All Chapters of One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Chapter 331 - Chapter 340

“Pumasok siya kasama si Papa sa sala. Nakaupo ako noon habang nagce-cellphone, at nang tumingala ako, nakita ko siya. Tangkad, gwapo, at nakakatakot lapitan dahil sa seryoso at malamig niyang aura.”“Pero sa isang iglap lang, bumilis ang tibok ng puso ko at namula ako. Doon pa lang, nakuha na niya ang atensyon at puso ko. Mula noon, wala nang ibang lalaki ang pumasok pa sa isip ko.”“Sampung taon na. Mula sa simpleng paghanga hanggang sa pagmamahal na halata naman talaga. Nakaugat na ‘to sa sistema ko, Sierra. Mahal ko siya bilang ugali na. Kahit alam kong wala talaga kaming pag-asa, hindi ko na kayang tanggalin siya sa puso ko.”Habang nakikinig si Sierra sa kwento ni Vior, parang nakikita niya ang sarili niya noon.Apat na taon niyang minahal si Julian. Kahit na binalewala siya nito at hindi man lang pinansin noong buntis siya, ipinanganak pa rin niya ang anak nila nang mag-isa.Katulad ni Vior, handa rin siyang gawin ang lahat para sa pag-ibig. Noon, para sa kanya, pag-ibig lang an

"May importanteng inasikaso ang young master, kaya ako na lang muna ang pinapunta niya dito. Pero huwag kayong mag-alala, tinawagan na niya si President Narvaez para humingi ng tulong. Malapit na siguro silang dumating."Noong nasa kalagayan siya ng matinding takot, hindi niya sinasadyang maghanap ng makakapitan o matatakbuhan. Kahit alam niyang kung nandoon si Marco, tiyak na mahahanap nila agad ang bata, umaasa pa rin siya na makakarating ito.Pero ngayong sinabi ni Carlos na hindi ito makakapunta, parang binuhusan ng malamig na tubig mula ulo hanggang paa si Sierra. Kahit napakaliwanag at mainit ng sikat ng araw sa itaas, pakiramdam niya ay napakalamig ng kanyang loob.Anong klaseng importanteng bagay ba ang mas mahalaga kaysa sa kaligtasan ng sarili niyang anak?Kadalasan ay napakalamig ang pakikitungo ni Marco kay Vester. Akala niya ay marahil ay dahil sadyang seryoso ito at hindi magaling magpahayag ng damdamin. Dahil ampon naman niya si Vester, siguro ay gusto naman niya ito.P

Nang makitang nakapasok na si Marco at nakasara na ang pinto, sinubukan ni Sierra na magsalita nang mahinahon. "Sylvester is still a kid, hindi mo kailangang maging istrikto nang ganyan sa kanya.""He purposely hide while you were there, looking for him for an our. Nagkasala siya kaya nararapat lang na maparusahan siya nang sa ganoon ay maintindihan niya na lahat ng pagkakamali ay may kaakibat na parusa."Alam ni Sierra na marahil ay sinadya ng bata ang ginawa. Ilang beses ding nagpatawag ang mga tauhan sa palaruan kaya posibleng narinig niya ito, pero... "He's a nice kid, at minsan talaga may pagkakataon na nagiging pasaway sila. Pero sana naman, huwag mo na siya parusahan ng ganoon...""Ma'am, nahimatay si young master!" Biglang may narinig silang sigaw mula sa labas na puno ng takot.Agad na binuksan ni Sierra ang pinto at lumabas.Nakita niyang nakaluhod si Vior sa sahig habang niyayakap si Vester. Tumingala ito kay Sierra na mabilis na tumakbo papunta sa kanila. "Kanina habang na

Nang marinig ang pamilyar na boses, sa wakas ay kumalma si Sierra. "Hindi ba't sabi mo dalawang araw ka pang mawawala?"Akala niya ay sa umaga pa ito makakauwi, pero bakit ngayong gabi lang siya nakarating?"Tinapos ko na ang mga dapat kong asikasuhin kaya umuwi na ako." Hinalikan ni Marco ang leeg ni Sierra.Naramdaman ni Sierra ang pangingimi sa leeg niya at kusa siyang umatras. Paglingon niya, nakita niyang suot pa rin ng lalaki ang puting kamiseta kahit madilim na. "Kakarating mo lang ba?""Hmm." Hinalikan ni Marco ang gilid ng labi ni Sierra.Mabilis na iniwas ni Sierra ang mukha, hinawakan ang bewang nito, at marahang idinikit ang sarili sa malambot nitong katawan. Masyadong sensitibo ang bewang niya kaya parang namamanhid siya sa sobrang kiliti, talagang hindi niya kaya."Gabi na, maligo ka na at matulog."Hinarap ni Marco si Sierra at sinabi, "Huwag muna."Sa kadiliman ng gabi, ang malalalim na mata ng lalaki ay kumikinang nang mahina, malabo na parang hamog, at parang nagbibi

Ibinaba agad ni Alea ang telepono pagpasok ni Sierra, tapos tumalikod ito at pinunasan ang mga luhang tumutulo sa kanyang mga mata."Ano'ng nangyari?" tanong ni Sierra.Humarap si Alea at sinabing, "ma'am, gutom po ba kayo? Maghahanda po agad ako ng hapunan."Hinawakan siya ni Sierra sa braso. "Ano'ng problema? Hindi ba't sinabi ko na sa'yo dati? Kailangan sabihin mo sa akin ang lahat. Huwag kang maglihim ng kahit ano.""Ma'am," muling bumuhos ang luha ni Alea. "Ang tatay ko... nagsusugal na naman siya. Mahigit kalahating buwan pa lang, nalugi na siya ng two hundred thousand pesos. Ano'ng gagawin ko? Paano ko ito sosolusyunan?""Tumawag ba ang pamilya mo?""Opo.""Humihingi ba sila ng pera sa'yo?"Umiling si Alea habang umiiyak. "Ibinibigay ko naman po sa kanila ang buong sweldo ko buwan-buwan. Alam nilang wala akong itinatagong pera. Ang tawag ay para... para pilitin akong..."Hindi matuloy ni Alea ang sasabihin. Hindi siya makapaniwala sa kahihiyang hinihingi ng sarili niyang mga ma