All Chapters of แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย: Chapter 1711 - Chapter 1720

หร่วนฝูอวี้จ้องมองซูฮ่วนไม่วางตา สายตานั้นราวกับซ่อนตะขอพิษไว้เจียงหลินที่อยู่ข้าง ๆ เตือนด้วยความหวังดี“บุรุษนั้นไม่ควรรุกหนักเกินไป แม่นางหร่วน เจ้าทำเช่นนี้จะทำให้ซูฮ่วนตกใจจนหนีไป”หร่วนฝูอวี้กำหมัดแน่น“อยู่ให้ห่างข้าหน่อย! บนตัวมีแต่กลิ่นอายยั่วยวน!”เจียงหลิน: ??กลิ่นอายยั่วยวน?บนตัวเขาออกจะมีกลิ่นหอมยิ่งนักหลังจากที่เฟิ่งจิ่วเหยียนกับเหลิ่งเซียนเอ๋อร์เดินไป หร่วนฝูอวี้ก็แอบตามไปทันทีเห็นทั้งสองคนยืนอยู่ใต้ต้นไม้สายตาของเหลิ่งเซียนเอ๋อร์จริงจังและแน่วแน่“พวกเขาตั้งใจจะเลือกผู้นำพันธมิตรอู่หลิน ท่านกับตงฟางซื่อมีชื่อเสียงที่สุด”เฟิ่งจิ่วเหยียนตอบสนองอย่างเรียบเฉย“อืม ข้ารู้แล้ว”เหลิ่งเซียนเอ๋อร์ดูเคร่งขรึมเป็นพิเศษ: “ข้าคิดว่าท่านเหมาะสมที่จะรับตำแหน่งมากกว่า หากท่านอยากเป็นผู้นำพันธมิตรอู่หลิน ข้าจะพูดเกลี้ยกล่อมท่านอาจารย์เจ้าสำนักให้ สำนักเฉวียนเจินจะสนับสนุนท่าน...”“ข้าไม่มีความคิดจะรับตำแหน่งผู้นำ” เฟิ่งจิ่วเหยียนขัดจังหวะคำพูดของนางเหลิ่งเซียนเอ๋อร์สายตาดูแน่วแน่“หากท่านสามารถเป็นผู้นำพันธมิตรอู่หลินได้ อาจารย์ก็จะไม่คัดค้านเรื่องของท่านกับข้า

หลังจากพรรคเทียนหลงล่มสลาย การคัดเลือกผู้นำพันธมิตรอู่หลิน ก็อยู่ระหว่างตงฟางซื่อกับซูฮ่วนคนหนึ่งคือผู้อาวุโสที่มีชื่อเสียงมายาวนาน และมีอำนาจบารมีในยุทธภพ ส่วนอีกคนคือผู้น้อยที่เป็นดาวรุ่งพุ่งแรง และมีศักยภาพอย่างยิ่งที่จะเป็นคลื่นลูกใหม่แซงหน้าคลื่นลูกเก่าได้สุดท้ายยังคงเป็นตงฟางซื่อที่เหนือกว่าขั้นหนึ่ง เพราะเดิมทีเขาก็เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของยุทธภพอยู่แล้วอีกอย่าง ผู้นำพันธมิตรที่มีภรรยาแล้ว ได้สร้างครอบครัวและสร้างเนื้อสร้างตัว ย่อมมีความเข้าอกเข้าใจมากกว่าสุดท้ายตงฟางซื่อก็ถูกผลักดันขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำพันธมิตร ส่วนซูฮ่วนก็เป็นรองผู้นำพันธมิตรไปโดยปริยายพันธมิตรอู่หลินก็ได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการตามมา โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองตงซิ่น——หมู่บ้านเสิ่นเจียอู่สำนักต่าง ๆ ในยุทธภพต่างยอมรับการเป็นผู้นำของพันธมิตรอู่หลินตงฟางซื่อได้เป็นผู้นำพันธมิตร ก็หาได้วางท่าเป็นผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่นเขายังคงปฏิบัติต่อผู้อื่นเหมือนพี่น้อง ทุกคนกินข้าวโต๊ะเดียวกัน เหมือนกับคนในครอบครัวในมื้ออาหารค่ำคืนนี้“ข้ามีข้อเสนอ พวกเราควรจะมีฉายาที่ดังกึกก้อง! อย่างเช่นรองผู้นำพัน

หลังจากอู๋เซียงหลบหนีไป พันธมิตรอู่หลินยังไม่สามารถจับตัวเขาได้วันนี้ ขณะเฟิ่งจิ่วเหยียนกำลังพักรักษาตัวอยู่ในห้อง เหล่าฝานก็วิ่งเข้ามา“ซูฮ่วน! พี่สะใภ้ถูกจับตัวไป!”เฟิ่งจิ่วเหยียนสายตาเย็นเยียบ “รู้หรือไม่ว่าใครเป็นคนทำ”“ต้องเป็นอู๋เซียงแน่ ๆ! เขาต้องการล้างแค้นพวกเรา!”เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ เฟิ่งจิ่วเหยียนจึงรีบตรงไปยังหอประชุมหร่วนฝูอวี้เพิ่งจะปรุงหนอนพิษเสร็จออกมาหนึ่งตัว เตรียมจะให้ซูฮ่วนใช้บำรุงร่างกาย พอเห็นเขาเดินออกไป ก็รีบตามไปทันที“มีอะไร? จะออกไปอีกแล้วหรือ?”พอรู้ว่าฮูหยินตงฟางถูกจับตัวไป หร่วนฝูอวี้กลับมีท่าทีเมินเฉย“ในพันธมิตรอู่หลินมีคนตั้งมากมาย เหตุใดต้องเป็นเจ้าที่ออกหน้าด้วยเล่า? แขนของเจ้ายังไม่หายดีเลยนะ!”เฟิ่งจิ่วเหยียนก้าวเดินไม่หยุด ทิ้งหร่วนฝูอวี้ไว้ข้างหลังที่หอประชุมตงฟางซื่อนั่งอยู่ที่นั่น สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเฟิ่งจิ่วเหยียนเพิ่งจะเดินเข้ามา กำลังจะถามว่ามีร่องรอยเบาะแสของอู๋เซียงหรือไม่ ก็มีคนวิ่งเข้ามา“ท่านผู้นำพันธมิตร! ท่านผู้นำพันธมิตร! พบสิ่งนี้ที่ทางเข้าหมู่บ้าน! ด้านบนมีกระดาษข้อความ บอกให้ท่านเปิดดูด้วยตัวเอง!”ตงฟ

