《Seducing My Hot Ninong Everett》全部章節：第 781 章 - 第 790 章

Ahva POVTapos na ang bangayan namin nila Kara, move on na, talo ang gaga, e.Focus naman ako sa unang mission naming magkakasama dito sa school.Simula na ng pag-aayos ng bagong magiging dorm namin nina Cael, Amon, Penumbra at Nyra. At hindi lang basta dorm ito, malaki, maluwag at talagang kasya kahit sampung student. Abandonado raw dati pa ang malaking classroom na iyon dito sa school, pero sa totoo lang, napakaganda pa rin ng loob nito. Kailangan lang ng konting linis, konting ayos at kaunting lambing na rin siguro.Pumayag naman si Sir Eryx na gawin namin itong bagong dorm, pero siyempre, dahil iyon sa ‘kin. Hindi naman sa nagyayabang, pero halatang-halata na malakas na ako sa kaniya. Nag-iingat lang kaming dalawa, kasi sinabihan niya ako na hindi kami puwedeng maging sobrang kampante sa pagiging sweet dito sa school.Pagkarating ko sa room na iyon, naroon na agad sina Cael at Amon, parehas pawisan na sa pagbubuhat ng mga lumang lamesa at upuan palabas.“Hoy!” sigaw ko. “Ang aga n

Ahva POVKinabukasan, walang masyadong gagawin sa school, pero may training sa hapon. Kaso, tungkol lang naman ‘yon sa bagong mga pasok na estudyante kaya hindi rin kami required um-attend. Kaya naman napagkasunduan naming lima na mag-mall na lang para bumili na ng mga kakailanganin sa bago naming dorm. Kahapon kasi, halos inabot na kami ng gabi sa paglilinis at pagpipintura, maayos na maayos na ang buong dorm, gamit na lang talaga ang kulang.“Oh, tara na,” sabi ko habang inaayos ang strap ng bag ko. “Mas maaga tayong makalabas, mas matagal tayong makakapili ng mga gamit natin.”“Sana may cute na kama doon,” sabi ni Nyra habang pormadong-pormado siya. “’Yung may canopy, parang mukhang prinsesa ako sa dorm natin,” sabi pa niya pero biro lang niya iyon para magpatawa sa amin.“Basta ako minimalist lang,” sagot ni Penumbra habang naglalagay ng lipstick. “Ayokong matawag na maarte, pero classy dapat.”“Ito naman, pinapatawa ko lang kayo,” sagot tuloy ni Nyra kaya natawa kami nila Amon at

Ahva POVMadaling-araw na nang maalimpungatan ako. Tahimik na tahimik ang buong dormitoryo bago ako nakatulog kanina at ang tanging maririnig lamang ay ang mahinang ugong ng aircon at ang tik-tak ng wall clock namin ni Penumbra.Napadilat talaga agad ako. Pinakiramdaman ko ang paligid, kasi may mga narinig akong boses ng kababaihan.At habang tumatagal, parang palapit nang palapit ang boses nila.Bumangon na ako mula sa kama ko kasi sure akong may mga tao sa labas at tila may nangyayaring hindi maganda.Bumaba ako ng kama, kinuha ko ang maliit na kutsilyo sa ilalim ng unan ko, ugali ko na ‘yon simula pa lang nung mag-aral ako dito. Nang hawak ko na ang patalim, dahan-dahan akong lumapit sa pintuan. Nung una, nakinig muna ako, kasi baka ibang ingay lang iyon o baka may student na maagang aalis ng school.Pag-silip ko sa labas, nakita ko sila. Nagulat ako nang makita kong nandoon si Kara. Walanghiya talaga. Kasama niya si Diana Liryo, rank 3. Si Aeries Dela Noche, rank 5, at si Selene N

Ahva POVMadaling-araw nang maalimpungatan ako. Kailangan kong magbanyo kaya dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Madilim pa ang paligid, maliban sa bahagyang ilaw mula sa maliit naming night lamp na may lilang shade. Bumaling ako sa kanan, nandoon si Penumbra, balot sa kumot, ang isang kamay ay nakalabas at nakapatong sa gilid ng kama. Sa kabila naman, si Cael, mahimbing din, bahagyang nakanganga pa habang nakayakap sa kanyang unan. Si Amon ang nasa pinakadulo, nakatihaya at halos hindi gumagalaw. Si Nyra naman ay tila sanay sa lamig, hindi manlang nakakumot. Para silang mga batang payapang natutulog. Ngayon, kahit pa paano, hindi na makakagawa ng kasamaan sina Kara.Pagkatapos ko silang pagmasdan, dumiretso na ako sa banyo. Wala akong naririnig kundi ang banayad na tikatik ng ulan sa labas. Kaya pala malamig lalo ang aircon, umuulan pala. Pagkatapos kong umuhi, agad akong naghugas ng kamay at lumabas ng banyo.Paglingon ko sa wall clock na nasa ibabaw ng pintuan, napakunot ako

Ahva POVLunar wilds daw ang tawag sa looban ng gubat na pinasok ko. Isang lugar na sadyang pinili nila Tito Zuko at Tito Sorin para subukin ang lakas, tapang, at bilis ko.Bukod doon, kailangan ko rin ito sa school. Ang sinumang makabalik ng buhay dala ang kanilang huli, sila lang ang karapat-dapat na umangat sa ranking. Ang pinaka-mabilis, may tsansang pumasok agad sa Top Ten.Kasunod ko ang driver kong hawak ang maliit na kamera na may red blinking light. Siya ang inutusan kong mag-video para ma-document ang bawat galaw ko. Hindi siya papasok o tutulong sa panghuhuli ko, trabaho niya lang mag-video.“Ma’am Peachy,” mahina niyang tawag habang inaayos ang focus ng kamera. “Naka-record na po ako.”“Okay, mag-start na tayo.” Huminto ako at tinitigan siya ng matalim. “Kuya, trabaho mo lang mag-record. Ako na bahala sa lahat.”Nagpatuloy na kami sa paglalakad. Napansin kong basa ang lupa, parang palaging dinidiligan ng hamog. O baka madalas umulan dito.Sa bawat hakbang ko, sumasabay ang