Todos os capítulos de Wild Flowers (Tagalog): Capítulo 71 - Capítulo 80

Darwin:Senator, let's talk. Bungad na text ni Darwin nang makarating na kami sa Salas kung saan naroroon ang Doctor and Nurses para sa anak ko. Agad naman akong nag reply. To Darwin:Importante ba iyan?Darwin:Yes, Senator. Please. Pinagbigyan ko naman ito sa gusto niya. Hinuha ko ay tungkol ito sa pagkawala ng anak ko sa Hospital. To Darwin:Okay, please tell me kung saan ba iyon. I'll be there. Agad naman itong nag reply. Darwin: Mamayang 9:00am. Sa Daniela's Restaurant. I'll see you there, Senator. Aasahan ko iyan. Medyo malayo iyon rito, ah. Ani ko sa aking isipan. Huling text na iyon sa akin ni Darwin. Wala naman akong masyadong gagawin ngayon kaya pagbibigyan ko s'ya. Hindi ko na siya nireplyan sa halip ay bumalik nang muli sa kwarto ng anak ko, nauna na kasing pumunta roon sina Vanessa, Roxanne, Nurses and Doctor. "Kumain na ba kayo?" Tanong ko sa mga tao na naroroon sa loob ng kwarto ng anak ko, nang makarating na ako. "Kumain na po kami, Senator. Bago po pumunta

Still Darwin's POV:Sa gitna ng pag-uusap namin ay ang pagtunog naman ng cellphone ko. "Wait, nag message si Adrian sa group chat namin" ani ko. Agad namang lumapit ang mag-asawa sa akin. "Omg" pabulong na ani ni Madame Roxanne. "Kung ganoon, dapat pala kumilos na tayo" ani ni Senator Bautista. Mabilis naman kaming tinalikuran nito. "Cancel all my schedule ngayong araw, Miggy. May emergency lang sa bahay" pakinig kong ani nito bago bumalik sa amin. "What are our plans now?" Tanong kaagad nito nang makabalik. "Hindi tayo pwedeng basta basta na lamang na sumugod doon. Like what i said, sobrang lalakas nila. Nag message naman si Adrian sa group chat namin, kung gusto raw namin na bumalik doon, sulitin na. May gagawin daw masama si Mayor Glenn doon mamayang gabi, e" sagot ko. "Napaka h*yop naman talaga ng Glenn na iyan" ani ni Madame Roxanne. "Don't worry Madame, busy na po lahat ng kaibigan ko. Si Adrian hindi makakapunta, busy din. So, i will go there alone. Kakausapin ko si Ma

Anthony's POV:"Son, kailangan ka ni Sharmaine ngayon. Please, puntahan mo siya sa Hospital. She's bleeding, tumawag kanina. Nandito na kami, come here immediately" ani ni Mama sa akin mula sa telepono. "What? Anong nangyari?" Tanong ko saka nilagok ang alak na nasa baso ko. I'm currently here at the Bar. Drinking and sobbing. Ito lang ata ang gusto kong gawin mula nang mawala sa Hospital si Marisse at hanggang ngayon, hindi pa namin siya nahahanap. Is she safe? Kamusta na siya? Sino ang may hawak sa kaniya?Pero nang makarating sa akin ang balita, sa tawag ni Mama, alam ko sa sarili ko na dapat pumunta na ako sa Hospital. Naitext naman na ni Mama kung saang Hospital iyon. Walang kasalanan rito ang bata. Anak ko naman siya, diba? Hangga't hindi pa namin nahahanap si Marisse, siguro ay libangin ko man lang muna ang sarili ko, sa anak ko. At kapag nakabalik na siya, gumaling na, at nahanap na namin, maari ko naman sigurong isama sa puder ko ang anak ko. Mamumuhay kami ng masaya at ma

Warning: Medyo SPG! Slight lang, haha. "Ahhhh" sa pagkakataon na ito ay hindi ko na mapigilan ang malakas na pang ung*l nang pang gigilan ni Sharmaine ang aking kahabaan doon. Bukod sa malakas na pag daing ay hindi ko na mapigilang ikul*ng ang kaniyang buhok sa aking mga kamay, saka iginabay ang ulo niya para mas idiin pa ang kaniyang ginagawa. Ilang sandalin pa nang makaramdam na ako na malapit na akong labas*n kaya nabitawan ko na lang si Sharmaine. Habang inilalabas ang lahat ng organism* ko ay nakatayo na ito at busy sa panonood ng ginagawa ko. Hindi pa ako tapos sa aking ginagawa ng lumapit ito at walang sinayang na sandali, sinakop na nito ang aking labi. "I love you" bulong nito sa pagitan ng aming mga halik. Hindi na lang ako umimik at ipinagpatuloy pa rin ang ginagawang paghalik sa kaniya. "Anthony, please fvck me" ani muli nito saka pinutol ang aming mga halik. "Ha?" Tanging sagot ko na lamang. "Y-you're pregnant, baka mapaano ka" dagdag ko pa.Mabilis naman itong

"Anak, if you need something, tawagan mo kaagad si Yaya Dulce, okay?" Ani ni mommy sa akin, umaga pa lamang. Tumango-tango naman ako bilang sagot rito. Hindi ko alam kung pailang araw, buwan, o taon na ba akong hindi nakakalabas rito sa bahay namin. Tanging mga katulong at guards lang namin ang nakikita ko sa araw-araw, maliban kay Mommy at Daddy. "Pero, Mom" ani ko kay Mommy nang talikuran ako nito. Mabilis naman itong humarap muli sa akin. "What is it, darling?" Tanong nito habang nakangiti. "Am I allowed to go outside po? Kahit d'yan lang sa bakuran natin" ani ko habang nanunulis ang nguso. Parang bata na kinurot naman nito ang pisngi ko. "That's hurt" ani ko kay Mommy nang matapos niyang pang gigilan ang aking pisngi. Ngayon ay hawak-hawak ko na ang magkabilang pisngi ko. "I'm sorry, darling, hindi ko talaga kayang hindi pang gigilan ang cheeks mo. They're so adorable" ani nito na lalong nagpatulis ng nguso ko. "Mom please" ani ko kay Mommy. "Anak, I already told you be