All Chapters of ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา: Chapter 2871 - Chapter 2880

ถึงอย่างไรนางก็เป็นถึงผู้เป็นใหญ่แห่งแคว้น รัศมีอำนาจที่หลิงอวี๋แผ่พุ่งออกมาอย่างเต็มที่นั้น มีหรือที่คุณหนูที่มิเคยพานพบใต้หล้ากว้างใหญ่อย่างหยวนซือหลิงจะต้านทานไหวนางถูกสายตาอันคมกริบและเยือกเย็นของหลิงอวี๋สะกดข่มเอาไว้ แรกเริ่มยังคิดจะฝืนใจยืนหยัดเผชิญหน้าแต่เพียงชั่วอึดใจเดียว เหงื่อกาฬก็แตกพล่านออกมาทั่วร่างหยวนซือหลิงรู้สึกเพียงว่าแววตาของหลิงอวี๋นั้นน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก กลิ่นอายกดดันเช่นนี้ดูจะน่ากลัวยิ่งกว่ายามที่นางเผชิญหน้ากับอดีตเจ้าตำหนักเสียอีกเข่าทั้งสองข้างอ่อนระทวยจนมิอาจทรงตัวอยู่ได้อีกต่อไป ร่างของนางทรุดฮวบลงคุกเข่ากระแทกพื้นภาพเหตุการณ์นี้เมื่อตกอยู่ในสายตาของอันเหลียนและคนอื่น ๆ กลับมิได้สร้างความแปลกใจแต่อย่างใด เพราะเมื่อพวกนางเองอยู่ภายใต้สายตาที่จ้องมองมาของหลิงอวี๋ ต่างก็พากันทรุดกายลงคุกเข่าแล้วแม้กระทั่งไฉ่อี ก็ยังถูกแรงกดดันนั้นบีบคั้นจนรู้สึกหายใจติดขัดบารมีและอำนาจกดดันที่รุนแรงถึงเพียงนี้ นางมิเคยสัมผัสได้จากท่านอ๋องเหลียนมาก่อนเลยไฉ่อีตื่นตระหนกอยู่ภายในใจ สมกับที่เป็นถึงมารดาของแผ่นดินโดยแท้!เมื่อครู่นี้ ยามเห็นท่าทีที่เป็นกันเองของหลิ

ภายใต้คำชี้แนะของเซียวหลินเทียน วรยุทธ์ของฝูหานและจั่วชิวรุดหน้าขึ้นมาก ทั้งสองตระหนักดีว่าในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้มิควรรบกวนทั้งสองพยักหน้าให้กันอย่างรู้ใจเผยอวี้เองก็เดินวนเวียนอยู่ด้านนอก คอยคุ้มกันภัยให้เซียวหลินเทียนและหลิงอวี๋ผ่านไปเนิ่นนาน แสงสีม่วงในห้องจึงค่อย ๆ จางหายไป ตามมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นระคนดีใจอย่างปิดมิมิดของเซียวหลินเทียน “อาอวี๋ ข้าบรรลุแล้ว!”“ข้าเลื่อนขั้นสู่ดินแดนวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ได้สำเร็จแล้ว!”เผยอวี้ได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจด่านเคราะห์สำคัญนี้เซียวหลินเทียนก้าวข้ามไปได้แล้ว หนทางบำเพ็ญเพียรในภายภาคหน้าย่อมก้าวหน้าขึ้นอีกขั้นเช่นนี้ความแข็งแกร่งของพวกเขาคงมิด้อยไปกว่าแคว้นซิงลั่วมากนัก อีกทั้งยังสามารถต่อกรกับอีกฝ่ายได้บ้าง และมิต้องทนรับความกดขี่ดูหมิ่นจากพวกเขาอีกต่อไปรออยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่มีเหตุอันใดแล้วและเผยอวี้กำลังจะปลีกตัวไปพักผ่อนประตูห้องก็เปิดออก หลิงอวี๋เดินออกมาพลางเรียก “เผยอวี้ พวกเจ้าเข้ามาข้างใน!”เผยอวี้เข้าใจว่าหลิงอวี๋มีเรื่องจะกำชับ จึงพาฝูหานและจั่วชิวเดินตามเข้าไปหลิงอวี๋ยิ้มตาหยีพลางหยิบผลวิญญาณ

