All Chapters of ประธานลี่ ไว้อาลัยภรรยาที่รัก: Chapter 81 - Chapter 90

ซูชิงอวี่รู้สึกขอบคุณ “ขอบคุณมากค่ะ พี่หยาง”“ขอบคุณทำไม มันเป็นความผิดของเราตั้งแต่แรก ถ้าเหตุการณ์นี้ขยายออกไป ฉันไม่รู้ว่ามันจะส่งผลเสียต่อโรงพยาบาลมากน้อยแค่ไหนกัน”ซูชิงอวี่เข้าใจในใจของเธอว่า “เรื่องนี้ถูกพามาหาฉันโดยคนที่มีเจตนาร้าย มันไม่เกี่ยวอะไรกับโรงพยาบาลของคุณ ฉันจะไม่พูดมันออกมา และฉันหวังว่าคุณจะเก็บมันไว้เป็นความลับ แม้แต่หยางหานก็ไม่อยากให้พวกนั้นรู้”หยางฟานพยักหน้าด้วยแววตาที่เข้าใจ “ขอพักเรื่องนี้ไปก่อน ข้อเสนอแนะของฉันคือคุณซูสามารถรับการตรวจสอบอย่างเป็นระบบอีกครั้ง คราวนี้ฉันจะจัดการให้คุณเป็นการส่วนตัว หากมีปัญหาใดๆ เราสามารถจัดการกับพวกเขาได้โดยเร็วที่สุด”ซูชิงอวี่ยิ้มและพูดว่า “มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่ พี่หยาน ไม่ต้องกังวลใจไป”“ไม่เป็นไร อุปกรณ์เหล่านี้ล้วนมีรังสี คุณไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านี้ในช่วงเวลาสั้นๆ คุณซูสามารถติดต่อผมได้ตลอดเวลาหากเขาต้องการการตรวจสอบในอีกไม่กี่เดือน”“เป็นความคิดที่ดีค่ะ”หยางฟานยิ้มเบา ๆ และพูดว่า “คุณพร้อมที่จะออกจากโรงพยาบาลแล้ว ผมจะเป็นคนจัดการให้คุณเอง นอกจากนี้เราจะทิ้งข้อมูลการติดต่อไว้ให้คุณนะครับ”ซูชิงอวี่เพิ่มเพื่อน

ความประทับใจของลี่ถิงเชินที่มีต่อเธอยังคงเป็นแบบที่เธอปาโจ๊กใส่เขาเมื่อไม่กี่วันก่อนโกรธและหยิ่งเหมือนแมวโกรธต่างจากตอนนี้ที่เธอยืนอย่างไม่สบายใจโดยก้มศีรษะลงและเก็บดาบอันแหลมคมทั้งหมดของเธอออกไปภายใต้การพิจารณาของลี่ถิงเชินซูชิงอวี่ระงับความอึดอัดใจและความไม่สบายใจในใจเธอ และกระซิบว่า “ฉันอยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณ”ลี่ถิงเชินหัวเราะเบา ๆ ไขว่ห้างแล้วหยิบบุหรี่ออกมาจากกล่องบุหรี่ด้วยสีหน้าประชดประชัน“ซูชิงอวี่วันนี้คุณจะแสดงอะไรอีก?”ไม่ไกลนัก ชายรุ่นที่สองที่ร่ำรวยชื่อเซียวหย่วนก็ฉลาดมากเช่นกัน เขาสังเกตเห็นว่าลี่ถิงเชินมีทัศนคติที่แตกต่างต่อเธอและก้าวไปข้างหน้าสองก้าว“มีใครบ้างที่นี่ไม่อยากขอความช่วยเหลือจากคุณลี่ สาวน้อย คุณจะขอความช่วยเหลืออย่างไม่จริงใจได้อย่างไร ทำไมคุณไม่จุดบุหรี่ให้คุณลี่?”ซูชิงอวี่ถูกกระตุ้นให้ไปอยู่ข้างๆลี่ถิงเชินเขาพิงเบาะด้วยความเกียจคร้านอย่างอธิบายไม่ได้ยกเว้นสองปีแห่งความเฉยเมยและการตีต่อปาก เขาเคยมีความสุภาพและยับยั้งชั่งใจมากขึ้น และไม่เคยสูบบุหรี่ต่อหน้าเธอต่างจากตอนนี้ ปกเสื้อของเขาสองปกเปิดอยู่ และแสงสลัวๆ เหนือศีรษะก็ปกคลุมใบหน้

