บททั้งหมดของ Divorce by Mistake: Ex-husband CEO Started Chasing Her: บทที่ 401 - บทที่ 410

MATAGAL bago nakasagot si Archie, “Aalamin ko muna kung may libre akong oras. Pakitawagan na lamang ang secretary ko. Sige, ibababa ko na ‘to.” Mabilis niyang tinapos ang tawag at hindi na ito binigyan ng pagkakataong na magsalita.Dahil nasisiguro niyang gagamitin nito ang pagiging biyenan upang makuha ang gusto. Kaya paglabas sa elevator kung saan ay nakita niyang naghihintay malapit sa entrance ng gusali ang secretary ay sinabihan niya ito sa dapat gawin sa oras na tumawag si Patricio.“Masusunod, Sir,” tugon nito.Pagkatapos ay sumakay na sila sa kotse. Habang nasa kahabaan ng kalsada ay biglang napaisip si Archie. “May iba ba akong schedule outside office?”Mabilis na tiningnan ng secretary ang schedule list sa hawak na tablet. “Hmm… wala, Sir.”Napabuga ng hangin si Archie. “Bagalan mo lang ang pagmamaneho,” utos niya sa driver dahil ayaw niyang makaharap, early in the morning ang biyenan.Tumango ang driver. “Ililiko ko na lang ang kotse sa longer route, Sir.”Kaya inabot ng ma

NAPAATRAS si Jewel habang si Archie naman ay naglalakad ng pasulong kaya muli silang napunta sa loob ng elevator.“A-Anong ginagawa–” hindi na niya natapos ang sasabihin dahil muli na naman nitong inangkin ang kanyang labi. Hindi nagtagal ay unti-unti na siyang tumutugon.Niyakap na niya ito sa batok habang may mumunting ung*l na kumakawala. Doon naman biglang tumigil si Archie, walang salitang lumabas sa elevator at iniwan ang asawa na tulala. Bakas ang kalituhan sa mga mata.Pakiwari ni Jewel ay nananaginip lang siya ng gising, na walang nangyaring halik sa pagitan nila. Pagkatapos ay naglakad na siya patungo sa condo kung saan ay naabutan niya pang papasara ang pinto.“Welcome back, Ma’am,” pagbati ni Claire na hindi na sumama sa kanila at medyo masama ang pakiramdam.Tipid na pagngiti lang ang iginawad ni Jewel. “Magpapahinga na ako ng maaga, Ate,” iyon lang ang sinabi niya saka naglakad patungo sa kwarto.Pagbukas ng pinto ay natigilan pa siya matapos maabutan si Archie na inaali

NAPALINGON si Jian matapos marinig ang kapatid na bumubulong. “May sinasabi ka ba?” Sabay silip sa tinitingnan nito.Mabilis naman itinago ni Jewel ang phone bago pa ito may makita. “W-Wala, may nakita lang akong nakakatawang post.”Napakunot-noo si Jian dahil hindi naman ito natatawa. Ngunit sa halip na punahin pa ang ekspresyon ng kapatid ay nagpatuloy na lang siya sa pagkain.Binilisan naman ni Jewel ang pagkain saka siya nagpaalam na babalik sa kwarto. Nang nasa hagdan na siya ay natigilan at mahigpit na hinawakan ang railings. Ang lakas ng kabog ng kanyang dibdib at hindi maalis sa isip ang imahe sa post.Nakakatampo na hindi man lang pinaalam ni Archie na may nagaganap na celebration sa kumpanya, wala siyang kaalam-alam.“Siguro kasi… hindi naman ako gano’n kahalaga para ipaalam niya lahat ng nangyayari sa buhay niya?” kausap niya pa sa sarili.Saka niya napagtanto na kahit nag-uusap sila ni Archie, napagkukwentuhan ay marami pa rin itong hindi nasasabi sa kanya.“Miss, okay lan

SIMULA nang araw na iyon, matapos nilang mag-usap ay nag-iba ang pakikitungo ni Archie. Lagi na siyang sinusundo pagkatapos ng klase at saka sila kakain ng dinner sa labas.Gaya na lang ng araw na iyon…Kinalabit siya ng co-worker sa balikat. Paglingon ay mapanuksong ngumiti.“Nandyan na ‘yung sundo mo.”Ibig sabihin ay nasa labas na si Archie, naghihintay. Pigil naman ang pagngiti ni Jewel at umakto pa ngang wala lang sa kanya. “Pa’no mo nalaman?”“Ayon, pinapasok na ng Guard at araw-araw na lang nag-aabang sa labas ng gate,” matapos ay pahirit na nagsalita. “Sana all, kainggit naman.”Natawa si Jewel saka binilisan ang pagliligpit. Ayaw niyang maghintay nang matagal ang asawa. “Sige, aalis na ‘ko. See you tomorrow.” Saka mabilis na naglakad palabas.May mga estudyante siyang nakakasabayan at nakakausap, “Ingat kayo sa pag-uwi,” aniya bago maghiwa-hiwalay ng daan.Malayo pa lang ay tanaw na niya si Archie na nakaupo sa blue na plastic stall, kausap ang Guard habang tumatawa.Biglang

KUMAKAWALA ang mahihinang ungol mula kay Jewel, tuluyan ng kinalimutan kung nasaan sila ni Archie. Ang halik nitong nasa kanyang leeg ay unti-unting bumababa.Ang isa nitong kamay ay tinatanggal na sa pagkakabutones ang suot niyang uniform. Matapos ay hinawakan at minasa-masahe ang isa niyang dibdib. Lalong bumigat ang paghinga at umiinit ang pakiramdam sa kabila ng malamig na temperatura sa loob ng opisina.Habang ang isa pang kamay ni Archie ay naglakbay sa likod ng asawa, nais alisin sa pagkaka-hook ang brassiere ng pigilan.“‘Wag… baka biglang may pumasok,” kinakapos ang hiningang bulong ni Jewel.“Hindi ‘yan… walang magtatangka,” mahina na may kaunting gigil na sabi ni Archie habang kinakagat-kagat ang balat ng asawa sa pagitan ng collar bone at itaas ng dibdib. Bumaba pa ang kamay niya patungo sa suot na pants, nagtatangka tanggalin sa pagkakabutones ng walang ano-ano ay naduwal ito.Mabilis na tinakpan ni Jewel ang bibig saka ito tinulak sa balikat. “W-Wait,” aniyang nahirapan