เซียวหลินเทียนยืนสงบนิ่งอยู่ที่ด้านข้าง เมื่อสตรีสนทนากัน เขาจะมิสอดปาก เพียงแค่รับฟังเงียบ ๆ ก็พอแล้วหลิงอวี๋เองก็ต้องการทราบตื้นลึกหนาบางของแคว้นซิงลั่วจากปากไฉ่อีให้มากขึ้น จึงเอ่ยถามขึ้นว่า “ที่พูดมานี้หมายความว่าอย่างไรหรือ?”ไฉ่อีเบ้ปากอย่างนึกดูแคลน “ตำหนักเสวียนเทียนมีกิจการมากมาย ห่าวอี๋เหนียงได้รับความโปรดปรานจากเจ้าตำหนักหยวน จึงยุยงส่งเสริมให้เจ้าตำหนักหยวนดึงตำหนักเมฆอรุณเข้ามาร่วมด้วยเจ้าค่ะ!”นี่ก็คือการเข้ามาขอแบ่งผลประโยชน์นั่นเอง!หลิงอวี๋เพียงตรึกตรองดูก็เข้าใจได้ทันที ภายหลังตำหนักเมฆอรุณย่อมต้องค่อย ๆ แข็งแกร่งขึ้นภายใต้การสนับสนุนของตำหนักเสวียนเทียนเป็นแน่ไฉ่อียังกล่าวต่ออย่างมิหนำใจ “มิใช่เพียงแค่ความช่วยเหลือด้านทรัพย์สินเงินทองเท่านั้น แต่เจ้าตำหนักหยวนยังใช้อำนาจบารมีของตน ผลักดันให้พี่น้องของห่าวอี๋เหนียงได้เข้ารับราชการในราชสำนักอีกด้วย!”“คนตระกูลห่าวช่างสรรหาช่องทางยิ่งนัก พี่ชายของห่าวอี๋เหนียงผู้นี้ บัดนี้ได้ดิบได้ดีจนกลายเป็นถึงอัครเสนาบดีห่าวผู้มีอำนาจล้นฟ้าไปเสียแล้ว!”“ขุนนางภูธรหรือจะสู้ผู้มีอำนาจสั่งการโดยตรง ภูมิหลังตระกูลของฮูหยินหยวนใน

ยามหลิงอวี๋เห็นกระบี่ที่หยวนซือหลิงแทงใส่หยวนป๋อที่ปากั๋วโจว นางก็พอจะคาดเดาถึงการแก่งแย่งชิงดีภายในตระกูลหยวนได้ราง ๆวาจาของหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนช่วยไขข้อข้องใจว่า เหตุใดในยามนั้นหยวนซือหลิงจึงมิยั้งมือ ทั้งที่สามารถเบี่ยงวิถีกระบี่มิให้ทำร้ายหยวนป๋อได้แท้ ๆที่แท้หยวนซือหลิงก็คิดจะกำจัดหยวนป๋อเพื่อพี่ชายของตนนั่นเอง!หลิงอวี๋หวนนึกถึงฝ่ามืออันเย็นเฉียบของฮั่วหยวน ภรรยาของหยวนป๋อ หัวใจพลันกระตุกวูบตอนนั้นแม้แต่พระชายาเว่ยยังสามารถบงการคนให้วางยาพิษพระชายาเย่ได้ เพียงเพื่อผลประโยชน์ขององค์ชายใหญ่เช่นนั้นแล้วหยวนจวิ้นเล่า เขาจะลงมือกับลูกในครรภ์ของฮั่วหยวน เพื่อขัดขวางมิให้นางให้กำเนิดหลานชายคนโตของหยวนเหลียงหรือไม่?บุตรชายหญิงทั้งสองของห่าวหลิงล้วนเป็นคนจิตใจอำมหิตโหดเหี้ยม หากจะกระทำเรื่องพรรค์นี้ก็มิใช่เรื่องแปลกอันใดหลิงอวี๋ยิ่งคิดก็ยิ่งตระหนก อดมิได้ที่จะเอ่ยถาม “เฉี่ยนเฉี่ยน หากเจ้าต้องคลอดก่อนกำหนด จะให้ใครเป็นผู้ทำคลอด? และภายหน้าใครจะเป็นคนช่วยเจ้าเลี้ยงดูลูกหรือ?”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบออกมาอย่างมิใส่ใจ “หากข้าคลอดลูกที่ตำหนักเสวียนเทียน ย่อมต้องให้

เช้าตรู่วันนี้ หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนตื่นขึ้นมาพร้อมอาการหนังตากระตุกมิหยุด สีหน้าของนางดูมิสู้ดีนักหวนนึกถึงถ้อยคำที่บิดากล่าวทิ้งท้ายไว้เมื่อวาน ความหวาดหวั่นก็เกาะกุมหัวใจขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุต้องทำถึงเพียงนี้จริงหรือ?หากเป็นเพียงความเข้าใจผิดเล่า?แต่ถึงจะคิดเช่นนั้น หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนก็ตระหนักว่าการลองหยั่งเชิงดูสักคราคงมิใช่เรื่องเสียหายหากมิใช่ความเข้าใจผิด ในภายภาคหน้านางต้องเผชิญกับเรื่องเช่นนี้ก็จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากยิ่งนัก“พระชายา ท่านกินไปน้อยมาก มิสบายหรือเปล่าเจ้าคะ?”ผิงเวิน สาวใช้คนสนิทของหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนสังเกตเห็นนางมีอาการเหม่อลอย สีหน้ามิสู้ดี จึงเอ่ยถามด้วยความห่วงใยหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนปรายตามองนาง ก่อนจะวางมือลงบนหน้าท้องนูน “ข้ารู้สึกมิค่อยสบายเล็กน้อย!”“เป่าเอ๋อร์เอาแต่ดิ้นถีบมิหยุดจนข้าจุกแน่นหน้าอกไปหมดแล้ว!”ผิงเวินมองหน้าท้องที่นูนเด่นของหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนแล้วยิ้ม “เป่าเอ๋อร์ซุกซนจริงเชียว!”“เช่นนั้นพระชายาพักผ่อนก่อนเถิดเจ้าค่ะ หากหิวเมื่อไหร่บ่าวจะให้คนยกสำรับมาให้ใหม่!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนลุกขึ้นยืน “ข้าจะออกไปเดินเล่นสักหน่อย เผื่อจะเจริญอาหารขึ