MasukILANG SAGLIT NA tumingin sa kabilang direksyon ang mata ni Gia upang tingnan kung parating na ang order nila. Ganun din ang ginawa ni Bene na hindi na muling nagsalita. Napapahiyang inayos na rin niya noon ang upo. Saglit na sinulyapan si Gia na ang buong atensyon ay nasa counter pa rin ng kainan. Batid niyang nililibang lang ng babae ang kanyang sarili.“Tell me Bene, bakit mo nga ba ako nagustuhan?” makahulugang tanong ni Gia nang muling lingunin ang kaharap.“Kailangan bang may dahilan?”“Hindi naman, pero curious lang ako. Bawal na bang ma-curious ang gaya ko? Gusto ko lang malaman ang thoughts mo.”Tumikhim si Bene upang gawing klaro ang tunog ng kanyang boses. Sa pakiramdam niya, mukhang kakailanganin niya ng mahabang pasensya ngayong kasintahan na niya si Gia. Iba ang trip nito, may panahon na masyado itong hyper. Malayo rin ang agwat ng edad nila na isa sa mga factor na kakailanganin niyang mag-adjust. Paniguradong may mga pagkakataon o araw na magkakainitan sila at hindi magk
SI BENE ANG nag-order ng kanilang pagkain. Tinatanong lang niya si Gia kung gusto niya ito. Panay tango at iling ang ginawa ng dalaga habang maligaya ang mga matang tinitingnan lang si Bene habang umo-order. Sa kanyang paningin ay lalo itong naging gwapo. Magkaharap sila nito sa lamesa kung kaya naman kitang-kita niya ang kabuohan ng mukha niya. Mula sa gupit nitong tama lang sa hubog ng kanyang mukha. Habang nakatingin kay Bene, naisip ni Gia na ganun pala ang pakiramdam na alagaan ng taong minamahal niya. Sobrang saya ng puso niya. Sa labis na saya ay parang anumang oras ay sasabog iyon. Hindi lang iyon, nagdulot din iyon ng pakiramdam na parang maiiyak siya sa labis na kaligayahan.“May gusto ka pang idagdag, Gia?”Umiling si Gia. Nakangiti pa rin ang kanyang labi. Umayos na siya ng upo. Tiningnan na siya ng waiter na nasa gilid lang.“Wala na. Tama na iyon.”“Dessert?” suggestion ni Bene dahil ang huling natatandaan niya ay mahilig kumain ng matamis at malamig si Gia.“Ayoko, masy
NAHIHIYANG UMAYOS NA si Gia ng upo niya. Pulang-pula na noon ang magkabila niyang pisngi. Mali. Buong mukha niya ang namumula na parang nakakain siya ng sobrang anghang. Alam niyang dala ito ng action niya. Iyon ang resulta ng kahibangan.Masyado ba siyang mabilis?Talagang tinatanong niya pa iyon sa isipan?Siya ang unang humalik! Siya ang nag-initiate na gawin nila iyon.‘Sobrang nakakahiya ka, Giavanna! Ano ba?’Nais sanang sapukin ni Gia ang ulo bilang parusa sa kanyang sarili, ngunit hindi niya ginawa dahil nakatingin si Bene ng malagkit.“I’m sorry, masyado lang akong nadala ng emosyon kong matagal kong itinago.” nakatungong pag-amin ni Gia ng pagkakamali na hindi na makatingin nang diretso kay Bene.Mahinang natawa si Bene na ilang beses binasa ng dila ang kanyang nanunuyong labi. Lumaki na ang butas ng ilong niya. Aliw na aliw siya sa reaksyon ng mukha noon ni Gia.“Let’s talk about it later, Gia. For now, gusto kong kumain na at baka mamaya hindi ko mapigilan ang sarili at i
AWTOMATIKONG BINITAWAN NI Gia ang hawak niyang bulaklak. Hindi na nagpatumpik-tumpik pa ang gaga na kinuha na ang pagkakataong iyon para ipahayag na rin ang kanyang nararamdaman. Hindi pwedeng ang binata lang ang aamin. Kailangan na rin niyang sabihin kung ano ang tunay niyang nararamdaman oras na makumpirma niyang totoo ang narinig niyang sinabi ni Benedict Madrigal. Dumukwang na ang dalaga palapit sa mukha ni Bene na sa mga sandaling iyon ay napalunok na ng sunod-sunod ng sariling laway. Walang pakundangan na nilagay ang dalawang kamay ni Gia sa magkabilang pisngi ng lalaki na noon ay halatang nanlalamig dala ng labis ng kaba. Kumurap na ang mga mata ni Bene.“Anong sinabi mo, Bene? Pwede bang ulitin mo? Hindi ko narinig…” naiiyak na muling hiling ni Gia sa binata. Ilang beses na pinangarap ni Gia na mangyari ang bagay na iyon, at ngayon na nangyayari na ay para siyang nakalutang.“Are you confessing your feelings for me Bene? P-Pwede bang ulitin mo, hmm?”Kasinungalingan ang kanya
