บททั้งหมดของ NINONG MAYOR (Alcantaria Series): บทที่ 151 - บทที่ 160

MARIANNE“Why are you here?” tanong ko kay Ayra pagpasok pa lang niya sa main door.“Bakit ba kailangan mo akong tanungin kung bakit ako nandito? Baka nakalimutan mo na ina ako ng mga anak ni Andrew,” halatang naiinis na sagot niya sa akin.“Hindi ko naman ‘yan nakakalimutan. Kaya lang, may lakas ka pa rin talaga ng loob na bumalik dito after ng ginawa mo sa mga anak mo.” “Kahit pa anong gawin mo ay anak ko sila. At ikaw, magiging babae ka lang ni Andrew–”“Oo naman, babae niya ako. Babaeng papakasalan,” nakangiti na sabi ko sabay pakita ng singsing ko.“What’s the meaning of this?” tanong niya sa akin na halatang galit siya.“Engaged na kami at magpapakasal na, kaya mas lalo kang mawawalan ng karapatan na pumunta sa bahay na ito kapag ako na ang reyna dito.” nakangisi na sabi ko sa kanya dahil gusto ko siyang asarin.“Ang kapal ng mukha mo. Tingnan natin kung hanggang saan kayo kapag nalaman ng mga tao na sarili niyang inaanak ay binabahay niya. Sa tingin mo gagalangin pa siya ng mg

MARIANNEHidden office ba ito ni daddy? Pero bakit? Posible kaya na may kinalaman ito sa mga nangyayari ngayon? Hinanap ko ang switch ng ilaw at ng makita ko ito ay kaagad ko itong binuksan. Bumungad agad sa akin ang mga nakatambak sa mesa na mga papeles. Marami ito at may mga pictures pa. Mabilis ko itong binasa at nagulat ako dahil mga ebidensya ang mga ito. Mga ebidensya at may mga pictures ng mga taong nasa listahan ng hard drive. Bigla akong naguluhan. Hindi ko alam kung bakit may mga ganito dito. Ibig sabihin ay alam niya ang tungkol sa sindikato? May kaugnayan ba talaga siya sa mga ito?Sinimulan kung basahin ang mga ito hanggang sa may isang USB na nakahalo sa mga papel. Nandito ang laptop ni daddy kaya binuksan ko ito. May password kaya naman iniisip ko kung ano ba ang posibleng password niya. Sinubukan ko ang birthday ko at bumukas ito.Video lang ang nasa file na nandito kaya naman binuksan ko ito. Umupo rin ako sa swivel chair ni daddy. Nagsisimula na itong magplay ngayon

MARIANNE“Mahal, nagsabi ka na pala sa daddy ko na mahal mo ako. Kailan? Kailan mo ako minahal?” tanong ko sa kanya dahil bigla ko lang naalala.“Secret,” sagot niya sa akin habang nakangiti.“Bakit secret pa kung puwede mo naman sabihin? Para na rin sana malaman ko kung kailan mo ba ako nagustuhan at minahal.”“Saka ko na sasabihin sa ‘yo. Hindi pa kasi ako ready, mahal. Pero alam ng daddy mo na mahal kita,” nakangisi na sabi niya sa akin.“Alam ko, sinabi niya sa video recording na sinabi mo sa kanya na mahal mo ako. Lasing ka nga eh,” sabi ko.“Ano pa sinabi niya?”“Sabi niya hindi ka raw niya gusto para sa akin kasi matanda ka masyado,” natatawa na sabi ko.“Mahal–”“Sinabi niya talaga ‘yon,” pabiro pa na sabi ko dahil gusto ko lang siyang asarin ngayon.“Hindi ako naniniwala,” sabi niya.“Bakit naman hindi?”“Kasi tumatawa ka. Minsan ka lang tumawa kaya alam ko na nagbibiro ka,” sabi niya sa akin.“Grabe ka naman sa akin,” sabi ko sa kanya.“Sinabi ba talaga niya na ayaw niya sa a

MARIANNEMaaga pa naman kaya nandito lang muna ako sa room namin para magpahinga. Hawak ko ang tiyan ko dahil hindi talaga ako makapaniwala na buntis ako. Masaya talaga ako sa balita na natanggap ko. Sana lang ay maging masaya rin ang fiancee ko kapag malaman niya ang tungkol sa pagbubuntis ko. Magiging tatlo na ang anak namin kaya sure ako na mas magiging maingay na itong bahay namin.Nakahiga ako dito sa kama namin pero hindi naman ako makatulog. Kanina ay gusto kong matulog pero nawala naman ang antok ko. Nakatitig na lang tuloy ako sa kisame. Hindi ko alam kung kailan ba ang kasal namin dahil ang sabi sa akin ay pag-uusapan pa naming dalawa.Kung ako ang tatanungin ay wala namang problema sa akin. Masaya naman ako na magpapakasal ako sa kanya lalo na ngayon na magkakaanak kami. Siguro nga kung hindi niya pa ako niyaya na magpakasal sa kanya ay baka ako pa ang magyaya sa kanya.Bigla na lang akong natawa sa naisip ko. Ano kaya ang mukha ni Andrew kung ako ang mag-aalok sa kanya ng k

MARIANNENagmamadali kaming sumakay sa sasakyan niya para masundan namin ang kumuha sa mga anak namin. Nakita ko ang sasakyan na hinarang sa main gate kaya mabilis akong bumaba kahit pa pinigilan ako ni Andrew ay hindi ko siya pinansin. Nakabulagta ang mga guards na humarang sa kanila.Malakas ang kutob ko na isa sa mga kasama ko na agent ang kumuha dahil hindi sila basta-basta tutulungan ng dalawang ‘yon kung hindi. Binaril ko ang gulong ng sasakyan nila. Kaya naman lumabas ang nasa loob. Alam ko na hindi nila ako babarilin kaya hindi ako nakaramdam ng takot.“Bwisit!” sigaw sa akin ng pinaka-ayaw ko na agent.“Hindi ka pa rin nagbabago. Talagang traydor ka pa rin,” galit na sambit ko.“Wala naman akong makukuha kung maging tapat ako,” sabi niya sa akin.“Ilabas mo ang mga anak ko,” sabi ko sa kanya.“Anak mo? Nang-aangkin ka naman ng mga anak na hindi sa ‘yo,” natatawa na sabi niya sa akin.“Wala akong pakialam sa opinyon mo,” sabi ko sa kanya.“Wala rin naman akong pakialam sa gusto