All Chapters of My Stranger Groom Is A Billionaire: Chapter 1061 - Chapter 1070

“You think it’s that easy? Kung ganun lang pala kadali ay sobrang saya ko na sana. Hindi mo alam kung gaano kahirap para sa’kin na sabihin ‘yon sa kanya, Solvia, na tinaguan ko siya ng anak, but duhh! He deserve that! Aba sa kagaguhan niya ,” sagot nve niya iyon!" Si Dia, medyo malakas na ang boses.Ramdam sa tono niya ang tensyon at galit, pero halatang may halong takot din. Naaalala pa rin niya ang bawat sandali kanina, ang tingin ni Paul, ang halik na hindi niya inaasahan, ang bawat segundo na parang tumigil ang mundo sa pagitan nilang dalawa.Parang lahat ng damdaming pinilit niyang ibaon sa limot ay biglang bumalik, kasabay ng mga tanong na hindi pa rin nasasagot. And she start hating this feeling again, lalo na’t alam niyang kahit ilang taon na ang lumipas, may bahagi pa rin sa kanya na nagugulo tuwing naririnig ang pangalan ni Paul. The more she denies it, the more it consumes her.“Gusto pa niyang mag-schedule ako para lang kausapin siya? Ano siya, hari? Ano siya? Gold? Tingin

“Naku, Ma’am, ayos lang. Mas maganda nga na may bata rito para magkabuhay naman, kapag kasi may ganitong photoshoot, sobrang tahimik at seryoso ng lahat,” sabay tawa pa ng babae.Napangiti si Dia, kahit paano ay naibsan ang tensyon sa dibdib niya. The woman’s warm tone made her feel a little lighter, as if everything was normal even when her heart was racing from within.“I’m Paye nga pala, Miss Dia. Ako po ang magiging makeup artist mo starting today,” pakilala nito, sabay abot ng kamay na agad namang tinanggap ni Dia.Napangiti siya lalo, ramdam ang gaan ng pakiramdam niya rito.“Nice to meet you, Paye,” she said softly, feeling the sincerity and kindness radiating from her new companion’s smile.Naupo si Dia at hinayaan muna si Alys, pinapanood kung paanong bawat isa sa staff ay napapangiti sa presensya ng bata. For a brief moment, she felt peace, until her gaze suddenly caught sight of Alys moving toward someone at the far end of the studio. Napasinghap siya nang mapagtanto kung s

And yet, in that loss, there was a strange kind of pride. Kasi kahit gaano kasakit, kahit anong nangyari sa kanila, he couldn’t deny that Dia had become everything she was meant to be.She wasn’t the same woman who used to wait for him late at night, hindi na siya iyong Dia na naghahabol sa kanya at kinukulit siya, she was stronger, fiercer, and untouchable.And as he watched her shine under the studio lights, he knew deep down that no matter how much he tried to let go, part of him would always belong to her.Naalala niya tuloy kung gaano na karami ng magazine sa condo niya na may mukha ni Dia, lahat ng kopya ay meron siya, lahat lahat.“Okay, now, breast out—”“Let’s take a break,” biglang sabat ni Paul, dahilan para mapatigil ang photographer at mapatingin sa kanya.Napasulyap tuloy si Dia kay Paul at nagtama pa ang tingin nila bago umiwas si Paul.“Pwede naman na tapusin na,” mahinahong sambit ni Dia dahil kaunting shots na lang naman ang kulang at magpapalit na siya ng damit para

Gusto na niyang makaalis. Gusto na niyang umiwas bago pa siya tuluyang mas masaktan ang anak niya habang nakatingin sa ama niya na masaya habang kausap ang ibang bata. Gusto niyang tumakbo, sumigaw, at ilayo si Alys sa lahat ng ito.Pagkasara ng pinto ng elevator, napakapit si Dia sa railing. Ramdam niya ang panginginig ng mga kamay niya habang pinipigilan ang bigat ng emosyon na gustong kumawala.Kinagat niya ang labi, pilit pinipigilan ang luha, pero nang tumingin siya sa anak niya, nakita niya itong tahimik lang, nakayuko, at kinakagat din ang labi. Halatang pinipigilan din nitong umiyak, parang ayaw niyang dagdagan pa ang bigat na nararamdaman ng ina.Huminga nang malalim si Dia at marahang lumuhod para magpantay ang tingin nilang mag-ina. Dahan-dahan niyang hinaplos ang buhok ng bata, sinusubukang hanapin ang tamang salita kahit pakiramdam niya ay natuyo na ang boses niya sa sobrang sakit.“Anak…” mahinahon niyang tawag, halos pabulong, at bahagya pang nanginginig ang tono ng tini

Malakas ang tugtugan, nagsasayawan ang mga tao, at amoy alak at pabango ang buong paligid. Pero si Dia, ni hindi man lang tumingin sa paligid, nakatutok lang ang mga mata sa paghahanap sa isang tao.Pansin agad ni Dia na napapatingin ang halos karamihan sa bar sa kanya.Of course, they know her, hindi lang dahil sa pangalan niya kundi dahil sa dami ng billboard niya sa siyudad.Sa bawat sulok ng lugar ay parang nakikita niya ang sarili niya sa mga larawan, nakangiti, glamorosang modelo, pero ngayong gabi, ibang-iba ang ekspresyon niya.The flashing lights, the loud music, it all blurred in her vision. Her heart was pounding in her chest, echoing louder than the bass. Too familiar. Halos araw-araw siyang nasa ganitong lugar noon, sa mga party, sa mga event, sa mga gabi ng kislap at ingay. Pero ngayon, hindi na at ramdam niya na subra na ang pagbabago ng buhay niya.Dia looked around, her eyes sharp and unrelenting. She was a woman on a mission. Trying to find that fvcking bastard, ang g