บททั้งหมดของ My Stranger Groom Is A Billionaire: บทที่ 1081 - บทที่ 1090

“Your dad—” Simula ni Dia, pero agad naputol ang sasabihin niya.Nabaling ang atensyon niya sa pinto nang maramdaman niyang may gumalaw doon. Nanigas siya, kinagat ang labi, dahil ang taong pumasok ay ang mismong iniiyakan ng anak niya.“Then suddenly,” pagpapatuloy ni Alys, mas nanginginig na, “I saw him with his family. They looked so happy. He looked so happy. And I… suddenly I didn’t want to ruin anything. I didn’t want them to hate me. I didn’t want to ruin what he has now.”Tahimik na pumasok si Paul, he look serious as he entered inside her room and Dia knows that he already heard what Alys said. Dahan-dahan niyang isinara ang pinto, maingat, na tila ayaw niyang makalikha ng kahit anong ingay.Hindi napansin ni Alys ang pagpasok niya. Tuloy-tuloy ito sa pag-iyak at paglabas ng bigat ng loob, habang si Paul naman ay nanatiling nakasandal sa pinto, tila binabagsakan ng bawat salitang naririnig niya.“M‑Mommy… If dad is already happy, I don’t want to step in his life. To be honest…

“Good morning po!” Masayang sambit ni Alys, masigla at parang wala siyang ibang nakikita kundi ang saya ng buong umaga. Tumakbo pa ito palapit sa lahat para humalik sa pisngi at isa-isang batiin sila, at bawat halik at pagbati ng bata ay parang nagbibigay ng liwanag sa buong lugar.Kahit sino, hindi pwedeng hindi mapangiti kapag nandoon si Alys.Dia just looked at Paul nang lumabas ito mula sa kusina, suot ang apron at halatang pagod na pero bagay pa rin sa kanya, kahit pa messy ang buhok nito at may kaunting mantikang nakadikit sa gilid ng damit niya. At nakangiting tinignan si Alys, hindi maipinta ang saya sa mukha nito, parang ‘yung tatay na matagal nang nangarap na magkaroon ng ganitong umaga pero ngayon lang niya natikman.Nang tumingin si Paul sa kanya ay agad siyang umiwas, mabilis pa sa kidlat, like touching his eyes would activate something she shouldn’t feel. Para bang isang simpleng pagkakatitigan lang nila ay sapat na para mabunyag ang lahat ng nararamdaman niya kahit hindi

CHAPTER 247“Tapos na ba at pwede na bang kumain?” tanong ni Thali, ngunit hindi na maiwasang mapansin ang palipat-lipat na tingin ng dalawa, lalo na ang kapatid na parang naglalagablab ang pamumula. Na kahit na kakarating lang ay alam niyang may nangyare sa pagitan ng dalawa dahil sa inaasta ng kapatid. Tinignan pa ni Thali ang ginagawa nito, nagpupunas, pero subrang linis naman ng pinupunasan. Napataas siya ng kilay at saka napatingin kay Paul, nagkibit balikat nga lang si Paul nang magtama ang tingin nila ni thali.Sa huli ay napailing na lang si Thali, pero hindi maiwasan ang ngumiti.“Wow, you cooked all of this, Mister?” napasulyap lang si Dia sa anak niya nang makita ang paglapit ni Alys sa ama at ang pagturo nito sa mga pagkain. Halos mapatingin siya ng matagal sa eksenang iyon, ramdam ang init at saya sa paligid na parang bumabalot sa buong kusina.Napanguso siya sa tinawag nito kay Paul, at hindi niya maiwasang mapatingin sa reaksyon ni Paul. Ngunit simpleng ngiti lang ang s

Chapter 249 “Paul!” Iritang sambit na ni Dia, pero hindi siya pinansin ni Paul at nakangiti lang na tinignan ang anak nitong masayang kuha nang kuha ng iba’t ibang klase ng dress, may mga magkakaparehas pa nga, pero kulay lang ang pinagkaiba. Halos magningning pa ang mata ni Alys sa tuwing may bagong damit na nakikita, parang wala itong balak tumigil.Na siya talagang nagpapasakit ngayon ng ulo ni Dia dahil pakiramdam niya ay parang gusto na niyang iuwi ang buong laman ng mall at ang ama nito ay parang papayag kapag hiningi nga iyon ng anak niya. She suddenly remember herself, ganito naman siya noong bata siya, lahat ng gusto niya, nakukuha niya nang walang kahirap hirap, but then, ayaw naman niyang matulad ang anak niya sa kanya.“That’s enough! Ano ba? Plano niyo bang iuwi lahat ng damit dito sa mall?” Halos magsalubong na ang kilay ni Dia sa iritasyon, ramdam niya na unti unti nang tumataas ang dugo niya sa dalawa.Masakit na nga sa ulo ang anak niyang kaugali niya tapos dadagdagan

“I told you, you can stay in my condo—” paulit na sabi ni Paul, halos may halong pag-aalala na, tulad ng dati niyang tono kapag alam niyang may pinipigilan si Dia sa loob niya.“Hindi. Ayoko.” Malumanay pero diretso ang sagot ni Dia, at bago pa makasingit si Paul, nagpatuloy siya, “Saka gusto ko na rin sanayin ang sarili ko this time na hindi gabi-gabi ay palagi kong kasama si Alys. Dahil may pagkakataon na nga na sa condo mo siya matutulog.” Mabilis, walang pag-aalinlangan, at ramdam na ramdam ang bigat sa likod ng kanyang mga salita. Iyon ang dahilan kung bakit napasinghap si Paul.He wasn’t expecting that tone...matatag, kalmado, at may bahid ng tapang na hindi niya madalas makita kay Dia.Paul wanted to say something more, anything to lighten the heaviness between them...but he stopped. Napatigil siya nang makita ang expression ni Dia. The seriousness in her eyes wasn’t just about tonight.Something heavier than what she’s letting out. Something she’s been quietly preparing herself