All Chapters of ประธานลี่ ไว้อาลัยภรรยาที่รัก: Chapter 91 - Chapter 100

ในเวลานี้ งานเลี้ยงอาหารค่ำยังไม่เริ่มอย่างเป็นทางการ ทุกคนกระจัดกระจายไปรอบๆ และมองไปที่การจัดแสดง เมื่อหลีชิงชิงเริ่มพูดถึงเธอ ทุกคนก็เลยเหยียดคอเพื่อดูพวกเขาว่าเกิดอะไรขื้นไป๋หยวนหยวนเหลือบมองลี่ถิงเชินที่ขมวดคิ้ว จึงจับแขนของเขาแล้วอธิบายว่า “ชิงชิงและซูชิงอวี่เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน และพวกเธอก็ไม่ค่อยจะถูกกันนัก ถิงเชิน มันคงดูไม่เหมาะสมสำหรับคุณหรอกนะ ที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวระหว่างผู้หญิงพวกนั้น ”ลี่ถิงเชินดึงแขนของเขาออกจากเธอและขยับเนคไทของเขาอย่างใจเย็นไป๋หยวนหยวนหยุดทันทีที่เธอเริ่มรู้ตัว และไม่ได้เข้าใกล้เขาอีกต่อไป แต่เธอยังคงเตือนเขาต่ออีกว่า “ยิ่งไปกว่านั้น คุณและเธอหย่ากันแล้ว ถ้าคุณช่วยเธอ คนอื่นเขาจะคิดอย่างไรเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของคุณกับเธอ และพวกเรากำลังจะหมั้นกันในเร็วๆ นี้ และวันเปิดโรงพยาบาลใหม่ก็กำลังใกล้จะมาถึงแล้วด้วย ในระหว่างการเตรียมการนี้ หากมีข่าวลือแย่ๆ รั่วไหลเกี่ยวกับคุณในตอนนี้ มันจะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อราคาหุ้นของลี่ซื่อกรุ๊ปและคุณควรหยุดยั้งทุกหนทางที่เกี่ยวข้องกับเธอ”“ใครบอกว่าผมอยากช่วยเธอล่ะ” ลี่ถิงเชินจากไปโดยไม่หันกลับม

ฉินโอวรู้สึกขยะแขยงและเต็มไปด้วยความเกลียดชัง โลกนี้มีคนใจร้ายแบบนี้ได้ยังไง เธอลดเสียงลงแล้วพูดว่า "คุณแอบขโมยคนของเธอไป แถมนั่งในตำแหน่งคุณนายลี่ นี่มันยังไม่เพียงพอสำหรับคุณอีกหรือ? "ไป๋หยวนหยวนตะคอกอย่างเย็นชา"ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันคงแต่งงานกับถิงเฉินไปนานแล้วล่ะ แต่เป็นเพราะซูชิงอวี่ เพื่อนของเธอนั่นแหละที่แย่งเขาไปจากฉันน่ะ"“หน้าหนาๆของคุณไป๋นี่ ควรไปลงบันทึกไว้กับGisney เวิลด์เรคคอร์ดจริงๆนะ ฉันรับประกันเลยว่าจะไม่มีใครมาทำลายสถิติของคุณได้ภายในร้อยปีนี้แน่นอน นี่ฉันคิดว่าฉันหน้าหนามากแล้วนะ แต่ฉันกลับรู้สึกว่าด้อยกว่ามากเลย เมื่อเทียบกับคุณไป๋น่ะ” หลังจากนั้น คุณจะเป็นคนหน้าหนามากจนเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน นับว่าเป็นประวัติการณ์จริงๆ”“ฉินโอว ฉันขอแนะนำให้คุณพูดกับฉันให้สุภาพสักหน่อยนะ” ไป๋หยวนหยวนกอดอกและขู่อย่างเย็นชา"ว๊ายๆ แค่นี้คุณก็โกรธแล้วเหรอ!" ฉินโอวมีความสามารถพิเศษที่จะทำให้คนที่ได้โต้เถียงกับเธอ โกรธจนแทบกัดลิ้นตายได้เสมอ“ฉันไม่ควรเป็นคนที่ต้องวิตกกังวลอะไรในตอนนี้หรอกย่ะ” การแสดงออกของฉินโอวเฉยชา ซึ่งตรงกันข้ามกับซูชิงอวี่ที่กำลังตกที่นั่งลำบากอย่างมา

ขณะที่ ฉินโอววิ่งไปหาเจ้าของร้านเพื่อพูดยกยอเอาใจพวกเขาอยู่นั้นซูชิงอวี่ก็เปลี่ยนภาพที่ ฉินโอวเพิ่งแอบถ่ายเธอไปเมื่อกี้ ให้เป็นภาพโปรไฟล์ของเธอเองเธอถ่ายภาพทิวทัศน์ท้องทะเลและบรรยายว่า “ระยะทาง”ซูชิงอวี่ไม่รู้ว่าขณะนี้มีรถจอดอยู่ที่ชั้นล่างในอพาร์ตเมนต์ของเธอลี่ถิงเชินเมื่อเห็นด้านหลังของซูชิงอวี่ ที่เดินออกไปจากงานประมูลอย่างเหงาหงอยเขานึกถึงเงิน 2500 ล้านที่เธอบริจาค มันทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจนัก เหมือนกับวันที่เธอกระโดดลงจากอาคารตอนนั้น เธอกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่เขาจึงต้องการคำตอบจากปากของเธอเองซูชิงอวี่และฉินโอวยังไม่กลับมา ดังนั้นเขาจึงรอเธออยู่ในรถจนกระทั่งเฉินหลิ่งพูดว่า “คุณลี่ภรรยาของคุณกำลังทานบาร์บีคิวอยู่ ผมเกรงว่าเธอจะไม่กลับมาในเร็วๆ นี้นะครับ”“เธออยู่ที่ไหน”“ดูเหมือนจะเป็นถนนปินไห่ ภรรยาของคุณเพิ่งโพสต์ลงในสตอรี่”ลี่ถิงเชินเปิดโทรศัพท์ทันที และพบลิงก์ในสตอรี่ของเขาจากอาจารย์ด้านสุขภาพ “กินไข่ดาวบ่อยๆ จะเป็นโรคนี้ได้ ตกใจมากๆ!”เวลาที่แสดงคือหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา“เธอโพสต์ตั้งแต่เมื่อไหร่”“เมื่อยี่สิบสองนาทีที่แล้วครับ” เฉินหลิ่งเห็นสีหน้าของลี่ถิงเชิ

