The Spoiled Wife of Attorney Dankworth のすべてのチャプター: チャプター 241 - チャプター 250

MATAPOS NA HALIKAN ang tuktok ng ulo ni Bethany at ikulong pa sa mga bisig ng ilang minuto ang katawan ng dalaga ay marahang hinaplos naman ni Gavin ang buhok nito na parang ginagawa niya lang ang bagay na iyon upang pagtakpan ang guilt na nararamdaman niya sa oras na ito dahil sa pagbabalik ng dati niyang nobya. Saglit niyang inamoy-amoy pa iyon na parang adik dito, ngunit hindi noon nabawasan ang paghihinalang nabuo sa isipan ni Bethany na piniling manahimik na lang at hindi na magkomento pa.“Pasensya ka na, Thanie ha? Doon muna ako sa study room ko ngayon. May mga ilang business related na documents na naman akong kailangang basahin at unahing pag-ukulan ng pansin. Babawi rin ako sa’yo oras na matapos ito…huwag mo sanang masamain iyon ngayon...”Pagkatapos na sabihin niya iyon ay tumayo na ang abogado at naglakad palabas ng silid, patungo sa study room niya. Hindi inaasahan iyon ni Bethany kaya naman hindi niya mapigilang mas malala pang mag-isip. Ang akala pa naman niya ay sa kan

MARAHANG TUMANGO LANG si Bethany, naka-oo nga yata siya sa Ginang nang mag-invite sa kanya noong nagtungo ito bigla ng penthouse. Hindi niya iyon maalala pero mukhang ganun nga ang nangyari.“Iyong pinakamagandang dress na bigay ko sa’yo ang isuot mo. Huwag mong tipirin ang sarili mo. May mga jewelries ka rin di ba? Ipakita mo sa kanila kung paano mag-alaga ang isang Gavin Dankworth.”Bahagyang natawa doon si Bethany. Habang nakatitig sa mukha ni Gavin ay naisip niya na baka kaya nasa bansa si Nancy ay para mag-attend ng birthday ng kapatid ng abogado. Imposible na hindi iyon pupunta doon at hindi sila magkakilala kung ilang taon din ang itinagal nilang magkarelasyon. Hindi lang iyon, sumilid pa sa isipan ng dalaga na malamang kaya pupunta iyon ay para magpakita rin kay Gavin. Ngayon pa lang ay parang nagseselos na siya kay Nancy. Maaaring hindi sila nito magkita sa mga ordinaryong oras at araw habang nasa bansa siya, ngunit sa mga okasyon tulad ng mga birthday party, hindi maiiwasang

NABALOT NG KATAHIMIKAN ang buong paligid. Iyong tipong parang biglang nabingi si Bethany na para bang walang anumang ingay sa buo nilang paligid. Hindi niya inalis ang mga mata sa pagkakatitig sa dalawang bulto ng katawan na hindi kalayuan. Sa kaloob-looban niya ay gusto na niyang umiyak. Nakikita niya kasi kung paano tingnan ni Gavin ang dati niyang kasintahan bagama't puno ng komplikasyon ang mga mata ng binata, magkahalong sakit at gulat. Batid niyang mayroon pa rin itong pagtingin sa dating nobya. Mayroon pa rin itong nararamdaman para sa babae. Natatabunan lang iyon ng galit niya. Alam ni Bethany na ang galit ay kabaligtaran ng pag-ibig, pero hindi niya pa rin iyon pwedeng ipagdiwang at ipagpalagay ng kalooban. Sa kanyang nakikita, iisa lang ang natuklasan niya. Hindi pa ni Gavin nagagawang kalimutan si Nancy. May halik pa rin ng pag-ibig sa mga mata nito habang nakatingin.“Anong pakiramdam na makita mo silang ganyan ngayon, Bethany? Masakit ba? Para bang sinasakal ka ng sarili

SA HALIP NA SUMAGOT ay muli lang hinarap ni Bethany ang cocktail drinks niya. Matapos niyang titigan iyon ng ilang segundo ang laman ay muli siyang sumimsim doon. Inuunti-unti niya lang inumin ang alak. Kung pagbibigyan niya ang kanyang sarili, malamang ay kanina pa siya nakarami at paniguradong sa mga sandaling iyon ay lango na rin siya. Ayaw niyang malasing at baka mawala siya sa tamang katinuan at makagawa ng mga bagay na kanyang pagsisisihan oras na mahimasmasan. Kumbaga ay moderate lang ang pag-inom niya ng nakakalasing na inumin dahil hindi niya alam ang mangyayari oras na malasing siya. Mabuti na iyong nag-iingat siya keysa naman pagsisisihan niya ang mga nangyari ng hindi niya naaalala.“Ikaw na ang girlfriend, ikaw na ang present ni Attorney Dankworth kaya bakit itinatago mo ang sarili mo dito? Inilalayo mo ang sarili mo sa kanya na para bang wala kang karapatan na magdamdam, Bethany.” Sinagot lang muli ng dalaga ng katahimikan ang katanungang iyon ni Patrick. Hindi niya kai

SUBALIT NANG MGA sandaling iyon ay nagawa ng makaalis ni Bethany. Hindi niya na matagalan ang kanyang nakikita. Ang buong akala pa naman niya ay kaya niya silang panoorin nang hindi nasasaktan. Mali siya. Para siyang pinapatay habang patagal nang patagal na nakaburo ang mga maya niya sa kanila.“Pasensya na po, Mrs. Dankworth. Medyo masama po kasi ang pakiramdam ko. Maaari niyo po ba akong matulungang makahanap ng taxi na maghahatid sa akin pauwi? Hindi na po ako kailangang ihatid pa.” Kulang na lang ay maiyak si Mrs. Dankworth nang sabihin ni Bethany iyon. Babae siya kung kaya naman alam niya ang kanyang nararamdaman habang nakikita niya ang ginagawa ni Gavin nang harapan. Hindi man iyon sabihin ni Bethany. Kitang-kita naman niya sa mga mata nitong hindi makatingin ng diretso. “Hija, hindi ka na ba talaga mapipigilan? Pwede ka naman sa bakanteng silid na lang magpahinga hanggang bumuti ang pakiramdam mo. Sasabihan ko na lang ang isa sa mga maid na asikasuhin ka.” “Pasensya na po t