ณ วังหลวงดวงอาทิตย์ร้อนแรงอยู่เหนือศีรษะ บนประตูเมืองมีศพจำนวนหนึ่งแขวนอยู่ดวงอาทิตย์กำลังแผดเผาซากศพ จนส่งกลิ่นเหม็นออกมาเป็นระยะ...ชาวบ้านที่เข้าออกประตูเมือง ไม่มีผู้ใดไม่อกสั่นขวัญแขวนณ สถานที่พักแรมนอกเมืองเสี่ยวเอ้อร์กำลังต้อนรับแขกเข้ามาด้านใน“แม่นางเชิญด้านใน! จะรับอะไรดีขอรับ?”หญิงสาวในชุดขาว สวมผ้าคลุมหน้า ดูพลิ้วไหวราวกับเทพเซียนทว่า ด้วยกระบี่ที่ถืออยู่ในมือ ทำให้ผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้หลังจากนางมองไปรอบ ๆ ก็นั่งลงที่ตำแหน่งมุมห้อง——ที่มองเห็นได้ทั่วทั้งบริเวณ“บะหมี่น้ำสามชาม”เสี่ยวเอ้อร์ถามด้วยความสอดรู้: “แม่นาง ท่านคนเดียวหรือ?”หญิงสาวกินบะหมี่สามชามใหญ่ จะกินไหวหรือ?หญิงสาวเงยหน้ามองด้วยสายตาเย็นเยียบ เสี่ยวเอ้อร์รีบยิ้มเจื่อน ๆ: “ได้เลย! บะหมี่น้ำสามชาม!”แขกที่อยู่โต๊ะกลางดื่มสุราไปมาก ก็เริ่มพูดจาขาดสติ“ครั้งนี้ตายไปแล้วอีกกี่คน?”“ทางเข้าประตูเมืองก็แขวนอยู่สิบเจ็ดศพแล้ว เบื้องหลังของแต่ละศพ ก็คือตระกูลหนึ่งที่ถูกประหารทั้งตระกูล เฮ้อ! บาปกรรมจริง ๆ!”“ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันทรงโหดเหี้ยม ต้าโจวก่อตั้งได้ไม่ถึงครึ่งปี ขุนนางในราชสำนักก็เปลี่ยน

ฮ่องเต้ซวี่หยางทรงเลือก “ใยแมงมุม”แต่ในใจเขาก็ยังไม่ละทิ้งถานไถหมิ่นการจะสร้าง “ใยแมงมุม” นั้น หาใช่จะทำสำเร็จได้ในชั่วข้ามคืนเขาเชื่อมั่นว่า ขอเพียงมีเวลามากพอ ไม่ช้าก็เร็วถานไถหมิ่นจะต้องเปลี่ยนใจ และกลับมาอยู่ข้างกายเขาถึงอย่างไรสามีของนางผู้นั้น ก็ดูธรรมดาเหลือเกินเขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่า ถานไถหมิ่นชอบชายผู้นั้นตรงที่ใด!หารู้ไม่ว่า หนึ่งในความแตกต่างระหว่างพวกเขาอยู่ตรงที่ สามีของถานไถหมิ่น จะไม่ยอมให้นางทำสิ่งที่เหน็ดเหนื่อยเพียงนั้น ในขณะที่กำลังตั้งครรภ์ฮ่องเต้ซวี่หยางนำชายผู้นั้นมาเป็นตัวประกัน และพากลับเมืองหลวงพร้อมกันตลอดทาง เขาเห็นอยู่ตลอดว่า ชายผู้นั้นวนเวียนอยู่รอบถานไถหมิ่น ทั้งป้อนน้ำให้นาง ทั้งยังเป็นห่วงว่านางจะวิงเวียนเพราะนั่งรถม้าฮ่องเต้ซวี่หยางทรงเยาะเย้ยในใจเดิมทีถานไถหมิ่นหาใช่หญิงสาวประเภทอ่อนแอไม่ แม้แต่ขี่ม้านางก็ยังไม่กลัว จะวิงเวียนเพราะนั่งรถม้าได้อย่างไร?ชายผู้นั้น ช่างไม่รู้ประสีประสา ไม่เข้าใจถานไถหมิ่นเลยแม้แต่น้อยฮ่องเต้ซวี่หยางคิดว่าเขาสามารถควบคุมทุกสิ่งได้แต่ไม่คาดคิดเลยว่า เขากลับบีบบังคับหญิงอันเป็นที่รักจนถึงขั้นเสียสติ