Todos los capítulos de Kung Isusuko ko ang Langit: Capítulo 1 - Capítulo 10

Gerald: Ito na ang tamang pagkakataon, upang lumagay ako sa tahimik, kasama ang aking nobya sa loob ng mahabang panahon. Nasa tamang edad na naman kami ni Lizzy. "Ang ganda talaga dito," palatak niya, sabay inom ng champagne. Yun ang hudyat ng pagtugtog ng malamyos na musika na mula sa mga violin at piano, na kinumbida ko sa araw na iyon. Nagulat siya at napalingon sa mga taong tumutugtog ng melodiya mula sa mga instrumentong iyon. Tinitipa nila ang aming paboritong musika na "you are the one" ng carpenters. Pinakinggan namin ang tugtog na iyon. Kitang kita ko ang saya sa mukha ni Lizzy. Parang hinahaplos ang aking puso, na ito na talaga ang hudyat. Kinuha niya ang kanyang bag, at may kinuhang regalo mula doon. "Ano to?" tanong ko sa kanya, "para saan ang regalong ito Lizzy?" "Gerald ralaga.." kunwari ay lumungkot ang kanyang boses, "kapag mga mahahalagang okasyon talaga, kunakalimutan mo madalas.." Binuksan ko ang kanyang regalo, isang mamahaling relo, "ang ganda.."

GERALD:Dumating ako sa Bicol, upang bisitahin ang aking tito na kapatid ng mommy. Mahaba haba din iyong biyahe. Matagal din kaming nanirahan dito, siguro, mga labing limang taon din, bago kami lumipat ng Manila, upang makapag aral ako doon ng kolehiyo."Tita Letty!" tawag ko sa hipag ng mommy na nag gagarden sa labas."Gerald?" waring kinikilala niya kung sino ako, saka nagmamadaling lumapit at yumakap sa akin, "bakit hindi ka man lang nagsabi na darating ka?" tanong niya sa akin, "kumusta ang iyong mama?""Ayos naman ho.. sorpresa nga eh.." nakangiti kong sabi sa kanya. Sila ang madalas dumadalaw sa amin, lalo na ng mawala ang daddy. Nalungkot ang mom ko, ngunit ng dahil kay tita Letty, at sa asawa niya na kapatid ng mommy, nakarecover agad siya. Ang tita ay Best friend ng mommy, na napangasawa naman ng kanyang kuya."Halika sa loob, naroon ang tito mo at nagluluto ng sea foods na hinuli sa aming pala isdaan. Ikaw talagang bata ka.. ang gwapo mo talaga.." sabi niya sa akin.Wala sil

JANNA:Sinamahan ako ni Mang Arnold sa aming tabakuhan, upang hintayin si kuya Gerald na ipinagbilin sa akin ng daddy. Nais daw nitong makita ang kabilang bahagi ng tabakuhan na hindi na nila nakita noong pumarito, sapagkat bumuhos ang malakas na ulan.Ayoko sanang isama si Mang Arnold, ngunit kakagaling lang namin sa simbahan, upang mag inquire kung kailan ang date na maaari kaming magpakasal, at marahil naawa sa akin ang simbahan, ang sabi nila ay fully booked na ngayong taon.Nakakahiya, subalit balitang balita na ang tungkol sa amin ng matandang ito. Nakakadiri ang amoy, laging amoy biha ng sigarilyo! at mukhang hindi araw araw naliligo. Akala ko, sa kwento lang ng mga kakilala ko, yung tungkol sa matandang ito, ngunit batid ko ngayon na totoo pala ang lahat ng iyon."Darling, ano bang gusto mong tawagan natin kung saka sakali?" hinawakan niya ako sa magkabilang balikat habang nakatalikod sa kanya."Ho?" bigla akong pumiksi upang mabitawan niya ako, saka lumayo ako ng konti, "eh..

GERALD: "Oh-my-God! Gerald! anong kalokohan ito?" tanong ng mommy Amanda ko, "Bakit mo iniuwi si Janna dito? alam mo ba ang gulong maidudulot nito?" "No choice na kasi ako mommy. Gusto ko siyang matulungan. Ayokong masira ang kinabukasan niya. Hindi kaya ng konsensiya ko, na aalis ako ng Bicol, na alam kong ipapakasal si Janna sa lalaking triple ang edad sa kanya. Mommy, anak ng kaibigan niyo si Janna. Kung kayo ang nasa kalagayan ko, maaatim ba ng konsensiya ninyo na mabuhay siya ng masalimoot? na alam niyong kung may nagawa sana kayo, upang hindi siya mapapariwara?" "Pero Gerald, baka hindi mo kilala ang ugali ni Sid. Alam mong hindi iyon papayag na ganito ang ginawa mo. Baka naman may basehan siya," tiningnan ni mommy si Janna mula ulo hanggang paa, bago ulit tumingin sa akin,"kaya nais niyang ipakasal ang batang ito? Don't get me wrong hija. Mas matagal p ang friendship namin ng daddy mo, kesa mga edad ninyo. Ayoko naman na magkasira kami ng dahil lang sa pagsuway mo sa kagu

Palakad- lakad si Kuya Gerald sa may dining. Kami naman ni tita Amanda ay walang imikang nanonood sa kanya. Hindi namin malaman kung ano ang aming gagawin. Bago umalis ang daddy at mommy ko, pinagbantaan niya ako na hindi niya ako matatanggap kailanman sa aming pamamahay, unless, pakakasalan ako ni kuya Gerald. Dahil para daw sa kanya, itinanan ako ni kuya. Lalong malaking kahihiyan daw iyon, na sumama ako sa isang lalaking hindi ko naman kamag anak, at iniuwi ako sa kanilang bahay. Mas lalo lamang daw kaming mapapahiya, dahil parang pinagpasa-pasahan na lang daw ako ng mga lalaki. Matapos niyang sabihin iyon, nagmamadali na silang umalis ng mommy. Ni hindi na nila hinintay na makasagot kami. Kaya ngayon, lahat kami ay namomoroblema. Mawawasak ang buhay ko kapag ikinasal ako kay Mang Arnold, subalit pag-aasawa pa rin pala ang babagsakan ko. Minsan, iniisip ko na lang na gusto na akong mawala ng daddy ko sa poder nila. "Pwede aiguro," tumigil paglalakad si kuya Gerald. Sabay k