《My Billionaire Bodyguard》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

Elijah"A-Aahhh! Tama na! T-Tama na!"Before I even arrived at the chamber, I could already hear a man's screams in the hallway. His voice was filled with pain and fear as he begged for the torture to stop. But the tormentors wouldn't stop until I arrived and ordered them to. I clenched my fists. Kio, who was walking alongside me, had caught the person responsible for the fire at the university earlier—inside the restroom where Pristine was.Kahit nang naging maayos naman ang usapan namin ni Pristine bago ako umalis at napag-usapan na rin namin ang tungkol sa relasyon namin ay hindi pa rin maalis ang matinding galit sa akin. I couldn't forget it. Her face while crying and her body trembling in fear.Ilang beses ko nang namura ang sarili ko kanina dahil sa nangyari sa kaniya. I couldn't accept that it happened to her. I even blamed myself for leaving her, dahil alam ko na hindi ito mangyayari kung hindi ko siya iniwan. But my baby was brave enough to comfort me even after I carried her

It's not my intention to hurt Sebastian. Hindi ko rin kasi maialis sa isipan ko na maaaring siya ang isa sa maging dahilan para magkaroon kami ng problema ni Elijah. Our engagement is still a hot topic among the wealthy. At nangangamba ako na baka may sabihin siya sa lolo dahil na rin sa maraming bagay na napansin niya sa akin. And I know he's smart, hindi ko siya maloloko kahit magsinungaling ako, later on malalaman rin niya na may relasyon na kami ni Eli.But thinking that he's really serious about me, to push the engagement hurts me. Hindi lang ako nasasaktan para sa sarili ko kung hindi para na rin sa kaniya. Kasi kahit anong gawin niya, hindi ko talaga magagawa na mahalin siya."Oh, where's Sebastian, anak?"Pagkabalik ng papa ay napalinga siya sa paligid. Tipid naman ako na ngumiti at sinundan siya ng tingin nang maupo sa kaniyang pwesto."He left..." halos walang boses nang sabihin ko. Kumirot ang dibdib ko nang maalala ang reaksyon sa mukha kanina ni Sebastian. Ngayon ay nakok

Elijah"How is she?"Just as I stepped out of Pristine's room, I heard Kio ask with worry in his voice about my baby. He came back here with me but stayed outside the mansion instead of coming in. If Pristine hadn't warned me, I might have given him a harsh look for asking that question. Hindi ko pa rin gusto na malapit siya sa baby ko."She's fine. She was asleep before I came out."I didn't even look at him when I answered. He was leaning against the wall in front of me, with a serious expression on his face, clearly disappointed. Hindi ko siya masisisi kung bakit ganito ang nararamdaman niya ngayon. I know Kio also wants to make Pristine's grandfather pay for his wrongdoings, but we can't act solely based on our emotions. I was disappointed too with what happened earlier before we left the headquarters, but I got my mother's point after she explained it to me."Follow me."Nagsimula akong maglakad at tahimik naman siyang sumunod sa akin. He was waiting for me because he wanted to t

"You don't have to apologize to me if that's the reason you're looking at me like that, Pristine."Napalabi ako nang marinig ang malamig na boses ni Sebastian. He knows. Paano ay kahit nang makalabas na si Professor Alonza pagkatapos magbigay ng tatlong pangalan ng mga local business ang bawat grupo ay napatingin pa rin ako sa kaniya. Sandali lang pero nahuli niya 'yon kaagad."Sorry," sagot ko pa rin. Lalo at alam naman na niya ang intensyon ng tingin na ibinibigay ko. Napayuko pa ako ng bahagya at ang mga daliri ko ay naglaro sa dulo ng necktie ng uniform ko. Nang marinig ko ang marahas niyang pagbunga ng hangin ay saka muling umangat ang pansin ko sa kaniya."Anyare sa inyo?" tanong naman ni Esther, pabalik-balik ang tingin niya sa amin ni Sebastian. Muli akong nagpakawala ng buntong hininga ako at hinawakan siya sa braso."Kasalanan ko, nasaktan ko kasi siya kahapon. Hindi ko naman rin sinasadya," sandali kong binalingan ito at bumalik rin kay Esther na salubong ang mga kilay, hin

PristineHindi ako mapakali dahil sa nangyari kanina. Nasa sasakyan pa lang ako ay ilang mensahe na ang ipinadala ko kay Esther. Humingi ako ng tawad sa inakto ni Elijah kanina. At nakaramdam ako ng kaba at pag-aalala dahil sa limang mensahe na ipinadala ko ay wala kahit isa pa ang nasasagot ni Esther.Malalim akong napabuntong hininga at napaupo sa gilild ng kama. Nakatitig ako sa cellphone ko, sa iba't-ibang mensahe na ipinadala ko. May pagitan naman ang oras at hindi sunod-sunod. "Siguro hahayaan ko na lang muna siya," ibababa ko na sana ang cellphone ko sa gilid ng kama nang tumunog 'yon.Ang bilis ko na inangat muli sa pagaakala na si Esther 'yon pero nadismaya ako nang makita ang ang pangalan ni Sebastian. Sinagot ko naman ang tawag dahil baka tungkol ito sa project namin."Esther messaged me. Hindi ka daw makakapunta sa linggo, bakit?"Hindi siguro nakita ni Sebastian o narinig ang nangyari sa labas kanina. Sa narinig ko naman sa kaniya, napagtanto ko na seryoso nga si Esther