HABANG PAPALABAS KANINA ay ipinangako ng dalaga sa kanyang sarili na magiging bold na siya sa lahat ng sasabihin niya kay Bene. Hindi niya na pipigilan pa ang sarili gaya ng mga ginagawa niya noon dahil bukod sa nahihiya ay naiilang. Napagdesisyunan din niyang sabihin kay Bene kung ano ang tunay niyang nararamdaman sa lalaki. Wala na siyang pakialam kung ma-reject, ang mahalaga sa kanya ngayon ay ang maiparating niya ang tunay na nadarama. Hindi na ni Gia kailangan pang maghintay ng tamang panahon dahil kailanman ay hindi magiging tama iyon kung hindi siya kikilos. Kung patatagalin niya pa ang bagay na iyon na mangyari kahit may pagkakataon na ay baka pagsisihan niya lang. Pwede namang ngayon na. Sayang ang opportunity na ito na ibinigay sa kanila ng panahon. Kumbaga ay ito ang perfect timing.“Thank you, Gia. Nakakahiya nga eh, dapat tulog ka na ngayon pero heto ka at piniling samahan mo akong lumabas pa.”“Ayos lang, sa totoo lang boring nga sa bahay. Sina Mommy, Daddy, si Kuya at a
HALOS MAPASAYAW SA tuwa si Briel sa pagbalik niya ng silid nila. Hindi nakaligtas ang pagiging hyper na iyon ng Ginang sa paningin ng asawa niyang si Gio. Hindi niya sinundan ang asawa para panoorin ang CCTV na ginawa ng Ginang na mag-isa, bigla kasing nanakit ang mga laman niya sa binti nang tangkain niyang tumayo upang sundan noon ang asawa. Pinili na lang niyang manatili sa silid kasama ang mga apo at hintayin ang pagbabalik ng asawa na hindi naman nagtagal.“May nakita ka? Anong meron at bakit ganyan ka ngayon kasaya?” Ipinilig ng Ginang ang kanyang ulo. Wala sa kanyang plano na sabihin sa asawa ang anumang kanyang nakita. Makaluma itong tao at paniguradong magiging hadlang. Pupunahin nito ang ginawang pagyakap ng anak sa bisita na kitang-kita sa camera. Bukas na lang niya sasabihin iyon kay Gio kung sakaling ulitin ng asawa ang tanong o kung makita rin ang CCTV.“Wala, Gio. Matulog na tayo. Mukhang guni-guni ko lang.” sampa ng Ginang sa kama upang tumabi na sa kanyang asawa. Hi
TUMAGAL PA ANG tingin ni Giovanni kay Briel na nakatikwas pa rin ang isang kilay sa kanya. Hindi naman ito mukhang galit para sa kanya kaya naman pasimpleng binasa na niya ang labi niya habang nakatingin pa rin kay Briel. Nakikita niya sa mga mata nito na wala na itong sama ng loob dahil kung meron
MARAHAS NA IPINADYAK ni Briel ang kanyang isang paa kung saan ay natamaan ang isang paa ni Giovanni na dahilan upang mabitawan siya nito. Itinaas na nito ang isang paa na parang napilay, ininda niya na ang sakit na idinulot noon. Sinamantala ni Briel ang pagkakataong iyon upang makatakas ngunit aga
NAPAHILAMOS NA SA kanyang mukha si Giovanni habang nakatayo lang doon. Nanunuyo na ang lalamunan niya habang nanuot sa kanyang mga kasu-kasuan ang sinabing litanya ni Briel na dama niya ang matinding galit. Hindi siya nagkaroon ng lakas ng loob na sumagot pa. Maluwag na tinanggap niya iyon kahit na
MAY PAGMAMADALI ANG kanyang mga hakbang pagkatapos na sabihin iyon. Pinanood lang siya ni Briel na parang itinulos na ang paa sa kanyang kinatatayuan. May iba siyang nase-sense, ngunit ganunpaman ay hindi niya iyon pinansin at ginawa ang pakay sa palapag.“Hindi kaya may sakit siya?” parang sirang







