All Chapters of My Stranger Groom Is A Billionaire: Chapter 951 - Chapter 960

Kumakalabog ang dibdib niya habang tinititigan ang screen pagkatapos pindutin ang send. Para siyang nakipagpustahan sa sarili kung kakayanin ba niyang maging matapang at kunwari’y walang pakialam. Pero sa totoo lang, kabado siya at sabik sa isusunod na sagot nito.“Ganyan nga, Dia. Don’t make him feel na worried ka. Huwag kang magpaka-desperada,” sambit pa niya sa sarili, halos pabulong ngunit mariin, na para bang pinapaniwala niya ang sarili niya. At saka siya ngumiti, pilit pero may halong ginhawa.“I’m proud of you!” dugtong pa niya at tinapik ang balikat niya, animo’y may trophy siyang napanalunan. Dinama niya ang sandaling iyon, pinikit ang mga mata at huminga nang malalim, pinapaniwala ang sarili na kaya niyang kontrolin ang damdamin niya—kahit ang totoo, hindi naman talaga.At dahil alam na niyang nakauwi na ito, umayos na siya sa pagkakahiga niya at naghintay kung magrereply pa. Hindi niya mapigilang mapangiti nang biglang may dumating na bagong message. Muli siyang napaangat n

“What’s with him? Sige na, Dia. Sumabay ka na sa Kuya Paul mo,” sambit ng Ate niya.Nakagat na lang ni Dia ang labi niya. She wanted to say no again, to insist na kaya niyang mag-commute, pero baka mapansin na ng Ate niya na may kung ano sa kanila ni Paul.The last thing she wanted was to answer more questions she wasn’t ready for. Kaya kahit hindi niya sana gusto na manatili sa isang kotse kasama ito nang silang dalawa lang, wala siyang nagawa. Her pulse quickened, her hands tightening around her sling bag as if it could anchor her.“Sige po, punta na po ako,” mahinang sambit niya at mabagal na lumabas sa dining area. Nakita pa niya si Paul sa pinto na naghihintay sa kanya, nakatayo roon na parang sundalo, matikas at matamlay ang ekspresyon. Parang wala itong balak umalis hangga’t hindi siya sumasabay dito.Mabilis na nagtama ang mga mata nila, pero agad itong umiwas ng tingin at seryosong naglakad palabas ng bahay nila Ate niya. The tension was thick, almost suffocating, parang may p

His voice was raw, like each word was being torn straight from his chest, at ramdam na ramdam ni Dia ang bigat ng damdaming iyon.Napakurap-kurap si Dia, nanginginig ang mga daliri, pakiramdam niya ay mawawalan siya ng lakas anumang sandali.“H-Hindi ko naman sinabi na gawin mo ’yan, ah!” utal na sambit niya, halos hindi makahinga, her voice breaking as tears threatened to form in her eyes. Gusto niyang itago ang emosyon, pero unti-unti na itong lumalabas, halatang hindi na niya kaya pang itago ang pagkagulat at pagkalito.Pero lumapit ito lalo, mas mabigat at mas matindi, at halos magdikit na ang mga labi nila. Ang init ng hininga nito ay tumatama sa balat niya, ang mga mata nitong nakatuon sa kanya na parang bumabaon hanggang sa kaluluwa niya.Ramdam niya ang bigat ng presensya nito, ang init na umaaligid sa katawan niya, at ang pangyayaring parang wala na siyang kontrol. Parang lahat ng direksyon ay nagsara, at si Paul lang ang natitirang daan.Halos bumagsak ang balikat niya sa sob

Ang mga mata nito ay hindi kumukurap, parang isang anino na laging nakabantay, at ramdam niya ang bigat ng titig nito kahit ilang metro pa ang layo nila sa isa’t isa.Napanguso na lang si Dia, pilit pinapawi ang kabang nararamdaman, pero napapangiti rin siya ng kaunti dahil kahit nasa lamesa nila Paul si Zyril, mukhang walang pakialam si Paul dahil nakatitig lang ito kay Dia. And that makes Dia happy, a strange warmth filling her chest, kahit na pilit niyang itinatanggi sa isip niya.She caught herself biting her lips, pretending na nakikinig sa usapan, pero ang isip niya ay nakatuon kay Paul. His eyes, his presence, his silence—lahat iyon ay mas nararamdaman niya kaysa sa ingay ng paligid. The weight of his stare pressed on her, making her chest tighten with every second.“Here,” napasulyap siya kay Gavin nang abutan siya nito ng alak dahil naubos na ni Dia an hawak nitong alak. His hand was warm when their fingers brushed slightly, pero mabilis din niyang binawi, as if guilty for eve

“Nagpapahangin lang ako,” iritado biglang sambit ni Paul, halos padabog ang tono, at saka inayos pa ang damit, na para bang umaastang walang mali.Pero the way he avoided their eyes gave him away. Obvious na nagtatakip siya ng totoong dahilan kung bakit siya naroon, and Dia knew it. She could see right through him.“Who’s that?” Takang tanong ni Gavin, coldness dripping from his tone, his arms crossing as he stared directly at Paul, already sizing him up. Parang sa isang iglap ay nagbago ang ihip ng hangin, and the air between them grew heavier.Huminga si Dia at saka tinignan si Gavin, trying to remain calm, then shifted her gaze back to Paul. Napatingin rin si Paul kay Gavin at rinig niya na napaismid pa si Paul, like he was kind of irritated with Gavin’s presence, his lips curling slightly in disdain as if to say he didn’t approve of Gavin standing so close to Dia.Bumalik tuloy ang tingin ni Dia kay Paul, and her lips almost curved into another smile, amused at how affected he look