บททั้งหมดของ LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: บทที่ 1301 - บทที่ 1310

Mabuti na lang at nahawakan siya ni Tyler sa bewang, pero sabay pa rin silang bumagsak sa damuhan. Napasinghap siya nang maramdaman ang init ng katawan nito sa ilalim niya. Ang problema, nakapaibabaw siya kay Tyler, at sakto namang nagdampi ang kanilang mga labi!Nanlaki ang kanyang mga mata, hindi agad siya nakagalaw.Maging si Tyler ay natigilan. Bahagya itong napasinghap at marahan nitong hinigpitan ang hawak sa bewang niya. Parang reflex lamang… o baka ayaw talaga siyang pakawalan.Ilang segundo lang iyon, pero parang humaba ang oras. Tila nag-slow motion ang lahat. Ang mahinang pag-angat ng dibdib nito habang humihinga, ang paggalaw ng Adam’s apple, ang init ng palad nito sa balat niya, at ang halos hindi nila maiiwasang pagdikit ng kanilang mga ilong.Ramdam niya ang sariling tibok ng puso… o baka tibok iyon ni Tyler na umaabot sa kanya.“Get a room, you two!”Parang nabasag ang sandali. Sabay silang napatingin sa pinanggalingan ng boses at nakita si Ate Aria at Kuya Clarkson sa

TYLER'S POV:“Not here in front of me, silly!” natatawang sabi niya. “Magbihis ka doon sa CR, tapos ipakita mo sa akin dito kung magugustuhan ko o hindi. I’ll wait for you here.”Puwesto siyang humiga sa kama, pero hindi pa rin gumagalaw si Jolisa sa kinatatayuan nito.“Ano na… unless gusto mong magpalit dito sa harap ko?”“Neknek mo!” bigla itong nakahuma at sinupladahan na naman siya. Imbes na mapikon ay natawa lang siya.“Bilisan mo na para mapapalitan pa natin sakaling di kasya,” pamimilit niya.“Huh… ah… eh sige…”Muli nitong binalik ang mga damit sa paper bag at isahang dinala sa banyo saka ni-lock ang pinto. Awtomatiko siyang napangiti. Hindi niya alam kung bakit, pero naaaliw siyang tingnan si Jolisa. Parang gusto niya itong makita palagi.Tatlong araw pa lang silang magkakilala, pero nakuha na agad ni Jolisa ang atensyon niya kahit palagi silang nagbabangayan.Muling sumeryoso ang kanyang mukha nang marinig na bumukas ang pinto. Dahan-dahang lumabas si Jolisa sa CR, suot ang

Nanigas siya sa sinabi ni Jolisa. Parang may malamig na tubig na biglang ibinuhos sa ulo niya.Nagkibit-balikat si Tristan at bahagyang natawa. “Ah… okay. Akala ko...”“S-si Tyler nga pala,” sabi ni Jolisa. “Kuya siya ng asawa ni Sir Clarkson. Tyler, this is Tristan… client namin si Tristan sa resort ni Kuya Clarkson.” pakilala ni Jolisa sa kanila“Nice meeting you, bro,” nakangiting bati ni Tristan sabay abot ng kamay.Wala siyang planong tanggapin iyon, pero baka magtaka si Jolisa, kaya tinanggap niya rin ang handshake.Marahang tinanggal ni Jolisa ang braso niya sa balikat nito at bahagyang lumayo sa kanya.“Pasensya na po, Sir Tristan,” mahina nitong sabi. “Nagkakabiruan lang talaga.”Hindi na siya nagsalita. Nakapamulsa lang siya habang nakatingin sa malayo, pilit pinipigilan ang sarili na sumabat. Hindi niya alam kung alin ang mas nakakainis... ang lalaking halatang interesado kay Jolisa, o ang mabilis nitong pagdi-distansya sa kanya.“Anyway,” nakangiting sabi ni Tristan, “good

“Now please, will you get lost, Paul? Iniistorbo mo ang date namin ng girlfriend ko.”“Okay, okay… aalis na ako. Pero bibisita ako sa rancho ha. Matagal na tayong hindi nakapag-bonding at miss na kita,” wika nito, saka siya naman ang binalingan.“Nice meeting you, Jolisa. Sana lang magtagal kayo ng kaibigan ko. Kapag na-bored kasi ’yan nawawala at kung saan-saan napupunta. Baka gusto mong talian para hindi na umalis?”Napayuko siya. Hindi niya masabi na wala siyang karapatan. Darating ang araw na aalis din si Tyler.“I told you, back off, Paul!” saway ni Tyler nang makitang naiilang na siya.“Hahaha… by the way, swerte mo sa girlfriend mo ha. Batang-bata. Not to mention sobrang ganda at se—”“Shut up!” putol ni Tyler bago pa nito matapos ang sasabihin.“Okay, okay! Titigil na ako. Bye, bro.” Muling paalam ni Paul saka humalik pa ito sa pisngi ni Tyler. Halatang close ang dalawa, pero mukhang hindi natutuwa si Tyler na makita ang lalaki. Pinunasan nito ang pisngi na hinalikan ni Paul.

Pagkahiga niya sa kama, pilit niyang pinikit ang mga mata. Pero bawat kulog na maririnig ay parang dumadagundong din sa dibdib niya.Kulog!Napapikit siya nang mahigpit at hinila ang kumot hanggang sa kanyang ulo. Nagtalukbong siya na parang may pinagtataguan.“Okay lang… ulan lang ’to…” bulong niya sa sarili, pero kahit siya alam niyang hindi totoo iyon. Bata pa lang siya, takot na siya sa kulog at kidlat.Isang malakas na kidlat ang biglang gumuhit sa langit kasabay ng malakas na kulog.Napabalikwas siya at napasigaw. Hindi niya napigilan ang maluha sa takot. Ilang segundo lang ang lumipas nang makarinig siya ng mahinang katok sa pinto.“Jolisa?”Boses ni Tyler. Biglang bumilis ang tibok ng puso niya.“Are you okay? Can I come in?” dagdag nito, mas mahina, parang nag-aalangan.Sandali siyang nag-isip kung sasagot ba o hindi. Isa na namang kulog ang dumagundong.“Come in…” sigaw niya para marinig ni Tyler sa labas.Mabilis na pumasok si Tyler. Nakasuot ito ng simpleng gray na shirt a