All Chapters of One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Chapter 321 - Chapter 330

Mahigit kumulang ay biente oras ang flight mula Manila hanggang Germany.Sa daan, ipinadala sa kanya ng kanyang Master ang lokasyon nito. Nakatira ito sa Hotel. Nais ni Sierra na doon din sila manatili, ngunit wala nang available na kuwarto – fully booked na lahat. Kaya naman nag-book na lang siya sa hindi kalayuang hotel kung saan ay malapit sa beach.Matapos makapag-ayos sa hotel, mabilis na inayos ng grupo ang kanilang mga gamit at pumunta sa restaurant ng hotel para kumain ng hapunan.Nagsend si Sierra ng mensahe sa kanyang Master, tinatanong kung nasa hotel ito, at sinabing plano niyang dalhin si Thalia para makita ito ngayong gabi.Direktang ipinadala ng Master ang kanilang lokasyon, sinabing kasalukuyan itong nasa event ng vintage wines tasting at pumunta na lang sila roon.Sa hapagkainan, sinabi ni Sierra kay Alea, "Narinig ko na may light show na gaganapin maya-maya. Pagkatapos kumain, bakit hindi mo kasama si Reon na dalhin si Vester para manood?"Kasalukuyan naghihimay si A

Bahagyang naintindihan ni Bongolio Hapzeprezza ang ibig sabihin nito, at agad na sumunod sa laro, nagtanong nang may kalituhan, "who are you?”Binigyan ni Sierra ang kanyang Guro ng tingin na puno ng pasasalamat, "Ako po si Sierra, isang batang disenyer pa lamang at hindi pa gaanong kilala. Itinuturing ko po kayong huwaran sa larangan ng disenyo, at laging akong humahanga sa inyo. Hindi ko po inakala na makikita kita rito ngayong araw, talagang napakasaya ko po.”Inalis ni Master Bong ang kanyang kamay, mahinahong tumango, at ipinakita ang kanyang kilalang ugali na hindi masyadong mahilig makipag-usap sa mga hindi niya kilala.Sa isip-isip ni Sierra ay labis siyang nagpapasalamat at humahanga sa kanyang Guro. Pagkatapos ay tumingin siya kay Sylvio na papalapit na, "Mr. Narvaez, long time no see.”Ang malalim na tingin ni Sylvio ay sandaling tumigil sa pagitan nina Sierra at Master Bong, bago kalmadong sumagot, "Matagal na ngang hindi tayo nagkita." Pagkatapos ay ibinaling niya ang tin

Mabilis na kumilos si Sylvio, hinawakan niya ang baywang ni Sierra at hinila ito pabalik sa kanya.Ang kanilang mga katawan ay magkadikit, napakalapit na nakikita niya ang mga mapang-akit na lilang-asul na mga bakas sa balat ni Sierra sa loob ng kanyang kwelyo—mga bakas mula sa kanilang mainit na pagtatagpo sa sasakyan noong nakaraang gabi.Masyado itong marahas nang gabing iyon, ang kanyang likuran ay napuno ng mga marka ng kuko nito.Nang maalala ang mga sandaling iyon, bahagyang lumalim ang kulay ng kanyang mga mata.Matapos makabawi ng balanse, agad na itinulak ni Sierra palayo si Sylvio, bahagyang namumula ang mukha. “Mr. Montezides, ang gabing iyon ay isang pansamantalang kaligayahan lamang. Nakalimutan ko na iyon matagal na. Ang mga taong minahal lamang ang makakapagkaroon ng poot. Wala akong pag-ibig sa iyo, Mr. Narvaez, kaya wala ring tanong ng poot. Sana huwag mo nang banggitin pa ang gabing iyon. Masaya na kami ng asawa ko ngayon, at ayaw kong sirain ng sinuman ang aming re

Bumalik si Sierra ng bansang kinagisnan para makapaghiganti, hindi niya ito sinabi sa kanyang ama, ina at maging ang master dahil ayaw niyang mag-alala pa ang mga ito. Sila ang mga taong nagpakita sa kanya ng kabaitan noong mga panahong akala niya ay wala ng pag-asa. kumunot ang noo ni Bong, "Tinago mo ang malaking bagay na ito sa kanila?" “Ang lalaking napangasawa ko ay may limang taong gulang na anak…” “Pangalawang asawa ka na ba niya?” “Hindi po, ampon lamang po ang bata, ngunit hindi po pabor ang kanyang magulang sa akin. Hindi ko pa alam kung paano ko sasabihin sa kanila, kaya makikiusap po sana ako sa inyo na itago muna ito sa kanila.” Hindi alam ni Bong kung ano ang sasabihin sa kanya, “Malalaman din nila iyan sooner or later.” “Sasabihin ko na sa kanila kapag handa na ako.” Tiningnan ni Bong si Sierra saglit, pagkatapos ay nagsalita, “Basta ikaw na ang bahala.” “Salamat po, Master. Plano ko pong dalhin si sa dagat bukas si Thalia, gusto ni'yo bang sumama?" Uminom ng a

Nagulat si Alea sa biglaang pagsigaw ni Vester, mahina niya itong tinanong. "Young master, hindi ka ba masaya?""Why would I be unhappy? I am very happy! I just don't want to eat, is that hard to understand?" Sigaw ni Vester ngunit ang mga mata naman ay namumula. Para bang ano mang oras ay bigla ka lamang itong aatungal.Agad siyang mabilis na bumaba sa sofa, ang mga luha ay hindi na napigilang bumuhos. Tumakbo siya papunta sa kanyang silid.Nadurog ang puso ni Alea habang sinusundan ng tingin ang bata, hindi niya alam kung susundan ba niya ito at aaluin o hahayaan na lang muna. Sa huli ay pinili niya ang panghuli, nag-order na lang siya ng pizza sa hotel. Medyo matagal bago niya napapayag si Vester na buksan ang pinto at kumain.Nauna ng magpa-reserve si Sierra sa restaurant nang araw na iyon. Pagkatapos ay pinuntahan niya si Master Bong at sabay na silang pumasok sa restaurant.Marahil ay napagod mula sa paglalaro sa dapampasigan buong araw, dahil habang kumakain ay patumba-tumba na