《ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา》全部章節：第 3031 章 - 第 3040 章

สำนักเซียนแพทย์กล่าวถ้อยคำเหล่านี้ได้อย่างสวยหรู ทว่าจักรพรรดิหมิงกวงจะมิล่วงรู้ความจริงเชียวหรือ?สำหรับเรื่องนี้ เขาเพียงยิ้มบางเบา “สำนักเซียนแพทย์ยึดมั่นในความถูกต้อง ยอมเปิดให้มีการประลองคัดเลือกเจ้าสำนักขึ้นใหม่ ก็นับว่าเป็นการพิสูจน์เพียงพอแล้ว!”“หวังว่าในภายภาคหน้า มิว่าผู้ใดจะขึ้นเป็นเจ้าสำนักเซียนแพทย์ ย่อมสามารถนำทรัพยากรทางการแพทย์มาแบ่งปันเพื่อสร้างประโยชน์แก่ราษฎรในวงกว้างได้ดั่งเช่นครานี้!”นี่คือการหยิบยืมคำพูดของเซวียนหยวนหงหมิงมายกยอสำนักเซียนแพทย์ เพื่อให้สำนักเซียนแพทย์สนับสนุนเจ้าสำนักคนใหม่ทรัพยากรทางการแพทย์ของสำนักเซียนแพทย์ได้ก่อร่างสร้างตัวจนกลายเป็นระบบอันใหญ่โต จักรพรรดิหมิงกวงจึงมิอาจล้มล้างสำนักเซียนแพทย์ให้สิ้นซากได้เช่นนั้นจึงทำได้เพียงพลิกผันสถานการณ์ที่สำนักเซียนแพทย์ผูกขาดอำนาจแต่เพียงผู้เดียวจากต้นลมเจตนาของเซวียนหยวนหงหมิงและจักรพรรดิหมิงกวงมิได้สอดคล้องกัน ก่อนที่ผลลัพธ์จะกระจ่างชัด โต้เถียงกับจักรพรรดิหมิงกวงไปก็ไร้ความหมายเซวียนหยวนหงหมิงจึงมิได้เอ่ยสิ่งใดสืบต่อ เพียงหันไปปรายตามองเซวียนหยวนหงกวนแวบหนึ่งทว่าเซวียนหยวนหงกวนกลับแสร้งท

แม้อวี๋ฟางจะเปิดโปงเรื่องที่หลิงอวี๋ตั้งครรภ์ด้วยเจตนาร้าย ทว่านางกล่าวถูกต้องอยู่ประโยคหนึ่งโอสถล้วนมีพิษสามส่วน!หัวข้อการประลองในวันพรุ่งยังคงเป็นการปรุงพิษนั่นหมายความว่า หลิงอวี๋ต้องกลืนกินยาพิษเข้าไปเป็นจำนวนมากยาพิษเหล่านี้ย่อมส่งผลกระทบต่อทารกในครรภ์ของหลิงอวี๋เป็นแน่!เผยอวี้และหลิงหว่านล้วนทราบดีว่า ยามที่หลิงอวี๋ตั้งครรภ์คราก่อน ทารกในครรภ์อายุได้สองเดือนแล้ว ทว่ากลับถูกจ้าวหรุ่ยหรุ่ยเตะทำลายไปอย่างโหดเหี้ยมหลิงอวี๋และเซียวหลินเทียนเพิ่งจะมีเซียวเยวี่ยเพียงคนเดียว การที่หลิงอวี๋ตั้งครรภ์อีกครา ย่อมเป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับพวกเขาทั้งสองทว่าหากทำร้ายทารกในครรภ์ นั่นมิได้หมายความว่าหลิงอวี๋ต้องสูญเสียลูกไปอีกคนหรอกหรือ?เผยอวี้และหลิงหว่านต่างพูดมิออก มิรู้ว่าควรจะเกลี้ยกล่อมหลิงอวี๋เช่นไรเกลี้ยกล่อมให้นางมิเข้าร่วมการประลองหรือ?พวกเขาต่างทราบดีว่า การที่หลิงอวี๋เข้าร่วมการประลองของสำนักเซียนแพทย์นั้นก็เพื่อช่วยเหลือหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนทวงคืนความเป็นธรรมให้แก่ราษฎรแห่งแคว้นซิงลั่วหากหลิงอวี๋ถอนตัวจากการประลอง นั่นมิได้หมายความว่า สำนักเซียนแพทย์จะยังคงผูกขาดอำนาจใ

เซียวหลินเทียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงขมขื่นว่า “หากทำได้ ข้ายินดีลงประลองแทนเจ้า!”เช่นนี้หลิงอวี๋จะได้มิต้องอุ้มครรภ์ไปเสี่ยงภยันตรายหลิงอวี๋แย้มยิ้ม เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “หม่อมฉันเชื่อว่าหากเปลี่ยนเป็นท่าน ท่านก็คงจะทุ่มเททำเรื่องนี้โดยมิกลัวเกรงสิ่งใดเช่นกัน!”“เซียวหลินเทียน ขอบคุณท่านมากเพคะ!”การที่เซียวหลินเทียนเอ่ยเช่นนี้ ย่อมหมายความว่าเขายินยอมให้นางเข้าร่วมการประลองต่อไปแล้วหลิงอวี๋รู้สึกปลาบปลื้มใจยิ่งนัก นางเอื้อมมือไปสวมกอดเซียวหลินเทียนและซบอิงแนบแอบอกเขา“หม่อมฉันเชื่อว่า ลูกของเราก็จะเข้าใจในตัวหม่อมฉันเช่นกัน!”“ในภายภาคหน้าลูกของเราก็จะเป็นดั่งเช่นท่าน ที่มีจิตใจห้าวหาญเด็ดเดี่ยว และยึดมั่นในคุณธรรมอันยิ่งใหญ่!”เซียวหลินเทียนหลุบตาลง มองเห็นท่าทีอันอ่อนโยนของหลิงอวี๋ เขาจึงค่อย ๆ ประทับริมฝีปากลงบนหน้าผากของนางอย่างแผ่วเบามิจำเป็นต้องเอื้อนเอ่ยสิ่งใดอีก เขารู้ดีว่าความรู้สึกรักที่หลิงอวี๋มีต่อลูกนั้นมิได้น้อยไปกว่าตนเลยในฐานะมารดาผู้หนึ่ง นางย่อมปรารถนาให้บุตรของตนปลอดภัยมากกว่าผู้ใดนางจะต้องปกป้องดูแลลูกของพวกเขาเป็นอย่างดีแน่นอนขณะที่ทั้งสองกำลังต

เมื่อทุกอย่างสงบลง เมื่อถึงวันที่พวกเขากลับคืนสู่แผ่นดินของตน และค่อย ๆ แก่ชราลงตามกาลเวลาเมื่อหวนนึกถึงเรื่องราวที่พานพบในวันนี้ หลิงหว่านรู้สึกว่านางย่อมต้องปลาบปลื้มใจยิ่งนักที่โลกของนางเคยมีสีสันงดงามถึงเพียงนี้หลิงหว่านปรุงอาหารมื้อดึกให้หลิงอวี๋ และคอยอยู่เป็นเพื่อนนางมิได้ห่างหลิงอวี๋อดตาหลับขับตานอนอ่านข้อมูลเหล่านี้อยู่หลายชั่วยามจนจบ จากนั้นจึงได้พักผ่อนนางหลับใหลไปเพียงมิกี่ชั่วยามก็ถูกหลิงหว่านปลุกให้ตื่นขึ้นการประลองรอบที่สองกำหนดไว้ในยามซื่อ[footnoteRef:0] หลังจากทุกคนกินอาหารเช้าเสร็จสิ้นก็มารวมตัวกันที่ลานกว้าง [0: ยามซื่อ เริ่มนับตั้งแต่เวลา 09.00 – 11.00 น.] แม้การประลองเมื่อวานจะคัดผู้คนออกไปเป็นจำนวนมาก ทว่าวันนี้ผู้คน ณ ลานกว้างกลับยังคงเนืองแน่นเช่นเดิมผู้ที่ถูกคัดออกเหล่านี้มิได้จากไปไหน เพียงแต่อยากรั้งอยู่เพื่อเปิดหูเปิดตาเมื่อวานอวี๋ฟางได้เปิดโปงเรื่องที่หลิงอวี๋ตั้งครรภ์ และผู้คนมากมายต่างก็ได้ยินกันทั่วยามที่คนเหล่านี้เห็นว่าวันนี้หลิงอวี๋ยังคงมาเข้าร่วมการประลอง จึงพากันวิพากษ์วิจารณ์ไปต่าง ๆ นานาบางคนเอ่ยอย่างดูแคลนว่า “อยากได้ลาภยศชื

กฎการประลองนี้ มิได้แจ้งให้ทราบล่วงหน้า นี่คงมิใช่การปรับเปลี่ยนกะทันหันหรอกกระมัง!ยามที่หลิงอวี๋ได้ยินประกาศกฎการประลอง ภายในใจก็กระตุก นางหันไปมององค์หญิงใหญ่ผู้มีท่วงทีองอาจสง่างามบนแท่นสูงโดยสัญชาตญาณองค์หญิงใหญ่เป็นผู้ที่หลงเหลียนเชิญมา นาง องค์จักรพรรดิและหลงเหลียนล้วนชิงชังสถานการณ์ที่สำนักเซียนแพทย์รวบอำนาจไว้แต่เพียงผู้เดียวส่วนการเปลี่ยนกฎกติกาในครานี้ก็เพื่อเชิดชูแก่นแท้ของวิชาแพทย์เป็นไปตามคาด ทันทีที่ประกาศกฎกติกาออกไป กลุ่มคนที่มีอวี๋ฟางเป็นผู้นำก็ส่งเสียงโวยวายขึ้นมาทันที“เช่นนี้มิยุติธรรม กฎกติกามิใช่เช่นนี้นี่ จะปรับเปลี่ยนตามอำเภอใจได้อย่างไร!”ทว่ามิรอให้อวี๋ฟางได้ส่งเสียงโวยวายอีกหน แม่ทัพโต้วผู้ควบคุมการประลองอยู่เบื้องบนก็ตวาดก้องด้วยความเดือดดาล“หุบปากให้หมด จงอยู่ในความสงบ!”“กฎกติกานี้ถูกกำหนดขึ้นโดยผู้ตัดสินทั้งเก้าท่านร่วมกัน จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอันใดทั้งสิ้น!”“ผู้ใดเต็มใจปฏิบัติตามกฎก็จงเข้าไปร่วมการประลอง ผู้ใดมิยินยอมปฏิบัติตามก็ถือว่าสละสิทธิ์!”“ผู้ใดกล้าก่อความวุ่นวาย ฆ่าทิ้งมิละเว้น!”น้ำเสียงดุจสายฟ้าฟาดของแม่ทัพโต้วดังกึกก้องไปทั่ว