ในขณะนี้ ไป๋หยวนหยวนกำลังเล่นกับลูกสองคนของเธอในห้องที่อบอุ่น พวกเขาเป็นฝาแฝดกัน พี่ชายชื่อลี่ชิงเฉินที่ตั้งชื่อตามลี่ถิงเชินเอง และน้องสาวชื่อลี่ไป๋ซวงที่ตั้งชื่อตามไป๋หยวนหยวนลี่ถิงเชินและไป๋หยวนหยวน เราต้องเป็นคู่ที่ไม่แยกจากกัน“ซวงเอ๋อ มาหาแม่หน่อยสิ”ขาน้องสาวอ่อนแอและไม่แข็งแรงเท่าขาของลี่ชิงเฉิน ทุกวันนี้ลี่ชิงเฉินสามารถเดินบนพื้นได้อย่างมั่นคงแล้ว แต่ลี่ไป๋ซวงต้องจับโซฟาเพื่อเคลื่อนที่ไปทีทีละก้าวเสียงร้องของเล็กๆ ใสๆ ดังออกมาจากปากของเธอ “แม่แม่”“หนูเก่งมาก ขอกอดหน่อยสิ”ไป๋หยวนหยวนมองไปที่ลี่ชิงเฉินแล้วพูดว่า “ชิงเฉินก็มาอยู่ข้างแม่ด้วยมาลูก”ลี่ชิงเฉินมองย้อนกลับไปที่เธอและหันมองไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว ด้วยท่าทางนิ่งเฉยไม่สนใจที่จะเข้ามาหาเธอเลย ความเฉยเมยในดวงตาของเขานั้นเหมือนกับของลี่ถิงเชินทุกประการนับตั้งแต่ลี่ถิงเชินส่งเขากลับมา เด็กน้อยก็มักจะมองออกไปข้างนอกหน้าต่างบ่อยๆ โดยไม่สนใจคนอื่นๆ บุคลิกของเขานับวันยิ่งเก็บตัวมากขึ้นไปอีก ในบางครั้งก็ได้ยินเสียงเขาเรียกแม่ของเขาครั้งหรือสองครั้งเมื่อเขาหลับไป แต่เขาก็ไม่เคยทำแบบนั้นตอนตื่นเลย แม้แต่การเกลี้ยกล่อมด้ว

เห็นได้ชัดว่าไป๋หยวนหยวนไม่ได้คาดคิดเลยสักนิด ว่าซูชิงอวี่จะกล้าต่อต้านแบบนี้ และทรงผมใหม่ของเธอที่เพิ่งทำมาก็ตกอยู่ในสภาพยับเยินเธอโกรธมากจนกรีดร้องทันทีว่า “อ๊าย! อินังบ้าแกทำอะไรฉันน่ะ! ไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนี้กับฉันเลยนะ!”ซูชิงอวี่ถอยหลังไป 2 ก้าว ใบหน้าของไป๋หยวนหยวน เต็มไปด้วยแป้ง ชั่วครู่หนึ่ง เธอจึงมองไม่เห็นว่าซูชิงอวี่อยู่ที่ไหน และเธอก็ยังปัดเศษแป้งกับไข่ออกจากใบหน้าอยู่ที่จุดเดิมเมื่อรู้สึกถึงเสียงลม เธอจึงอยากจะก้าวไปข้างหน้าสักสองก้าว แต่รองเท้าขนสัตว์ของเธอกลับเหยียบแป้งแล้วลื่น ทำให้เธอล้มลงหงายหลังฟาดพื้นไปในทันที“ไป๋หยวนหยวน ฉันก็ไม่เคยถูกใครปฏิบัติเช่นนี้มาก่อน คุณคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงผู้เอาแต่ใจ  แล้วฉันไม่ใช่เจ้าหญิงเหมือนคุณหรือ ทำไมคุณถึงคิดว่าคุณสามารถกดขี่ข่มเหงฉันได้จริงๆ ล่ะ”ซูชิงอวี่ใช้ประโยชน์จากการที่เธอกำลังนอนหงายอยู่ ตบเธอแรงๆ อีกสองครั้งก่อน จากนั้นจึงเตะเธอแรงๆ อีกหลายครั้ง“ตบแรกนี้สำหรับลูกที่ตายแล้วของฉัน ส่วนตบนี้สำหรับการแต่งงานที่เธอทำให้มันพัง”“อ๊าย ฉันจะฆ่าแก! นังสารเลว! มาช่วยฉันสิ พวกแกมัวยืนซื่อบื้ออะไรอยู่แถวนี้ล่ะ!”ไป๋หยว