NINONG MAYOR (SPG) Alcantaria Series のすべてのチャプター: チャプター 171 - チャプター 180

MARIANNE Hindi ko alam kung bakit ba ako pumayag na isuot pa itong wedding gown ko. Naiinis ako dahil sa araw sana ito ng kasal ko. Pero wala na eh, dapat lang talaga tumuloy ako para hindi maikasal sa iba ang lalaking ‘yon. Malilintikan talaga siya sa akin mamaya. Uunahin ko talaga siyang babarilin kapag nag “I DO” siya sa iba.Dapat ay sa akin lang siya mag-I DO. Ako lang dapat at walang iba. Hindi ko siya bibigyan ng pagkakataon na pumili ng iba. Pagkatapos niya akong buntisin ay magpapakasal siya sa iba.“Pretty, kumalma ka lang. Hindi ka puwedeng magwala agad doon ha,” sabi sa akin ni Libby.“Sa tingin mo talaga ay kaya ko pang kumalma ngayon?” tanong ko sa kaibigan ko.“Opo, alam namin na galit ka na. Alam rin namin na nagpipigil ka lang ng galit mo. Pero tandaan mo, nandoon ang presidente. Anong laban natin sa kanya?” sabi pa ni Gene.“May laban tayo, at kung gugustuhin natin ay baka mawala na siya sa mundong ito.”“Agent ka po, hindi ka kr*minal,” paalala sa akin ni Libby.“Al

MARIANNEMasaya ang naging buhay ko after ng kasal namin ni Andrew. Kahit na hindi naman kailangan ay nag-honeymoon pa rin kami. Buntis na nga ako pero gusto niya raw dahil iba raw ang mga advance honeymoon namin noon. Hindi pa naman daw kami kasal noon at ngayon na kasal na kami ay dapat lang gawin ang honeymoon.Ayaw ko mang iwan ang mga bata ay wala akong choice dahil itong asawa ko ay mapilit talaga. Naks! May asawa na talaga ako, hindi na ako basta inaanak na lang. Nasa akin na talaga ang lahat ng karapatan.Naging maayos na natapos ang honeymoon namin. At syempre gusto naman namin pareho lalo na si yorme ang pinaglilihian ko. Hindi naman ako ganito pero ngayon na buntis ako ay siya na talaga ang hinahanap ko. Naiinis na nga ako sa sarili ko dahil masyado na talaga ito.Pabor na pabor na talaga ito sa asawa ko. Ang labas nito ay patay na patay ako sa kanya. Kahit pa hormones ko lang naman talaga ito. Sana talaga matapos na ito dahil hindi ako ito. Tigasin kaya ako, pero ngayon ay

MARIANNELumipas man ang mga taon. Walang nagbago sa pagmamahal ko sa asawa ko at masasabi ko na ganun rin naman siya. Mas naging sweet pa nga siya sa akin. At syempre gwapo pa rin siya. Kahit na senior na ay inaalagaan niya ng mabuti ang katawan niya. Nadagdagan pa ng dalawa ang naging anak namin. Isang lalaki at isang babae. Kaya naman ang kabuuang anak namin ay naging lima na. May dalawang lalaki at tatlong babae kami. Babae ang bunso naming anak at ito ay si Athena Drew Alcantaria. Ang second son naman namin ay si Andrei Mavy Alcantaria. Masaya kami na malaki na talaga ang pamilya namin. Masaya ako na makita ang mga anak ko na malusog at may mga pangarap. Hinayaan namin silang mabuhay sa paraan na gusto nila. We gave them their freedom to choose what they want.Kami naman ng daddy nila ay nandito lang palagi para sa kanila. Susuportahan namin sila sa abot ng makakaya namin. Sulit ang lahat ng puyat na naranasan ko sa kanila dahil mabait ang mga anak ko. Pero mukhang nagbago sila

LIBBY“Bakasyon na!” masayang sambit ko after nang isang nakakapagod na trabaho.Sipa at suntok ang ginagawa namin para makipaglaban sa mga kaaway. Gumagamit rin kami ng baril kapag nakikipag-barilan na sila sa amin, pero ngayon ay bakasyon ko na. Naamoy ko na ang masayang bakasyon ko. Dahil natapos na ang misyon namin dito sa US. Si Yanne ay babalik na sa Pilipinas para makasama niya ang daddy niya. At si Gene naman ay magstay na lang daw muna siya dahil may part time job siya. Ako naman ay uuwi rin sa amin dahil sure ako na miss na miss na ako ni Lavinia.Kahit pa ayaw niya sa trabaho ko ay alam ko na gusto pa rin niya na umuwi ako. I miss my mom kahit pa lagi kaming nag-aaway. Pero bigla na lang nagbago ang lahat ng plano ko dahil kailangan ako ng kaibigan ko. Kaya naman imbis na sa bahay ako dumiretso ay mas pinili ko sa lugar nila Yanne. Kahit pa hindi ko kabisado ang probinsya nila ay go na go pa rin. Hindi naman ako naging agaent kung hindi ako sanay sa ganito.Hindi ko kasi puw

LIBBYNaiinip na ako. Wala pa rin kasing progress ang panliligaw ko sa lalaking ‘yon. Tapos nalaman ko pa na may hinihintay raw siya. Nagkunwari lang ako sa kaibigan ko na lulubayan ko na si gov pero ang totoo ay wala akong balak. Kung sawa na siya sa kulay pulang rosas ay blue naman para maiba. Kung kinakailangan ko na ubusin ang lahat ng kulay ng mga rosas sa flower shop ay gagawin ko. Hindi ako naging si Libby kung susuko agad ako. Wala talaga sa vocabulary ko ang sumuko.“Libby, ayaw ko na masaktan ka kaya makinig ka kay ninong. Alam niya dahil kaibigan niya si gov,” sabi sa akin ng kaibigan ko. Nandito ako ngayon sa kanila at nakilala na ako ng ninong niya pero syempre hindi pa rin siya puwedeng lumabas kaya ako na lang ang pumunta sa kanya.“Hindi pa naman kasal kaya puwede pa,” sabi ko sa kanya at dinaan ko pa sa biro.“Pero kasi ang sabi ay may mahal na raw ‘yun eh,” sabi pa niya.“Okay lang, ang mahalaga ay mahal ko siya.” tumatawa ako pero ang totoo ay ayaw ko na may iba.Gu