All Chapters of My Stranger Groom Is A Billionaire: Chapter 1111 - Chapter 1120

“Do you want to eat anything before going home?” Paul asked while driving, his eyes occasionally glancing at Dia, trying to catch any hint of her mood.Tipid na ngumiti at umiling si Dia. Humigpit tuloy ang hawak ni Paul sa kamay ni Dia habang nagda-drive. Binitawan niya lang kanina nang sumakay siya sa driver seat, but he was still holding it now, and gaya kanina, hinayaan siya ni Dia, hinayaan ni Dia na hawakan siya ulit ni Paul.Bawat paghawak niya ay may bigat at init, at bawat maliit na galaw ng daliri ni Dia sa kanya ay parang nagdadagdag ng kuryente sa pagitan nila, na kahit gaano sila ka-ordinary na magkasama, ang simpleng hawak ay nagiging mahalaga para kay Paul.And Paul wanted to scream like a bvllshit after that. Para na siyang nababaliw, halos hindi niya makuha ang sarili niya sa dami ng nararamdaman, halo-halo na emosyon ng tuwa, kaba, at pananabik na hindi niya matigil sa kanyang dibdib, but at the same time, nag-aalala siya dahil sa pag-iyak nito kanina na pinipigilan n

Chapter 275Tumitig si Dia sa anak niya at saka hinalikan ang noo bago tumayo. Saglit pa siyang nanatili roon, parang gusto pang mag-imbak ng lakas, ng tapang, habang pinagmamasdan ang mahimbing na pagtulog ng bata, sa anak nila ni Paul.Pinagmasdan niya ang marahang pag-angat at pagbaba ng dibdib nito, at doon niya lang tuluyang naramdaman ang bigat ng lahat ng nangyari.She did cry after those kisses a while ago kasi talagang natakot siya, natakot siya na baka huli na, na baka hindi naman na talaga siya mahal ni Paul, but then… he is here… he is making her feel that she is still the one he loves despite everything.Kahit na iniwan niya ito noon, kahit na hindi pinakinggan ang kahit anong explanation nito, ramdam niya iyon sa bawat kilos nito, sa bawat titig. Kaya naman hindi na siya mag-aaksaya ng kahit anong oras.Lahat ng takot niya, lahat ng pangamba na matagal niyang kinimkim habang mag-isa siya sa malayo, parang unti-unting napapalitan ng pag-asang matagal na niyang iniiwasan. P

Chapter 277Akala ni Dia ay hahalikan na siya nito agad, but then, imbes na mapunta sa labi ang labi nito, napunta iyon sa tenga niya, and his breath made Dia feel anticipatory, almost dizzy from the closeness alone.Ramdam niya ang init ng hininga ni Paul na dumadampi sa balat niya, parang apoy na dahan-dahang gumagapang, starting from her neck down to places she tried so hard not to think about. The warmth lingered, teasing, deliberate, as if he knew exactly how sensitive she was there.Napapikit siya at nanghina ang buong katawan niya, her knees threatening to give in. Pero sa bulong nito siya mas lalong nanghina, mas lalong nagulo ang isip, at gusto na lang niyang magpaubaya sa bawat galaw ng taong mahal niya, letting the moment swallow her whole, letting herself forget everything else beyond this space.Her fingers curled instinctively at her sides, nails digging lightly into her palms as she tried to steady her breathing. Every second stretched, heavy and slow, charged with somet

“Stop staring at me,” Dia groaning while saying that at pilit na tinatago ang buong mukha sa kumot at unan, but Paul just chuckle. Kahit ilang beses pa niyang ibaling ang mukha sa unan, ramdam pa rin niya ang presensya ni Paul, ang init ng katawan nito at ang tahimik pero mapangahas na titig.What happened last night was too much for Dia, masyado na siyang masaya kagabi at ngayon? Mas lalo pa siyang nagiging masaya dahil sa nagising siyang ansa tabi niya si Paul.Nagising siya na nasa tabi niya si Paul, nakaunan siya sa braso nito at nakatitig si Paul sa kanya."Para kang tanga!" Kunwari ay iritas na lang na sambit ni Dia, kahit sa totoo lang ay mas nangingibabaw ang kaba at kiliti sa dibdib niya kaysa sa inis. Pilit niyang pinapanatili ang arte niyang pagsusungit, kahit unti-unti na malayong malayo roon ang nararamdaman niya.'Sige pa, tumitig ka pa,' sa isip pa ni Dia dahil gusto niyang sa kanya lang ganito si Paul.Hindi naman siya mahiyain, God knows that she is not that shy type,

Ang tingin niya kay Paul ay puno ng halo-halong damdamin...galit, pangungulila, at pagmamahal na matagal nang pinigilan. Ramdam niya kung paano kumakaba ang dibdib niya sa bawat sandali, habang ang init ng katawan ni Paul ay nagbabalot sa kanya, nagbibigay ng comfort at kasabay ng tensyon na lumalabas sa bawat salita.“And now you are smiling?! Anong nakakatawa—-” Hindi natuloy ni Dia ang sasabihin nang halikan siya ni Paul ng mariin at malalim, saka pinahiga.Ngayon ay umibabaw na si Paul, at ang bawat galaw niya ay puno ng pangangalaga at lambing, while the kiss was overflowing with emotions he had held in for so long.Without any warning, without restraint, it was as if every suppressed sigh and hidden feeling had been poured into that kiss, every ounce of longing and passion finally released.After that kissed, Paul looked at Dia again, eyes searching hers for any hint of doubt, kahit ang pinakamaliit na pag-aalinlangan.Si Dia naman ay nakahiga, hinihingal galing sa paghalik at hu