเจ้าตำหนักมีสีหน้าเคร่งขรึม ชูไม้เท้าอาญาสิทธิ์ประจำตระกูลหยวนขึ้น “ในเมื่อตัวข้าคือผู้นำตระกูลหยวน ก็ต้องว่ากันไปตามกฎของตระกูล!”“หยวนซือหลิงบังอาจปองร้ายทายาทในตระกูล สั่งทำลายวรยุทธ์ ขับออกจากตระกูลหยวน!” “เจ้ารอง ลงมือ!”ลุงรองขานรับ เดินตรงเข้าไปบดขยี้กระดูกไหปลาร้าของหยวนซือหลิ
Baca selengkapnya