My Billionaire Enemy Is My Lover のすべてのチャプター: チャプター 251 - チャプター 260

I was so stressed because of Lucian. Hindi ko alam kung paano gumagana ang utak non at parang kasalaan ko pa kung bakit hindi ako pwede! Like duhhh! Anong sa tingin niya? Just because he thinks that is the best thing to do, ganon na rin ang gagawin ko? Pati ang kapatid niyang si Matteo ay natatawa nalang. I bit pumapayag lang iyon dahil baka takot sa kapatid niya. He is a devil afteall! Baka patawa-tawa lang si Matteo pero deep inside, naiinis na yon sa kapatid! Mabuti na lang at may tumawag kay Lucian kaya siya napilitang umalis. Parang wala pang balak umalis kung hindi pa natawagan. He was determined to get me his advisor! Isang oras silang umalis nang dumating si mama. She was so confused when she saw the fruits and flowers. “Kanino galing to? Bakit ang dami?” takang tanong niya. “Magpapatayo ba tayo ng flower shop?” Paano naman kasi at iba’t ibang kulay ang flower, ang dami pa. Pwede ng pang flower shop!Bahagya akong tumawa, medyo kabado. “Galing sa mga colleague ko lang, ma

Hindi ko alam ilang minuto kong pinakalma ang sarili dahil sa hiya. Para pagsilbihan ako kanina, akala mo naman ang high maintenance ko! Hindi naman! Nang medyo umayos ayos ako, doon ko lang pinaandar ang laptop sa harap ko. I will be staying here for two hours kaya baka manood na lang ako ng movie habang kumakain. Kaya iyon ang ginawa ko. Naka-connect na sa wifi ang laptop. May nag-connect narin ng projector sa laptop in case daw na gusto kong manood gamit non. And I did. Humiga ako sa couch habang nanonood. It was relaxing indeed. Ang sarap naman ng buhay na ganito! Kung magugutom pa ako, may pagkain na sa harap ko! Habang nanoond, kumain din ako sa mga dinala nila. Ilang minuto ang lumipas nang bigla umiba ang trip ko. Don't get me wrong. I was entertained. Kaso ay sa kalagitnaan ng panonood ko, biglang sumagi sa isip ko si Lucian. Bigla akong na-curius kung paano ba siya sa public. Kahit anong baling ko ng attention ko sa pinapanood, sumasagi pa rin siya sa isip ko. Lalo at me

“What do you mean I can’t go home?” naguguluhan kong tanong. “At anong kasalanan ko? Just because I talk to that man? Baliw ka ba? You are not my father or my husband na pwedeng pagbawalan ako kung sino ang pwede kong kausapin at kung sino ang hindi!” He needs to hear that! He is freaking controlling me. Ni hindi siya ang boss ko! “I certainly can’t be your father but I can be your husband. So, technically I can still have a say to who are the people you can talk to,” arrogante niyang sinabi. Agad na umawang ang labi ko. Nag-flashback sa akin ang usapan nila ni Matteo noong nasa opisina niya ako. They were talking about a certain girl na ayaw niyang pinapaligiran ng mga lalaki. Are they talking about me? Gusto ba ako ng lalaking ‘to?Ayaw kong pabulaan ang mga iniisip ko. I’m starting to have a feeling that the girl he wanted to guard is me and it shouldn’t happen. He is Vergara! He is from a family of politicians. Mama will kill me if she gets to know I am involved with someone

Matapos kong pagsarahan ng gate si Lucian, mabilis akong tumakbo papasok ng kwarto ko. Kahit alam kong malabo naman na masundan niya ako, hindi ko parin maiwasang hindi kabahan. Surely, hindi naman siya papasok dito? I locked my door and immediately went to my bed. Humiga ako roon at saka niyakap ang isang unan ko. I let out a frustrated groan. Sana pala ay hindi na umalis si mama. Bakit noong nandito siya, hindi pumunta ang lalang ‘yon. Ngayon na wala siya, umaaligid siya sa labas? Sadly my room’s balcony is facing our backyard kaya hindi ko nakikita rito ang gate! Ang swimming pool lang ang tanawin ko! Nanatili ako sa kwarto ko ng ilang oras. Nang wala namang bumulabog sa akin na mga kasambahay, doon pa ako nakahinga ng maluwag.I’m safe inside our house! Mas gumaan pa ang pakiramdam ko nang dumating si mama. Hindi siya medyo nagtagal sa pinuntahan niya. Usually, kapag may pinupuntahan siya, ginagabi rin siya minsan lalo kapag kina Tita Kiara siya pumupunta! Natapos ang araw ng

Lucian "Luca" VergaraI was pouring myself a whiskey when Matteo broke the silence. “Your toxic possessiveness will make Scarlet scared of you,” seryoso niyang sinabi. I immediately chuckled. Nasa library kami ng Vergara mansion. I was looking for a certain book when Matteo went to me. Agad siyang umupo sa couch. He was holding a glass with whiskey on it. “She will not. I’m not that harsh.” Matteo snorted sarcastically. “From the look of it, she doesn’t want any connection with you. Hindi siya kagaya ng iba na gustong-gusto ka. She just doesn’t like you.”Agad dumilim ang paningin ko. That is the problem. Hindi niya ako gusto! I couldn’t understand it. Women want me for different reasons—some because of my family, some for my looks, others for the pleasure I can give them, and some for my money. But Scarlet doesn’t want any of that.I doubt if she even knows me. “It doesn’t matter. Eventually, she will learn to like me. To love me even.” I chuckled darkly. Kung hindi ko siya makuk