《LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND》全部章節：第 611 章 - 第 620 章

Panandaliang namayani ang katahimikan sa loob ng kwartong iyon."Ahm, Fe... magpapaalam na kami. Baka aalis na din kami dito sa Pilipinas. Sa Australia na kami maninirahan ni Kevin. Doon na lang kami magbagong-buhay kasama ang anak namin. Lalayo muna kami sa mga mapanuring tingin ng mga tao sa akin. alam kong ako ang sinisisi nila sa mga nangyari kay Mayor Clark." malungkot na wika ni Cindy. Wala cyang naisagot dahil totoo naman ang lahat ng iyon. "Hangad ko din ang kaligayahan niyo ni Clark. Huwag kang mag-alala. Makikipagtulungan ko para mapasawalang-bisa kaagad ang kasal namin." dagdag pa nito"Salamat, Cindy. Sasabihin ko yan kay Clark."Nagyakap muna sila ng mahigpit ni Cindy bago ito umalis. Kahit papaano ay gumaan na din ang pakiramdam niya dahil wala na siyang grudge sa puso niya. Aaminin niyang sumama din ang loob niya kay Cindy noon. Ang akala niya kasi ay magiging magkaibigan na sila pagkatapos silang makaligtas sa pagkidnap ni Bryan sa kanila, pero bigla itong bumaliktad

"Ahm, Mayor... Ang mabuti pa, magpahinga ka muna. Kakagising mo lang at wala ka masyadong maalala. Take your time, Mayor. Papainumin kita ng gamot para muli kang makatulog at ma-relax ang katawan mo, ha?" magalang na paliwanag ng doktor.Tango lang ang sagot ni Clark.Nang bigyan ito ng gamot, agad namang nakatulog si Clark. Ni hindi man lang ito tumingin sa kanya bago muling nawalan ng malay... nalungkot siya doon."Doc, ano po ang nangyari kay Clark? Bakit di nya ako kilala?""Ito ang kinakatakutan ko. Hindi ko muna sinabi sa inyo na may posibilidad na magkaroon siya ng amnesia dahil nagkaroon siya ng fracture sa skull noong hinampas siya ni Counsilor Bryan sa ulo ng baril. Dagdag pa ang pagkabaril sa ulo nya, kahit pa daplis lang iyon.""P-Paano yan, Doc... Hindi na ako maalala ni Clark? Si Cindy ang naaalala niya?""Wag kang mawalan ng pag-asa, Ma'am Fe. Habaan pa natin ang pasensya natin at magtiwala lang tayo. Papasaan ba at gagaling din siya." wika ni Doc saka tinapik cya sa ba

Kasalukuyan silang nasa kotse, pauwi ng mansion nina Clark. Nasa passenger seat si Tita Felicia, at sila naman ni Clark ang nasa likod. Hindi siya pinapansin nito, nakatingin lang ito sa labas ng bintana na parang sinasaulo ang daan.Pasimple lang siya kung tumingin dito dahil baka magalit ito sa kanya. Kahit na may benda ito sa balikat at ulo ay hindi maitatangging napakagwapo pa rin ni Clark. Pumayat lang ito ng kaunti pero hindi iyon nakabawas sa gandang lalaki nito.Napatingin si Clark sa kanya. Marahil ay napansin nitong pinagmamasdan niya."What are you looking at?" sita nito."Ah, eh... wala..." pagsisinungaling niya. Hindi niya napansin na napatitig na kasi siya dito. Marahil ay nawiwirduhan ito sa kanya.Maya-maya ay napangiwi ito at humawak sa ulo na may sugat. Agad naman niya itong dinaluhan."Babe, are you okay? Masakit ba ang sugat mo? Sabi naman sa'yo, huwag muna tayong lumabas ng ospital. Baka kasi mabinat ka!" nag-aalalang wika niya."Don't touch me!" sigaw nito, pero

"Bakit ang tagal mong bumalik???" Napaigtad siya nang pagpasok niya sa kwarto ni Clark ay sigaw agad ang sumalubong sa kanya."Ah, pasensya ka na. May inayos lang ako sa labas." nauutal na wika niya. Matalim ang tingin nito habang papasok siya. Inasikaso pa niya ang pag-alis ng mga magulang at anak niya. Gusto niyang ihatid ang mga ito sa airport pero baka hanapin siya ni Clark. Si Rosie at mga magulang ni Clark na lang ang nagpresintang maghatid sa airport. Sila lang dalawa ni Clark ang naiwan sa bahay, bukod sa mga katulong na nasa baba.Pinulot niya isa-isa ang mga pinaghubaran nitong damit na nakakalat sa sahig. Malungkot pa siya dahil nagkakahiwalay na naman sila ng anak niya."Kapag di ka masaya sa ginagawa mo, puwede ka nang umalis!" muling sita nito sa kanya."Ah, hindi… may iniisip lang ako.""In the first place, bakit ka nga ba andito?"Napatingin siya sa gawi ni Clark. Matalim din ang tingin nito sa kanya. "Come here!"Dahan-dahan siyang lumapit sa tabi ni Clark."Ang sabi

Si Clark ang nakauna sa kanya at ang tanging lalaking pinayagan niyang makagalaw sa katawan niya. Ang katawan niya ay para kay Clark lang at wala nang iba."Shit, baby... fuck, ang sarap... ahh..." Hinawakan siya nito sa balakang at tinulungang tumaas-baba doon. Napapikit na lang siya sa bilis ng pagsagad nito sa butas niya. Halos hindi siya makahinga habang parang binabarena ang kaibuturan niya."Ohhh... ahh... I'm coming, baby... Shit, ahhhh!" mahabang ungol ni Clark."Me too, babe... I'm cumming... Shit, ahhhh..." Napahawak siya sa headboard at nagpaubaya, hinayaan niyang si Clark na ang tumapos ng sinimulan niya."Ahh... Ahhh... Ahhh..." ungol ni Clark habang tinataas ang balakang nito at sumasalubong sa balakang niya. Tanging mga ungol at pag-uumpugan lang ng kanilang mga katawan ang naririnig sa loob ng kwartong iyon. Para silang mga hayok sa laman. Mabuti na lang at sila lang ang naroon. Sa ingay ng kanilang pagtatal*k, baka marinig sila sa labas sakaling may iba pa silang kasa