Semua Bab My Stranger Groom Is A Billionaire: Bab 1021 - Bab 1030

Ilang araw na ang lumipas, pero parang kahapon lang nang gumuho ang mundo niya. Every breath felt like a punishment, every heartbeat reminded her of betrayal. Next month na ang birthday niya at halos iyon na lang ang hinihintay niya, pero pvtang ina, hindi pa matutuloy dahil sa kagaguhan nito.“I-I was already like him since we saw each other here in the mansion. Kilala ko na siya bago pa siya umapak dito noon, and yes, I already liked him… hanggang sa mahal ko na siya, at halos habulin ko siya,” nanginginig ang tinig ni Dia habang nagtatapat na sa ate Thali niya. Her eyes were distant, full of tears that glimmered under the soft light of the room.Each word escaped her lips with a trembling breath, as if every confession pulled another piece of her heart apart. Hindi niya maiwasan ang isipin kung gaano siya kasaya tuwing magkasama sila tapos ngayon, sa pag uwi niya sa pilipinas, biglang nagbago ang lahat.Habang nagsasalita, parang bumabalik ang bawat alaala, the way he smiled at her,

Chapter 184“Iha, nahihilo ka ba nitong mga nakaraang araw? Your baby’s heartbeat seems weak,” nag-aalalang sambit ng Doctor sa harap nila, habang nakakunot ang noo at bakas sa mukha ang pag-aalala.Napasinghap ang lahat, and Dia just stared blankly at the result in her trembling hand, sa papel na nagsasabing buntis nga siya. Hindi siya makapaniwala. Parang may humigop ng hangin sa paligid, at kahit ang tibok ng puso niya ay parang naglaho.Para bang biglang tumigil ang oras. Ni hindi niya alam kung paano siya dapat mag-react. She’s pregnant… pero kailan? Paano? She didn’t even think it was possible. Her throat felt dry, her eyes were wide, and her lips trembled, wanting to say something but no words came out.The room suddenly felt smaller, masikip, at para bang lahat ng mata ay nakatingin lang sa kanya. The air around her thickened, parang bawat paghinga ay mabigat, mahirap, at punô ng takot. The faint beeping of the hospital monitor echoed in her ears, blending with the erratic rhyt

Chapter 186Agad na tumayo si Dia nang pumasok ang ama niya sa opisina nito. Kanina pa niya inaantay ang ama niya pagdating nila sa hospital. Tinawagan na nga nila ito, pero hindi ito sumasagot sa tawag kanina.All she wanted right now was to talk to her father, to see him, to somehow feel that everything would be fine once he was there.Sa sandaling iyon, parang huminto ang mundo niya nang makita na niya ang ama niya. Ang bawat tibok ng puso niya ay parang naririnig niya sa tenga, malakas, mabilis, at puno ng kaba. Parang biglang bumigat ang hangin sa paligid, at tanging boses ng kanyang hinga lang ang umaalingawngaw sa loob ng silid.Namutla siya, halos hindi makagalaw habang pinagmamasdan ang papa niyang si Azrael. Ang bawat hakbang nito papasok ay tila mabigat, puno ng bigat ng loob.May bakas ng pagod, galit, at matinding pag-aalala sa mga mata ng kanyang ama nang sa wakas ay magtagpo ang kanilang mga paningin. Sa sandaling iyon, tila tumigil ang pag-ikot ng mundo para kay Dia.Na

Chapter 188 “Maiiwan na lang ako para may kasama si Dia,” mahinahong sambit ni Thali, habang pinupunasan pa ang labi ng napkin. “Hindi na, ako na ang maiiwan. Your husband needs you there,” mabilis na sambit ni mama, sabay iling kay Thali. Mahinahon pero mariin ang boses niya, puno ng awtoridad na walang puwedeng kontrahin."Pupunta rin si Papa kaya kailangan ka rin doon, Ma---""Hindi na, samahan mo na ang asawa mo," agad namang sambit ulit ni Cheska.Agad na napasinghap si Dia.“But—” hindi pa man natatapos si Thali ay agad nang nagsalita si Dia, halos pabulong pero may lakas para maputol ang usapan.“Pwede ba akong sumama?” mahinahong tanong niya, sabay tingin sa lahat ng nasa hapag-kainan.Ramdam niyang lahat ng mata ay sabay-sabay na lumingon sa kanya. Ang hawak niyang kutsara ay bahagyang nanginginig, naglalapat pa sa pinggan kaya’t marahang tumunog iyon, isang tunog na lalong nagbigay-diin sa katahimikan ng paligid.“I think I need to leave the house for a meantime,” mahina ni

Chapter 190He immediately stood up as the door closed, pero agad rin namang natigilan si Paul nang mapansin ang paghakbang ni Dia patalikod, parang takot siya sa kanya, parang hindi nito gusto na lumapit siya rito. At sa bawat segundo ng katahimikan sa pagitan nila, unti-unting nababasag ang loob ni Paul.Parang tinusok ng libu-libong maliliit na karayom ang dibdib ni Paul nang makita ang paglayo ng taong mahal niya, the only woman she love at nasaktan niya ng sobra. Parang unti-unting binubunot sa kanya ang hininga habang pinagmamasdan si Dia na tila hindi na siya gustong makita.Ramdam niya ang bigat sa dibdib, parang bawat hinga ay tinatadtad ng pagsisisi. The guilt was eating him alive. Gusto niyang ipaliwanag ang lahat, gusto niyang sabihin na hindi niya ginusto ang nangyari, gusto niyang malinawan ito na wala namang nangyare sa kanila ni Zyril and the only thing his wrong was to let Zyril in his condo.Gusto niyang isigaw na hindi siya nagtaksil, na hindi niya kayang gawin ‘yon