All Chapters of Make Me Yours Again: Chapter 71 - Chapter 80

Carel Rain "I-SERVE mo ito sa table 8," sabi sa akin ni Leo na isa sa mga bartender.Tiningnan ko ang ibinigay niyang tray na may dalawang bote ng alak. Tinanguan ko siya saka binuhat na ang tray. Hindi naman mahirap hanapin ang table 8 dahil sadyang naka-arrange na 'yon.Araw-araw ay iba-iba ang naka-assign sa amin. Ako mas gusto ko na rito sa baba at sa mga open table kaysa sa mga VIP room na nakakatakot minsan pasukin. Safe naman ang club at isa 'yon sa nagustuhan ko. Pero hindi rin naman natin alam kung ano ang pwedeng mangyari lalo na kapag lasing o kaya naman ay may sapak sa utak ang nasa loob ng isang VIP room.Nang makita ko ang table number 8 ay isang matamis na ngiti ang gumuhit sa aking mga labi. Isa ito sa mga rules ng Club. Dapat daw ay maaliwalas ang aming mukha sa tuwing humaharap kami sa mga customer. May dalawang lalaki ang nakaupo at may dalawang kasamahan ko ang kasama nila. Tinanguan nila ako matapos kong ilapag ang alak sa lamesa."Rain, kuha mo rin kami ng pu

Carel Rain “AYOS KA LANG?”Nakahinga ako nang maluwag nang makita si Ryder. Siya lang naman ang pumasok.“A-ayos lang ako,” nautal ko pang sagot. Ang bilis pa rin kasi ng tibok ng puso ko.“Sigurado ka? Para kang takot na takot, e. Iniisip mo ba ‘yong mga lalaki kanina? Huwag ka mag-alala, ban na mga ‘yon at hindi na makakapasok dito. Gusto mo ihatid kita mamaya para sigurado na hindi ka nila inaabangan sa labas,” bakas ang pag-aalala sa mukha ni Ryder pero ‘yon huling sinabi niya ay parang nagpabilis na naman ng tibok ng puso ko.Paano kung inaabangan nga ako ng mga lalaki na ‘yon kanina? ‘Wag naman Sana.'“Huwag mo naman ako takutin.” Nahampas ko pa siya sa braso para lang pakalmahin ang sarili pero kabado bente na ako. Paano kung nakaabang nga sila sa akin? 'Oh my gosh!'“Ihahatid kita mamaya para sigurado. May kailangan ka ba dito? Baka kailangan ka na sa labas? Ako magyosi break lang.” Napatango na lang ako nang lagpasan na niya ako. Ayoko pa sana lumabas kaso baka hinahanap na

Jacob “WELCOME back, Kuya,” masayang bati ni Clara sa akin na ikinatawa ko lang. Humalik ako sa pisngi niya at nagmano kina Mommy at Daddy. “Welcome back, iho,” nakangiti ring wika ni Mommy Samara. She is my stepmother, mommy siya ni Clara at magkapatid lang kami sa ama. Pero kahit kailan ay hindi ko naramdaman na tinuring niya akong iba. She love and care for me like a real mom kaya napakaswerte ko talaga. “Thank you po, Mommy.” Niyakap ko siya at hinalikan sa pisngi saka ako lumapit sa aking ama at yumakap din. Dalawang linggo lang ako nawala pero parang ilang taon na kung salubungin nila ako. “Nice to have you back, Jacob. Nasa hardin pa ang anak mo at busy sa paglalaro,” wika ni Daddy. “Hindi namin sinabi na uuwi ka na, kasi sabi mo i-surprise mo siya.” Napalingon ako Kay Clara sa sinabi niya. ‘Yon naman talaga ang plano ko ang umuwi ng walang nakakaalam kaso sira ulo talaga si Anthony, hindi magawang magtago ng sikreto sa asawa. “At huwag ka nang magalit sa asawa ko, mas maha

JacobWALA akong nagawa kundi sumunod sa kanila dahil sa pésteng scandal daw na ‘yon. Paano naging scandal ‘yon? Pero kahit na hindi naman explicit scandal ‘yon ay hindi pa rin magandang mapakinggang ng ibang tao at baka isipin nila ay napakamanyak ko.Hanggang sa makarating kami sa Dyosa Club na ‘yon ay hindi talaga maipinta ang mukha ko. Kung hindi lang talaga sila mga kaibigan ng kapatid ko baka talagang binaon ko na sila sa ilalim ng lupa.Matapos ko mag-park ay mabilis pa sila sa kidlat bumaba at tulad dati ay pinagbuksan pa ako ni Sammy. Ang bilis nakalipat ng môkong.“Smile naman diyan, Daddy Jacob.” Tinusok pa ni Sammy ang tagiliran ko pero isang matalim na tingin ang isinukli ko sa kanya. “Sabi ko nga, okay na ‘yan mukha mo,” pang-aasar niya pang sabi.“Burahin niyo na ‘yan,” utos ko habang naglalakad kami papasok sa loob. Hindi man lang nila ako sinagot at tuloy-tuloy na pumasok. Tingnan mo talaga mga ugali. Katulad ng dati ay patay-sindi ang ilaw. Pero pansin ko na mas mar

Carel Rain MABILIS AKONG humakbang paalis ng entablado matapos ang aking pagsasayaw. Alam ko naman na may tagakuha ng mga perang inihagis kaya panatag ang loob ko na umalis agad. Kung bawasan man nila ‘yon, bahala sila sa buhay nila. Konsensiya na nila ‘yon pero alam ko na mapagkakatiwalaan naman ang mga trabahador dito dahil ‘yon ang unang-una pinapangalagaan ng club. Nang makapasok ako sa backstage ay napatingin pa sila sa akin dahil sa totoo lang ay bakas sa mukha ko ang gulat kaya hindi na ako magtataka kung magtanong sila. “Anyare sa ‘yo, gurl? Para kang nakakita ng multo. Jusko, mga tao ang nasa harapan mas mukha pa nga silang aswang na handa kang lapain,” biro ni Angel na may kasama pang pagtawa. “Hu-huh?” Wala sa sariling sambit ko dahilan para mapalitan ng pag-aalala ang kanilang reaksyon. Dahil si Angel ang pang-huli ay siya na lang ang nakalapit sa akin. Nandoon din pala si Marimar na kunot ang noo nakatingin sa akin dahil hindi siya makalapit at nakaantabay siya kay Lyk