Todos los capítulos de My Stranger Groom Is A Billionaire: Capítulo 1091 - Capítulo 1100

Dia looked at herself in the mirror, it was her usual pantulog, pero… bigla niyang naisip na parang ang pangit naman kung ganoon ang suot niya knowing that Paul will stay in the same room with her.At ayaw niya naman na isipin nito na inaakit siya nito...pero ayaw din naman niyang isipin ni Paul na wala na siyang pakialam sa itsura niya. Kaya tuloy parang hindi niya alam kung saan niya ilalagay ang sarili niya.Napasimangot si Dia, halos umikot ang mata habang iniisip kung bakit ba siya nagkakaganito.“Ano ba kasing pake ko sa sasabihin niya? Sa kung anong iisipin niya?” bulong niyang mariin, as if trying to convince herself na wala siyang dapat maramdaman. Pero kahit sabihin niya iyon nang paulit-ulit, hindi niya maitatangging kinakabahan siya, nahihiya siya, at...ayaw man niyang aminin—may konting excitement din?Napailing ng paulit ulit si Dia habang sinusubukang huwag ng mag isip ng kung ano.Ilang sandali ay napatingin siya ulit sa sarili niya. Napailing siya habang pinagmamasdan

Chapter 255“Goodmorning, Daddy!” Masayang bati ni Alys sa ama nang pumasok na ito sa dining area. Halos sumabog ang ngiti ng bata sa tuwa habang nakatayo sa gilid ng mesa, handang salubungin ang kanyang ama.Napaayos si Dia sa pagkakaupo at napairap. Hindi pa rin maalis sa isip niya yakapan na nangyareng iyon kanina paggising niya! But how can she even forget that? Kung hanggang ngayon ay ramdam pa rin niya ang bawat hawak at yakap ni Paul sa bewang niya!Dalawa lang sila ni Alys doon dahil may mga pinuntahan na ang mga magulang niya at wala rin naman din ang iba. Ang katahimikan ng umaga ay pinatamis ng halakhak ng anak niya, at kahit ayaw ipakita ay may bahagyang ngiti rin sa labi ni Dia sa paraan ng saya ng anak niya ngayon.“Goodmorning…” Bati ni Paul pabalik sa anak niya. Lumapit ito kay Alys at hinalikan ang noo nito nang marahan, na parang nag-iingat sa maliit na bata. Ang init ng simpleng yakap ay nagdulot ng kakaibang ginhawa sa lahat ng nakatingin.Humagikgik si Alys at kan

Chapter 257Dia already knows what she couldn't control everything what happened, reason why, kahit ayaw niya, wala siyang magagawa kundi maupo at harapin si Zyril. Wala siyang ibang magawa kundi hayaan na mag-usap silang dalawa, pag-usapan ang nakaraan, pag-usapan ang mga sugat na matagal na niyang ibinaon sa ilalim ng bawat araw na pilit niyang itinayong muli ang sarili. Ilang gabi na rin niyang ipinipikit ang mga mata habang iniwasang maalala ang gabing iyon, pero heto na naman....bumabalik, lumalapit, at muli siyang hinahabol.After all, she want to stop being a bitter about the past. Alam niyang hindi siya makakausad hangga’t hindi niya hinaharap ang isang taong naging dahilan ng sakit na halos ikawasak niya.Maybe, facing her now… is the first step to cutting the last string tying her to all the pain.She wants to move on. She wants to make this in the end, baka sakaling kapag nakapag-usap sila ay tuluyan na siyang makausad sa sakit ng nakaraan. Baka sa wakas, matapos ang pag-uus

Chapter 259That day felt impossibly long, parang isang araw na hindi matapos-tapos, puno ng mukha, boses, tanong, at reaksyon ng mga taong hindi lubos makapaniwalang may anak pala si Paul at nagkaroon sila ni Dia ng relasyon noon.Pinakilala si Alys sa lahat at halos lahat ay nagulat, napahinto, napabulong. Of course, who would even think that way? Sino bang mag-aakalang may tinatago pala silang malaking parte ng buhay nila na hindi nalaman ng publiko? Ang mga mata ng mga tao, puno ng curiosity.Ang mga ngiti nila, minsan totoo, minsan pilit. Pero lahat iyon ay lumampas kay Dia..parang nasa loob lang siya ng sariling isip, na hindi pa rin matahi-tahimik.Kahit anong ingay sa paligid, parang wala siyang naririnig. Hindi pa rin napoproseso ng utak niya ang lahat ng sinabi ni Zyril. Para siyang nilunod ng bigat ng mismong katotohanan...truths she never asked for, truths she tried to avoid for years.At ngayon? Ngayon, parang pilit na pinapasok ang utak niya kahit na hindi pa siya handa.

Habang nagsasalita siya, unti-unting bumabalik sa isip niya ang bawat gabing pinipigilan niyang umiyak para hindi magising si Alys.Pati na rin iyong mga gabing nakikita niyang yakap yakap ng anak niya ang lumang letrato ni Paul.“A-Ang daming taon ang nasayang, Ate.” dugtong pa niya, mas malalim, mas paulit-ulit, at napatakip na siya sa mukha habang nanginginig na ang balikat niya. “A-Ang daming taon na hindi ko man lang binigyan ng pagkakataon na maayos… na maging buo… na maging tama. At dahil lahat iyon sa naging desisyon ko. Lahat ng sakit na naramdaman namin… desisyon ko ang dahilan.”Halos mawalan siya ng hangin sa bigat ng pagsisisi. Parang bawat luha ay galing pa sa loob ng sugat na hindi kailanman naghilom. Siya mismo ang pumili ng distansya. Siya mismo ang nagtulak ng pader na pumagitna sa kanilang tatlo. At ngayong unti-unti niyang nakikita ang totoong mali at tama, lalo lang niyang nararamdaman na siya ang nagtaboy sa posibilidad na sana ay mas maayos ang lahat ngayon.Hin