คำพูดดังกล่าวรุนแรงเป็นพิเศษ แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกมือที่หยุดเขาต้องปล่อยลี่ถิงเชินเอื้อมมือเข้าไปในเสื้บุขนดาวน์ของเธอแล้ว และข้างใต้ก็มีเสื้อสเวตเตอร์ ข้างในเสื้อสเวตเตอร์เป็นเสื้อกั๊กขนเป็ด และด้านในของเสื้อกั๊กขนเป็ดก็มีเสื้บุขนกันความร้อนเขาขมวดคิ้วและถามว่า “คุณเป็นหญิงชราหรือ ถึงใส่เสื้อผ้ามากมายขนาดนั้น?”ซูชิงอวี่หน้าแดงและกัดริมฝีปากแล้วตอบว่า “ฉันกลัวความหนาว”ในไม่ช้าลี่ถิงเชินก็ตระหนักได้ว่าจริงๆ แล้วเธอผอมแค่ไหนแม้จะสวมเสื้อผ้ามากมายโดยไม่ดูอ้วนก็ตามเมื่อฝ่ามือสัมผัสผิวหนังของเธอ เขาสัมผัสได้ถึงกระดูกบนหลังของเธอที่แตะมือของเขา ดูเหมือนว่ามีเพียงชั้นผิวหนังบาง ๆ เธอผอมขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?แล้วความคิดชั่วร้ายที่ลี่ถิงเชินเพิ่งทำก็หายไปอย่างสมบูรณ์ และเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่มองไม่เห็นด้วยซ้ำซูชิงอวี่ไม่รู้ว่ามันมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร โดยจ้องมองไปที่ม่านตาสีเข้มเหล่านั้นอย่างไม่พอใจ "คุณไม่กลัวว่าไป๋หยวนหยวนจะรู้ว่าคุณปฏิบัติต่อฉันแบบนี้หรือไม่? อย่าลืมสิ ว่าเราหย่ากันแล้วนะ”น้ำเสียงที่เย็นชาและใจร้ายของลี่ถิงเชินดังขึ้น “ไม่ใช่เรื่องของคุณที่จะมีความเห็นเก

ลี่ถิงเชินคิดว่าเฉินหลิ่งนำเสื้อผ้ามาให้เขา ดังนั้นเขาจึงเดินออกไป แต่กลับกลายเป็นว่าคือหลินเหยียนที่มาเขาเลิกคิ้วที่ซูชิงอวี่โดยไม่รู้ตัวและพูดว่า “มีแขกเหรอ?”ซูชิงอวี่สวมชุดนอน ขณะที่ลี่ถิงเชินสวมผ้าเช็ดตัว ไม่ว่าคุณจะมองอย่างไร สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นพฤติกรรมทั่วไประหว่างสามีและภรรยาเท่านั้นสถานการณ์ที่ก่อให้เกิดความสงสัยแบบนี้ หลินเหยียนไม่ใช่คนโง่ เขาวางของสำหรับปีใหม่ลงและขอตัวจากไปด้วยความสิ้นหวังซูชิงอวี่ไม่ได้อธิบาย ยิ่งหลินเหยียนจมลึกเท่าไร ก็ยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้น การจบเช่นนี้จึงจะดีต่อทั้งตัวเขาเองและเธอลี่ถิงเชินมองดูของสำหรับปีใหม่เหล่านั้นอย่างเย็นชา “ผมไม่ได้ให้เงินเธอมากพอเหรอ?”ค่าธรรมเนียมการเลิกราหนึ่งพันล้านนั้นเยอะมากซูชิงอวี่ตอบว่า “ฉันจะมอบให้คนเก็บขยะทีหลัง”ลี่ถิงเชินตะคอกอย่างเย็นชา “แล้วเขามาบ่อยเหรอ?”“เขามาที่นี่ตอนที่ฉันเป็นหวัด”“จะต้องไม่มีครั้งต่อไปอีก” น้ำเสียงของเขาเด็ดขาดและเย็นชาซูชิงอวี่หยุดชั่วคราวและตอบอย่างเชื่อฟัง “ค่ะ”เมื่อลี่ถิงเชินเก็บข้าวของและจากไป เธอก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “เรื่องของลีโอล่ะ”“ถ้าเจอแล้วผมจะให้คำตอบ”

งานเลี้ยงอาหารค่ำการกุศลคืนนี้จัดโดยตระกูลหยวนอย่างเต็มที่ ตระกูลหยวนอ้างว่าใช้ 10% ของราคาประมูลเพื่อการกุศล จริงๆ แล้วทุกคนรู้อย่างชัดเจนว่าตระกูลหยวนมีปัญหากับการหมุนเวียนเงินทุนเมื่อเร็วๆนี้ พวกเขากำลังขายบางส่วนเพื่อรายการถอนเงินสดผู้คนในแวดวงต่างเห็นพ้องต้องกันโดยปริยายว่าชายชราแห่งตระกูลหยวนมีชื่อเสียงในด้านดวงตาอันเฉียบแหลมของเขา เขาชอบตามล่าหาสมบัติมาตั้งแต่เด็ก และตระกูลหยวนก็ซ่อนสมบัติมากมายไว้เป็นโอกาสที่หายากที่พ่อเฒ่ากระกูลหยวนจะมีเหตุการณ์แบบนี้ ดังนั้นทุกคนในแวดวงเดียวกันจึงมารวมตัวกันโดยธรรมชาติหลังจากได้รับจดหมาย ผู้ไม่มีเงินก็อยากมาดูสมบัติเช่นกัน มีรายงานว่าวิลล่าตระกูลซูก็อยู่ในบล็อกการประมูลด้วยซูชิงอวี่และฉินโอวมาถึงอย่างเร่งรีบ ฉินโอวโผล่หัวออกไปนอกหน้าต่างรถแล้วพูดว่า “ฉันจะมาทันทีที่ฉันจอดรถ แกขึ้นไปก่อนแล้วรอฉัน แล้วให้ฉันนั่งข้างหน้า”“โอเค”ฉินโอวไม่เคยเข้าร่วมงานปาร์ตี้เช่นนี้มาก่อน เขาคิดว่ามันเหมือนเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย ต้องมาครองที่นั่งไว้ก่อน แต่จริงๆแล้วที่นั่งสำหรับโอกาสดังกล่าวทั้งหมดถูกจัดเตรียมไว้ล่วงหน้าไปแล้วโดยทั่วไปการแบ่งที่นั่งมี